Musnedi i Ebu Hanifes (pjesa e I)

|MuSL!M1| · #1 (**permalink**) 02-08-2008, 10:10

TË VEPRUARIT E VEPRAVE TË MIRA

Veprat vlerësohen sipas qëllimit

Transmeton Ebu Hanife nga Jahja, nga Muhamed ibn Ibrahim et-Tejmija nga Alkame ibn Vekas el-Lejsi nga Omer ibn Hattabi r.a., se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Veprat vlerësohen sipas qëllimit, secilit i takon ajo çka ka pasur për qëllim, kush bën hixhret për Allahun dhe të Dërguarin ë Tij, hixhreti i tij është për Allahun dhe të Dërguarin e Tij, ndërsa hixhreti i cili bëhet për shkak të nevojave të kësaj bote apo për shkak të martesës me ndonjë grua, hixhreti i tij është për atë çka ka pasur për qëllim.”

Ai i cili udhëzon për në punë të mirë është sikurse ai që e bën atë

Transmeton Ebu Hanife nga Enes ibn Maliku r.a.,[1] se i Dërguari Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Ai i cili udhëzon në kryerjen e ndonjë pune të mirë, shpërblim e ka sikurse ai që e bën atë vepër.”

Transmeton Ebu Hanife nga Alkame ibn Burejde, e ky nga babai tij, d.m.th., Burejde el-Eslemij r.a., se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Ai i cili udhëzon për në punë të mirë është sikurse ai që e ka bërë atë.”

Personat, veprat e te cilëve nuk do të llogariten
Transmeton Ebu Hanife nga Hamadi, nga Ibrahim en-Neha’i, nga el-Esvedi, nga Ajsheja r.a., se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Nuk i shkruhen mëkatet fëmijës deri sa te ritet, të sëmurit mental deri sa të shërohet dhe atij që fle deri sa te zgjohet.”

Ne transmetimin e dytë nga Hbu Hanife, nga Hamadi, nga Huzejfe r.a., se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Tre personave veprat nuk u shkruhen. Atij që fle deri sa të zgjohet, të sëmurit mental deri sa të shërohet dhe fëmijës deri sa të hi në moshën madhore.”

Veprat paraqiten çdo të enjte dhe të premte
Transmeton Ebu Hanife, nga Kajsi, nga Tariku, nga Ibn Mesu’udi r.a., se i Dërguari Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Nuk ka asnjë natë në prag të së premtes e që Allahu xh.sh., të mos shikoj tri herë[2] në krijesat e Tij dhe t’ua fal mëkatet të gjithë atyre që nuk i përshkruajnë asgjë si shok.[3]

Çdo punë e mirë është sadaka
Transmeton Ebu Hanife nga Ata’i, nga Xhabiri r.a., se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Çdo punë të mirë që ia bën ndonjë të pasuri dhe të varfri, llogaritet sadaka.”

Vepruesi i mëkatit të madh nuk del nga feja
Transmeton Ebu Hanife nga Abdul Kerim ibn Ebi el- Meharika, nga Tavusi i cili thotë: “Erdhi një njeri te Ibn Omeri r.a., dhe e pyeti: - O Ebu Abdurahman, çka mendon mbi ata të cilët i thyen drinat, hapin dyert, rrënojnë shtëpitë, vjedhin pasurin tonë, a janë ata pabesimtarë? Ai iu përgjigj: - Jo nuk janë. - Çka mendon për këta që shtrembërojnë fjalën tonë dhe derdhin gjakun tonë[4], a janë këta pabesimtarë. Ai u përgjigj: Jo nuk janë, përderisa Allahut nuk i përshkruajnë diç si rival. Tavusi thotë: -Dhe sikur që shoh në gishtin tregues të ngritur të Ibni Omerit sesi me të u tregon[5] dhe thotë: -Kjo u është sunet nga i Dërguari i Allahut, s.a.v.s.

Ky hadith, i shënuar në këtë mënyrë, duket sikur thënie e Ibn Omerit, r.a., (d.m.th., mevkuf), por autorët e përmbledhjeve të njohura të haditheve e kanë shënuar si thënie të Muhamedit a.s (merfu’u).

Transmetojnë Ebu Hanife dhe Su’udi nga Jezidi se ka thënë: “Unë kam përfaqësuar mendimin e Harixhitëve[6] dhe për këtë kam pyetur një nga shokët e Muhamedit, a.s., dhe ai më ka lajmëruar se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ka përfaqësuar mendim të kundërt me timin, dhe kështu Allahu më shpëtoi nga kjo.”

Vlera e shehadetit (në prag të vdekjes)
Transmeton Ebu Hanife nga Alkame, nga ibn Burejde, e ky nga babai i tij, r.a., i cili thotë: “Në një rast ishim ulur te i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., kur ai tha: ‘Ejani ta vizitojmë fqinjin tonë çifut’. Kur i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., hyri tek ai e gjeti në prag të vdekjes dhe Pejgamberi, a.s., e pyeti: -A dëshmon se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se unë jam i dërguari i Tij? Djaloshi shikoi në babanë e tij por ai nuk i tha gjë. Atëherë, përsëri Pejgamberi, a.s., e pyeti: -A dëshmon se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se unë jam i dërguari i Tij? Djaloshi shikoi babanë ndërsa ai i tha: Dëshmoja! Atëherë djaloshi tha: ‘Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe Muhamedi është i Dërguari i Tij. Atëherë i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., tha: -Falënderimi i takon Allahut i cili e shpëtoi këtë person nga zjarri i xhehenemit.”

Në transmetimin e dytë qëndron se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., një ditë u tha sahabëve: “Ejani ta vizitojmë fqinjin tonë çifut. Atë e gjeti në prag të vdekjes dhe e pyeti: A dëshmon se nuk ka zot tjetër përveç Allahut? Djaloshi u përgjigj: Po dëshmoj! I Dërguari, a.s., pyeti: A dëshmon se unë jam i Dërguar i Allahut? Atëherë djaloshi shikoi babanë e tij. I Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ia përsëriti këtë (dhe e citoi hadithin e lartpërmendur) gjersa babai i tij nuk i tha: Dëshmoja! Atëherë djaloshi tha: ‘Dëshmoj se ti je i Dërguar i Zotit’. Pastaj Pejgamberi a.s., tha: -Falënderimi i takon Allahut, xh.sh., i Cili me pjesëmarrjen time e shpëtoi një person nga zjarri i xhehenemit.”

Secilit i është lehtësuar ajo për çka është krijuar

Transmeton Hamad ibn Ebi Hanife nga babai i tij (Ebu Hanife r.a.), nga Abdul Aziz ibn Ruf’eja, nga Mus’abi, nga Seadi, se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Nuk ka asnjë person e që Allahu të mos ia kishte shkruar nënshtrimin dhe gabimin[7] dhe atë që do t’i ndodhë[8]. Dikush tha: Pse atëherë të bëjmë vepra, o i Dërguari i Allahut, s.a.v.s. Pejgamberi, a.s., tha: -Punoni, sepse secilit i është lehtësuar ajo për çka është krijuar. Kush është xhenetli, do t’i lehtësohen veprat të cilat çojnë për në Xhennet, ndërsa kush është xhehenemli, do t’i lehtësohen veprat të cilat çojnë për në Xhehennem.” Një prej Ensarëve tha: “Tani e kam të qartë pse duhet të punojmë.”

Të gjitha veprat regjistrohen
Transmeton Ebu Hanife nga Nafiu, nga Ibn Omeri, se i Dërguari i Allahut, s.a.v.s., ka thënë: “Bamirësia nuk do të humb, ndërsa mëkati nuk do të harrohet.[9]