Përshkrimi i Allahut si i harruar

Fetaua el-Shejh Ibn Uthejmin 1/172-174


Pyetje: A mund të përshkruhet Allahu si i harruar?


Përgjigje: Lavdi i takon Allahut. Harresa mund të nënkuptojë dy gjëra:

1. Mosvërejtja e diçkaje që dihet, si në vargun:

"Mos na dëno nëse harrojmë ose gabojmë". [el-Bekare, 286]

"Dhe vërtet në bëmë marrëveshje me Ademin më parë, por ai harroi. Dhe Ne nuk gjetëm tek ai vullnet të qëndrueshëm". [Ta Ha, 115]

Kjo është sipas njërit nga dy opinionet e dijetarëve.

Dhe, pejgamberi [salallahu alejhi ue selam] ka thënë:"Unë jam vetëm një njeri, harroj siç harroni ju. Kështu që nëse harroj, atëherë ma sillni ndër mend".

Dhe ai [salallahu alejhi ue selam] ka thënë:"Kushdo që fle dhe humb një namaz apo e harron atë, le të falet kur t'i kujtohet".

Kjo lloj harrese s'mund t'i atribuohet Allahut, bazuar në dy lloje dëshmish, tekstuale dhe racionale.

Dëshmia tekstuale është vargu, ku Ai thotë për Musain:

"Musai tha:'Dituria është tek Zoti im, në një Shënim. Zoti im as nuk gabon as nuk harron'". [Ta Ha, 52]

Dëshmia racionale është fakti që harresa është një gabim apo e metë, dhe Allahu është lart nga ndonjë e metë. Ai përshkruhet si i përsosur, siç Ai thotë:

"Dhe për Allahun është përshkrimi më i lartë. Ai është i Gjithpushtetshmi, i Urti". [en-Nahl, 60]

Bazuar në këtë, s'është e lejueshme të përshkruhet Allahu si i harruar në këtë kuptim, në asnjë rrethanë.

Kuptimi i dytë i harresës është neglizhimi me qëllim dhe me dashje i diçkaje, si në vargun:

"Pra, kur ata harruan atë [paralajmërimin] me të cilin qenë kujtuar, Ne i çelëm për ta portat e çdo gjëje [të këndshme]". [el-En'am, 44]

"Dhe vërtet në bëmë marrëveshje me Ademin më parë, por ai harroi. Dhe Ne nuk gjetëm tek ai vullnet të qëndrueshëm". [Ta Ha, 115]

Kjo është sipas opinionit tjetër të dijetarëve përsa i përket kuptimit të këtij vargu.

Dhe, pejgamberi [salallahu alejhi ue selam] ka thënë në lidhje me kategoritë e atyre që posedojnë kuaj:

"… dhe njeriu që i mban ata [kuajt] si mjet jetese sa për të mos lutur të tjerët, por ai nuk i harron të drejtat e Allahut [dmth zekatin në pasuri ai e fiton nëpërmjet përdorimit të tyre në tregti, etj.] dhe nuk i tejngarkon ata".

Lloji i "harresës" që i përshkruhet Allahut është siç thotë Ai:

"Atëherë do t'ju bëjmë të shijoni [torturën e zjarrit] për shkak se harruat takimin e kësaj Dite tonë. Vërtet, Ne po ashtu do t'ju harrojmë". [es-Sexhde, 14]

Dhe Allahu thotë në lidhje me hipokritët:

"Ata kanë harruar Allahun, kështu që Ai i ka harruar ata. Vërtet, hipokritët janë el-fasikun [rrebelë, të pabindur ndaj Allahut]". [et-Teubeh, 67]

Dhe në Sahi Muslim, në Kitab el-Zuhd uel-Reka'ik, është transmetuar që Ebu Hurejre [radijallahu anhu] ka thënë:"Ata thanë:'O i dërguar i Allahut, a do ta shohim Zotin tonë në Ditën e Ringjalljes?" …dhe në këtë hadith thuhet:"Allahu do ta takojë robin [mosbesimtar] e Tij dhe do t'i thotë:'A ke menduar se do t'më takosh?' 'Jo', - do të thotë ai. Allahu do të thotë:'Do të të harrojë siç më harrove'".

Lënia apo harresa e Allahut të diçkaje është një nga veprat e Tij që ndodhin me vullnetin e Tij dhe në pajtim me urtësinë e Tij. Allahu thotë:

"Dhe i la ata në errësirë. [Kështu që] Ata s'mund të shihnin". [el-Bekare, 17]

"Ne do t'i lëmë ata të teptisen sikur valët njëra mbi tjetrën". [el-Kehf, 99]

"Dhe vërtet Ne kemi lënë në këtë një dëshmi/ajeh [një mësim, një paralajmërim dhe një shenjë]". [el-Ankebut, 35]

Ka shumë tekste të njohura që informojnë se Allahu i lë apo heq dorë nga gjërat dhe po ashtu vërteton veprat e tjera të Tij që kanë të bëjnë me vullnetin e Tij. Kjo tregon në përsosurinë e vullnetit dhe fuqisë së Tij, dhe mënyra në të cilën Ai i bën këto vepra s'është sikur mënyra në të cilën krijesat e Tij i bëjnë, edhe pse këto ndajnë kuptimin qëndror të njëjtë, siç dihet mirë midis ehl us-Suneh.