Ç’do të thotë të jesh mesatar në fe?

Përgjigjja:
Mesatar në fe d.m.th. që njeriu të mos e tepron në fe, ashtuqë t’i kalojë kufijtë e All-llahut [azze ue xhel-le], si dhe nga ana tjetër të mos mangësojë nga ajo që ka kufizuar All-llahu [xhel-le she’nuhu].
Me qenë mesatar në fe d.m.th. të kapesh fortë për sunnetin e Resulull-llahut [sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem], teprimi është ta kalosh sunnetin e mangësia është të mos e kumtosh atë.
Shembull për këtë: një njeri thotë: unë do të falem tërë natën dhe nuk do të fle asnjëherë sepse namazi është ibadeti më i mirë, ashtuqë dua ta gjallëroj natën me namaz. Këtij i themi themi: Ky e ka tepruar në fe dhe nuk ia ka qëlluar aspak. Rast si ky ka ndodhur edhe në kohën e Resulull-llahut [sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem], kur njëherë u mblodhën disa dhe thanë: " Unë do të falem tërë natën", tjetri: "Unë do të agjëroj çdo ditë", dhe i treti: "Unë nuk do të martohem".

Kur ky lajm i arriti Muhammedit [sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem], tha: "ا’është me këta njerëz që thanë kështu e kështu? Unë agjëroj dhe ha, falem natën dhe fle, si dhe martohem, e ai që largohet nga sunneti im, ai nuk është prej meje (prej grupit tim) ". (Buhariu (6101); Muslimi (1401)


Ata njerëz pra, e tepruan në fe e Resulull-llahu [sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem] u denoncua prej tyre sepse ata u larguan nga sunneti i tij, në sunnetin e të cilit ka agjërim dhe ngrënie (mosagjërim), namaz nate dhe gjumë si dhe martesë.
E sa i përket mangësisë: ajo është kur njeriu thotë: "Unë nuk kam nevojë për gjëra vullnetare, une i bëj vetëm farzet", bile ndoshta mangëson edhe në farze. Ky pra, është i mangët në fe.
Ndërsa mesatar është ai i cili mundohet të hecë nëpër rrugën të cilën ka shkuar Resulull-llahu [sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem] dhe Halifët e drejtë.


Shembull tjetër: Para tre njerëzve është një njeri tjetër mëkatar, njëri prej atyre thotë: "Unë këtij nuk i jap selam, largohem nga ai dhe nuk i flas"; tjetri thotë: "Unë e shoqëroj këtë mëkatar, i jap selam, i buzëqeshi, e thërras në gosti dhe më thërret dhe ai për mua është sikurse çdo njeri"; e i treti thotë: "Këtë mëkatar e urrej për mëkatet që i ka dhe e dua për besimin qe e ka, nuk largohem nga ai përveç nëse e shoh se largimi im prej tij do të ketë ndikim në përmirësimin e tij, e nëse largimi im nuk e ka atë dobi por, përkundrazi bëhem shkak që ai edhe me tepër të fundoset në mëkate atëherë nuk largohem nga ai".

Themi: i pari është ekstrem dhe e ka tepruar, i dyti poashtu ekstrem në anën e kundërt, ndërsa i treti është mesatar. Kështu është në të gjitha ibadetet dhe marrëdhëniet me njerëzit. Njerëzit pra, janë në tre grupe: ata që e teprojnë, që mangësojnë dhe që janë mesatarë.


Edhe një shembull: Një burrë është sikurse rob i bashkëshortes së vet, e çon ajo kah të dojë, ky nuk e largon nga asnjë mëkat e as që e nxit për ndonjë punë të mirë, ajo grua ia ka mbisunduar trurin dhe ajo është bërë sunduesja e tij.
E një njeri tjetër bëhet i lartë dhe mendjemadh ndaj bashkëshortes së vet dhe nuk interesohet për të, bile sikurse ajo për të është më poshtë se shërbëtori.


Ndërsa i treti i cili është mesatar, bashkëpunon me të shoqen ashtu si e ka urdhëruar All-llahu [subhanehu ue teala]: "… dhe ato kanë të drejta të barabarta mbi ta në atë shkallë që është e arsyeshme, por burrat kanë një shkallë më tepër mbi to…"( el-Bekare 228). Ka thënë Resulull-llahu [sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem]: "Nuk e urren besimtari besimtaren, nëse e mërzit atë një cilësi e saj duhet të kënaqet me cilësi tjetër që është tek ajo"( Transmeton Muslimi (1469)).
Ky i fundit është mesatar, i pari e ka tepruar e i dyti e ka lënë mangut. Sipas kësaj mund t’i krahasosh punët dhe ibadetet tjera.

------------------------

marrë nga libri në proçes: "Fetava erkanilIslam"

NuN-1424 (inshaAllah)

Muhammed ibën Salih el-Uthejmin

përmbledhës dhe renditës i fetvave:

Fehd iben Nasir iben Ibrahim es-Sulejman

Solli në shqip:

Omer Rushdi Berisha

Muhammed ibën Salih el-Uthejmin

__________________
www.kurandhesunet.net