Jeni të regjistruar? Regjistrim

Keni harruar fjalëkalimin?

Keni harruar pseudonimin?

Faqja 39 prej 123 FillimFillim ... 2937383940414989 ... FundFund
Rezultatet 381 deri 390 prej 1228

Tema: Poezi Islame

  1. #381
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    XHENETI

    vend i kenaqesive,
    i papershkrushem padyshim,
    por i embel si mjalti,
    vend i premtimeve te medha...

    eshte realitet dhe jo genjeshter,
    zemrat e vdekura dot nuk e kuptojne,
    eshte ajo qe jetes i jep kuptim,
    ku besimtaret do te kuvendojne pergjithmone...

    xhenneti vend bukurise,
    vend i hyrive, lindje e devotshmerise,
    sa i etur jam per uje kevtheri,
    sa i permalluar jam per fytyren tende o All-llahu im...

    Hamdi Nuhiju
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  2. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  3. #382
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    ZHVESHI LEKUREN TIME

    Shpirti mbushet e zbrazet
    Me vepra të bardha e të zeza
    Të shkruara nga të dy engjëjt
    Të krahut të djathtë e të majtë...

    Në çdo falje të xhumasë
    Zhveshi lëkurën time
    Dhe bëhem shpirt
    I mbytur në frikë...

    Bërtas deri në kupë të qiellit
    Edhe banorët e xhenetit
    E të xhehenemit
    Vajin tim mallëngjyeshëm
    Le ta dëgjojnë...
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  4. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  5. #383
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    SIMBOL I DITURISE

    valet ecin verdall rrugeve te fjetura,
    ledhatojne koken e pishtarit,
    iken koha ne pakthimin e fjales,
    se trimeria humbi kuptimin...

    duke udhetuar ne shkretetir,
    hasa ne gjurmet e dijetarit,
    qe stolisin token e bekuar,
    qe jane melhem per shoqerine,

    o ti qe ke frike All-llahun,
    perkujto kete tregetar te xhennetit,
    i cili flijoi veten,ne rrugen e All-llahut...
    All-llahu te dhuroi meshire,

    diturine e posedoje ne kraharor,
    nevoj e shekullit tone,
    je ti o i dashuri dijetar...
    dituria eshte meshire,

    keshtu na mesoi mesuesi,
    pasoj rrugen e pishtarit,une i maturi...
    maturi eshte fjala,
    qe del si rrufeja,

    nje dite hulumtimi mbi shkretetir,
    na perkujton ne diturine...
    All-llahu ma mundesoft xhennetin,
    se e dua me gjithe shpirt,

    te takohem me Pishtarin Ndricues,
    Ne Perhershmeri me dijetarin...

    Kushtuar Imam Ebu Hanifes
    Hamdi Nuhiju
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  6. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  7. #384
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    ALLAHU IM I MADH

    A mirë është për fenë islame një e tillë pabesi?
    A mirë është për të famshmin besim një e tillë tradhti?
    A mirë është këta dallkaukë të hyjnë në islam?
    A mirë është të shajnë këta fe e Kur'an?

    A mirë është shkollë e medrese të mbyllen, të humbin prore?
    A mirë është të shuhet në këto anë drita diturore?
    A mirë është këta besimtarë ta shohin me përbuzje fenë?
    A mirë është të heshtin kur thonë se janë muslimanë?

    Natën më të gjatë po jetojmë, o Zot ...
    A prej sheriatit tënd u ndamë e copëtuam?
    Ki mëshirë, o Zot, ramë e u shkatërruam
    E, kështu, karshi botës, o Zot, u turpëruam!

    Pejgamberit që i jep dorën kundërshtarit, pas i shkuam,
    Allahut që thotë se është falës e mëshirues, i besuam;
    Për nder të Resulit Tënd, nga fati i keq na shpëto Ti,
    O drit' e së Vërtetës që n'horizonte e fshehur rri!

    Këto net të gjata errësire, o Zot, të mbarojnë,
    Të lindë, më në fund, dielli i ardhshëm, të ndriçojë!
    Drit' e tij ta shkëlqejë çdo zemër të fesë sonë;
    Na e mundëso këtë favor nga lartësia jote, o Zot!

    Kemal Aruci
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  8. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  9. #385
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    CFARE PO NDODHE?

    Shumë mëkatarë mbi tokë ecin e vrapojnë
    Nuk duan të dinë së në tokë të kujt të mjerat këmbë po i lëshojnë
    Vazhdojnë lëvizen e mëkate bëjnë
    Nuk pyesin për tokën, se një ditë ajo do ti zërë
    Nuk mendojnë sikur uji nga deti të dalë
    Të bëhet si Cunam të mbysë ato të pamoralë

    Imoraliteti vazhdon, po rritet pa mbarim
    Edhe pse sëmundjet e saj nuk njohin shërim Bixhozin, drogën, alkoolin...
    të rinjtë po i kërkojnë
    Nuk po e dinë se sa Zotin me këtë vepër e zemërojnë
    E kush zemërimin e All-llahut si shpërblim do fitojë
    Është bërë mik i shejtanit e bashke me të në xhehenem do të përfundojë

    Ç’dënim pret ai njeri që kur vdekja i afrohet
    Nuk ndryshon as nuk pendohet
    E ai fëmijë, që kur prindëri e thërret
    Ia ngre zërin si të ishte mbret
    Çfarë po ndodh vallë me shoqërinë ton
    Pse prindin fëmija po e urdhëron

    Po thotë prindëri për djalin e ti:
    Nuk mund ta këshilloj se e merr për ofendim
    Nuk mund ti bërtas se më qon në azil
    Ka ardhë ajo kohë për të cilën dijetarët kanë thënë
    Injoranca kulturë ka për tu bërë Sot femrat, në vend që të mbulohen
    Gjithnjë e më shumë po zbulohen

    E në vend që të mësojë Tërë ditën rrinë e çatojnë
    Mjerë ajo pjesë e ndaluar e trupit që zbulohet
    Se me të xhehenemi do të ndriçohet
    Mjerë për atë që kohën kot e çon
    Se kotësia vetëm humbje të ofron
    E kush në humbje i gëzuar është

    Në humbje le të vazhdojë
    Se dënimin e All-llahut si shpërblim do të përfitojë
    E kush nga kjo nuk largohet Xhehenemi
    është gati e vazhdon të ngrohet
    Nxehtësi, dhimbje, vuajtje pa fund
    Është përgatitur për atë që frika ndaj All-llahut nuk e tund

    E mjerë ai që All-llahun frikë nuk e ka
    Po vazhdon të bëjë mëkate pa ia nda
    A të mjerë këta që All-llahun si zot nuk besojnë
    E ata që në lutje dikë tjetër i shoqërojnë
    E kush All-llahun nuk e beson
    Ajrin mos e thithni se ai e krijon

    E nëse fuqinë e Tij nuk e pranoni
    Ujin mos e pini, pse po e kërkoni
    Apo pa të jeta nuk jetohet
    Ashtu si toka ajo shkrumbohet
    Po të doni të doni të besoni
    Argumentet i keni por ju nuk mendoni
    Se e vërteta ju tremb ta pranoni.

    ADIL DEMUÇAJ
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  10. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  11. #386
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    FRYMEZIM I HENES SE RE

    Një frymëzim më pushtoi nga thellësia e shpirtit, më dha freski
    Më përshkoi fuqishëm si një ndodhi shumë e rrallë
    Brengat e jetës do të sosin dhe s’do të më trazojnë kurrë
    Dhe Nur i Allahut do të kaplojë mbi çdo gjë të gjallë.

    E pashë Hënën e Re më të ndritshme si asnjëherë më parë
    Në shkretëtirën e Arabisë dritë e saj më fuqishëm u pa
    Po ripërtrihen shpresat e jetës me shpejtësi të një rrufeje
    Dy miq të një Zoti u bënë bashkë në Shpellën Hira.

    Hazreti Xhibrili do të çojë në vend fjalën e Krijuesit
    E shtrëngoi me forcën e melekut dhe i tha: “Lexo, Lexo…’
    Jo veç në shpirtin e frikësuar të Muhammed Mustafasë
    Margaritarë të bardhë të fjalës së Zotit do të bëjnë dritë kudo.

    Ikën në pakthim netët e frikshme dhe u fundosën në Detin e Vdekur
    Mbi to shkëlqeu një Natë e bekuar që s’ka në të më errësirë
    Në zemrat e mushrikëve fytyrënxirë nisi sëmundja e pashëruar
    Dhe janë veç fjalët e Zotit, që mbi ata po qëllonin pa mëshirë.

    Një frikë e pllakosi qetësisht dhe pa lëndim shpirtin e Resulullahit
    Në këtë Natë dhe mu në këtë muaj që mbi të tjerë vuri pushtet
    Tash një mall edhe më i zjarrtë po e digjte hazreti Muhamedin
    Kur do ta shohë edhe njëherë sa më parë atë Mikun e Vet.

    Toka e Bedrit hapi damarët e saj për gjak shehidësh
    Në të përjetësisht do të jenë zotërinjtë e shpatave që villnin zjarr
    Në të do të zbresë një ushtri e meleqëve të Zotit
    Dhe mbi mushrikët do të sulet si një mortajë e rrallë.

    Idhujt në Meke po lëshonin zërin e një çmendurie të paparë
    Në këtë Shtëpi do të madhërohet veç i Vetmi Allah
    Jo jetës me dëfrime i thanë dhe zgjodhën vdekjen e pavdekshme
    Kështu bënë veç shehidët dhe me kënaqësi thanë: ‘Bismil-lah’.

    Me këto ndodhira famëmëdha nisi të shkruhet histori e re
    Këtu islami nisi të lëshojë shtat mbi idhujtarinë
    Shumë mallkime lëshonin shpirtrat e mashtruar nga idhujt
    Tash e tutje do të luten veç për Zotin që sundon gjithësinë.

    Është veç një mëshirë e Hënës së Re që mbuloi këtë gjithësi
    Për të parën herë nisi jetën në Natën e Kadrit në Ramazan
    Të poshtëruar do të jenë veç ata të pabindurit në këtë fe
    Dhe të vërtetën në jetën e tyre edhe sot kurrë s’e panë.

    Bënie jetën më të gëzuar, një zë shprese thirrë pa u ndalë
    Është veç një Zot që para Tij do të dalim me përgjegjësi
    Kurrëkush nuk do të kursehet nga ajo që i është shkruar në dynja
    Dhe nuk do t’i bëhet asnjë e padrejtë kur të thirret për llogari.

    Ali Vezaj
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  12. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  13. #387
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    HEJ JU VLLAZEN MUSLIMAN

    Ka kohe qe hjek murlani,
    Nga fantazma e veshtire,
    Jehoj ne Gjithesi,
    Ne eter porsi sarkazmë.

    Hej Ju Vllazen Musliman,
    Te luftojme idhujtarinë,
    E kjo tokë injorancë s`pranon,
    Me dituri ne Perjetesi...

    Ejani trima guximtar,
    T`i themi beses t`i je ndjenje,
    Veten me iman ta ndertojme,
    E ne sexhde kenaqesine ta ndjejme...

    Te mos flasim per saharanë,
    E oazën e kemi ne shtëpi,
    Deve jemi e deve nuk bëhemi,
    Se nga uji rrjedhë mirësi...

    Hamdi Nuhiju
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  14. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  15. #388
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    KLITHME

    Nga qielli e nga faq' e tokës hodha një shikim:
    Bota anë e kënd mbytur n'hidhërim;
    E drejt' e Islamit për tokë e nëpërkëmbur,
    Çdo çast për ne u bë kohë për matem.

    Fryu në botë vjesht' e ateizmit,
    Gonxh' e trëndafilit të fesë u zverdh e u tha;
    E ka mbytur gjaku botën, pa shiko:
    Çdo dritë u shua, kudo errësira ra...

    Dëshira për të vërtetën, sa keq, u asgjësua;
    Çdo zemër e zezë, në të zezë u mbulua;
    E shajnë Kur'anin, fenë e shajnë
    Ndaj padrejtësive Islami pa shpresë i dënuar!

    Shkatërrimtarëve - shkatërrimtarë iu tha;
    Turpi e nderi - lojë për të pafetë;
    Emri i gostive u ndërrua,
    Kambanat para ezanit dolën, oh, medet!
    Ata që iu bindën urdhërit hyjnor,
    Të çalët e huaj, dushmanët e shuar,
    Gjithmonë djajtë e favorizuar;
    E fshehta e Islamit doli sheshit, u zbulua!

    Fetarë e besimtarë të pashpresë,
    Të mërzitur e të zemëruar, të përlotur e të mjerë;
    Për Zotin, shpirti i Pejgamberit ky;
    Një gjendje e frikshme që zemrën ta djeg...

    Qajnë yjet, erë e mëngjesit qan;
    Qajnë për këtë gjendje, qajnë pa pushim;
    Qajnë tokë e qiej qajnë,
    Çdo çast për ne sikur dhjetë ditë muharrem...

    Rënkimi i ummetit tënd, o Zot,
    Kumboi gjer në qiej kat më kat;
    Bëj mëshirë, më në fund, për këtë popull,
    T'i sosin rënkimet, ta ngrejë kokën lart!

    Klithmat e rënkimet të pushojnë,
    Të qeshin këta dhera e këta qiej;
    O Zot, jepi shërim këtij mjerimi,
    Të qeshin, më në fund, njerëz e dhe!

    Kemal Aruci
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  16. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  17. #389
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    MIQTE E IBRAHIMIT A.S NUK DIGJEN NE ZJARR

    “O zjarr bëhu i ftohtë dhe shpëtim për Ibrahimin”.
    Kur’ani

    Zullumqari Nemrud një ëndërr të keqe kish’ parë
    se një dritë e fortë kish shuar diell dhe hënë
    nga froni i tij që rrinte po rrëzohej me rrëmbim
    ëndrra i dha frikë e tmerr dhe udhë duhet dhënë.

    Vrik e vrik në pallatin e tij thirri shumë mendarë
    se ç‘kader na ishte shkruar për sovranin zemërthatë
    kur do të sosë sundimin tirani mendjemadh
    dhe lirshëm të ecin lumenjtë Tigër dhe Eufrat.

    Mendarët ëndrrës do t’i kenë rënë në udhë
    Nemrudit zemërzi kështu do t’i kenë thënë
    Një fe e re do të shkëlqejë në këtë tokë
    dhe një njeri me nam do të rrëzojë fronin tënd.

    Me një llahtari në fytyrë shpejt dha një ferman
    të vriten të gjithë djemtë që lindin në këtë mot
    të mos i tundej froni që e kish vënë nën këmbë
    humbi veten dhe me një çmenduri tha: Edhe unë jam zot.

    Dhe lindën shumë çuna po lindi edhe i miri Ibrahim
    Perëndia me mëshirë të Vet do ta mbulojë këtë fëmijë
    do të shpallë fenë e drejtë dhe besën në NJË ZOT
    po do t’i dalë shumë punë madje edhe me babain e tij.

    Në Kur’an Perëndia foli për këtë pejgamber
    “Ne i dhamë herët Ibrahimit pjekurinë”
    të besojë Zotin që është një pa të meta
    të mos ndjekë fenë e të parëve – rrenën e tradhëtinë.

    Dhe po rritej ky djalë me shpirt besimdrejti
    dhe në errësirën e natës një yll e pa’
    mos ky do të jetë zoti që unë i zë besë
    Hazreti Ibrahimi me gojën plot tha.
    Kështu bëri edhe kur e pau Hënën në natën me terr
    po edhe Diellin që rrezet i lëshoi kudo
    s’i dua ata që humbin gjatë natës dhe ditës
    dhe bëri dua: o Zot mua drejt më udhëzo!

    Dhe më në fund me shpirt të kënaqur me besim, tha
    Zoti im është Allahu dhe s‘ka një të metë
    Ai krijoi qiejt, tokën dhe çdo send të gjallë
    dhe kurrë s’do t’i bëj shok Zotit të Vërtetë.

    Këto fjalë ia tha edhe babait të vet idhujtar
    O im at, me shejtanin ti këpute atë miqësi
    se mua Allahu më ka dhënë një dije të paparë
    që s’e kanë të tjerët, e s’të është dhënë as ty.

    Azeri nuk tundej fare në besimin e të parëve
    mbi djalin shpërtmirë me tërbim u përplas’
    largohu prej meje dhe shko kah të sheh syri
    thellë po të betohem me gurë do të të vras.

    Idhujt që i bënte babai mendjekrisur
    Hazreti Ibrahimin e kishin mërzitur shumë
    do t’i copëtoj që të gjithë bëri një besë të fortë
    s’ka të mira nga ata, e as s’ka zullum.

    Me një satër të mrehtë i bëri copë-copë
    dhe atij më të madhit satrën ia vuri në sup
    u stepën idhujtarët kur e panë këtë vaki
    e ka bërë Ibrahimi të gjithë thanë troç e trup.

    Shumë u zemëruan të mjerët për zotrat e tyre
    do ta ndëshkojmë keq i thanë Nemrudit zuzar
    atë që këta idhuj i bëri në këtë hall
    Këmbë e krye lidhur do ta hudhim në zjarr.

    Dhe në atë zjarr hodhen një bjeshkë me drurë
    Ibrahim Halilullahin e hodhën pa mëshirë
    flakë e këtij zjarri po shkonte drejt qiellit
    po kurrë s’do të digjet nuri i Profetit të mirë.

    Meleqtë në qiell dhe në tokë po bënin dua
    ta shpëtojë Allahu mikun e Vet më të mirë
    po fjalët që po i thonte Ibrahimi janë të mëdha
    HASBIJALL-LLAHU VE NI’MEL-VEKIL

    Hiq s’po i trembej zjarrit Hazreti Ibrahimi
    që moti veç me Një Zot pat’ lidhur miqësi
    “O zjarr, bëhu i ftohtë dhe shpëtim për Ibrahimin” tha Zoti
    Zjarri nuk e dogji e kjo ishte mrekulli.

    Dhe të gjithë zjarret kudo në këtë tokë
    në atë ditë të tmerrit bënin veç të ftohtë
    pat’ thënë kështu ‘alimi imam Bejdaviu
    këto janë muxhize të të Vetmit Zot.

    Pejgamberi Ibrahim idhujtarëve ju tha shkurt
    ju e latë Allahun dhe u lidhët me këtë jetë
    por do ta pësoni keq dhe jeni të mjerë
    dhe do të digjeni gjithnjë në zjarr të vërtetë.

    Po sprovohej Hazreti Ibrahimi me brengë e farmak
    dhe shumë e kish’ rënduar mosha e pleqërisë
    të përkundë një djep me një djalë të mirë
    dhe kjo është myzhdeja veç e Perëndisë.

    Haxheren me Ismailin në gji e çoi në Mekë
    ua bëri një vend dhe ju tha: rrini nën këtë pemë
    begati e Allahut përshkoi luginën e bekuar
    dhe shpërtheu furishëm kroi Zem-zem.

    O Zot! tha Hazreti Ibrahimi dhe la nënën me djalë
    “Një pjesë të familjes sime e lashë në këtë luginë
    të të bëjnë shyqyr veç Ty dhe të falin namaz
    jepju rrizk të mirë, se këtu nuk ka bimë.

    Në përkdheljen e nënës djali po rritej si pëllumbi
    dhe një ëndërr Hazreti Ibrahimi e pa’
    Ismailin që e kishte lule shpirti dhe dritë syri
    Duhet bërë kurban veç për të Madhin Allah.

    “O im bir, pashë në ëndërr sikur të thera ty”
    po ti çfarë thua? si t’bëjmë për këtë punë,
    baba! foli Ismaili bën siç je urdhëruar ti
    dhashtë Zoti do t’jam i durueshëm edhe unë.

    Dhe shejtani i nemur tash mori udhën e vet
    djali yt oj Haxhere do të theret për kurban
    babai po të shpie për të vënë thikën i tha Ismailit
    ik o i mallkuar! babë, nënë e bir kështu i thanë.

    Babë e bir morën udhë dhe po ecnin bashkë
    kurban do ta bëjë djalin në vendin e shenjtë në Arefat
    ca fjalë të Ismailit do ta lëndojnë shpirtin e plakut
    kam disa porosi tha Ismaili, më dëgjo o im at.

    M’i lidh duar e këmbë të mos përplasem keq
    mblidh fundin e rrobës të mos e bëj me gjak
    mprehje thikën mirë e të më godasësh shpejt
    dhe dhimbjet e vdekjes të mos i ndjej aspak.

    Hazreti Ibrahimin në shpirt e prekën këto fjalë
    duke përjetuar dhimbje Allahut po i bënte dua
    O Zot! më jep sabër dhe më mëshiro mua
    se tani jam plakur, kështu miku i Zotit tha.

    E shtriu djalin në tokë, urdhërin duhet çuar në vend
    dhe vuri thikën e mprehtë mbi qafën e të birit Ismail
    Allahu ekber! Allahu ekber! një zë me tekbir
    nga xhenneti solli një dash meleku Xhibril.

    Që të dy urdhërin e Zotit me përkushtime bënë
    për këtë ndodhi foli Perëndia në Kur’an
    “O Ibrahim! ti e zbatove ëndrrën që ke parë
    dhe kjo me të vërtetë qe një sprovë e rëndë.

    Pas ndodhisë së kurbanit babë e bir u kthyen në shtëpi
    në përqafim të nënës Haxhere u hodh djali si kurrë me parë
    fjalë lavdërimi për Allahun thonte Hazreti Ibrahimi
    me selam i përshëndeti dhe iu kthye të mirës Sarë.

    Vitet ecnin rrugës së vet po edhe sprovat për këtë profet
    mësyu Mekën dhe shkoi ta shohë djalin që moti s’e kish parë
    kam një urdhër nga Zoti im që të ndërtojmë një SHTËPI
    dhe u kapën ngryk me përmallim babë e djalë.

    Pejgamberi Ibrahim bashkë me Ismailin nisën punën
    dhe po lartësonin themelet e shtëpisë duke bërë dua
    Zoti ynë bëje kabul këtë prej nesh, Ti dëgjon e di
    të dyve na bënë besimtarë dhe ço pejgamberë ndër ta.

    Dhe punë e nisur veç për hir të Zotit mori të mbarën
    muret e Qabesë së Shenjtë po ngriteshin në lartësi
    në të ka shenja të dukshme, është Mekami Ibrahim
    dhe ky është babai i profetëve që erdhën pas tij.

    Shenjtëri e Qabesë nuk do të zbehet ndër mote
    do të shkohet në Mekë në dimër dhe në verën e nxehtë
    për këtë bëri emër Allahu kur krijoi tokë e qiell
    kështu tha Hazreti Muhamed Mustafaja me gojë të vet.
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  18. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


  19. #390
    Grafika e Muhlis
    Muhlis nuk është i/e kyçur Anëtarë i Avancuar
    Data e Anëtarësimit
    18-07-2008
    Postimet
    15,817
    All-llahu të shpërbleftë
    4,497
    Falënderuar 10,365 herë në 5,405 Postime
    Rep Fuqia
    6479

    Re: Poezi Islame

    TRE VELLEZERIT E MIRE

    Mu në mes të qiellit bënte dritë Hëna
    Fliste me planete dhe kish’ bërë një kuvend
    Tre vëllezër të mirë i afroheshin ngadalë
    Në këtë gosti të madhe të zënë nga një vend.

    Dy nga vëllezërit edhe më herët Hënën e kishin parë
    Po tash do ta çojnë aty edhe vëllain e tretë
    U nisën drejt qiellit me një gëzim të madh
    Atje ku s’rrijnë mjegullat dhe ku pushojnë retë.

    Një yll ndërroi vendin nga Lindja në Perëndim
    Dhe një tjetër më pas nga Jugu iku në Veri
    S’ka zhurmë si gjithmonë në qiellin e hapur
    Gjithkund bënë dritë një nur dhe është qetësi.

    Nga një bjeshkë e madhe befas u pa një dritë
    Ecte shumë shpejt drejt qiellit në thellësi.
    Do të mbulojë terrin si asnjëherë
    Do të shkëlqejë mbi çdo gjë atje në gjithësi.

    Tash erdhën shpejt edhe tre vëllezërit e mirë
    Më afër po i rrinin Hënës së Re
    Unë jam Rexhepi, dhe ky është Shabani
    Sot edhe Ramazani është bashkë me ne.

    I pari nisi të flasë Rexhepi, më i vogli vëlla
    Ndër të dy vëllezërit rrezonte si diell
    Sa më dha nder tha mua, i madhi Allah
    Bashkë me Pejgamberin u ngjita lart në qiell.

    Më pas e mori fjalën edhe vëllai i dytë
    Në fytyrë kish nur dhe dukej më shtatgjatë
    Me vete kam marrë një det më të mira
    Unë s’bej gjumë, as atëherë kur bënë natë.

    Ne s’jemi si vëllezërit e pejgamberit Jusuf
    Që me xhelozi dhe smirë zemrën e kishin mbështjellë
    Nuk e lanë të sosë ëndrrën që kish parë
    E hudhën të gjallë në një pus të thellë.

    Dhe pas nje qwetësie foli edhe vëllai I tretë
    Unë jam më I madhi vëlla dhe më quajnë Ramazan
    Në një natë të madhe që e zgjodhi Allahu
    Nga lartësitë e qiellit zbrita me Kur’an.

    Atje në Qabe në Meke në shkretëtirë
    Mu në shpellën Hira erdha me një mrekulli
    Veç me fjalët më të mira që foli Perëndia
    I bëra bashkë në një vend melek dhe njeri.

    Drejt Tokës morën udhë të zbresin shumë meleqë të Zotit
    Sa të gëzuar ishin dhe me vete bartnin vetëm mëshirë
    Tash për ne do të na hapen zemrat dhe portat e shtëpive
    Do të na presin besimtarët me selam për muajin më të mirë.

    Kështu e sosën rrugëtimin e nisur këta tre vëllezër të mirë
    Në qiell e panë një dritë që s’ish parë kurrë më parë
    Sa gëzim dhe kënaqësi do të dalë nga agjëruesit
    Në dritën e syfyrit dhe në sofrën e shtruar veç në iftar.

    Ali Vezaj
    ''Dhe Fitneja, është më e rëndë se vrasja.'' (El-Bekare 191)

  20. Për këtë postim, ju falënderohen 2 Përdorues në vijim:


Tema të Ngjashme

  1. Poezi me foto
    By Fidan in forum Lidhje Islame
    Përgjigjet: 5
    Postimi i Fundit: 29-03-2010, 09:16
  2. Poezi Islame auf Deutsch
    By hasani in forum Deutsch
    Përgjigjet: 12
    Postimi i Fundit: 17-03-2009, 20:06

Bookmarks

Autorizimet e Postimit

  • Ju nuk mund të postoni tema të reja
  • Ju nuk mund të postoni përgjigje
  • Ju nuk mund të postoni shtojca
  • Ju nuk mund të editoni postimet tuaja
  •