ESSELAMU ALEJKUM WE RRAHMETULLAHI WE BEREKATUHU

Vellezer dhe motra ketu mund te lexoni per hukmin e te Përzierit e meshkujve me femra.

http://bismilah.kurandhesunet.net/FE...ujve_me_femra/

Allahu(xh.sh.) thotë:
“Nuk është mëkat për të verbërin, as të çalin, as për të sëmurin, as për ju (Sipas të gjithë komentatorëve të Kur’anit, shumësi i përdorur për meshkujt përfshin edhe femrat. Shih. M.Izzet Derveze, el-Mer’e fi’l-Kur’an ve’s-sunne, Bejrut, 1967, f.229) vetë, të hani nga shtëpitë tuaja, ose nga shtëpitë e etërve tuaj, shtëpitë e nënave tuaja, në shtëpitë e vëllezërve e të motrave tuaja, ne shtëpitë e xhaxhallarëve, të hallave, të dajëve tuaj, në shtëpitë e tezeve tuaja ose të atyre që u janë besuar çelësat e tyre, ose (në shtëpitë) e miqve tuaj. Mund të hani bashkërisht ose veçmas, nuk është mëkat. …” (Nur, 61)
Përveç përfundimeve të nxjerrura tek ky ajet nga komentatorët klasik të Kur’anit, vërehet qartë se ajeti na mëson dy gjëra:
1.Lejohet shkuarja për ushqim si në farefis ashtu edhe në shtëpitë e shokëve/miqve/dashamirësve(el-Mu’xhemu’l-Vasat, “sadik”. (Veçanërisht është i cituar ajeti në fjalë.)) .
2. Është e lirë ngrënia bashkërisht apo veçmas. Pra, nëse jemi të ftuar familjarisht tek njëri nga të afërmit apo tek një shok, feja nuk ndërhyn se si të ulemi në sofër, burrat me gratë bashkë apo të ndarë. Gjithashtu, vërejmë edhe jetën e sahabeve. Omeri(r.a.), në vitin e fundit të halifatit të tij, fton në shtëpinë e tij një mysliman –të cilin nuk e njihte personalisht- që i solli lajm nga ushtria. Pastaj Halifi e thërret dhe gruan e vet që të ulej në sofër e të hanin bashkë. Ndërsa gruaja e tij i thotë se nuk mundej të merrte pjesë ngase nuk kishte rroba të përshtatshme për t’u ulur në të njëjtën sofër me mysafirin. (Tarihu’t-Taberi, I, 2715-2716)
Sikur të ishte pjesë e kulturës islame ndarja e grave nga burrat në raste të tilla, Omeri(r.a.) nuk mund të dilte kundër kodeve të kulturës duke e thërritur të shoqen të merrte pjesë. Edhe sikurai ta bënte këtë gabim, menjëherë duhej t’u korrigjonte o nga mysafiri i cili ishte Seleme ibn Kajs ose nga vetë gruaja e tij e cila ishte vajza e Aliut(r.a.), Ummu Kulthum(r.anha).
Liria që tregon ajeti, veprimi i Halifit, reagimi i Ummu Kulthumit dhe etika e përgjithshme islame na mëson se të ulurit familjarisht rreth një sofreje nuk është e ndaluar nga feja islame, por është e lidhur me disa kushte:
1. Femrat të jenë të veshura në mënyrë që të mos i nxisin për imoralitet të tjerët.
2. Të mos bëhen biseda jomorale.
3. Të mos flitet dhe qeshet në mënyrë provokuese.
Në kohën e Pejgamberit(sav) zonja e shtëpisë u shërbente vetë mysafirëve. Sehl bin Sa’d tregon:
“Kur u martua Ebu Usejd es-Sa’idi, e ftoi (për darkë) Pejgamberin(sav) dhe shokët e tij. Usejdi nuk kishte përgatitur ndonjë gjellë. Mirpo, gruaja e Usejdit, Ummu Usejd, kishte lagur hurma në një enë prej balte. I shtrylli, i bëri sherbet dhe u shërbeu mysafirëve."(Buhari, Nikah, 77; Muslim, esh-Sheribe, 87)
Komentatorët e Buharit si Ajni dhe Ibn Haxheri duke u bazuar në këtë ngjarje janë shprehur se gruaja mund t’u shërbejë mysafirëve të burrit.