Hutbe: "Hipokrizia"
Hipokrizia çon drejtë rrugës së shkatërrimit, përçarjes, smirës, zilisë, xhelozisë...
E enjte, 14 Gusht 2008 17:16

Shkruan: Hamdi NUHIJU


Falëminderimet dhe lavdërimet i takojnë Allahut, Krijuesit të botrave. Atë e falëminderojmë dhe vetëm prej Tij kërkojmë mbrojtje dhe ndihmë. O Allahu ynë na pastro zemrat tona prej sëmundjeve që na kanë kapluar, na furnizo nga begatitë e Tua dhe na mundëso që të shijojmë kënaqësitë e xhennetit. Paqa, bekimi, shpëtimi, dhe begatitët e Allahut Fuqiplotë qofshin mbi Muhammedin a.s., mbi familjen e tij, mbi shokët e tij dhe mbi të gjithë ata që ndjekin rrugën e tij deri në Ditën e Llogarisë.Nuk ka dyshim se feja e vërtet është Islami. Muhammedi a.s. është vula e profetësisë i cili erdhi në këtë botë që ta nxjerre njerëzimin dhe botërat prej errësirave të shumta në dritën e vetme.

Vëllezër besimtar!

Shoqëria jonë muslimane është e rrethuar me vese nga më të ndryshmet, vese këto të cilat po janë mikrobe dhe mjaft të rrezikshme të cilat në heshtje po shkatërrojnë atë piramidën e ndërtuar të besimit të muslimanëve shekuj me rradhë. Muslimanët janë si një trup, nëse një pjesë prej tyre lëngon, duhet që të lëngojë i tërë trupi. Islamin duhet që ta perceptojmë dhe kuptojmë në këtë mënyrë. Mos të mendojmë o vëllezër se po thërrasim në ndonjë ideologji të ngjajshme me komunizmin ose me ideologjitë e reja që janë pjellë e demokracisë. Islami nuk na lejon që të rrijmë duarkryq dhe të mos ndërrmarrim asgjë me prishjen e shoqërisë sonë. Secili njeri duhet që të shikoj në oborrin e vet, në shtëpinë e tij, në familjen e tij. Por, ai nuk duhet të toleroj që urdhërat e Zotit të thyhen edhe në oborrin e komshisë më të afërt e më të largët, se vet natyra e fesë sonë është thirrje në përmirësim e jo në shkatërrim e zhdukje. Me thirrje nuk kuptojmë vetëm momentin kur e shohim të keqen dhe presim me duat tona që ai që bën të keqen të bindet se duhet të pendohet. Me thirrje nuk nënkuptojmë që edhe vet i sëmuri prej sëmundjeve të zemrës dhe syefaqësisë të vije te ne për mjekim. Por, thirrja është trokitje në zemrat dhe mendjet e njerëzve me ajetet e Allahut dhe fjalët e Resulullahit a.s. Në karavanin e thirrësve, po edhe në karavanin e njerëzve jo thirrës kemi plotë të tillë që janë munafik, ose hipokrit. Ato kanë të përziera qëllimet e tyre për atë punë që e bëjnë, në emër të ndërtimit dhe përmirësimit shkatërrojnë muret e fortësuara të fortifikatës të quajtur muslimanëri.
Ibën Kajjim el Xhevzi hipokritët i definon në këtë formë:" Pashë Allahun, sa strehime në islam i kanë shkatërruar?! Sa kështjella të saj i kanë rrafshuar që në themele?! Sa shenja të tij i kanë fshirë?! Sa flamuj të tij i kanë rrëzuar përtokë?! Me sa shkopinjë të dyshimit e kanë qëlluar filizin me qëllim që ta ç`rrënjosin?! Sa e sa burime të tij i kanë mbyllur dhe i kanë ndërprerë me mendimet e tyre?!" ( Shih: Rrugët e Njerëzve të Devotshëm, Ibën Kajjim El- Xhevzije, Shkup, 2008, fq.331)

Vëllezër besimtar!

Thotë Allahu i Plotëfuqishëm në Kur`an:" 2:17.Shembulli i tyre (në hipokrizi) është si shembulli i atij që ndezë një zjarr dhe, posa ta ndriçojë ai vendin për rreth tij, All-llahu ua shuan dritën e tyre dhe i lë në errësira që nuk shohin."
Hipokrizia çon drejtë rrugës së shkatërrimit, përçarjes, smirës, zilisë, xhelozisë... Ne jemi hipokritë ndaj urdhërave të Allahut xh.sh. nëse ato i mësojmë vetëm sa për të na thënë njerëzit se ne dijmë urdhëra të Allahut. Kishte plotë popuj para nesh që ia kishin kthyer shpinën Allahut si popuj dhe rruga e parë drejtë kthimit shpinës së tyre ishte çelësi i hipokrizisë. Hipokrizia ndalon njerëzit që të bashkëveprojnë dhe të integrojnë idetë e tyre progresive drejtë rrugës së realizimit. E duke penguar kështu muslimanët drejtë unitetit, njëri prej farzeve të mëdha në Islam, ajo ç`orienton edhe familjen, raportet tona ndërshoqërore, raportet prind-fëmijë etj. Sa herë kemi bërë dallime në familjet tona duke mos shpenzuar njejtë për të gjithë fëmijët tanë dhe kështu duke u bërë të padrejtë e hipokritë para fëmijëve tanë që i kemi bërë padrejtësi e që vazhdimisht me fjalë i themi se i duam a në fakt ne vetëmse i gënjejmë në një gjë të këtillë? Sa herë i kemi premtuar nënave tona se do i dërgojmë në mjekime natyrale në ndonjë banjo që janë të favorshme për të, ndërsa ne vet jemi larguar dhe kemi shkuar për çdo vit në vende detare bashkë me gruan, a këndej vazhdimisht i themi nënës se e duam në fakt ne vetëmse paraqitemi hipokrit para saj?! Po nuk ka dyshim se dënimi i Allahut për hipokritët është i vërtet.
Ai thotë në Kur`an:"57:13. Ditën kur hipokritët dhe hipokritet atyre që besuan u thonë: "Na pritni (ose na shikoni) të ndriçohemi prej dritës suaj!" U thuhet: "Kthehuni prapa jush (në Dunja) e kërkoni ndonjë dritë!" Atëherë vihet ndërmjet tyre njëfarë muri që ka një derë, e brendia e tij është mëshirë (xhenneti), e nga ana e jashtme e tij është dënimi (zjarri)."

Vëllezër besimtar!

Abdullah ibën Amir el Asi r.a. trasnemton që i Dërguari a.s. ka thënë:" Kush i posedon katër cilësi ai është mynafik i pastër, ndërsa kush e posedon njërën prej tyre ai e ka një cilësi të hipokrizisë gjersa të lirohet prej saj. Ato cilësi janë: kur flet- gënjen; kur premton- tradhton; kur diskuton- flet paturpshëm; dhe kur diçka i besohet- nuk është besnik."( Shih:Enciklopedia e Dijenisë dhe Urtësisë, Ibën Rexheb El- Hanbeli, Prishtinë, 2007, fq.611)

Nëse ndalemi dhe e analizojmë këtë hadith të Resulullahit a.s., nëse ndalemi dhe nxjerrim urtësi nga ky hadith do të duhej që të shkruanim një libër voluminoz. Me të vërtet shenjat e hipokrizisë dhe hipokritit janë shumë të qarta. Na tërqethet lëkura kur lexojmë këtë hadith të Resulullahit a.s. dhe kur krahasojmë shoqërinë tonë muslimane e cila është e mbuluar dhe e stërngarkuar nga këto cilësi. Nuk duhet shumë mund për të perceptuar dhe kuptuar shenjat e hipokrizisë dhe për të dalluar hipokritët në shoqërinë tonë. Ato janë gjithëkah dhe gjithëkund! Në shtëpitë tona, në shkollat tona, në xhamitë tona, në fabrikat tona, në organizatat islame, në institucionet e shtetit etj.
Kur flet-gënjen; Disa musliman e kanë bërë traditë këtë ves të keq. Ato në çdo çështje të tyre të vogël e të madhe fillojnë që të gënjejnë dhe të manipulojnë me njerëzit tjerë. Të gjithë ne e dijmë se gënjeshtari do të dale në shesh me gënjeshtrën e tij dhe se nuk mundet që të manipuloj me besimtarët, por fjala e tij e gënjeshtërt, po lëshon rrënjë në tokën mjaft pjellore të krijuar dekada me rradhë ne rradhët e muslimanëve. Unë njoh shumë burra që shkojnë vazhdimisht në xhami, që lexojnë vazhdimisht Kur`an, e që janë gënjeshtar të mëdhenjë. Po, ka prej këtyre edhe që nuk shkojnë në xhami, por e kalojnë kohën kot nëpër argëtime të panevojshme dhe të tepërta e që mirren me bartjen e fjalëve dhe me gënjeshtra. Ndejat e tyre janë të mbushura me hiperbolizime dhe fjalë të panevojshme që nëse një njëri do të ishte aty afër do të ndjente kokëdhembje.
Kur premton-tradhton; Shoqëria jonë muslimane është e mbushur me parazita të tillë të cilët premtojnë shumë gjëra dhe vazhdimisht merren me premtime e nuk ndalen fare prej të dhënurit premtime. Fatkeqësisht ato premtime ngelin vetëm të tilla dhe nuk realizohen për sot e një milion vjet. Shumë njerëz kanë premtuar shumëçka, dikush dikujt i ka premtuar se do e shkollojë, dikur ka dalur problemi se nuk është në gjendje të mirë financiare ta mbaje një student, se paska projekte tjera, ndërrimin e veturës prej më të lirës në pak më të shtrenjtë, dikush dikujt i premtoj se do i botoj ndonjë libër, por ja që na doli dikur që fondet për botim nuk ishin të mjaftueshme, djali vajzës i premtoi se do kujdeset për të me jetën e tij, ndërsa kur të bëhen bashkë ai shikon vetëm veten, del shetitet vet, harxhon së tepërmi pa nevojë vet, ndërsa gruan e tij e le në shtëpi si qyqe me fëmijët e saj; të gjithë premtojnë..... por janë shumë pak ato që po e mbajnë premtimin fatkeqësisht!!!
Kur diskuton- flet paturpshëm; Kjo është një praktikë e shumicës së politikanëve tanë, pseudointelektualëve, një grupi të hoxhallarëve, një grupi të thirrësve, një grupi të njerëzve që në shoqëri e ndiejnë veten se ekzistojnë vetëm ato dhe askush tjetër. Ato nuk dijnë tjetër vetëmse i sjellin vërdallë disa fjalë që i kanë mësuar përmendsh dhe në brendinë e atyre fjalëve gjejmë vetëm përsëritje e cila përsëritje të ngjallë kokëdhembje.
Kur diçka i besohet- nuk është besnik; Ato që kanë pasur përvoja të marrin pjesë në ndonjë organizim kulturor ose fetar, ato që kanë pasur takime me njerëz që janë të papërgjegjshëm e dijnë shumë mirë vlerën e kësaj që po thuhet në këtë pjesë të hadithit të Resulullahit a.s. Nëse na është besuar një përgjegjësi mbi supe ne duhet ta kuptojmë se kemi marrë një barrë mbi vete, por edhe jemi të nderuar e privilegjuar në mesin e shumë njerëzve tjerë. Allahu nuk i lejon çdokujt prej njerëzve që të marrin përgjegjësi për kryerjen e punëve të ndryshme e të rëndësishme në shoqëri. Ai i klasifikon dhe i zgjedh njerëzit të cilët duhet të jenë në rrugën që do Ai. Po, përmes një rruge shumë të keqe, dmth rrugës së hipokrizisë mundësohet që të pastrohen rradhët e muslimanëve nga njerëz që janë mikrob dhe shkaktojnë dëme në këto rradhë.

O Allahu ynë na mbroj prej këtij vesi të shëmtuar. Amin!
Pastro rradhët e muslimanëve prej hipokritëve. Amin!
Na mundëso xhennetin firdeus. Amin!
Na ruaj prej zjarrit të xhehenemit.Amin!
Falëminderimet dhe lavdërimet i takojnë Allahut, Zotit të botrave.

__________________
Allah,je t'en supplie aide mes frères et mes soeurs en Gaza