|
Agjėrimi nuk ėshtė i pranuar nėse nuk falesh
Agjėrimi nuk ėshtė i pranuar nėse nuk falesh
Pyetje:
A ėshtė e lejuar qe te agjėrohet pa u falur?
Pėrgjigje:
Falėnderimi i qoftė Allahut.
Nuk do tė pranohet asnjė vepėr e mire prej atij i cili nuk falet - as zekati, as agjėrimi, as Haxhi apo ndonjė gjė tjetėr.
El-Buhariu (520) ka transmetuar se Burejdah ka thėnė: I Dėrguari i Allahut (paqja dhe shpėtimi i Allahut qoftė mbi atė) ka thėnė: "Kushdo qė nuk e falė Ikindin, veprat e tij tė mira do tė anulohen."
Ēka mund tė kuptohet me "veprat e tij tė mira do tė anulohen" ėshtė se ato do tė shndėrrohen nė tė pavlefshme dhe nuk do ti bėjnė dobi atij asgjė. Ky hadith na jep tė kuptojmė se Allahu nuk do ta pranoj ndonjė vepėr tė mirė prej atij i cili nuk falet, prandaj ai qė nuk falet nuk do tė ketė dobi aspak prej veprave tė tij tė mira dhe asnjė vepėr e mirė nuk do tė ngritėt lartė tek Allahu.
Nga hadithi shihet se janė dy lloje tė atyre qė nuk falen: ata qė nuk falen fare, e cila i anulon tė gjitha veprat e tyre tė mira, dhe ata qė nuk e kryejnė njė namaz tė veēantė nė njė ditė tė veēantė, e cila i anulon veprat e mira tė asaj dite. Pra anulimi i tė gjitha veprave tė mira ju ndodhė atyre tė cilėt i braktisin tė gjitha namazet, dhe anulimi i veprave tė mira tė njė dite tė veēantė i ndodh atij i cili e le njė namaz tė veēantė.
Sheih Ibn Uthejmini ėshtė pyetur nė Fetaua el-Sijam (fq. 87) rreth vendimit pėr agjėrimin e atij i cili nuk falet.
Ai u pėrgjigj:
Agjėrimi i atij i cili nuk falet nuk ėshtė i vlefshėm dhe nuk ėshtė i pranuar, pėr arsye se ai i cili nuk falet ėshtė pabesimtarė dhe felėshues, pėr arsye se Allahu thotė:
Po, nėse ata pendohen,e falin namazin dhe e japin zeqatin, atėherė i keni vėllezėr nė fe. Ne sqarojmė argumentet pėr ata njerėz qė kuptojnė.
[Tevbe 9:11]
Dhe Pejgamberi (paqja dhe shpėtimi i Allahut qoftė mbi tė) ka thėnė: "Ndėrmjet njeriut dhe shirkut dhe kufrit qėndron lėrja e namazit tė tij." Transmetuar nga Muslimi, 82. Dhe Ai (paqja dhe shpėtimi i Allahut qoftė mbi tė) ka thėnė: "Marrėveshja e cila na ndan prej tyre ėshtė namazi; kushdo qė e lenė namazin ėshtė pabesimtarė." Transmetuar nga el-Termidhiu, 2621; i klasifikuar si i vėrtet nga el-Albani nė Sahih el-Tirmidhi.
Ky gjithashtu ėshtė edhe mendimi i shumicės sė Sahabėve, e ndoshta konsensusi i tyre. Abd-Allah in Shakik (Allahu qoftė i kėnaqur me tė), i cili ishte njėri prej Tabiinėve tė mirėnjohur ka thėnė: Shokėt e Pejgamberit (paqja dhe shpėtimi i Allahut qoftė mbi tė) nuk kanė menduar pėr lėnien e ndonjė vepre e cila tė bėnė pabesimtarė, pėrveē namazit. Bazuar nė kėtė, nėse njė person agjėron por ai nuk falet, atėherė agjėrimi i tij ėshtė i refuzuar dhe nuk ėshtė i pranuar, dhe nuk do ti vlejė atij asgjė para Allahut Ditėn e Ringjalljes. Ne i themi atij: Falu pastaj agjėro, pėr arsye se nėse agjėron por nuk falesh, atėherė agjėrimi yt ka pėr tu refuzuar, pėr arsye se aktet e adhurimit nuk pranohen prej pabesimtarit.
Komiteti Qendror (10/140) ėshtė pyetur: nėse njė person ėshtė i etshėm pėr te agjėruar nė Ramadan dhe qė tė falet vetėm nė ramazan, por ai e ndal tė falurit posa tė pėrfundoi Ramazani, ai numėrohet agjėrimi i tij?
Ata u pėrgjigjėn:
Namazi ėshtė njėra prej shtyllave tė Islamit, dhe ėshtė njėra prej shtyllave mė tė rėndėsishme pas Shehadetit. Ėshtė njė obligim individual (farad ajn), dhe kushdo qė nuk e kryen atė pėr arsye se ėshtė i pakujdesshėm dhe pėrtac, ai ėshtė pabesimtarė. Nė lidhje me ata qė e agjėrojnė Ramadanin dhe falen vetėm gjatė Ramadanit, kjo ėshtė pėrpjekje pėr ta mashtruar Allahun, dhe tė pafatshėm janė ata qe e pranojnė Allahun vetėm ne Ramadan. Agjėrimi i tyre nuk ėshtė i vlefshėm nėse nuk falen ne kohet tjera pėrveē Ramadanit, pėrkundrazi kjo i bene ata pabesimtave ne kuptim te kufrit te madhe (kufr ekber), edhe nėse nuk e mohojnė se namazi ėshtė obligim, sipas opinionit me te sigurt te dy shkollave.
islam-qa.com
|