Lartesimi Shpirteror
Shkruan: Dr.Ali ILJAZI
DREJTËSIA ISLAME (...Allahu i do ata që e mbajnë drejtësinë... (60-8)

All-llahu i madhërishëm në Kur'anin fisnik urdhëron e thotë:

"Pra, ka shpëtuar ai që e pastroi vetveten. E ka dështuar ai që e poshtëroi vetveten."

(Esh Shems, 9-10)

Është e pamundur që tërë njerzit të bëhen shkencëtar, mjekë apo inxhinier të shkëlqyer, ose zanatli të përkryer. Por, ekziston një e vërtetë që tërë njerëzit nëse dëshirojnë mund të arrijnë qëllimit më të lartë më të madh, të lartësimit shpirtëror. Ngadalë me trimëri, kurajo dhe pa ndërprerë mund të pushtojnë mbretërinë e shpirtit të tyre dhe ky është vërtetë qëllimi i ardhjes në këtë botë. Andaj përpjekja për dritën shpirtërore është gjëja më e lartë dhe qëllimi më fisnik.

All-llahu i madhërishëm në Kur'anin fisnik urdhëron e thotë:

"E ata, të cilët luftuan për hir Tonë, Ne, me siguri do t'i orientojmë rrugës për te Ne, e nuk ka dyshim se All-llahu është në krahun e besimtarëve."

(El Ankebutë, 69)

Jeta e atij i cili që nga ditët e hershme rinore ka arritur ti sundoj hapësirat shpirtërore është përplot lumturi, ngase shpirtin e lartësuar e pret shpërblimi i All-llahut të madhërishëm.

Ebu Hamid Muhammed El-Gazali ka thënë:

"O djalosh mundohu që shpirti yt të lartësohet dhe fisnikërohet. Mos lejo që epshi të ngadhnjejë mbi ty, por ti të mbizotërosh epshin tënd. Trupi yt është varri yt. Mos lejo të vish në varrin tënd pa furnizimin e duhur."

Xhelaludin Rumin thoshte: "Djali im, edukimi i shpirtit tënd dhe qenjes sate është rruga e vërtetë. Nga edukimi i bukur ky univers noton në dritë, ndërsa melekët fituan pastërtinë dhe virgjirinë. Iblisi për shkak të kryelartësisë u shporrë nga duartë e Mëshirës"

Mos harro o djalosh se asgjë madhore nuk arrihet në jetë me lehtësi. Por fitorja e cila vie pas punës me mund është me qindra herë më e ëmbël dhe më e dashur se ajo pa mund.

Ne vërejmë për çdo ditë se si njerëzit luftojnë për para. Me mund dhe bindje punojnë prej mengjesit deri në mbrëmje jo vetëm për nevojat elementare të jetës por shpesh edhe për gjëra luksoze, për arë, argjent apo para që kanë vlerë të përkohshme dhe kaluese. Por çfarë duhet të jetë puna për vlera të përhershme siç është pastrimi, dhe fisnikërimi i shpirtit? Për këtë punë nuk duhet të ndihet lodhja, apo ndërprerja e mundit.

Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë:

"Ai i cili ka të vetmen brengë dunjanë, All-llahu do ti jepë varfëri para syve, shqetësim (qthurje) dhe nga dynjaja nuk do t'i vie asgjë përveç asaj që iu është përcaktuar".

Pra qartë është se pjesa e parë e barazpeshës d.m.th. që dunjaja të jetë brenga kryesore e njeriut ndërsa pjesa e dytë që All-llahu do të dënojë e tri dënime bile në këtë botë. E këto janë shqetësimi i përherë, frika nga varfëria (ndënja e varfëris) dhe mos realizimi i asaj që dëshiron nga dynjaja.

Çfarë do të thotë frikë nga varfëria?

Kjo është kur mjetet e dynjasë, të cilat All-llahu i ka krijuar për njeriun për ta ndihmuar në arritjen e qëllimit, njeriu i bënë qëllime kryesore (primar) në jetën e tij.

Ai jeton, lufton, shoqërohet, dashuron, miqësohet, hidhërohet, gëzohet vetëm për shkak të dynjasë dhe atë e ka preokupim kryesorë , ndërsa për ahiret nuk jepë asgjë përveç një momenti të shkurtër (në xhami shkon për Bajram), ose tërësisht e fshinë ahiretin nga jeta e tij duke e lërë namazin, agjërimin dhe obligimet tjera bile edhe duke u tallur me ata që i kryejnë këto obligime.

Ka disa që për ahiret japin një pjesë të vogël të kohës. Këta janë dietarë të dynjasë dhe injorantë të ahiretit.

Për këtë Muhammedi a.s. është lutur:

"O Zot mos na bën dynjanë brengën tonë kryesore dhe nivel të diturisë sonë".

Kështu Pejgamberi s.a.v.s. për atë i cili brengë kryesore e ka dynjanë e ka përshkruar në mënyrë precize. I ka përshkruar si ata që All-llahu i madhërishëm i urren.

Në hadithin të cilin e transmeton Bejhekiu nga Ebu Hrejre, Pejgamberi s.a.v.s. ka thënë:

"Vërtetë All-llahu e urren secilin që është mendjemadh, kryelartë, i cili bërtetë nëpër çarshi, i cili është coftinar natën ndërsa gomar ditën ai i cili është dietar i dynjas ndërsa injorant i ahiretit"

Shpesh lexojmë në revista për sportistët se si përgatiten për gara.

Janë përgatitje dhe treningje të mundimshme.

Meshkujt dhe femrat nuk kursejnë fuqi dhe djersë për të arritur sekses duke zbukuruar gjoksin e tyre me medalje të bronzit, argjentit apo të arit.

Mund të pyesim: Përse mos të harxhojmë mund më të madh për arritjen më të madhe fisnikërimin e shpirtit tonë? Shpërblimin për këtë arritje e jep Krijuesi madhështor, All-llahu i dashur, ndërsa ky shpërblim është qetësia dhe lumturia e përhershme.

All-llahu xh.sh. nga ne kërkon mund për të arritur qëllimet më të larta. Ai kërkon që rruga e besimtarit të jetë e mbushur me dashuri ndaj Islamit dhe asaj që është fisnike. Me mund , vepra në rrugën e All-llahut sigurohet besimi i sinqertë. E vërteta është e pamohushme dhe e këshilluar:

"Ai (njeri) ka përcjellës një pas një, para tij dhe prapa tij, që me urdhërin e All-llahut e ruajnë atë. All-llahu nuk e prish gjendjen e një populli (nuk ua largon të mirat) përderisa ata ta ndryshojnë veten e tyre. Po, kur All-llahu vendos ta ndëshkojë një popull, atë nuk ka kush që ta zbrapsë. Ata. (njerëzit) nuk kanë mbrojtës tjetër pos Tij."

(Er Rra'd, 11)

All-llahu i madhërishëm dëshiron që njerzit të ngriten në arritjen maksimale me përpjekjen e tyre, me punën e tyre, me durimin e tyre, me aftësin e tyre në menjanimin e cilësive të ulta, shtazarake nga trupi i tyre nga jeta e tyre.

All-llahu xh.sh. në këtë rrugë ka paraqitur sprova, provime të besimit:

"A menduan njerëzit të thonë: "Ne kemi besuar, e të mos vihen në sprovë?" Ne i sprovuam ata që ishin para tyre, ashtu që All-llahu gjithqysh do t'i dallojë ata që e thanë të vërtetën do t'i dallojë dhe gënjeshtarët."

(El Ankebutë, 2-3)

Rruga e All-llahut nuk realizohet vetëm me lexim, nëse njeriu nuk ka dëshirë të sinqertë për ta ndryshuar vetën e tij. Kësaj dëshire besimtari duhet t'ia nënshtroj tërë qenien e tij, tërë fuqinë e tij. Fitoren njeriu e arrin në luftën kundër cilësive negative që bartë në vete, e të cilat janë në kundërshtim me dispozitat e All-llahut.

Pra ngadhnjimi në luftën për lartësimin shpirtëror varet nga fuqia e dëshirës së tij për të realizuar këtë qëllim sublim. Islami e njeh mirë natyrën dhe mundësit e njeriut dhe i qaset ashtu si urdhëron All-llahu xh.sh.. Kjo është rruga e vërtetë – rruga e All-llahut xh.sh.

Rruga e lartësimit shpirtëror është e gjerë e trasuar dhe e ndriquar por është përplot pengesa dhe gjemba të cilët duhet menjanuar.

Së pari njeriun e presin kundërthënie të mëdha të brendshme, kundërthënie në mes të mirës dhe të keqës, andaj nevoitet fuqi e madhe dhe durim. Por kjo betejë për fitoren e të mirës kundruall të keqes, për stazën e fuqishme jetësore me ndihmen e All-llahut do të jetë frytëdhënëse, fuqizim i fuqive shpirtërore, duke hapur horizonte të gjera fetare për të cilat njeriu as që mund të ëndërroj.

Këto horizonte shpirtërore të dhuruar besimtzrëve të sinqertë asnjëherë nuk do tu jepen atyre që nuk lëvizin dhe nuk tregojnë vullnet për betejë në shpirtin e tyre.

Mu sikur pema, përplot lulëzim që përhap aromën e saj, ashtu edhe të jetuarit sipas Islamit përhap aromën e bukurisë në shpirtërat njerëzor. Jeta sipas Islamit është në shenjën e Dashurisë dhe Mëshirës së All-llahut.

Rromakët e vjetër kanë thënë: Nëpërmes gjembave kah yjet, ndërsa mu'mini do të thotë: "Nëpërmes gjembave kah shkëlqimi dhe përsosmëria shpirtërore!"

Muhammedi s.a.v.s. e ka lutur All-llahun për 4 gjëra: "All-llahume inni eudhu bike min ilmin la jnefa; ve kalbin ja jahsha; ve du'ain la jesmea; ve nefsin la teshbea; eudhu bike min ha'ulai il erbea".

"O Zoti im, kërkoj mbrojtje nga Ti, nga dituria që nuk ka dobi, nga zemra që nuk është e përulur, nga lutja që nuk pranohet, nga nefsi i pangopur dhe kërkoj mbrojtje nga Ti prej këtyre katër gjërave".

(hadithin e shënon Ebu Davudi, Nesai, Tirmidhiu dhe Ibn Maxheh)

__________________

Forcojeni ju Islamin në zemrat tuaja që Allahu ta forcoj atë në tokë