Kaptina e agjërimit

Vendimi i sherijatit mbi agjërimin


Agjërimi i muajit Ramadan është një shtyllë prej shtyllave të Islamit dhe një obligim prej obligimeve të saja. All-llahu [subhanehu ve teala] thotë: " O ju që besuat, agjërimi u është bërë obligim sikurse që ishte obligim edhe i atyre që ishin para jush, kështu që të bëheni të devotshëm. (jeni të obliguar për) Ditë të caktuara, e kush është i sëmurë prej jush ose është në udhëtim (e nuk agjëroi), atëherë ai (le të agjërojë) më vonë aq ditë. E ata që i rëndon ai (nuk mund të agjërojnë), janë të obliguar për kompenzim, ushqim (ditor), i një të varfëri ai që nga vullneti jep më tepër, ajo është aqë më mirë për te. Mirëpo, po që se dini, agjërimi është më i mirë për ju. (ato ditë të numëruara janë) Muaji i Ramadanit që në te (filloi të) shpallet Kur'ani, që është udhërëfyes për njerëz dhe sqaruesi i rrugës së drejtë dhe dallues (i të vërtetës nga gënjeshtra). E kush e përjeton prej jush këtë muaj, le të agjërojë, ndërsa kush është i sëmurë ose në udhëtim, le të agjërojë aqë ditë nga ditët e mëvonshme. All-llahu me këtë dëshiron lehtësim për ju, e nuk dëshiron vështërsim për ju. (të agjëroni ditët e lëshuara më vonë) Që të plotësoni numrin, të madhëroni All-llahun për atë se u udhëzoi dhe që të falenderoni". (El-Bekare: 183- 185). Ibn Omeri [radijall-llahu anhu] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Islami ngritet mbi pesë shtylla: dëshmia se s'ka hyjni tjetër përveç All-llahut dhe se Muhammedi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] është i dërguari i Tij, falja e namazit, dhënja e zekatit, shkuarja në haxhxh dhe agjërimi i muajit Ramadan". Mbarë muslimanët janë të pajtimit se agjërimi i muajit ramadan është obligim, është një shtyllë e Islamit, të cilën duhet ta dijë doemos secili anëtarë i kësaj feje dhe ai që e mohon është kafir. Vlera e agjërimit Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Kush e agjëron muajin Ramadan me besim dhe shpresim, i falën mëkatet që i ka bërë më parë". "Cdo vepër e birit të Ademit i takon atij, përveç agjërimit. Ai është për Mua dhe Unë shpërblej për të. Agjërimi është mburojë (nga epshet dhe zjarri), prandaj kur të agjërojë ndokush le të mos flasë fjalë të ndyta dhe mos ta ngre zërin, e nëse dikush e ngacmon apo e sulmon, le të thotë: Unë agjëroj, unë agjëroj!". Dhe, pasha Atë në dorën e të cilit është shpirti i Muahmmedit, aroma e pakëndshme që del nga goja e agjëruesit është më e mirë tek All-llahu se sa era e miskut. Agjëruesi i përjeton dy gëzime: kur të hajë iftar gëzohet dhe kur ta takojë Zotin e vet gëzohet për agjërimin e vet (për shpërblimin)". Sehl ibn Sa'di [radijall-llahu anhu] thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel- lem] ka thënë: "Në xhennet ekziston një derë që quhet rejjan nga e cila hyjnë agjëruesit në Ditën e kijametit dhe askush tjetër nuk hyn nga ajo derë . E kur të hyjnë ata, ajo mbyllet e askush tjetër nuk hyn."


Obligohemi të fillojmë agjërimin e muajit Ramadan me parje të hënës


Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Filloni agjërimin kur ta shihnin hënën dhe hani kur ta shihni hënën, nëse ka mjegulla, plotësoni muajin Shaban 30 ditë".


Si e vërtetojmë hyrjen e muajit?


Hyrja e muajit vërtetohet me pamjen e hënës nga një njeri i drejtë e besnik ose me plotësimin e muajit Sha'ban 30 ditë. Ibn Omeri [radijall-llahu anhu] thotë: "Njerëzit ishin bërë gati që ta shohin hënën, kurse unë e lajmërova Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] se e kam parë hënën, atëhere Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] agjëroi dhe i urdhëroi njerëzit të agjërojnë". Nëse nuk shihet hëna për shkak të mjegullave ose gjërave të ngjajshme, atëhere plotësohet muaji i Shabanit 30 ditë, duke u mbështetur në hadithin e Ebu Hurejres rad- që e përmendëm pak më lartë. Kurse përfundimi i muajit Ramadan dhe hyrja e muajit Shevval, nuk mund të konfirmohet përveç se me dy dëshmitar. Abdur-rahman ibn Zejd ibn Hattabi [radijall-llahu anhu] u mbajti njerëzve hutbe në ditën e dyshimtë dhe mes tjerash u tha: "Unë kam ndejtur me shokët e Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe i kam pyetur për këtë gjë, kurse ata më kanë treguar se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Agjëroni kur ta shihni hënën, dhe hani ushqim kur ta shihni hënën. Sipas hënës edhe haxhxhin kryeni. Nëse ka mjegulla, atëhere plotësoni muajin Sha'ban 30 ditë. Nëse dëshmojnë dy dëshmitarë të drejtë e musliman, agjëroni dhe hani sipas dëshmisë së tyre". Na tregon Emiri (kryetari) i Mekkës, Harith ibn Hatib duke thënë: "Pejgamberi [sal- lall-llahu alejhi ve sel-lem] na e ka lënë në emanet që ta kryejmë haxhxhin me parjen e hënës, e nëse nuk e shohim, mjafton të dëshmojnë dy dëshmitarë musliman". Dy hadithet e lartëpërmendura janë argument se nuk mjafton një njeri që të dëshmon hyrjen ose daljen e muajit Ramadan, mirëpo duke e pasur parasysh hadithin e mëparshëm, nënkuptojmë se fillimi i agjërimit mund të dëhmohet me një muslimani, gjë që nuk vlen edhe për daljen nga muaji Ramadan dhe hyrja në muajin Shevval. Vërejtje: Ai që e sheh hënën vetëm, nuk fillon me agjërim derisa të fillojnë edhe muslimanët tjerë dhe fillon të hajë atëherë kur edhe muslimanët tjerë hanë. Pejgamberi [sal-lall- llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Agjërohet ditën që agjërojnë njerëzit dhe prishet agjërimi atë ditë që e prishin njerëzit, dhe kremtohet festa e kurban bajramit, kur edhe muslimanët tjerë e kremtojnë".


Kush e ka obligim agjërimin e muajit Ramadan


Të gjithë dijetarët kanë konsenzus se agjërimin e ka obligim ta agjërojë muslimani i mençur, i moshërritur, i shëndoshë, vendas, kurse gruaja duhet të jetë e pastër nga menstruacionet dhe lehonia. Argument se agjërimi nuk është obligim për ate që nuk është i moshërritur dhe i mençur është hadithi i Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], ku thotë: "Eshtë ngritur lapsi nga tre persona: nga i çmenduri deri sa t'i vijë mendja, nga njeri që është në gjumë derisa të zgjohet dhe nga fëmiu derisa të hynë në bylyg (kohën e moshërritur sipas normave fetare, domethënë 15 vjet)". Argument se agjërimi nuk është obligim për njeriun që nuk është i shëndoshë dhe vendas, është ajeti Kur'anor: "…e kush është i sëmurë prej jush ose është në udhëtim (e nuk agjëroi), atëherë ai (le të agjërojë) më vonë aq ditë". (El-Bekare: 184). Nëse njeriu i sëmurë dhe ai që nuk është vendas agjëron, kjo gjithsesi do t'i mjaftojë, pasiqë leja për mosagjërim është lehtësim, kurse agjërimi është veprimi sipas asaj që është më e rëndë, s'ka dilem se edhe kjo është mirë.


A është më mirë të agjërohet ose të mosagjërohet?!


Nëse njeriu i sëmurë dhe ai që nuk është vendas, nuk e kanë rëndë të agjërojnë, atëherë më mirë është të agjërojnë, e nëse e kanë vështirë agjërimin, atëherë më mirë është të mosagjërojnë. Ebu Seid El-Hudriu [radijall-llahu anhu] thotë: "Ishim në betejë me Pejgamberin [sal- lall-llahu alejhi ve sel-lem] në muajin e Ramadanit, disa prej nesh agjëronin e disa tjerë nuk agjëronin, mirëpo as ai që agjëronte nuk ia zinte për të madhe atij që nuk agjëronte e as ai që nuk agjëronte nuk ia zinte për të madhe atij që agjëronte. Ata mendonin se kush ka fuqi të agjërojë, kjo është më mirë për te, e kush nuk ka fuqi, më mirë për te është të mosagjërojë". Argument se agjërimi nuk është obligim për gruan që është në menstruacione dhe në lehoni, është hadithi të cilin e transmeton Ebu Seidi [radijall-llahu anhu] nga Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], i cili ka thënë: "A nuk është e vërtetë se gruja që është në menstruacione as nuk falet e as nuk agjëron? Kjo është shkak i pakësimit të fesë së tyre". Nëse gruaja që është në menstruacione dhe lehoni agjëron, ky agjërim nuk vlen, sepse prej kushteve të agjërimit është të jetë e pastër nga hajdi dhe nifasi, dhe duhet ta kompenzojnë. Aisheja [radijall-llahu anha] thotë: Në kohën e Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel- lem] na vinin ciklet e menstruacioneve, e urdhëroheshim ta kompenzojmë agjërimin dhe nuk urdhëroheshim ta kompenzojmë namazin". C'duhet bërë plaku dhe plaka e vjetër dhe i sëmuri i cili nuk shpreson shërimin Ai që s'ka mundësi të agjërojë nga shkaku i pleqërisë, ose gjërave të ngjajshme, atëherë nuk agjëron dhe për çdo ditë ushqen nga një të varfur, sepse All-llahu [subhanehu ve teala] thotë: "E ata që i rëndon ai (nuk mund të agjërojnë), janë të obliguar për kompenzim, ushqim (ditor), i një të varfëri..". (El-Bekare: 184). Atau [radijall-llahu anhu] tregon se ka dëgjuar Ibn Abbasin [radijall-llahu anhu] duke e lexuar këtë ajet dhe duke thënë: "Ky ajet nuk është i deroguar, në këtë ajet hynë plaku dhe plaka e vjetër, të cilët nuk mundin të agjërojnë, për këtë ata japin fidje, duke ushqyer për çdo ditë nga një të varfur". Gruaja që është shtatëzënë dhe gjidhënëse Gruaja shtatëzënë dhe gjidhënëse nuk kanë mundësi të agjërojnë ose kanë frikë për fëmijët e tyre, u lejohet të mosagjërojnë dhe për çdo ditë duhet të japin fidje, dhe nuk obligohen ti kompenzojnë. Ibn Abbasi [radijall-llahu anhu] thotë: "I lejohet plakut dhe plakës që kanë mundësi të agjërojnë të mos agjërojnë nëse dëshirojnë dhe për çdo ditë të japin fidje, e nuk obligohen ti kompenzojnë, pastaj kjo është deroguar me ajetin: "E kush e përjeton prej jush këtë muaj, le të agjërojë,…". (El-Bekare: 185). Kurse mbeti lejimi për mosagjërim për plakun dhe plakën që nuk kanë mundësi të agjërojnë. Në të njejtin rang janë edhe gruaja shtatëzënë dhe gjidhënëse, nëse frikohen se agjërimi i dëmton, dhe për çdo ditë japin fidje". Poashtu Ibn Abbasi [radijall-llahu anhu] thotë: "Nëse gruaja shtatëzënë frikohet për vetveten dhe ajo që jep gji frikohet për fëmiun e sajë gjatë muajit Ramadan, u lejohet të mosagjërojnë, kurse për çdo ditë ushqejnë nga një të varfur dhe nuk e kompenzojnë këtë agjërim". Nafiu [radijall-llahu anhu] thotë: "Një vajzë e Ibn Omerit ishte grua e një kurejshitit dhe ishte shtatëzënë. Në muajin e Ramadanit e kaploi një etje e madhe, kurse Ibn Omeri [radijall-llahu anhu] e urdhëroi ta prishë agjërimin e sajë dhe për çdo ditë të ushqen nga një të vrafër". C'farë sasie ushqimi duhet dhënë Enes ibn Maliku [radijall-llahu anhu] thotë: "Një vit isha i pamundshëm që të agjërojë, andaj përgadita një enë të madhe me përshesh dhe i thërrita tridhjet të varfur që të hanë derisa të ngopen".


Pjesët përbërëse (ruknet) të agjërimit


Nijeti.


All-llahu [subhanehu ve teala] ka thënë: "E duke qenë se ata nuk ishin të urdhëruar me tjetër, pos që ta adhuronin All-llahun me një adhurim të sinqertë ndaj Tij, që të largohen prej çdo besimi të kotë, ta falin namazin, të japin zeqatin, se ajo është feja e drejtë". (El-Bejjine: 5). Kurse Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Veprat vlerësohen sipas qëllimit, kurse secilit njeri i takon ajo që ka pasur për qëllim". Nijeti duhet bërë çdo natë para mëngjesit, duke u mbështetur në hadithin që e trasnmeton hafsa [radijall-llahu anha], e cila thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Ai që nuk e vendos agjërimin para agimit të mëngjesit nuk ka agjërim". Largimi nga gjërat që ta prishin agjërimin, nga agimi i mëngjesit deri në perendim të diellit. "…Tash e tutje bashkohuni me to dhe kërkoni atë që ua ka caktuar All-llahu dhe hani e pinin derisa qartë të dallohet peri i bardhë nga peri i zi në agim, e pastaj agjërimin plotësojeni deri në mbrëmje…". (El-Bekare: 187).


Cka e prish agjërimin


1.2- Ngrënja dhe pirja me qëllim, sepse ai që ha dhe pi nga haresa, nuk duhet ta kompenzon këtë ditë e as ta shpaguan. Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Nëse një njeri duke qenë agjërueshëm haron dhe ha edhe pi, le ta plotësojë agjërimin, sepse e ka ushqyer All-llahu".


3-Vjellja me qëllim, sepse po vjelli pa dëshirë të veten, nuk duhet ta kompenzojë këtë ditë e as ta shpaguajë. Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Njeriu i cili vjellë pa dëshirë, nuk duhet ta kompenzojë këtë ditë, kurse ai që vjell me qëllim, le ta kompenzojë".


4.5- Menstruacionet dhe lehonia, edhe po të vijnë në momentet e fudnit të ditës. Në këtë janë të pajtuar të gjithë dijetarët Islam.


6- Kontakti seksual. Nëse ndokush gjatë muajit të Ramadanit ka kontakt seksual duhet të shpaguan për këtë mëkat, siç është theksuar në hadithin që vijon: Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë: Ishim ulur te Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e erdhi një njeri dhe i tha: I dërguar i All-llahut, jam shkatërruar. I tha: C'ke? Tha: Kisha kontakt seksual me gruan time duke qenë i agjërueshëm. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] i tha: a ke rob që ta lirosh? Tha: jo. I tha: a mundesh të agjërosh dy muaj reshtaz? Tha: jo. I tha: a ka mundësi të ushqesh gjashtëdhjet të varfur? Tha: jo. Mbetëm një kohë me Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], kur ndërkohë i sollën një shportë me hurma. Atëherë Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] tha: ku shkoi ai që pyeti pak më parë? Tha: ja ku jam. Meri këto hurma dhe jepi sadaka. Njeriu tha: a ka njeri më të varfur se unë që t'i jap sadaka? Vall-llahi asnjë njeri që jeton mes këtyre dy luginave nuk është më i varfur se familja ime. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] qeshi deri sa iu anë edhe dhëmballët, pastaj tha: ushqeje familjen tënde".


Rregullat e agjërimit


Agjëruesi gjatë agjërimit të tijë duhet të ketë parasysh këto rregulla:


Sehurin (syfyrin). Enesi [radijall-llahu anhu] tregon se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Hani sehurin, sepse në sehur ka bereqet". Sehuri mund të bëhet edhe vetëm një gllënkë ujë, duke u mbështetur në hadithin e Abdull-llah ibn Amrit, i cili thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Hani sehur, së paku me një gllënkë ujë". Eshtë e pëlqyer që të vonohet maksimalisht sehuri duke u mbështetur në ndodhin të cilën e tregon Enesi [radijall-llahu anhu] nga Zejd ibn Thabiti, [radijall-llahu anhu] i cili ka thënë: "Ngrënëm sehurin me Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] pastaj u ngritë që të falë namazin (e sabahut). I thashë: sa ishte dallimi kohor mes sehurit dhe ezanit? Tha: sa të lexosh pesëdhjet ajete". Nëse e dëgjon ezanin, kurse ushqimin ose pijen e ka në dorë, i lejohet që ta përfundon, duke u mbështetur në hadithin të cilin e transmeton Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu], se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Kur ndokush prej jush do të dëgjojë ezanin duke e pasur enën në dorë, mos ta lenë derisa ta kryen nevojën që e ka prej sajë".


Largimi nga fjalët e kota dhe të fëlliqura, gjëra të cilat bien ndesh me agjërimin.


Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Kur ndokush prej jush agjëron, mos të flet fjalë të fëlliqura, mos të bërtasë e as mos ta ofendon ndokend, e nëse ndokush e ofendon ose e ngacmon le të thotë: unë jam agjërueshëm, unë jam agjërueshëm". Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Kush nuk i le fjalët e rrejshme dhe veprimin sipas tyre, All-llahu nuk ka nevojë që ky njeri të le ushqimin dhe pijen". Bujaria dhe leximi i Kur'anit të Madhërishëm. Ibn Abbasi [radijall-llahu anhuma] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ishte njeriu më bujar, kurse edhe më bujar ishte gjatë muajit Ramadan kur takohej me Xhibrilin. Ai takohej çdo mbrëmje të Ramadanit me Xhibrilin deri ditën e fudnit. Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ia paraqitke Kur'anin Xhibrilit. E kur e takonte Xhibrili Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel- lem], ishte edhe më bujar se era që sjell bereqetin e sajë".


Nxitimi i iftarit.


Sehl ibn Sadi [radijall-llahu anhu] thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Njerëzit do të mbesin në të mirë përderisa e nxitojnë iftarin". Të bëjë iftar me gjërat që do t'i përmendim nëse ka mundësi. Enesi [radijall-llahu anhu] thotë: "Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] bënte iftar me hurme të njoma para se të falej, e nëse nuk kishte hurme të njoma atëherë të thata, e nëse nuk kishte hurme atëherë me ujë". Të bëjë dua sipas kësaj që gjindet në këtë hadith: Ibn Omeri [radijall-llahu anhu] thotë: "Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] kur hante iftarin thoshte: dhehebe dheme'u, veb-teletil-uruk ve thebetel-exhru inshaAll- llah (shkoi etja, u lagën venët dhe mbeti shpërblimi me leje të All-llahut)".


Cka i lejohet agjëruesit


Larja për freski.


Nga Ebu Bekri, i biri i Abdur-Rahmanit, nga disa prej as'habëve të Pejgamberit [sal- lall-llahu alejhi ve sel-lem] kanë thënë: "E kam parë Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] në fshatin Arexh duke hedhur mbi kokën e tij ujë, nga etja ose nxehtësia edhe pse ishte agjërueshëm".


Shpërlarja e gojës dhe hundës duke mos e tepruar.


Lekit ibn Sebrete thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thë: "Shpërlaje hundën mirë, përveç se kur të jeshë agjërueshëm".


Bërja e hixhames.


Ibn Abbasi [radijall-llahu anhuma] thotë: "Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka bërë hixhamen duke qenë i agjërueshëm". Eshtë e urrejtur të bëhet hixhameja mbi ate njeri që ka mundësi ta dobësojë. Thabit Benani thotë: e pyetën Enes ibn Malikun [radijall-llahu anhu] a e keni urrejtur hixhamen për njeriun që është agjërueshëm? Tha: jo përveç njeriut që i shkakton dobësi".


Puthja dhe përkdhelja e gruas për ate që ka mundësi të përmbahet.


Aishjea [radijall-llahu anha] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] i puthte dhe përkdhelte gratë e tija edhe pse ishte agjërueshëm. Ishte njeri që mundeshte ta përmban epshin e tijë".


Të gdhinë xhunub.


Aisheja dhe Ummu Selemeja [radijall-llahu anhuma] tregojnë se Pejgamberin [sal-lall- llahu alejhi ve sel-lem] e takonte mëngjesi xhunub nga shkaku i kontaktit me gratë e tija, pastaj lahej dhe vazhdonte agjërimin". Vazhdimi i agjërimit deri në sehur. Ebu Seid El-Hudriu [radijall-llahu anhu] ka dëgjuar Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] duke thënë: "Mos vazhdoni agjërimin, nëse ndonjëri prej jush dëshiron të vazhdon agjërimin le ta vazhdojë vetëm deri në sehur. I thanë: ti je duke e vazhduar agjërimin, o i Dërguar i All-llahut? Tha: unë nuk jam si ju, unë bijë kurse ka kush më ushqen dhe më jep për të pirë".


Përdorimi i misvakut, parfymit, yndyrave, syrmes, pikave dhe injekcionit.


Bazë për lejimin e këtyre gjërave është lejesa esenciale, po të ishin të ndaluara do t'i sqaronte All-llahu [subhanehu ve teala] dhe Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel- lem]. "…e Zoti yt nuk është që harron". (Merjem: 64).


Agjërimi vullnetar


Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] preferonte dhe nxite të agjërohen këto ditë:


Gjashtë ditë nga muaji Shevval.


Ebu Ejub El-Ensariu [radijall-llahu anhu] tregon se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Kush e agjëron muajin Ramadan dhe e pason me agjërim të gjashtë ditëve të Shevvalit, i konsiderohet sikur të agjëron tërë vitin".


2.3- Ditën e Arafatit për ate që nuk është haxhxhi dhe ditën e ashurasë me një ditë para.


Ebu Katadeja thotë: e kanë pyetur Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] mbi agjërimin e ditës së Arafatit? Eshtë përgjigjur: i shlyen mëkatet e vitit të kaluar dhe të ardhshëm. Kur e kanë pyetur mbi agjërimin e ditës së Ashurasë? Ka thënë: i shlyen mëkatet e vitit të kaluar". Ummu Fadli, e bija e Harithit thotë: disa njerëz filluan të polemizojnë se a është duke agjëruar Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] në këtë ditë të Arafatit ose jo. Disa thanë se është duke agjëruar, e disa tjerë thanë se nuk është duke agjëruar. I dërgova një gotë me qumësht, e duke qëndruar mbi devenë e tij në Arafat, e piu". Ebu Gatafan ibn Tarif El-Murri tha: kam dëgjuar Ibn Abbasin [radijall-llahu anhuma] duke thënë: Kur Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e agjëroi ditën e Ashurasë dhe urdhëroi njerëzit që ta agjërojnë këtë ditë, i thanë: o I dërguar i All-llahut, këtë ditë e madhërojnë çifutët dhe krishterët. Atëherë Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] tha: "Në vitin e ardhshëm do të agjërojmë edhe ditën e nëntë. Mirëpo ndërkohë vdiq Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]".


Agjërimi i pjesës më të madhe të muajit Muharrem.


Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Agjërimi ma i mirë pas muajit ramadan është agjërimi i muajit të All-llahut Muharrem, kurse namazi më i mirë pas farzit është namazi i natës".


Agjërimi i pjesës më të madhe të muajit Shaban.


Aisheja [radijall-llahu anha] thotë: "Kurë nuk e kam parë Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] duke plotësuar muaj me agjërim përveç muajit Ramadan, kurse në asnjë muaj nuk e kam parë duke agjëruar ma shumë se në muajin Shaban". Agjërimi i ditës së Hënë dhe të Enjte. Usame ibn Zejdi [radijall-llahu anhu] thotë: "Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel- lem] agjëronte ditën e hënë dhe të enjte. E pyetën pse i agjëron këto ditë? U përgjegj: Sepse veprat e robërve ngriten ditën e hënë dhe të enjte".


Agjërimi i tre ditëve nga çdo muaj.


Abdull-llah ibn Amri [radijall-llahu anhu] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ma tha: agjëro në çdo muaj nga tre ditë, sepse një vepër e mirë shpërblehet dhjetëfish. Kështu konsiderohesh se ke agjëruar mbarë vitin". Eshtë e pëlqyshme të agjërohet dita e trembëdhjetë, katërmbëdhjetë dhe pesëmbëdhjetë. Ebu Dherri [radijall-llahu anhu] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Ebu Dherr, nëse i agjëron te ditë nga çdo muaj, atëhere agjëro ditën e trembëdhjetë, katërmbëdhjetë dhe pesëmbëdhjetë".


Agjërimi një ditë po e një ditë jo.


Abdull-llah ibn Amri [radijall-llahu anhu] thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Agjërimi më i dashur te All-llahu është agjërimi i Davudit [alejhis- selam], një ditë e agjëronte, kurse një ditë hante". Dhjetë ditët e para të Dhil-Hixhes. Hunejde ibn Halidi transmeton nga gruaja e tij, e cila transmeton nga disa gra të Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], të cilat kanë thënë: "Pejgamberi [sal-lall- llahu alejhi ve sel-lem] agjëronte nëntë ditë të Dhil-Hixhes, ditën e Ashurasë, tre ditë nga çdo muaj dhe të hënën dhe të enjten e parë të muajit".


Ditët e ndaluara për agjërim


Agjërimi i ditëve të bajramit.


Ebu Ubejde, shërbëtori i Ibn Zahirit thotë: Kam marur pjesë në bajram me Omerin [radijall-llahu anhu], i cili tha: "Këto dy ditë i ka ndaluar Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] të agjërohen: ditën e fitër bajramit dhe ditën tjetër ku hani nga kurbani juaj". Agjërimi i ditëve të teshrikut. Ebu Murete, shërbëtori i Ummu Hanit, hyri me Abdull-llah ibn Amrin te babai i tij, Amr ibn Asi [radijall-llahu anhum], kurse ky u afroi ushqim, e i tha: ha. Tha: jam agjërueshëm. Amri tha: ha, sepse këto janë ditët që Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] na urdhëronte të hamë dhe na ndalonte t'i agjërojmë. Maliku tha: këto ditë ishin ditën e teshrikut". Aisheja dhe Ibn Omeri [radijall-llahu anhuma] thonë: "Nuk i është lejuar të agjërojë ditët e teshrikut askujt përveç atij që ka shkuar në haxh e nuk ka pasur kurban për ta prerë atje".


Agjërimi i ditës së xhuma vetmas.


Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë: kam dëgjuar Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] duke thënë: "Mos ta agjëron askush prej jush ditën e xhuma të vetmuar, përveç se nëse agjëron një ditë para dhe një ditë mbrapa".


Agjërimi i ditës së shtunë vetmas .


Abdull-llah ibn Busr Es-Sulemiu, transmeton nga motra e tijë, e cila thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Mos agjëroni të shtundën përveç se në ato ditë që e keni obligim, nëse nuk gjenë ç'ka të hajë përveç lëvores së pjergullës ose lëvores së drurit, le ta përtypë ate".


Agjërimi i gjysmës së dytë të muajit Shaban, për ate njeri që nuk ka agjërim të zakonshëm.


Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Kur të vjen gjysma e muajit Shaban ndaloni agjërimin". Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: "Mos e parakaloni muajin Ramadan me agjërim të një ose dy ditëve, në përjashtim të njeriut që e ka pasur të zakonshme agjërimin në ato ditë".


Agjërimi i ditës së dyshimtë.


Ammar ibn Jasiri [radijall-llahu anhu] thotë: "Ai që agjëron ditën në të cilën dyshon, ka bërë mëkat ndaj Ebul-Kasimit , [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]".


Agjërimi i tërë vitit, edhe nëse nuk agjëron në ditën e ndaluara.


Abdull-llah ibn Amri [radijall-llahu anhu] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] më tha: Abdull-llah ibn Amr! Je duke agjëruar tërë vitin dhe tërë natën je duke u falur. Nëse kështu vepron, lodhesh dhe të kaplon letargjia. Nuk ka agjëruar ai që agjëron tërë vitin pa ndërprerë". Ebu Katadeja [radijall-llahu anhu] thotë: erdhi një njeri te Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe i tha: O I Dërguar i All-llahut si agjëron? Pejgamberi [sal-lall- llahu alejhi ve sel-lem] u hidhërua nga kjo thënje e tijë, e kur Omeri [radijall-llahu anhu] e vërejti këtë gjë tha: jemi të kënaqur me All-llahun për Zot tonin, me Islamin për fe tonën dhe me Muhammedin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] për Pejgamber tonin, kërkojmë strehim te All-llahu nga hidhërimi i All-llahut dhe nga hidhërimi i Pejgamberit të Tij. E përsëriti këtë fjalë Omeri disa herë derisa u qetësua hidhërimi i Pejgamberit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]. Atëherë tha: o I dërguar i All-llahut, ç'është puna e atij që agjëron tërë vitin? Tha: "As ka agjëruar e as ka ngrënë".


I ndalohet gruasë të agjërojë në prani të burrit të sajë, pa lejen e tij.


Ebu Hurejre [radijall-llahu anhu] thotë se Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Mos të agjërojë gruaja në prani të burrit të sajë, përveç se me lejen e tij".


I'tikafi


Eshtë sunnet i pëlqyeshëm i'tikafi në dhjetë ditët e fundit të muajit Ramdan, për të kërkuar të mirën dhe natën e Kadrit, natë për të cilën All-llahu thotë: "Ne e zbritëm atë (Kur'anin) në natën e Kadrit. E ç'të bëri ty të dijsh se ç'është nata e Kadrit? Nata e Kadrit është më e rëndësishme se një mijë muaj! Me lejen e Zotit të tyre në (atë natë)të zbresin engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) për secilën çështje. Ajo (që përcakton Zoti) është paqe deri në agim të mëngjesit". (El-Kadër: 1-5). Aisheja [radijall-llahu anha] thotë: Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] qëndronte në xhami në dhjetë ditët e fundit të Ramadanit dhe thoshte: "Kërkoni natën e kadrit në dhjetë ditët e fundit të Ramadanit". Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ka thënë: "Kërkoni natën e Kadrit në ditët tek nga dhjetë ditët e fundit të Ramadanit". Pejgamberi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] preferonte namazin në këto ditë dhe i nxitke muslimanët që t'i ngjallin këto netë duke thënë: "Kush e falë natën e Kadrit me besim dhe shpresim i falën mëkatet që i ka bërë më parë". I'tikafi nuk lejohet të bëhet në vende tjera përveç xhamisë, sepse All-llahu [subhanehu ve teala] thotë: "E kur jeni të izoluar (në i'tikafë) në xhamia, mos t'u afroheni atyre (për marëdhënie intime)". (El-Bekare: 187). Dhe se në këto vende ka bërë i'tikaf Pejgamberi [sal-lall- llahu alejhi ve sel-lem]. "Njeriu që është në i'tikaf duhet të angazhohet me ibadete, siç është namazi, leximi i Kur'anit, lavdërimi dhe falënderimi i All-llahut, madhërimi dhe kërkimi i faljes nga All-llahu, dërgimi salavate mbi Pejgamberin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], lutja dhe përsëritja e diturisë, etj. Eshtë e urrejtur ta angazhon veten me gjëra të cilat nuk ka aspak dobi qofshin fjalë ose vepra, ashtu sikurse është e urrejtur që tërë kohën të heshtë, duke menduar se me këtë vepër i afrohet All-llahut". I lejohet që të dalë nga vendi i i'tikafit për gjëra për të cilat ka nevojë, ashtu siç i lejohet edhe shkurtimi i flokëve, krehja, shkurtimi i thonjëve dhe pastrimi i trupit. Prishet i'tikafi nëse del për gjëra të panevojshme dhe me kontakt seksual.



Marrë nga: Elvexhiz min Fikh us-Sunneti vel-Kitab il-Aziz


AbdulAdhim elBedevi

albislam.com