Hixhabi….Modesti, Çlirim, Mbrojtje
Dr. Aisha Hamdan
Marrë nga el-Xhumua vol. 16 nr 4/5
Përktheu Ardit Kraja

Me luftën që është duke u zhvilluar midis të vërtetës dhe
fallsitetit, hixhabi është vënë në qendër të skenës. Ka qenë
gjithmonë një çështje e ndjeshme por tani ajo ka marrë një vëmendje
të madhe për shkak të legjislacionit dhe propozimeve legjislative në
disa vende europiane që e ndalojnë atë në institucione qeveritare.
Për gratë që e veshin hixhabin nga bindja fetare, e vërteta është e
dukshme dhe e pakundërshtueshme. Për të tjerët me dije të kufizuar
ose që nuk kanë ndonjë dituri mbi hixhabin, mund të jetë konfuze.

Historiku

Së pari është e rëndësishme për të kuptuar disa pika të lidhura me
hixhabin dhe modestinë. Pika e parë është që modestia ka qenë norm
në histori, deri në pjesën e fundit të shekullit të kaluar. Nëse
dikush do të hapte librat historik të kohëve të ndryshme dhe epokave
të ndryshme do të gjejë mbulimin modest të grave në një farë nivel
apo në një tjetër. Pika tjetër është që modestia është një element
në disa fe botërore, veçanërisht, Judaizm, Kristianizëm dhe Islam.
Shumë njerëz habiten kur mësojnë që modestia dhe hixhabi nuk janë
futur ( së pari në histori) nga islami. Kjo ndërthurje ka ekzistuar
në ligjet e feve të shpallura përpara islamit dhe mbetjet e tyre
mund ende të gjenden në librat e ndryshuar të atyre feve. Me
mesazhin e fundit të dhënë Muhammedit salallahu alejhis ua selam,
urdhëri për hixhabin u konfirmua dhe u finalizua. Ky është realiteti
përderisa të gjitha ato shpalljet kanë ardhur nga i njëjti burim,
Allahu. Merjemja (Maria), e ëma e Isait (Jezusit) është rrallë e
përfytyruar pa një mbulesë tradicionale dhe dikush mund të sugjerojë
që ajo është muslimane (e cila me të vërtetë ishte muslimane).
Dikush ende mund të gjejë gra çifute dhe të krishtera të cilat e
mbulojnë kokën në të njëjtën mënyrë si bëjnë muslimanët. Është një
nga lidhjet e përbashkëta që janë të përdoruara nga të treja këto
besime.

Funksionet e hixhabit

Që të kuptohet me të vërtetë natyra e mrekullueshme e hixhabit,
është esenciale për të shikuar në funksionet e tij. Sigurisht, një
musliman nuk ka nevojë për justifikime për urdhërat e Allahut dhe
dëshirën për tu bindur pa pyetur, por hixhabi është një aspekt i
fesë që ka një logjikë që përputhet në mënyrë perfekte me arsyen
njerëzore.

Më tepër sesa një simbol fetarë

Përkufizimi si një simbol fetarë është "një shenjë, diçka tjetër që
qëndron ose sugjeron diçka tjetër nga arsyeja me marrëdhënie,
bashkim, lidhje ose ngjashmëri të rastësishme, një shenjë e dukshme
e një shënjë të padukshme". Sigurisht, hixhabi është një simbol
përderisa përfaqëson nënshtrimin e një gruaje ndaj Krijuesit të saj
dhe lidhjen e saj me fenë islame. Allahu e përmend këtë në Kur'an
kur i referohet hixhabit:

".. është më i përshtashëm që ata të mund të njihen..."

Kjo do të thotë që një grua do të njihet se është muslimane. Por,
ndërsa hixhabi është një simbol, është në realitet shumë më tepër se
aq. Qëllimet e mëposhtme dhe funksionet e hixhabit do ta sqarojnë
këtë pikë.

Urdhër dhe sprovë nga Allahu

Megjithëse shpesh i mbishikuar, nuk muns të harrohet që hixhabi
është një test për gruan muslimane. A do të nënshtrohet ajo Zotit
ose Krijuesit të saj apo a do të ndjek ajo dëshirat e saja?

Është e qartë nga Kur'ani dhe nga Sunneti që hixhabi është një
obligim fetarë. Nuk ka ndryshime në mendime (ihtilaf) mbi këtë pikë
dhe Ummeti musliman e ka aplikuar atë për mëse 14 shekuj. Kur një
grua muslimane vesh hixhabin ajo është duke ju bindur Allahut. T'i
thuash asaj që të heqi është njësoj sikurse t'i thuash asaj që mos i
fal namzet e detyruara. Kur ajo zgjedh të mos e vësh hixhabin, ajo
nuk është duke ju bindur Allahut, subhane ua teala, dhe sjellë për
veten e saj mundësinë e ndëshkimit për trasgresionin e saj. Kjo
Çështje nuk mund të merret me lehtësi përderisa është e përfshirë
midis gjynaheve më të mëdhanë islam. Fatkeqësisht, dikush mund të
gjejë gra muslimane të cilat debatojnë që hixhabi nuk është obligim
dhe që teksti i Kur'anit mbi këtë çështje nuk është i qartë. Ky
është një gabim edhe më i madh përderisa është mohimi i vargjeve
kur'anore dhe shtrembërimi i tyre për të përmbushur dëshirat
personale.

Vargjet e mëposhtme të Kur'anit të shenjtë i referohen natyrës
obliguese të hixhabit:

"Thuaju edhe besimtareve të ndalin shikimet e tyre, të ruajnë pjesët
e turpshme të trupit të tyre, të mos zbulojnë stolitë e tyre përveç
atyre që janë të dukshme, le të vejnë shamitë mbi krahrorin e tyre
dhe të mos ua tregojnë bukuritë e tyre askujt përveç burrave të vet,
babajve të vet ose babajve të burrave të vet, djemve të vet ose
djemve të burrave të vet, vëllazërve të vet ose djemve të vëllezërve
të vet, apo djemve të motrave të veta, ose grave të tyre (që u
përmenden) dhe robreshave, të cilat i kanë në pronësinë e tyre, ose
shërbetorëve nga meshkujt të cilët nuk ndiejnë nevojë për femrat ose
fëmijët nuk kanë arritur pjekurinë për gra. Le të mos kërcasin me
këmbët e tyre për të zbuluar fshehtësinë nga stolitë e tyre.
Pendohuni të gjithë te All-llahu, o besimtarë, në mënyrë që të gjeni
shpëtim".[Surah Nur:31]

"O ti Pejgamber, thuaju grave tua, bijave tua dhe grave të
besimtarëve le të vëjnë shamitë (mbulojë) e veta mbi trupin e tyre,
pse kj është më afër që ato të njihen (se nuk janë rrugaçe) e të mos
ofendohen. All-llahu fal gabimet e kaluara, Ai është mëshirues".
[Surah el-Ahzab:59]

Ruajtja e modestisë

Siç u përmend më parë, një nga qëllimet kryesore të hixhabit është
për të fshehur ose mbuluar bukurinë e një gruaje dhe për të ruajtur
modestinë e saj. Modestia mund të përkufizohet si rujatje ose
përshtatshmëri në veshje, sjellje dhe të folur gjithashtu si çlirimi
nga mendjemadhësia dhe arroganca. Koncepte të lidhura do të jenë
thjeshtësia dhe moderimi. Këto janë të konsideruara si të virtyte të
ndershme që janë të inkurajuar nga fetë dhe sistemet e vlerave rreth
botës. Çdo person ka një farë rehatie në lidhje me veshjen dhe
mbulesa e gjatë e muslimaneje nuk duhet zhvlerësuar. T'i kërkosh një
muslimaneje të heq hixhabin është e njëjtë sikur do t'i kërkoje një
jo-muslimaneje të hiqte bluzën e saj (kuptohet nga ato që kanë një
farë morali). Muslimaneja do të ndjehej e dhunuar njësoj. Sensi i
saj i fort i modestisë do t'i shkaktonte asaj të ndjehej e turpëruar
për të dalë nga shtëpia pa mbulesën e plotë.

Një pyetje interesante duhet të bëhet:

"Pse është një murgeshë e respektuar për veshjen e saj modeste por
një muslimane e veshur me hixhab është e shikuar si e shtypur?"

Lartësimi në status

Një grua e cila mbulon veten e saj i informon ata rreth saj që ajo
është më tepër sesa trupi i saj dhe pamja e saj. Ajo ka një mendje,
ajo ka një zemër, ajo ka një personalitet, ajo ka një besim. Është
përmes një procesi që statusi i saj ngrihet. Ajo ka dinjitet dhe
nder dhe ajo pret që të trajtohet si e tillë. Ajo refuzon të
përdoret si një lodër e vetme për bukurinë e saj dhe kënaqësitë e
burrave. Gratë ofrojnë më shumë sesa tërhiqjen e tyre fizike dhe
hixhabi në islam garanton që të shihet më shumë se aq. Për kundër
opinionit publik, statusi i gruas në islam është i ngritur më lart
sesa çdo sistem social. Nga ana shpirtërore ajo ka të njëtat
obligime dhe shpërblime që kanë edhe burrat, nga ana sociale ajo
është e vlerësuar dhe nderuar ai një nën, vajzë, grua dhe
kontribuese në shoqëri, ekonomikisht ajo ka pronësinë, pavarësinë
dhe aftësinë për vendim marrje të pa krahasueshme me atë përpara
islamit. Hixhabi është një element në një sistem të kuptueshëm që e
vendos gruan në një pjedestal të respektueshëm dhe të vlerësuar.

Çlirimi-lirimi- liria

Hixhabi nuk është një simbol i shtypjes së femrës ose i pabarazisë.
Për kundër është një instrument i lirisë. Një grua e cila e vesh
hixhabin e çliron veten e saj nga dëshirat e vetjake dhe të kota për
të shfaqur bukurinë e saj dhe për të bërë garë me gratë e tjera
rreth saj. Kjo është një dëshirë që përkeqsohet nga shfaqja
pakuptimitë, e cila është larg nga modestia dhe mbulesa. Me
hixhabin, një grua nuk ka pse të jetojë me ç'ka pritet nga shoqëria
që të jetë e dëshirueshme dhe ajo nuk ka pse të përdorë bukurinë e
saj për të përfituar njohje apo pranim nga ata rreth saj.

Aq më shumë sa gratë të jenë të prirura ndaj ngacmimeve e shfaqurit
aq më tepër është e ngacmuar natyra e burrit që e shikon atë.
Hixhabi gjithashtu çliron burrin nga kjo dëshirë natyrale për të
vështruar dhe u kënaqur me tërheqshmërinë e grave. Ajo mbështet
çlirimin e tij nga dëshirat e shikimit që mund të jenë joshëse. Me
hixhabin, shqetësimi i të dyve i garve dhe burrave, ndryshe, i
çliron ata, kështu ata kanë mundsinë t'i drejtohen motiveve dhe
qëllimeve të tilla si bukuria shpirtërore dhe ajo e brendshme.

Sigurimi dhe mbrojtja

Në Surah-n el-Ahzab të përmendur më lart, Allahu subhane ua teala
thotë:

"... është më e përshtatshme që ato të njihen dhe të mos
abuzohen..." .

Kështu, një nga funksionet e hixhabit është për të mbrojtur gratë
nga abuzimi dhe dëmi. Kjo veçanërishtpërfshin forma të ndryshme të
abuzimeve dhe ngacmimeve seksuale, të cilat mbizoterojnë në
shoqëritë në të cilat ka pak gra të mbuluara. Burrat shpesh marrin
sinjale të përziera dhe besojnë që gratë dëshirojnë ata nga mënyra
sessi ato i shfaqin trupat e tyre. Hixhabi, në të kundërt, i dërgon
një sinjal burrave që që gruaja e mbuluar është një grua modeste, e
cila nuk duhet të mërzitet.

Njerëzit shpesh debatojnë që ky lloj arsyetimi e vendos fajin mbi
viktimën, vetë gruan. Është e rëndësishme për të kuptuar që qëllimi
nuk është për t'ia hequr përgjegjësinë ngacmuesit por për të
theksuar natyrën reciproke të hixhabit. Burrat dhe gratë duhet të
punojnë së bashku për të mbrojtur vetet e tyre, njëri-tjetrin dhe
shoqërinë. Përkrah grave, gjithashtu kanë një farë niveli modestie,
duke përfshirë më të rëndësishmen uljen e shikimit dhe mbrojtjen e
pjesëve të turpshme. Mbi llogarinë e ndryshimit midis burrave dhe
grave në natyrë dhe në përbërjen fizike, një sasi të madhe e
mbulimit është e kërkuar nga gratë më tepër sesa burrat. Të dy
burrat dhe gratë, megjithatë, janë të mësuara së pari të ulin
shikimin në prezencën e gjinisë së kundërt përpara se t'i thuhej për
tu mbuluar. Përsëri, kjo thekson përgjegjësinë e tyre të përbashkët
për sa i përket kësaj.

Mbrojtja e shoqërisë

Kur një grua shfaq veten e saj ajo mundësisht e bën atë për motive
vetjake (duke shfaqur trupin e saj për të fituar vëmendje). Një grua
e devotshme e mbulon veten e saj për dobinë e saj dhe gjithashtu
për shoqërinë. Imagjinoni, do të jetonit në një shoqëri në të cilën
të gjitha gratë janë të mbuluara.... Tani Imagjinoni një pamje krejt
të ndryshme, imagjinoni një shoqëri në të cilën të gjitha gratë janë
të ekspozuara, duke u veshur shumë pak. Çfarë ndryshon tek ato dy
shoqëri? Në të cilën shoqëri do të ketë më pak ngacmime dhe të
këqija?

"Dhe thuaju grave besimtare të ulinn shikimet e tyre dhe të mbrojnë
pjesët e tyre të trupit".

Besimtarja mbron pjesët e saja intime nga shikimi dhe nga veprat
imorale. (zinaja). Kjo është një nga aspektet më serioze të
modestisë dhe hixhabit për shkak të implikimeve të saja. Zinaja
është një helm që shkatërron individët, familjet dhe shqoëritë.
Dikush vetëm duhet të shohë në shoqëritë në të cilat zinaja është e
përhapur që të kuptojë këtë pikë. Sëmundjet (sida, sëmundjet të
trasmetuara seksualisht) janë të përhapura, divorci shtohet,
njerëzit bëhen të preokupuar pas dëshirave të ulëta. Zinaja është
midis gjynaheve të mëdha në islam për këto arsye. Një grua e cila e
mbulohet mbron veten dhe si rrjedhojë shoqërinë nga kjo e keqe.
Islami është një fe e pengimit dhe të tilla këshilla janë të
vendosura për t'i penguar njerëzit për të mos rënë në kurthat e
Shejtanit. Hixhabi, ulja e shikimit kufizimi i përzierjes midis
burrave dhe grave të gjitha janë vegla të përdorura kundër zinasë
(kurvërisë).Kur njerëzit i përmbahen këtyre këshillave, jeta bëhet
më e plotë dhe familje të forta ndërtohen- të gjitha këto janë
nevoja për një rregull të shëndoshë shoqërorë.

Me të gjitha këto dobi që dikush fillon të mendojë pse një grua nuk
vendos të e mos e vërë hixhabin?

Arsyet për ndalimin e hixhabit (dhe përgjigjja islame)

Laiçizmi

Një nga arsyet kryesore për ndalimin e hixhabit në një vend si
Franca është një koncept i njohur si laiçizmi. Laiçizmi është një
sistem në të cilin funksionet qeveritare nuk kanë lidhje me fënë dhe
institucionet fetare. Në atë sistem feja nuk merr vendime politike.
Nga ana filozofike, laiçizmi është besimi që jeta është më e mirë
për tu jetuar pa Zot ose zota. Në shoqëritë laike, njerëzit nuk i
përmbahen besimeve fetare dhe me kailimin e kohës feja bëhet shumë
më pak e rëndësishme në jetën e tyre. Rreziku i dukshëm i kësaj
filozofie është që ikurajon ateizmin dhe agnostiçizmin. Ka një
theksim mbi racionalizëm dhe një denigrim të fesë dhe mësimeve
fetare.

Franca është një vend laik siç është treguar në fjalinë e parë të
kushtetutës së saj (1905)-"Franca është një Republik e pandarë dhe
laike...". Në lidhje me hixhabin, Presidenti francez Zhak Shirak,
është shprehur që:"Çfarë është përsa i përket kësaj (ligjit francez)
është që mbështet principet e laiçizmit, i cili është një nga
shtyllat e republikës tonë". Zhan Pier Rafarin, Kryeministri i
Francës ka thënë: "Laiçizmi në Francë është një vlerë themelore,
veçanërisht në ndërtesën republikane, shkollat e saja, ku çdo i ri
mëson rreth kombësisë së tij, universalitetit dhe ku ai ose ajo
duhet të marrë dobitë nga principet e barazisë dhe lirisë,
neutralitetin e shërbimeve publike". 70% e francezve mbështesin
ndalimin e hixhabit. Kjo është gjithashtu edhe arsyeja kryesore pse
hixhabi është i ndaluar në vendet laike si Turqia dhe Tunizia.

Islami është një kërcënim ndaj atyre qeverive përderisa është e
kundërta e laiçizmit. Islami nuk është vetëm një fe, por një din,
një mënyrë jete. Si mënyrë jete është i kuptueshëm, duke mbuluar të
gjitha aspektet. Një musliman nuk mund ta ndajë fenë nga pjesa
tjetër e jetës së tij sepse feja është jeta. Një musliman praktikues
i fesë merr frymë, ecën dhe jeton me islam, madje edhe në gjërat më
të vogla. Kur ngrihet në mëngjez ajo përkujton Allahun. Ajo
menjëherë lahet për tu falur dhe përfundon namazine mëgjezit. Ajo ha
me dorën e djathtë gjtaë hëngrjes. Gjatë ndërveprimeve ajo ndjek
edukatën islame. Hixhabi është një pjesë e kësaj mënyre jete dhe si
i tillë nuk mund të hiqet. Dini i islamit përfshin të dyja edhe
jetën private dhe atë pubilike. Këto nuk mund të ndahen dhe askush
nuk mund të thotë se ajo është fetare në jetën private por nuk është
në jetën publike. Një individ e merr dini e saj në jetën publike kur
ajo vë hixhabin. Ajo e merr dinin e saj në publik kur ajo refuzon të
ja jap dorën meshkijve. Feja vjen në lojë gajtë ndërveprimeve
sociale, trasaksioneve ekonomike dhe vendimeve politike. Një
musliman nuk mund kurrë të jetojë një jetë "laike". Fatkeqësisht,
kjo është çfarë shumë vende janë duke i shtrënguar muslimanët të
bëjnë madje edhe në vendet e ashtu quajtura muslimane. Por, Allahu
ka garantuar se do ta mbrojë fenë e Tij dhe do t'i shpërblejë ata të
cilët punojnë dhe përpiqen të mbrojnë fenë e Tij.

Barazia e gjinive/Emancipimi i gruas

Arsyeja e dytë e dhënë për ndalimin e hixhabit është e reflektuar në
fjalët e thëna nga Zhak Shirak-"Pa marrë parasysh origjinat dhe
bindjet e tyre, francezët burra dhe gra kanë të njëjtat të drejta
dhe ata kanë një të drejtë për të njjëtën respekt dhe të njëjtat
mundësi".

Qëllimi i këtyre shoqërive është që t'i bëjnë burrat dhe gratë
krejtësisht të barabartë, ekzaktësisht në të drejtat e tyre, detyrat
e tyredhe mundësitë e tyre. Është paksi e çuditshme për të menduar
se duke hequr hixhabin burrat dhe gratë do të bëhen më të barabartë
si me magji. Këto njerëz gjithashtu thonë që gratë të cilat veshin
hixhabin janë të shtypura, të nënshtruara dhe në nevojë për çlirim.
Ata duket se mendojnë që gratë muslimane duan të çlirohen dhe t'i
thuhet për të hequr hixhabin. Ata mendojnë që janë duke i bërë një
nder grave muslimane.

Nga një perspektivë islame, është e rëndësishme për të kuptuar që
megjithëse gratë dhe burrat janë të njëjtë në shumë drejtime,
Allahu, subahe ua teala, ka krijuar të drëjta specifike dhe
përgjegjësi për secilën gjini në disa çështje të jetës. Ai nuk ka
bërë vetëm këtë por Ai ka gjithashtu krijuar secilën gjini në mënyrë
unike që të përmbushë më së miri detyrat që i janë caktuar të dyja
palëve. Shkenca, në fakt, i ka afirmuar këto koncepte. Kjo nuk
nënkupton superioritetin e njërës gjini mbi tjetrën përderisa të
dyja rolet janë të ndershme. Ata janë të dy esenciale për
funksionimin efektivë të shoqërisë. Dikush mund të pyesë : "Nëse
Allahu, subhane ua teala, do të kishte patur dëshirë të krijonte dy
gjini të njëjta apo të barabarta pse ka krijuar dy gjini?"

Një grua muslimane nuk ka nevojë për "çlirimin" që po i ofrohet,
sepse ajo ka qenë e çliruar tashmë me kohë. Çlirimi i saj vjen
përmes nënshtrimit të saj ndaj Zotit dhe Krijuesit të saj. Hixhabi e
çliron atë nga përqëndrimi mbi dëshirat e ulëta të kësaj bote dhe e
ngre atë në fushën shpirtërore dhe e afron me Allahun, subanhe ua
teala. Çlirimi që ata premtojnë është vetëm është vetëm një mashtrim
që ata e kanë mbuluar me rrobën e mirësisë. Sepse nuk ka çlirim në
mosbindje ndaj Allahut.

Mbrojtja nga detyrimi i prindërve

Megjithëse vendet laike thonë se e mbështesin lirinë e fesë dhe
fjlaën e lirë, këta mund lehtësisht të kompromentohen në mbrojtje të
filozofisë laike. Fjalia e mëposhtme do ta sqarojë këtë
fakt: "Gjykata europiane në Stasbourg e mbron laiçizmin kur është
një vlerë themelore e shtetit. Lejon kufizimi e lirisë së të
shprehurit në shërbimet publike, veçanërisht kur është një çështje
për mbrojtjen e moniriteteve kundër shtypjeve të jashtme". Në këto
shoqëri, ddo gjë është përsë mbrapi, madje edhe deri tek pika e
dhënjes së minorenëve të drejta mbi ato të prindërve dhe duke ja
dhënë ato shtetit. Kështu, nuk është më puna e prindërve të cilët i
thonë fëmijëve të tyre ta veshin hixhabin por është shteti që është
duke i thënë hiqeni. Ende nuk ka liri, vetëm një frocë tjetër. Kjo
nuk është më e ndryshme sesa të thënurit që ju keni ardur për të
çliruar një vend që vetëm ta pushtonit vetë.

Në islam të drejtat e prindërve janë të shenjta dhe të nderuara.
Allahu i urdhëron besimtarëve për t'iu bindur dhe respektuar
prindërit e tyre dhe kjo është shpesh e vendosur afër nënshtrimit
dhe bindjes ndaj Allahut në rëndësi. Ata janë duke u përpjekur ta
rrënojnë këtë aspekt themelorë të fesë dhe kulturës por kjo nuk mund
të lejohet. Nga një perspektivë islame, prindërit mund të detyraojnë
vajzat e tyre për të veshur hixhabin përderisa kjo është një obligim
fetarë. Ata janë duke kërkuar nga ajo atë çfarë është më e mirë për
të, familjen e saj dhe shoqërinë e saj. Kjo është me të vërtetë jo
ndryshe nga nga kufizimin e saj ndaj frekuentimit të disa shoqeve të
këqija. Në realitet, është më esencilae përderisa dobitë janë të
mëdha. Është e rëndësishme për të shënuar që vajzat nuk janë të
detyruara të veshin hixhabin përpara pjekurisë së tyre por atyre
duhet tu tregohet rreth themeleve të hixhabit që në moshë të vogël.
Nëse atyre do t'ju sqarohet mirë kjo çështje me bukurinë dhe
kuptimin e hixhabit, ato do të vejnë hixhabin kur t'i vijë koha.

__________________
“Indeed Allah has purchased from the believers their souls and their wealth, in exchange for Paradise…”(Kur'an)

we alejkumu selam we rahmetullahu teala we barakatuhu!

Vella i nderuar Saad ,kur tema eshte specifike trajtohet si e tille sic eshte rasti me ket artikull i cili trajton nje tematik qe eshte shume e ndjeshme ne shoqerine tone rreth obligueshmerise dobive dhe paqartesive qe sillen rreth Hixhabit!

E ka trajtuar moter Dr. Aisha Hamdan ,ne gazeten prestigjioze "al Xhumua",ne menyre shume argumentuese dhe faktike sa qe sdo fjale dhe kerkimi i diturise nenkuptohet sepse sic poe shihni eshte e shkolluar dhe vepra flet me shume sesa fjalet apo jo!

Ja nje fragment:

"Një grua e cila mbulon veten e saj i informon ata rreth saj që ajo
është më tepër sesa trupi i saj dhe pamja e saj. Ajo ka një mendje,
ajo ka një zemër, ajo ka një personalitet, ajo ka një besim. Është
përmes një procesi që statusi i saj ngrihet. Ajo ka dinjitet dhe
nder dhe ajo pret që të trajtohet si e tillë. Ajo refuzon të
përdoret si një lodër e vetme për bukurinë e saj dhe kënaqësitë e
burrave. Gratë ofrojnë më shumë sesa tërhiqjen e tyre fizike dhe
hixhabi në islam garanton që të shihet më shumë se aq. Për kundër
opinionit publik, statusi i gruas në islam është i ngritur më lart
sesa çdo sistem social. Nga ana shpirtërore ajo ka të njëtat
obligime dhe shpërblime që kanë edhe burrat, nga ana sociale ajo
është e vlerësuar dhe nderuar ai një nëne, vajzë, grua dhe
kontribuese në shoqëri, ekonomikisht ajo ka pronësinë, pavarësinë
dhe aftësinë për vendim marrje të pa krahasueshme me atë përpara
islamit. Hixhabi është një element në një sistem të kuptueshëm që e
vendos gruan në një pjedestal të respektueshëm dhe të vlerësuar.

Ne menyre te shkelqyer e ka trajtuar ket teme eshte e vertet qe ka perseritje te koncepteve si modesti,Clirim,mbrojtje ,avancim etj , por i trajton keto koncepte nga shume aspekte dhe tregon rreth dobise se tyre qe jan gjithsesi te shume anshme!

Nuk mendoj qe e ka ber per te treguar se sa din...por me diturine saj eshte nje argument per{kunder tyre} ata qe e shohin nje femer muslimane si te ulet,te paarsimuar,te shtypur etj,sepse ke parasysh qe ky artikull ku eshte shkruar ...

Ne fund,lus Allahun qe te gjitha femrave muslimane te jua hap zemrat qe ta kuptojn miresit,dobite ,dhe ngritjen qe jua sjell praktikimi i hixhabit urdherit te Krijuesit te gjithesise per robreshat e Tij.

we selamu aleikum!

__________________
“Indeed Allah has purchased from the believers their souls and their wealth, in exchange for Paradise…”(Kur'an)