ES-SELAMU ALEJKUM UE RAHMETULL-LLAHI UE BERAKATUHU.

Falënderimi i takon All-llahut. Atë e falënderojmë dhe prej Tij falje dhe ndihmë kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje nga All-llahu prej të këqijave të vetvetes dhe të veprave tona. Kë e udhëzon All-llahu s'ka kush e lajthit dhe kë e largon nga rruga e vërtetë, s'ka kush e udhëzon. Dëshmoj se s'ka te adhuruar tjetër përveç All-llahut , i Cili është Një dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij.
"O ju që keni besuar, keni frikë All-llahun me një frikë të denjë dhe mos vdisni, pos duke qenë muslimanë!" (Ali Imran: 102)
"O ju njerëz! Keni frikë Zotin tuaj që ju ka krijuar prej një veteje dhe nga ajo krijoi palën e saj, e prej atyre dyve u shtuan shumë burra e gra. Dhe keni frikë All-llahun që me emrin e Tij përbetoheni, ruajeni farefisin, se All-llahu është Mbikqyrës mbi ju." (En-Nisa:1)
"O ju besimtarë, keni frikë All-llahun dhe thuani fjalë të drejta. Ai (All-llahu) ju mundëson të bëni vepra të mira, jua shlyen mëkatet e juaja,e kush respekton All-llahun dhe të Dërguarin e Tij, ka shpëtuar me një shpëtim të madh." (El-Ahzab:70:71)
Thënia më e vërtetë është thënia e All-llahut, kurse udhëzimi më i mirë - udhëzimi i Muhammedit sal-lall-llahu 'alejhi ue ala alihi ue sel-lem.
Veprat më të këqia janë ato të shpikurat, ç`do shpikje është bid'at dhe ç`do bid'at është lajthitje, e ç`do lajthitje të çon në zjarr.



Pyetja: (65)



A i lejohet gruas time, e cila është duke i dhënë gji fëmiut dhjetë muajsh, të mos e agjërojë muajin e Ramazanit?



Përgjigje:




Sa i përket nënave gjidhënëse, sidhe grave shtatëzënë, ekzistojnë dy mundësi:

1) Nëse gruas nuk i ndikon agjërimi, dhe agjërimi nuk i paraqet vështirësi asaj, dhe ajo nuk sheh ndonjë rrezik për fëmiun, atëherë ajo është e obliguar të agjërojë, dhe nuk i lejohet asaj që të mos agjërojë.

2) Nëse gruaja sheh rrezik për veten e saj dhe për fëmiun, si pasojë e agjërimit, dhe agjërimi i vjenë vështirë, atëherë asaj i lejohet të mos agjërojë, mirëpo ajo duhet t´i kompenzojë ditët e pa`agjëruara.

Në këtë situatë, është më mirë, të mos agjërojë, dhe është mekruh për të agjërimi.

Disa dijetarë kanë deklaruar se, nëse ajo frikesohet për fëmine e saj, është obligim për të, të mos agjërojë dhe është haram për të agjërimi.

Shejkh Mirdaui (rahimehull-llah) ka thënë në el-Insaaf (7/382):
Është mekruh për të, të agjërojë në këtë rast...

Ibn Akil (rahimehull-llah) ka thënë:
Nëse një grua shtatëzënë apo nëna gjidhënëse, frikesohet për shatëzaninë apo fëmine e saj, atëherë nuk i lejohet asaj agjërimi në këtë rast, ndërsa nëse ajo nuk frikesohet për fëmine e saj, atëherë nuk i lejohet asaj të mos agjërojë.

Sheikh Uthejmin (rahimehull-llah) është pyetur në Fetauas Sijam (f. 161):
Nëse një grua shtatëzënë apo një nënë gjidhënëse nuk agjëron, pa asnjë arsye, dhe ajo është e fortë dhe e shëndoshë dhe nuk ndikon agjërimi në shëndetin e saj, çfarë është hukmi rreth kësaj ?


Ai u përgjigj:


Nuk është e lejuar për një grua shatëzënë apo një nënë gjidhënëse që të mos agjërojë gjatë ditës në muajin e Ramazanit, përveçse nëse kanë arsye.

Nëse nuk agjërojnë duke pasur arsyetim, atëherë duhet të kompenzojnë ditët e pa`agjëruara, sepse në lidhje me të sëmurin, All-llahu (Subhanehu ve Teala) thotë:
..ndërsa kush është i sëmurë ose në udhëtim, le të agjërojë aqë ditë nga ditët e mëvonshme. Bekareh: 185.

Gratë shatëzënë dhe nënat gjidhënëse hyjnë në kategorinë e njejtë sikurse të sëmurët.
Nëse arsyetimi i tyre është frika për fëmine, atëherë sipas mendimit të disa dijetarëve, ato përveç të kompenzimit të ditëve të pa`agjëruara, poashtu duhet ushqyer një të varfër për ç`do ditë të humbur, duke u dhënë grurë, oriz, hurme apo artikuj tjerë ushqimorë.

Disa dijetarë kanë thënë se, ato vetëm duhet të kompenzojnë ditët e humbura, sepse nuk ka argument nga Kur´ani dhe Sunneti për ushqimin e të varfërit në këtë rast, dhe se rregulli themelorë është se, nuk ka obligim përderisa nuk ekzistojnë argumenta për të.

Ky është mendim i Ebu Hanifes (rahimehull-llah) dhe është mendim i fortë.


Sheikh Uthejmin (rahimehull-llah) është pyetur në Fetauas Sijam (f. 162) rreth hukmit të gruas, e cila frikesohet për veten e saj dhe për fëmine, dhe nuk agjëron, dhe është përgjegjur:


Përgjigja jonë është se, për gruan shatëzënë duhet aplikuar njërën nga dy rregullat.

E para është, nëse është e shëndoshë dhe e fortë, nuk i duket i vështirë agjërimi dhe nuk ka ndikim në fetusin e saj, në këtë rast, gruaja është e obliguar të agjërojë, sepse ajo nuk ka arsyetim të mos agjërojë.

E dyta është, rasti kur gruaja shtatëzënë nuk është në gjendje të agjërojë, qoftë për shkak se shatëzania është në fazën e përparuar apo ajo është fizikisht e dobët, ose për ndonjë shkak tjetër.

Në këtë rast ajo nuk duhet të agjërojë, posaçërisht nëse me këtë rast rrezikohet fetusi, me ç´rast asaj mund t´i bëhet obligative që të mos agjërojë.

Nëse ajo nuk agjëron, sikurse edhe të tjerët që nuk agjërojnë duke pasur arsye të vlefshme, ajo duhet t´i kompenzojë ditët e humbura, atëherë kur ky arsyetim më nuk vlenë.
Pas lindjes, ajo duhet të kompenzojë ditët e humbura, pasi të jetë e pastruar nga nifasi (gjakëderdhja e paslindjes).
Mirëpo, ndonjëherë arsyetimi i shtatëzanisë mund të largohet dhe menjëherë të pasojë ndonjë arsyetim tjetër, respektivisht, dhënia gji.

Nëna gjidhënëse mund të ketë nevojë pë ushqim dhe pije, sidomos gjatë ditëve të gjata verore kur është shumë nxehtë, andaj, ajo mund të mos agjërojë, ashtu që të jetë në gjendje të ushqejë fëmiun me qumështin e saj.

Në këtë rast,ne poashtu, i themi asaj:
Mos agjëro, dhe kur të largohet koha e arsyetimit, atëherë duhet të kompenzosh ditët e humbura.


Sheikh Bin Bazi (rahimehull-llah) ka thënë në Mexhmu’atul Fetaua (15/224):


Sa i përket gruas shtatëzane dhe nënës gjidhënëse, vërtetohet në hadithin e Enes Ibn Malik (radill-llahu anhu), që transmetohet nga Ahmedi dhe autorët e Suneneve, me isned (zigjirë transmetuesish) sahih, se i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) u dha atyre leje të mos agjërojnë, dhe e konsideroi rastin e tyre sikurse rastin e udhëtarëve.

Dijetarët kanë deklaruar se atyre u lejohet që të mos agjërojnë vetëm nëse agjërimi u vjenë vështirë, siç është rasti i të sëmuarit, apo nëse ato frikesohen për fëmijët e tyre.

Dhe All-llahu s.u.t. e di më së miri.


Thuhet në Fetaua Lexhnetid Da’imah (10/226):

Gruaja shtatëzane është e obliguar të agjërojë gjatë shtatëzanisë së saj, përveçëse nëse ajo frikesohet se agjërimi mund ta rrezikojë fetusin e saj, me ç´rast nuk i lejohet të agjërojë, atëherë ajo duhet t´i kompenzojë ditët e pa`agjëruara pasi të ketë lindur dhe të jetë pastruar nga nifasi.

All-llahu s.u.t. e di më së miri.


DHE DUAJA JONE E FUNDIT ESHTE:

FALENDERIMI I TAKON ALL-LLAHUT S.U.T. ZOTIT TE BOTRAVE.

ME SINQERITET DHE DASHURI DHE RESPEKT NGA VELLAI JUAJ NE ISLAM
ABDULLAH EBU ABDULLAH.
Kurse për ç`do sugjerim mund te me shkruani ne adresen time te hotmailit. etheristi@hotmail.com

ES-SELAMU ALEJKUM UE RAHMETULL-LLAHI UE BERAKATUHU.