I drejtohem çdo muslimanit dhe muslimanes të cilëve ju intereson haku (e vërteta), me të cilin All-llahu subhanehu ue teala na ka obliguar të punojmë. Në këtë shkrim modest kemi për qëllim që t'i forcojmë nënat, motrat, gratë dhe bijat tona në ruajtjen e nderit…

Falënderimi dhe lavdërimi i takon vetëm All-llahut, Atë e adhurojmë dhe vetëm prej Tij ndihmë dhe falje kërkojmë. Kërkojmë që të na mbrojë prej sherrit dhe punëve të këqija. Kë e udhëzon All-llahu nuk ka kush e lajthit dhe kë e humb All-llahu, nuk ka kush e udhëzon. Dëshmoj se nuk ka të adhuruar me të drejtë pos All-llahut, I Cili nuk ka ortak dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i Dërguar i Tij sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem.
Fjala më e mirë është fjala e All-llahut subhanehu ue teala dhe udhëzimi më i mirë është udhëzimi i Resulull-llahut sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem, punët më të këqija janë ato të shpikurat në fe, çdo punë e shpikur është bidat, çdo bidat është dalalet dhe çdo dalalet të çon në xhehennem.

I drejtohem çdo muslimanit dhe muslimanes të cilëve ju intereson haku (e vërteta), me të cilin All-llahu subhanehu ue teala na ka obliguar të punojmë. Në këtë shkrim modest kemi për qëllim që t'i forcojmë nënat, motrat, gratë dhe bijat tona në ruajtjen e nderit, të largohen nga thirrjet e perëndimorëve në poshtërsi dhe amoralitet, të cilët e kanë parë se Islamin i cili është ruajtur 14 shekuj të plotë nuk munden ta luftojnë me forcë. Mu edhe për këtë mundohen çdo ditë të zbulojnë metoda të ndryshme për luftimin e Islamit. Prej metodave të tyre është edhe ajo se ata dëshirojnë ta bashkojnë hakun me batilin, të mirën me të keqen, sunnetin me bidatin, apo atë që i përmbahet sunnetit me atë i cili është bidatxhi, bile më e rrezikshmja është se ata dëshirojnë ta përzijnë Kur'anin me librat tjera të cilat janë te deroguara, bile tani edhe të falsifikuara. Dëshirojnë të bashkojnë xhaminë me kishën, muslimanin me kafirin, dëshirojnë të jetë një fe. E kjo nuk do të ndodhë asnjëherë.

Në njërin prej aspekteve në të cilin punojnë më së shumti është thirrja e tyre që gruaja muslimane të bëhet si gratë e tyre, "E barabartë" me burrin. Koncentrimi më i madh i tyre në këtë thirrje është që gruaja ta zbulojë trupin e saj pa marrë parasysh para kujt, të punësohet në një vend me burrat, të marrë pjesë në çdo vend ku është edhe burri, etj. Për fat të keq, shumë muslimanë i kanë pranuar këto thirrje.

Muslimani i vërtetë të gjitha këto i refuzon, ngase e di se Krijuesi i tij është All-llahu subhanehu ue teala I Cili nuk e ka krijuar për kot, nuk e ka krijuar që të jetojë si kafshët, por i ka dhënë mend dhe ia ka dërguar fenë që të dijë se si të veprojë në këtë botë. Muslimani e di se të gjithë kafirat (të pafetë) nuk vlejnë as sa kafsha, ngase për këtë i ka treguar Krijuesi i të gjitha krijesave, i njerëzve dhe kafshëve, i muslimanëve dhe i kafirave, ku thotë: "Mos vallë mendon se shumica e tyre (kafirave) dëgjojnë ose kuptojnë?Ata nuk janë veçse si bagëti- jo, ata janë edhe më të humbur" (Furkan 44). Njeriu i mençur nuk pranon asnjë mendim prej kafshëve (nëse ka mundësi kjo), e ku më prej dikujt që është më poshtë se kafsha?!

E lus All-llahun subhanehu ue teala që t'i mbrojë të gjithë muslimanët prej thirrjeve të këtilla, dhe t'i forcojë në fenë islame me dituri dhe praktikë të çdo gjëje bile edhe gjërat më të imta.

Mendoj se shumica e muslimanëve janë të njohur me këto gjëra dhe dinë se si të veprojnë. Mirëpo, mirë është që t'i përmendim disa argumente prej Kur'anit dhe sunnetit të vërtetë që tregojnë se mbulesa Islame për gruan është farz (obligim i domosdoshëm) dhe t'i tregojmë gruas muslimane se ajo është në rrugë të drejtë dhe nën ndihmën dhe mëshirën e All-llahut subhanehu ue teala.

Ne e dimë fort mirë se ne jemi të urdhëruar që pas Kur'anit dhe Sunnetit të pasojmë rrugën e sahabeve. Ajo është rruga më e mire dhe sqarimi më i mire i sheriatit islam (Kur'anit dhe Sunnetit). Sa i përket veprës së grave besimtare për këtë çështje (mbulesën), dihet fort mirë se ato kanë qëndruar në shtëpitë e tyre dhe nuk kanë dalur përveç kur e kanë pasur të patjetërsueshme. Ato para burrave të huaj kanë dalë me mbulesë, duke e pasur edhe fytyrën e mbuluar, duke mos zbuluar gjë prej stolive të tyre e ku më diçka prej trupit të tyre. Shumica e muslimanëve janë të një mendimi për këtë çështje. Gjendja e grave besimtare nëpër të gjitha vendet Islame vazhdoi kështu derisa nuk filluan të mashtrohen me thirrjet e punëtorëve të shejtanit të mallkuar. Kështuqë kah mesi i shekullit XIV hixhrij filloi heqja e mbulesës prej fytyre. Për herë të parë në Egjipt, pastaj në Turqi, Siri, Irak, Maroko kështuqë i kaploi shumicën e vendeve Islame. Ngase k[ta të mallkuar e dinin se turpi i femrës është te fytyra e saj, e nëse prej fytyrës largohet turpi atëherë lehte do ta kenë për gjërat tjera. Ashtu edhe ndodhi, kjo heqje e mbulesës nga fytyra, pas një kohe të shkurtër "përparoi", në atë mënyrë që e arriti kulmin e lakuriqësisë, zbulimin e plotë të trupit të femrës, All-llahu na ruajt nga çdo e keqe.

Prej argumenteve më të njohura për atë se mbulimi i fytyrës është i obligueshëm për gratë besimtare janë këto:

Argumenti i parë: (që tregon se mbulesa është farz) Thotë All-llahu subhanehu ue teala në suren el-Ahzab 32-33: "O gratë e Pejgamberit! Ju nuk jeni si çdo grua tjetër. Nëse ju i keni frikë All-llahut, atëherë mos u llastoni në të folur e të lakmojë ai që ka sëmundje në zemrën e tij, po thuani fjalë të matura. Rrini në shtëpitë e juaja e mos shfaqni bukuritë tuaja ashtu si shfaqej në kohën e xhahilijetit (injorancës), falni namazin, jepni zeqatin dhe respektoni All-llahun dhe të Dërguarin e Tij". Në këtë ajet All-llahu subhanehu ue teala u drejtohet grave të Resulull-llahut sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem dhe grave të besimtarëve në përgjithësi, ndërsa i ka përmendur vetëm gratë e Resulull-llahut sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem për shkak të vendit të lartë që posedojnë ato në Islam dhe për shkak se ato janë shembëlltyrë për gratë tjera besimtare. Dihet se gratë e Resulull-llahut sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem kanë qenë gratë më të ndershme dhe do të jenë përgjithmonë, por All-llahu subhanehu ue teala u është drejtuar atyre që të kuptojnë edhe gratë tjera, sepse ato gra nuk janë sikurse gratë e Resulull-llahut sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem.

Argumenti i dytë: Thotë All-llahu subhanehu ue teala në ajetet 53-55 të sures el-Ahzab: "…dhe kur ju i pyetni (gratë e Resulull-llahut) për ndonjë send, atëherë pyetini ato pas perdes, kjo është më pastër për zemrat e juaja dhe të tyre. Juve nuk ju takon që ta mundoni të Dërguarin e All-llahut, e as të martoheni kurrë me gratë e tij pas (vdekjes së) tij. Këto tek All-llahu janë mëkat i madh. E shprehët ju ndonjë send apo e fshehët atë, s'ka dyshim se All-llahu çdo send e di. Nuk është mëkat për ato (gratë të jenë të pambuluara) ndaj baballarëve të tyre, bijve të tyre, vëllezërve të tyre, djemve të vëllezërve të tyre, djemve të motrave të tyre ose para grave të tyre (besimtareve) apo para robëreshave të tyre. E, frikësohuni All-llahut (o ju gra), All-llahu është Dëshmitar për çdo gjë". Ky ajet njihet si ajeti i hixhabit (mbulesës), ku urdhërohen gratë e Resulull-llahut sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem dhe gratë e besimtarëve që të mbulohen me mbulesë Islame. Ky ajet ka zbritur në vitin e pestë të hixhretit të muajit Dhul-ka'deh. Nga ky ajet kuptojmë se cilëve burra gruaja ka të drejtë t'ia zbulojë bukuritë e saja, dhe se të gjithë burrave tjerë përveç këtyre është haram tu zbulohet bukuria e tyre. Daja edhe mixha nuk janë të përmendur në këtë ajet, por janë të përmendur në ajet tjetër (en-Nisa' 23)

Argumenti i tretë: Ajeti i dytë i hixhabit i cili urdhëron mbulimin e fytyrës me ferexhe. Thotë All-llahu subhanehu ue teala: "O Pejgamber! Thuaju bashkëshorteve tua, bijave tua dhe bashkëshorteve të besimtarëve ta lëshojnë xhilbabin (ferexhenë) e tyre mbi gjithë trupin e tyre. Kjo do të ishte më e mirë që ato të mund të dallohen që të mos i shqetësojë askush. All-llahu falë gabimet e kaluara, Ai është Mëshirues. (el-Ahzab 59) Ka thënë Sujutiu rahimehull-llah: "Me këtë ajet All-llahu u drejtohet të gjitha grave muslimane ku i urdhëron që t'i mbulojnë kokat dhe fytyrat e tyre njëkohësisht. All-llahu subhanehu ue teala në ajetin e lartëpërmendur ka thënë: "…le ta lëshojnë xhilbabin (ferexhenë) …"; xhilbab në gjuhën arabe d.m.th. rrobë e gjërë me të cilin mbulohet i tërë trupi. Nga ky ajet nuk mund të kuptohet diçka tjetër pos urdhërit për mbulimin e fytyrës, sepse dihet se gratë në kohën e injorancës nuk kanë qenë të zbuluara sikur që janë të zbuluara disa gra sot, por ato i kanë pasur të zbuluara fytyrat. E, kur erdhi Islami i urdhëroi që t'i mbulojnë edhe fytyrat. Në këtë mendim na ndihmon edhe vet ajo se gratë e sahabëve e kanë kuptuar kështu. Këtë na e vërteton fjala e Aishes radijall-llahu anha e cila ka thënë: "All-llahu i mëshiroftë gratë e besimtarëve, kur e zbriti All-llahu ajetin "…le ta lëshojnë xhilbabin (ferexhenë)…" ato morën (shkynë) prej mbulesave të tyre (ku kishte tepricë) dhe me të mbuluan fytyrat, e kur faleshin pas Resulull-llahut dukeshin sikurse mbi kokat e tyre kanë shpend" Transmeton Ibën Merdujeh

Argumenti i katërt: thotë All-llahu subhanehu ue teala: "Thuaju besimtareve t'i mbrojnë shikimet e tyre (prej harameve) dhe të ruajnë trupin e tyre (nga imoraliteti), si dhe të mos i zbulojnë stolitë (zinetin) e tyre, pos asaj që duket, le të vejnë ferexhenë e tyre mbi gjithë trupin e tyre dhe të mos i zbulojnë stolitë (zinetin) e tyre përveç para bashkëshortëve të tyre, baballarëve të tyre, vjehrrive të tyre, bijve të tyre ose bijve të burrave, vëllezërve të tyre ose djemve të vëllezërve të vet, apo djemve të motrave të veta, ose grave të veta (besimtareve) apo robëreshave të cilat i kanë në pronat e veta, ose shërbëtorëve (meshkuj) që nuk kanë ndjenja seksuale apo fëmijëve që ende nuk u zgjohen ndjenja turpi nga të shikuarit e gjinisë tjetër. Edhe le të mos i përplasin këmbët e tyre për të zbuluar diç nga stolitë e tyre. Të gjithë ju lutjuni All-llahut që t'iu falë o besimtarë, në mënyrë që të gjeni shpëtim." (en-Nur 31)

Ky ajet na e bën të qartë se mbulimi i gjithë trupit të gruas është farz. Kjo shihet nga fjala e All-llahut subhanehu ue teala: "…dhe të mos i zbulojnë stolitë (zinetin) e tyre…"; ku ka për qëllim mbulimin e tërë trupit. E ata që thonë se lejohet zbulimi i duarve dhe fytyrës duke argumentuar me fjalën e All-llahut subhanehu ue teala “…pos asaj që duket…”, ku thonë se këtu është për qëllim duart dhe fytyra, si dhe në të njëjtën kohë na tregojnë se kështu e kanë komentuar këtë ajet edhe shumë dijetarë. Për të treguar se ky komentim i ajetit nuk është i qëlluar, po sjellim fjalën e Muhammed Emin esh-Shenkitit rahimehull-llah në lidhje me këtë ajet, ai në tefsirin e tij v.4 fq. 101 nga botimi i “Ihjau Turathil Arabij”, pasiqë i përmend fjalët e dijetarëve të cilët e kanë komentuar këtë ajet duke thënë se është për qëllim fytyra dhe duart, thotë: “Pasiqë i lexove këto fjalë, tani kujtoje atë që e kemi thënë në hyrjen e këtij librit të bekuar, se prej mënyrave të sqarimit (komentimit) është kur dikush prej dijetarëve të thotë një fjalë lidhur me atë ajet, por në ajet ka diç që të tregon se kjo fjalë nuk është e qëlluar. Poashtu kemi thënë se prej mënyrave të sqarimit është edhe ajo se kur për një fjalë në Kur’an ka disa mendime se çfarë kuptimi ka ajo fjalë, në atë rast ajo fjalë komentohet me atë kuptim me të cilin është përdorur në të shumtën e rasteve në Kur’an, dhe për këtë kemi përmendur disa shembuj në Hyrjen e librit. Pra, pasiqë e mësove këtë … dije se të dyja këto mënyra gjinden te ky ajet, për të cilin po flasim. E para: Ata që e komentojnë fjalën e All-llahut: “…të mos i zbulojnë stolitë (zinetin) e tyre, pos asaj që duket…”, se është për qëllim fytyra dhe duart, në vet ajetin ka shenjë që të tregon se kjo fjalë nuk është e saktë. Ajo shenjë është se fjala “zinet” (stoli) në gjuhën arabe përdoret për atë me të cilën zbukurohet gruaja, që nuk është nga esenca e fizionomisë së saj siç janë ari dhe të tjera. Pra, komentimi i fjalës “zinet” se është për qëllim fytyra dhe duart është në kundërshtim me këtë rregull, dhe nuk lejohet të komentohet kështu përderisa nuk ka ndonjë argument që aludon se duhet të komentohet ashtu… . Ndërsa mënyra e dytë është kjo: Përdorimi i fjalës “zinet” është i shumtë në Kur’an, fjalë me të cilën është për qëllim stolimi i jashtëm i një gjëje, e assesi nuk është për qëllim ndonjë pjesë e asaj gjëje. Sikur që është në fjalët e All-llahut -subhanehu ue teala- “O bijtë e Ademit, merreni zinetin për çdo namaz” d.m.th. vishuni bukur. (el-A’raf 31); “Thuaj: Kush i ndaloi zinetet (bukuritë) dhe ushqimet e mira që All-llahu i krijoi për robët e Vet” (el-A’raf 32); “Gjithçka që është mbi Tokë, Ne e bëmë stoli të saj” (el-Kehf 7); “Dhe çdo gjë që u është dhënë juve është kënaqësi dhe stoli (zinet) e kësaj bote…” (el-Kasas 60); Vërtetë, Ne e kemi stolisur qiellin më të afërt më bukurinë (zinetin) e yjeve” (es-Saffat 6); “Edhe kuajt, (i krijoi) mushkat edhe gomejt, për t’ju hipur atyre dhe stoli (zinet)” (en-Nahël 8); “E ai (Karuni) doli para popullit të vet me stolinë (zinetin) e vet” (el-Kasas 79); “Pasuria dhe fëmijtë janë stoli (zinet) e kësaj bote” (el-Kehf 46); “…se jeta e kësaj bote nuk është tjetër vetëmse lojë, kalim kohe në argëtim, stoli (zinet)…” (Hadid 20); “Tha: Koha e caktuar le të jetë dita e stolisë-zinetit (festës)…” (Taha 59); “…porn e ishim ngarkuar me barrë të rënda nga stolitë (zinetet) e popullit…” (Taha 87); dhe: “Edhe le të mos i përplasin këmbët e tyre për të zbuluar diç nga stolitë (zinetet) e tyre”. Me fjalën “zinet” në të gjitha këto ajete është për ajo më të cilën stoliset apo zbukurohet diçka, e ky stolim dhe zbukurim nuk është nga esenca e asaj gjëje, por është i përfituar, siç je duke e parë edhe ti…”. Deri këtu me fjalën e dijetarit Muhammed Emin esh-Shenkiti rahimehull-llah.

Lidhur me këtë ajet mirë është të përmendim edhe fjalën e Abdull-llah ibën Mes’udit radijall-llahu anhu, i cili thotë: “Në këtë ajet është për qëllim vetë mbulesa e gruas”. Ngase edhe vetë mbulesa është stoli në vete, por ajo nuk ka mundësi që të fshihet, mu edhe për këtë All-llahu -azze ue xhel-le- e ka përmendur. Vall-llahu a’lem.

Argumenti i pestë: Transmeton Tirmidhiu nga Muhammed ibën Beshshar, ky nga Amër ibën Asim nga Hammami ky nga Katade nga Meuriku nga Ebul Ahves nga Abdull-llahi se Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem ka thëhë: "Gruaja është avret, e kur të dalë nga shtëpia, atë e udhëheq shejtani". Tirmidhiu thotë se hadithi është hasen, por Muhammed Nasiruddin elAlbani rahimehull-llah në librin "Iruaul Galil" thotë se hadithi është sahih.

Ky hadith na tregon se gruaja e tëra është avret, e dihet se avreti duhet të mbulohet.

Argumenti i gjashtë: Transmeton Tirmidhiu rahimehull-llah nga Suvejdi nga Abdull-llahi nga Junus ibën Jezidi nga Ibni Shihabi nga Nebhani, shërbëtori i Ummi Selemes radijall-llahu anha (gruas së Resulull-llahut sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem) i cili thotë se Ummu Seleme radijall-llahu anha i ka treguar se ajo dhe Mejmuneja radijall-llahu anhuma kanë qenë te Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem, dhe duke ndejtur aty, papritmas erdhi Ibën Ummi Mektumi radijall-llahu anhu dhe hyri brenda (kjo ndodhi ishte pas urdhërit të mbulesës) në atë moment Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem tha: "Mbulohuni prej tij" Thashë: Ja Resulull-llah, po ai është i verbër, nuk na sheh dhe nuk na njeh. Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem tha: "Po ju a të verbërta jeni, a nuk po e shihni atë?!!". Tirmidhiu rahimehull-llah thotë se hadithi është hasen sahih. Mirëpo Shejh Albani rahimehull-llah këtë hadith e ka bërë daif, për shkak se në senedin e këtij hadithi gjindet Nebhani, e ai është i panjohur (mexhhul). Në shkencën e Hadithit dihet mirë se kur në një sened (zinxhir transmetimi) gjindet dikush i panjohur, për atë hadith thuhet se është daif. Mirëpo, për Nebhanin rahimehull-llah askush prej ulemave të hershëm të hadithit nuk ka thënë se ai është i panjohur, bile disa prej tyre kanë thënë se ai është thikah (i plotëbesueshëm), përveç Ibën Hazmit rahimehull-llah i cili ka thënë se është mexhhul, e në këtë e ka pasuar edhe Imam Albani rahimehull-llah dhe ka thënë të njëjtën gjë për Nebhanin rahimehull-llah sikur që ka thënë edhe Ibën Hazmi.E, Ibën Hazmi nuk ka pasur kurrfarë të drejte në këtë ngase Nebhani është prej tabiinëve e Ibën Hazmi është prej gjeneratave të vona. E në çka është mbështetur Ibën Hazmi kur ka thënë se Nebhani është i panjohur?! Sidoqoftë, edhe ibën Hazmi edhe Imam Albani rahimehumall-llah kanë hulumtuar për këtë mesele dhe All-llahu do t'i shpërblejë për hulumtimin e tyre in sha All-llah, por kjo nuk do të thotë se ata nuk gabojnë.

Sa i përket hadithit, nuk ka nevojë për shumë koment ngase ai qartë tregon se gruaja patjetër duhet të mbulohet para të huajve, e në mbulesë kemi për qëllim edhe fytyrën dhe duart.

Argumenti i shtatë: Transmetohet nga Aisheja radijall-llahu anha se ka thënë: "Kur ishim muhrime (në kohën e haxhit) kishte njerëz të cilët kalonin pranë neve, e në atë moment ne i lëshonim xhilbabet tona prej kokës dhe e mbulonim edhe fytyrën, e kur largoheshin ata, përsëri i zbulonim (fytyrat)" Këtë e transmeton Imam Ahmedi, Ebu Davudi, Ibën Maxheh, Darekutniu dhe Bejhekiu.

Në këtë hadith Aisheja radijall-llahu anha na tregon një gjë shumë të rëndësishme. Ne e dijmë se gruaja kur është muhrime (në haxh) e ka obligim që ta zbulojë fytyrën, dhe gratë e sahabëve kur kanë qenë muhrime i kanë pasur fytyrat e zbuluara, mirëpo në rast se ka kaluar dikush prej burrave që nuk ka te drejtë t’i shikojë ato, atëherë menjëherë i kanë mbuluar. Këtu po e shohim qartë se fytyra a gruas duhet të mbulohet patjetër.

Argumenti i tetë: Esma' bintu Ebi Bekër radijall-llahu anhuma ka thënë: "Ne i mbulonim fytyrat tona prej burrave të huaj dhe kriheshim para se të bëhemi muhrime". Transmeton Ibën Huzejme dhe Hakimi i cili thotë se hadithi është sahih sipas kushteve të Buhariut dhe Muslimit.

Argumenti i nëntë: Thotë Aisheja radijall-llahu anha kur e tregon rastin me mixhën e saj prej gjirit –Eflah vëllai i Ebul Kajsit- se kur ka ardhur që ta vizitojë Aishen radijall-llahu anha, ajo nuk ia ka hapur derën (duke menduar se e ka të ndaluar të duket para atij) derisa ia ka hapur derën Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem dhe i lejoi që të hyjë brenda ngase ai është mixha i saj prej gjiri. (Muttefekun alejhi.)

Argumenti i dhjetë: Tregon Ukbe ibën Amir radijall-llahu anhu se Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem ka thënë: "Keni kujdes nga hyrja te gratë, e njëri prej Ensarëve tha: Po kunati?! Tha: Kunati sikurse vdekja" (Muttefekun alejhi)

Në hadithin e fundit Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem po na e tërheq vërejtjen nga hyrja te gratë, edhe po e shohim se si i është përgjigjur sahabiut kur e ka pyetur për kunatin. Pra, qenka haram të shihesh me kunatën e ku më të përshëndeturit për dore, që te ne është e përhapur me të madhe. E kjo padyshim se është në kundërshtim me sheriatin që e ka zbritur All-llahu subhanehu ue teala dhe që ne e kemi pranuar të njëjtin. Mendoj se nuk ka njeri musliman të mençur i cili mundohet të argumentojë se ka të drejtë kunati të përshëndet kunatën e tij për dore, por ka mundësi që dikush të mundohet të argumentojë se fytyra dhe duart e gruas nuk janë avret dhe nuk e ka obligim që t'i mbulojë ato. Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem thotë: "Gruaja është avret, e kur të del prej shtëpisë, atë e udhëheq shejtani". Sidoqoftë, ne nuk dëshirojmë të zgjerohemi shumë ne këtë shkrim modest, por mund të tregojmë se të gjitha argumentet e tyre nuk shpëtojnë prej këtyre tri gjendjeve:

1. Argumenti i tyre ose është sahih dhe i qartë por, është mensuh (i deroguar me ajetet e hixhabit) sikurse rasti me Zejneben radijall-llahu anha (bija e Resulull-llahut) e cila në Mina' e ka pasur qafën e zbuluar ku nënkuptohet se edhe fytyrën e ka pasur të zbuluar. E Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem e ka urdhëruar që të mbulojë qafën e jo edhe fytyrën. Por ky rast ka qenë ende para shpalljes së ajeteve të hixhabit, e ata që kanë argumentuar me këtë kanë menduar se kjo ka qenë në Haxhin Lamtumirës.

2. Ose është sahih, mirëpo nuk është i qartë. Kështuqë me kësisoj argumente nuk mundemi që t'i hedhim poshtë argumentet që janë të vërteta dhe të qarta. Te dijetarët e mëdhenj është i njohur rregulli se argumentet e tilla (që quhen muteshabih) kuptohen sipas argumenteve te qarta (që quhen muhkem). Sikurse argumentimi me ajetin: "…dhe të mos i zbulojnë stolitë e tyre pos asaj që duket…"; dikush prej ulemave këtu mund të thotë se qëllimi i fjalës "pos asaj që duket" është fytyra dhe duart, e tjetri mund të thotë se qëllimi është vet veshja (mbulesa) apo qëllimi është për atë që mund të duket rastësisht ose për nevojë të patjetërsueshme. Pra, me këtë argument nuk mund të mohojmë argumentimin me ajetet dhe hadithet që janë plotësisht të qarta, sikurse ajeti: "Thuaju bashkëshorteve tua, bijave tua dhe bashkëshorteve të besimtarëve të lëshojnë ferexhen (mbulesën-xhilbabin) e tyre mbi gjithë trupin e tyre". Apo hadithi: "Ne i mbulonim fytyrat tona prej burrave të huaj dhe kriheshim para se të bëhemi muhrime".

3. Ose është i qartë mirëpo nuk është i vërtetë (sahih). Me kësisoj argumenti nuk argumentohet e ku më të kundërshtohen argumentet e vërteta dhe të qarta.

Mendoj se këto argumente mjaftojnë sa për të treguar se gruaja muslimane e ka obligim hixhabin (mbulesën Islame) dhe me të ta mbulojë tërë trupin e saj, duke e mbuluar edhe fytyrën dhe duart.

Vëllezër dhe motra! Ky është sheriati që All-llahu subhanehu ue teala na ka urdhëruar ta praktikojmë dhe neve nuk na vjen aspak turp që ta tregojmë hakun, edhepse ndonjë musliman ose ndoshta edhe ndonjë hoxhë mund të thotë se kjo është prapambeturi dhe padrejtësi ndaj gruas. Por, unë jam i bindur se ky njeri edhepse ndoshta jetën më të mirë të tij e ka kaluar duke kërkuar dituri, ky ende nuk ka kuptuar gjë prej Islamit. Te ky më së tepërmi kanë ndikuar traditat e popullit dhe thirrjet e ndryshme të kafirave sesa fjalët e All-llahut subhanehu ue teala dhe të Të Dërguarit të Tij sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem. Kjo ka ndodhur ngase ata janë turpëruar para botës kafire që të tregojnë të vërtetën për Islamin. Kanë dashur që t'i japin "të drejta" gruas më shumë se sa i ka dhënë All-llahu subhanehu ue teala. All-llahu na mbroftë prej këtyre mendimeve.

Pas kësaj mund të thotë dikush se kjo nuk mund të praktikohet assesi. Unë i them atij se kjo mund të praktikohet me vështirësi në fillim e jo "assesi". Sepse All-llahu subhanehu ue teala nuk e ngarkon robin e Tij sa nuk mundet.
Poashtu edhe si problem për praktikimin e kësaj gjëje disa e paraqesin edhe atë se kjo të pengon në thirrjen e të tjerëve në Islam. Mirëpo në këtë nuk ka asgjë të vërtetë, sepse All-llahu -subhanehu ue teala- është vigjilent për atë që urdhëron, ashtuqë nuk ka mundësi të urdhëron në diçka, e ky urdhër të vijë në kundërshtim me praktikimin e një urdhëri tjetër. Mirëpo nëse has në probleme duhet të dihet se kështu është natyra e këtij sheriati, dhe muslimani duhet të adoptohet në këtë, e padyshim se All-llahu -subhanehu ue teala- do t’u ndihmojë muslimanëve të sinqertë.

Kemi dëshirë që t'i tregojmë motrës tonë të dashur se ajo në Islam ka pozitë të lartë, duhet të bindet se praktikimi i Sheriatit është i vetmi shpëtim për të në veçanti e më vonë edhe për gjithë ummetin në përgjithësi. Ajo duhet të jetë e kënaqur për atë vlerë që ia ka dhënë All-llahu subhanehu ue teala në shoqërinë Islame, dhe të ketë kujdes nga thirrjet e kota antiislame. Duhet të sakrifikojë çdo gjë për All-llahun subhanehu ue teala, nëse ka nevojë edhe jetën e saj. E nëse ndonjëra prej motrave ka dyshim për disa gjëra, sikurse të thotë: unë kam kaluar jetën time më të mirë në mësime dhe kam qenë e shkëlqyeshme çdo herë, dhe nëse unë bëhem ashtu si thotë Sheriati, atëherë gjithë ajo për të cilën jam munduar kohë të gjatë nuk paska kurrfarë vlere. Ne i themi kësaj motreje të dashur e cila ka dëshmuar se All-llahu subhanehu ue teala dhe I Dërguari i Tij janë më të dashur se çdo gjë: Mos u pikëllo motër e dashur, nuk është ashtu si mendon ti. Dihet se çdo gjë, për tu praktikuar duhet së pari t'i plotësojë kushtet e veta. Sikurse, për të falur namazin, patjetër duhet të marrish abdest. E njëjta gjë është edhe për shkollimin e femrës, punësimin e saj apo inkuadrimin e saj në ndonjë sferë tjetër pune. Kusht për të gjitha këto është që ato mos të kenë kurrfarë kontakti me burrat e huaj. Nëse ky kusht nuk plotësohet atëherë e gjithë ajo është e ndaluar. Oj motër, kështu është ligji i All-llahut subhanehu ue teala, andaj mos dysho në të, dhe hiqju dyshimeve të shejtanit. Oj motër, Muhammedi sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem, të cilin ti e ke pranuar si pejgamber ka thënë: "Kush largohet prej diçkaje për hirë të All-llahut, All-llahu ia zëvendëson me diçka më të mirë". Andaj, nëse ti largohesh prej ndonjë pune vetëm për hirë të All-llahut subhanehu ue teala, bëhu e sigurt se nëse All-llahu subhanehu ue teala nuk ta zëvendëson me diçka më të mirë në këtë dunja, do ta zëvendësojë me diçka shumë të shtrenjtë në Ahiret, të jesh e bindur se ai është xhenneti që All-llahu subhanehu ue teala e ka krijuar për ata që e respektojnë mu ashtu si ti. Prandaj, mos u pikëllo oj motër dhe mos dysho në praktikimin e ligjeve të Krijuesit tënd. Duhet të mos harrosh asnjëherë se për çdo gjë All-llahu është I Vetmi që ndihmon, andaj kërko ndihmë, forcë dhe iman të fortë prej Tij pandërprerë. Duhet të gjithë të kemi kujdes shumë prej postierëve të shejtanit, e ata janë aq shumë saqë shpeshherë nuk mund t'i vëresh. Ata mund të jenë kafira dhe mushrikë, bidatxhinj dhe munafika, bile mund të jenë edhe musliman të mirë te të cilët kanë filluar të ndikojnë thirrjet antiislame. Ata e kanë një detyrë, ti largojnë njerëzit nga adhurimi i All-llahut subhanehu ue teala, dhe e kanë kuptuar se nuk munden që t'i largojnë nga ky adhurim shumë shpejt, por hap pas hapi, edhe nëse një hap zgjatë kohë të gjatë. Kur jemi ndonjëherë së bashku me kësisoj njerëz, e kemi për borxh që mos t'i lejojmë që t'i lexojnë letrat e shejtanit para neve, e nëse nuk kemi mundësi që ta bëjmë këtë atëherë duhet të largohemi automatikisht nga ai mexhlis. All-llahu na ndihmoftë.

Pastaj, o muslimanë! Ne duhet ta dimë se Xhenneti është i rrethuar me vështirësi dhe nuk fitohet lehtë. Nëse mendojmë vetëm pak se sa mundime ka pasur Resulull-llahu sal-lall-llahu alejhi ue sel-lem, njeriu pa mëkate, njeriu më i dashur tek All-llahu subhanehu ue teala dhe Pejgamberi i fundit, do të na kishte mjaftuar si këshillë dhe do të ishte kurajo për neve që ta praktikojmë sa më tepër Islamin. Edhe një gjë duhet të dimë: secila vepër që ka më shumë vështirësi ka edhe më shumë sevape.

O Zoti ynë, Ti je Ndihmësi ynë dhe Falësi ynë. Na ndihmo në praktikimin e urdhrave Tua dhe na bën muslimanë të sinqertë. Na i fal gabimet tona dhe na e dhuro Xhennetin më të lartë, Xhennetin Firdeus. Na bashko në Xhennet së bashku me Pejgamberët, me të sinqertit, me shehidat dhe me gjithë njerëzit e mirë. Amin

Pyetja:

A mund të na jepni disa argumente nga Kur´ani dhe Hadithi
rreth rëndësisë së hixhbit dhe nikabit për gruan.

Përgjigje:

Ajetet që flasin rreth hixhabit:

1 – All-llahu (Subahnehu ve Teala) thotë:
" Thuaju edhe besimtareve të ndalin shikimet e tyre, të ruajnë pjesët e turpshme të trupit të tyre. të mos zbulojnë stolitë e tyre përveç atyre që janë të dukshme, le të vejnë shamitë mbi krahrorin e tyre dhe të mos ua tregojnë bukuritë e tyre askujt përveç burrave të vet, babajve të vet ose babajve të burrave të vet, djemve të vet ose djemve të burrave të vet, vëllazërve të vet ose djemve të vëllezërve të vet, apo djemve të motrave të veta, ose grave të tyre (që u përmenden) dhe robreshave, të cilat i kanë në pronësinë e tyre, ose shërbetoreve nga medhkujt të cilët nuk ndiejnë nevojë pë femrat ose fëmijët nuk i kanë të pjekur për gra. Le të mos kërcasin me këmbët e tyre për të mos zbuluar fshehtsinë nga stolitë e tyre. Pendohuni të gjithë te All-llahu, o besimtarë, në mënyrë që të gjeni shpëtim. "
[en-Nur, 24:31]

2 – All-llahu (Subahnehu ve Teala) thotë:
“ Dhe sa për gratë e moshuara, që nuk presin lidhje martese, nuk është gjynah për to në qoftë se heqin veshjen e jashtme në mënyrë të tillë që të mos shfaqin zbukurimet e tyre, por të përmbahen është më mirë për to (që të mos e heqin mbulesën e jashtme). Dhe Allahu është Gjithëdëgjues, i Gjithëditur.”
[en-Nur 24:60]
“Gratë e moshuara” janë ato të cilat nuk kanë më menstruacione, ashtu që ato nuk mund të mbesin shtatëzanë apo të lindin.
Do t´i shohim më poshtë fjalët e Hafsah bint Sirin dhe mënyrën se si ajo e interpreton këtë ajet.

3 – All-llahu (Subahnehu ve Teala) thotë:
“ O ti Pejgamber, thuaju grave tua, bijave tua dhe grave të besimtarëve le të vëjnë shamitë (mbulojë) e veta mbi trupin e tyre, sepse kjo është më afër që ato të njihen (se nuk janë rrugaçe) e të mos ofendohen. All-llahu fal gabimet e kaluara, Ai është M ëshirues.”
[el-Ahzab 33:59]

4 – All-llahu (Subahnehu ve Teala) thotë:
“ O ju që besuat, mos hyni në shtëpitë e Pejgamberit ndryshe vetëm se nëse u lejohet për ndonjë ngrënie e duke mos pritur përgatitjen e saj, por kur të thirreni, atëherë shpërndahuni, duke mos hyrë në bisedë me njëri tjetrin, vërtet këto (pritja, qëndrimi, biseda) e mundojnë Pejgamberin, por ai turpërohet prej jush; All-llahu nuk i turpërohet realitetit. E kur kërkoni prej tyre (grave të Pejgamberit) ndonjë send, atë kërkonie pas perdës, kjo është më e pastër për zemrat tuaja dhe të tyre. Juve nuk u takon ta mundoni të dërguarin e All-llahut, e as të martoheni kurrë me gratë e tij, pas (vdekjes së) tij. Këto janë te All-llahu mëkat i madh. ”
[al-Ahzab 33:53]

Sa i përket haditheve:

1 – Është transmetuar nga Safijeh bint Shejbah se Aishja (All-llahu qoftë i kënaqur me të) thoshte: " Kur u shpallën fjalët - " dhe të lëshojnë vellot e tyre mbi Xhujubihinna (mbi trupin, fytyrën, qafën dhe krahërorin e tyre) - " ato morën izarët (lloj i veshjes) e tyre dhe i grisën në këndet e tyre dhe mbuluan fytyrat e tyre me to."
[Transmetuar nga Buhariu, 4481.]

Versioni që vijon transmetohet nga Ebu Davudi (4102):
" All-llahu i mëshiroftë gratë e Muhaxhirëve. Kur All-llahu shpalli fjalët: " dhe të lëshojnë vellot e tyre mbi Xhujubihinna (mbi trupin, fytyrën, qafën dhe krahërorin e tyre) - ", ato grisën pjesën më të trashë të aproneve (lloj i veshjes) së tyre dhe mbuluan fytyrat e tyre me to."

Sheikh Muhammed el-Emin el-Shankiti (All-llahu e mëshiroftë) ka thënë:

" Ky hadith tregon qartë se, ajo që gratë e sahabeve kuptuan nga ajeti, " dhe të lëshojnë vellot e tyre mbi Xhujubihinna (mbi trupin, fytyrën, qafën dhe krahërorin e tyre) " - ishte ajo se, ato duhej të mbulonin fytyrat e tyre dhe se, ato grisën veshjet e tyre dhe mbuluan fytyrat me to, në nënshtrueshmëri ndaj urdhërit të All-llahut në ajetin ku Ai thotë, " dhe të lëshojnë vellot e tyre mbi Xhujubihinna (mbi trupin, fytyrën, qafën dhe krahërorin e tyre) " që nënkuptonte mbulimin e fytyrave të tyre. Andaj, personi mendjelehtë do të kuptojë se aplikimi i hixhabit dhe mbulimi i fytyrës së gruas në prani të meshkujve bazohet në Sunnet Sahih, i cili sqaron Librin e All-llahut. Aishja (All-llahu qoftë i kënaqur me të) i lavdëroi ato gra të cilat nxituan në pasimin e urdhërit të All-llahut në Librin e Tij. Është e njohur se, kuptimi i tyre i fjalëve " dhe të lëshojnë vellot e tyre mbi Xhujubihinna (mbi trupin, fytyrën, qafën dhe krahërorin e tyre) " duke kuptuar këtu mbulimin e fytyrës, vjen nga i Dërguari (SalAllahu Alejhi ve Selem), sepse ai ishte aty dhe ato e kanë pyetur atë rreth çdo gjëje që nuk e kishin të qartë rreth fesë së tyre.
Dhe All-llahu (Subhanehu ve Teala) thotë:

"(i patëm dërguar) Me argumente e me libra të shenjtë. Ty ta zbritëm Kur'anin që t'u shpjegosh njerëzve atë që u është shpallur atyre, me shpresë se do ta studiojnë (Kur'anin). "
[an-Nahl 16:44]

Ibn Haxher ka thënë në Fet´h el Bari: " Është transmetim nga Ibn Ebi Hatim, prej AbdAllah ibn Uthman ibn Kejthem, prej Safijes që e shpjegon këtë. Ky transmetim thotë: ´ Ne i përmendëm gratë e Kurejshëve dhe virtytet e tyre, në praninë e Aishes, dhe ajo tha, " Gratë e Kurejshëve janë të mira, por betohem në All-llahun, nuk kam parë gra më të mira sesa gratë e Ensarëve, apo kushdo që ka besuar në Librin e All-llahut më tepër apo të ketë më tepër besim në Shpallje. Kur u shpall sureja en-Nur, " dhe të lëshojnë vellot e tyre mbi Xhujubihinna (mbi trupin, fytyrën, qafën dhe krahërorin e tyre) " - burrat e tyre u erdhën atyre dhe ua lexonin atë që ishte shpallur, dhe nuk mbeti asnjë grua praj tyre, e cila nuk shkoi tek aproni i saj, dhe në mëngjesin e ardhshëm u falën ashtu të mbështjellura, sikurse të kishin sorra në kokat e tyre."

Poashtu, shumë qartë shihet në transmetimin e Buhariut që e cekëm më lartë, ku Aishja (All-llahu qoftë i kënaqur me të), e cila ishte aq e ditur dhe aq besimtare, i lavdëron ato në të njejtën mënyrë, duke pohuar se nuk ka parë ndonjë grua e cila kishte besim më të madh në Librin e All-llahut dhe në Shpallje. Kjo shumë qartë tregon se, me ajetin " dhe të lëshojnë vellot e tyre mbi Xhujubihinna (mbi trupin, fytyrën, qafën dhe krahërorin e tyre) " ato kuptuan se është obligim të mbulohet fytyra e tyredhe se kjo rrjedhte nga besimi i tyre në Librin e All-llahut dhe nga besimi i tyre në Shpallje. Kjo poashtu tregon se, praktikimi i hixhabit në prani të meshkujve dhe mbukimi i fytyrave të tyre është një vepër e besimit në Librin e All-llahut dhe besimit në Shpallje. Me të vërtetë, është shumë i çuditshëm fakti se, disa të cilët pohojnë të kenë dituri thonë se nuk ka argumente në Kur´an apo në Sunnet që tregojnë se gruaja duhet të mbulojë fytyrën e saj në prani të meshkujve jo-mahram (të huaj), edhepse gratë e Sahabeve vepruan kështu (sh.p. mbuluan fytyrat e tyre) duke iu bindur urdhërit të All-llahut në Librin e Tij, nga besimi në Shpallje dhe se kjo domethënie është e ngulitur në Sunnet, sikurse në transmetimin e Buhariut që cekëm më lartë. Ky është ndër argumentet më të fuqishme se, të gjitha gratë Muslimane janë të obliguara të praktikojnë Hixhabin."
[Adwa' el-Bajan , 6/594-595.]

2 – Është transmetuar nga Aishja se, gratë e Pejgamberit (SalAllahu Alejhi ve Selem) shkonin natën në el Manaasi´ (vende të njohura në drejtim të el Baki´) për t´u lehtësuar dhe Omeri i thoshte Pejgamberit (SalAllahu Alejhi ve Selem) " Le të mbulohen gratë e tua." Por, i Dërguari i All-llahut(SalAllahu Alejhi ve Selem) nuk veproi ashtu. Një natë Sevdah bint Zam´ah, gruaja e Pejgamberit (SalAllahu Alejhi ve Selem) kishte dalur jashtë në kohën e Jacisë, dhe ajo ishte grua e gjatë. Omeri i thirri asaj: " Të njohëm, oj Sevdah!" duke shpresuar se do të shpallet hixhabi, pastaj All-llahu shpalli ajetin e hixhabit.
[Transmetuar nga Buhariu, 146; Muslimi, 2170.]

3 – Është transmetuar nga Ibn Shihab se, Enesi ka thënë: " Unë jam më i dituri nga njerëzit, rreth hixhabit. Ubejj ibn Ka´b kishte shprehi të më pyes rreth kësaj. Kur u martua i Dërguari i All-llahut (SalAllahu Alejhi ve Selem) me Zejneb bint Jahsh, të cilën e martoi në Medine, ai i ftoi njerëzit në ushqim, pasi që kishte lindur dielli. I Dërguari i All-llahut (SalAllahu Alejhi ve Selem) u ul dhe disa njerëz u ulën rreth tij pasi që njerëzit kishin shkuar, derisa i Dërguari i All-llahut (SalAllahu Alejhi ve Selem) u ngrit dhe eci një kohë, dhe unë eca me të, derisa arriti tek dera e shtëpisë së Aishes. Pastaj, ai mendoi se ata kishin shkuar dhe ai u kthye dhe unë u ktheva me të, mirëpo ata ende ishin aty. Ai u kthye prap dhe unë u ktheva me të, derisa arriti tek dera e shtëpisë së Aishes, pastaj u kthye dhe unë u ktheva me të, dhe ata kishin shkuar. Pastaj, ai tërhoqi një perde në mes meje dhe tij, dhe u shpall ajeti i hixhabit."
[Buhari, 5149; Muslimi, 1428.]

4 – Është transmetuar nga Urwah se, Aishja (All-llahu qoftë i kënaqur me të) ka thënë: " I Dërguari i All-llahut (SalAllahu Alejhi ve Selem) falte namazin e Faxhrit dhe gratë besimtare do t´i bashkangjiteshin atij (në namaz), të mbështjellura në apronet e tyre, pastaj ato ktheheshin në shtëpitë e tyre dhe askush nuk do t´i njihte ato."
[Transmetuar nga Buhariu, 365; Muslimi, 645.]

5 – Është transmetuar se Aishja (All-llahu qoftë i kënaqur me të) ka thënë: " Kalorësit kalonin pran nesh kur ne ishim me të Dërguarin e All-llahut (SalAllahu Alejhi ve Selem) në ihram dhe kur ata afroheshin pran nesh, ne lëshonim xhilbabet tona prej kokës mbi fytyrat tona, ndërsa kur ata kalonin ne prap i zbulonim ato."
[Transmetuar nga Ebu Davud, 1833; Ibn Maxheh, 2935; klasifikuar si sahih nga Ibn Khuzejmeh (4,203) dhe nga Albani në Kitaab Xhilbaab el-Mar'ah el-Muslimah.]

6 – Është transmetuar se, Esma´ bint Ebu Bekër ka thënë: " Ne mbulonim fytyrat tona në prani të meshkujve."
[Transmetuar nga Ibn Khuzejmeh, 4/203; el-Hakim, 1/624. Ai e klasifikoi si sahih dhe el-Dhahabi u pajtua me të. Poashtu është klasifikuar si sahih nga Albani në Xhilbaab el-Mar'ah el-Muslimah .]

7 – Është transmetuar se ´Asim el Ahvaal ka thënë: " Ne shkonim tek Hafsah bint Sirin, e cila kishte vendosur kështu xhilbabin e saj dhe kishte mbuluar fytyrën e saj me të, dhe ne i thonim: " All-llahu të mëshiroftë. All-llahu thotë: " Dhe sa për gratë e moshuara, që nuk presin lidhje martese, nuk është gjynah për to në qoftë se heqin veshjen e jashtme në mënyrë të tillë që të mos shfaqin zbukurimet e tyre" [en Nur, 24:60]. Dhe ajo na thoshte: " Dhe çka vjen pas kësaj?" Ne i thonim: " por të përmbahen është më mirë për to (që të mos e heqin mbulesën e jashtme). Dhe Allahu është Gjithëdëgjues, i Gjithëditur.”[en Nur, 24:60] Dhe ajo na thoshte: " Kjo e vërteton qëllimin e hixhabit."
[Transmetuar nga el-Bejheki, 7/93.]

All-llahu (Suabhenhu ve Teala) e di më së miri

kurandhesunet.net

Pse mbulesa?
Sheriati Islam i ka dhënë rëndësi të madhe gruas muslimane, me qëllim që ta mbrojë femërinë e saj, ta bëjë krenare dhe me pozitë të rëndësishme në shoqërinë në të cilën jeton. Të gjitha kufizimet që i janë bërë në veshjen dhe zbukurimin e saj, janë me qëllim që të mbyllin derën e çorodisë dhe amoralitetit, të cilat përhapen nga zbuluarja dhe shfaqja e bukurisë. Kjo që ka bërë Islami, nuk është kufizim i të drejtave të njeriut, por mbrojtje nga rënia e saj në gropën e nënçmimit dhe të pavlerës.
Për këtë shkak, do të përpiqemi që ta përmendim vlerën e hixhabit (mbulesës Islame), të nxiturit në të, përfundimin e mirë për ata që e praktikojnë këtë urdhër dhe shëmtimin e lakuriqësisë, të tërhequrit vërejtjen nga kjo vepër si dhe tregimi i përfundimit të keq të individit që vepron kështu në dunja dhe ahiret.
All-llahu e di qëllimin tonë dhe Ai na mjafton, sa mbrojtës i mirë që është.
VLERA E HIXHABIT
Mbulesa është respekt ndaj All-llahut dhe Pejgamberit alejhis-selam
All-llahu ka bërë vaxhib (detyrë të domosdo-shme) respektin duke thënë:ndaj Tij dhe respektin ndaj Pejgamberit alejhis-selam
“Aty ku All-llahu ka vendosur për një çështje, ose i dërguari i Tij, nuk i takon asnjë besimtari dhe besimtareje që në atë çështje të bëjnë ndonjë zgjidhje tjetër. E kush bën mëkat ndaj All-llahut dhe të dërguarit të Tij, ai është larguar shumë larg të Vërtetës.” (El-Ahzab 36)
“Për Zotin tënd jo, ata nuk janë besimtarë derisa të mos zgjedhin ty për të gjykuar në konflikt mes tyre, e pastaj të mos ndiejnë pakënaqsi nga gjykimi yt dhe derisa të mos binden sinqerisht”. (En-Nisa 65)
All-llahu i ka urdhëruar gratë duke thënë:
“Thuaju edhe besimtareve t’i ndalin shikimet e tyre, t’i ruajnë pjesët e turpshme të tyre, të mos i zbulojnë stolitë e tyre, përveç atyre që jane të dukshme, dhe le t’i vënë shamitë mbi krahërorin e tyre.” (En-Nur 31)
thotë:All-llahu
“Dhe rrini në shtepitë tuaja e mos shfaqni bukurinë tuaj siç shfaqej në injorancën e hershme” (El-Ahzab 83)
“E kur të kërkoni prej tyre (grave të Pejgamberit) ndonjë send, atë kërkojeni pas perdes, kjo është më pastër për zemrat tuaja dhe të tyre” (El-Ahzab 53)
“O pejgamber, thuaju grave tuaja, bijave tuaja dhe grave të besimtarëve, le t’i vënë shamitë e veta mbi trupin e tyre.” (El-Ahzab 59)
Pejgamberi alejhis-selam thotë: “Gruaja është avret” d.m.th. ajo duhet të mbulohet.
HIXHABI ËSHTË NDER
All-llahu bëri mbulesën titull nderi duke thënë:
“O pejgamber, thuaju grave tuaja, bijave tuaja dhe grave të besimtarëve le t’i vënë shamitë e veta mbi trupin e tyre, sepse kjo është më afër që ato të njihen se nuk janë rrugaçe e të mos ofendohen” (El-Ahzab 59) pra, të mos jenë të dëmtuara nga të amoralshmit.
Pjesa e ajetit “e të mos ofendohen” aludon në atë se njohja e bukurive të gruas është ofendim për to dhe hyrje e fitnes (përçarjes) dhe të keqes.
All-llahu lejoi që gratë e moshuara, të cilat nuk i tërheqin burrat, t’i heqin mantot (mbulesat).
“Nuk është mëkat për gratë e moshuara, të cilat nuk dëshirojnë më martesë, që ta heqin mbulesën e tyre, por duke mos i zbuluar bukuritë, megjithatë, më së miri për to është që të jenë të përmbajtura. All-llahu dëgjon dhe di.” (En-Nur 60)
Pra, Ai cilësoi hixhabin si nder për gratë e moshuara.

pse duhet te jete mbulesa e zeze?cte keqe ka me ngjyra pse nje ngjyre te zeze?dhe fytyra a eshte e detyrueshme te mbulohet sa te mos shikohen as syte as duart sepse mesa di une eshte synet.ndersa farz eshte te mbulohet trupi dhe te vihet shamia.ne cdo lloj ngjyre qe te duash

Selamu alejkum werahmetullahi weberekatuhu
Bismilahi rrahmani rrahim
Moter e nderuar
Me rëndësi është që mbulesa mos të jetë e zbukuruar në vehte, kurse sa i përket ngjyrës nuk është obligim që të jetë e zezë, mundet edhe ngjyra tjera të mbyllura, siç është e kafeja e mbyllur, e kaltërta e mbyllur, ose e zeza.
Kurse per ceshtjen e nikabit eshte folur elhamdulilah ne ket forum dhe pa dashur te zgjatem me shum dot drejtoj tek faqeja:
El-Hijab <Hixhabi> - Forumi Islam

All-llahu e di më së miri.

__________________
U pyet Shabiu për një çështje dhe tha: “Nuk e zotëroj.” Shokët e tij i thanë: “Të turpëruam.” Ai tha: “Melekët nuk u turpëruan kur thanë: ‘ ... Ne nuk dimë asgjë më tepër nga ç’na ke mësuar Ti’ …" Bekare, 32.
Ka thënë Ibn Mes'udi – kënaqësia e Allahut qoftë me të!–: "O njerëz! Kush pyetet për dije dhe e di atë le ta thotë. Kush pyetet dhe nuk ka dije le të thotë Allahu është i dijshëm, sepse për atë që nuk e di, është prej dijes të thuash: Allahu është i dijshëm".