Nxjerrja e shpirtit

Abdurrezak · #1 (**permalink**) 13-09-2008, 01:10

Thotë Allahu i madhëruar në Kuran:”Atëherë, përse kur (dikujt) i vjen (shpirti) në grykë para syve tuaj, ndërkohë që Ne jemi më afër atij se ju, por ju nuk e vini re.” (Vakia 83)
Më pas, Zoti i madhëruar përmend kategoritë e njerëzve gjatë vdekjes.
“Kështu, nëse ai (në agoni) është nga ata që janë të afërt (me
Allahun), do të ketë prehje, kënaqësi dhe dhunti të Xhenetit. E, nëse është nga njerëzit e së djathtës, ai do të përshëndetet: “Paqe për ty” nga njerëzit e së djathtës.” (Vakia 88-91)

Njerëzit e të djathtës, është një term që simbolizon ata që e kanë adhuruar dhe i kanë respektuar urdhërat e Allahut të madhëruar. Ndërkohë që njerëzit e të majtës janë ata që i shkelin urdhërat e Zotit.
Po ti o vëlla dhe o motër, nga cila anë keni vendosur të pozicionoheni? Do të jeni me njerëzit e të djathtës apo të majtës?
Nëse zgjedh që të jesh nga njerëzit e së djathtës, atëherë paqeja e Zotit dhe e melekëve do të të shoqërojë në çdo stacion. Kur të vendosesh në varr, do të të shoqërojë paqja e dy melekëve, Munker dhe Nekir. Pas tyre do të jenë veprat e tua të ndershme ato që të shoqërojnë me paqe dhe të mira, deri Ditën e Kijametit.

Në një hadith të gjatë, Profeti a.s rrëfen atë që i ndodh besimtarit nga çasti kur i merret shpirti dhe derisa të qetësohet përfundimisht në jetën e varrit.
Thotë Profeti a.s:” Me të vërtetë, besimtari që është duke u larguar nga kjo botë dhe duke iu afruar botës tjetër, që është në momentet e vdekjes, i vijnë melekë me rroba të bardha e me fytyrë të bardhë që u shkëlqen si të jetë diell dhe i ulen afër. Me vete kanë qefinë dhe parfume nga xhenneti. Më pas i vjen meleku i vdekjes, i ulet tek koka dhe i thotë: “O shpirt i mirë, dil nga ky trup i mirë në kënaqësinë e Zotit tënd!”

Thotë Zoti i madhëruar në Kuran, rreth këtij fakti:” të cilëve engjëjt ua marrin shpirtrat, duke qenë të pastër. U thonë atyre: “Shpëtimi qoftë mbi ju! Hyni në Xhenet, si shpërblim për veprat që keni kryer!” (Nahl 32)
Dhe i del shpirti ashtu siç rrjedh pika e ujit mbi sipërfaqen e gotës. Më pas e marrin shpirtin e tij melekët e tjerë dhe e ngjisin në qiell. Gjatë rrugës do pyesin melekët që banojnë në qiell: “I kujt është ky shpirt me ketë aromë të këndshme?” “Është i filanit, birit të filanit” -do përgjigjen melekët, duke përmendur emrat më të mirë, me të cilët e thërrisnin në dynja.
Ndërkohë, melekë të tjerë që e njohin, do i thonë:”Zoti të shpërbleftë me të mira. Të shumta kanë qenë tubimet e tua duke përkujtuar Zotin. Të shpeshta kanë qenë vizitat tona, ndërkohë që i luteshe dhe i faleshe Zotit të madhëruar.

Kështu do të vazhdojnë deri sa të ngjitën ne qiellin e shtatë, ku do t’u thërrasë Zoti duke u thënë: “Shkruajini veprat e robit Tim, tek veprat e njerëzve të mirë.

Të shkruhet emri yt bashkë me emrat e njerëzve të mirë, do të thotë të shkruhet përbri emrave të profetëve, dëshmorëve dhe njerëzve të ndershëm. Kjo do të thotë që ti tashmë je caktuar që do jesh banor i xhenetit.
Dhe kthejeni në tokë, pasi nga toka i krijova, në tokë do i kthej, dhe nga toka do t’i ringjall përsëri. Atëherë e kthejnë në varr, ku do e pyesin dy melekë:
Kush është Zoti yt? Kush është feja jote? Kush është profeti yt?…” Në fakt duken pyetje të thjeshta, por kjo është nëse Zoti, feja dhe profeti kanë qenë në zemrën tënde. Nëse në zemrën tënde kanë qenë qejfet e kësaj bote, vështirë t’u përgjigjesh atyre… “Besimtari do të përgjigjet: “Zoti im është Allahu, feja ime është Islami dhe profeti im është Muhamedi.” Atëherë do dëgjohet një zë nga lart: “Robi Im tha të vërtetën, prandaj ia shtroni varrin me shtresat e xhennetit dhe i hapni një dritare ku të shikojë vendin e tij në xhennet”. Sa bukur! Varri, që sa i frikshëm na duket, është vendkënaqësie për besimtarët e vërtetë. Është njësoj sikur shikon në televizor gjëra të bukura dhe dëshiron që t’i jetosh edhe ti. Kurse në varr do të shikosh vendin tënd ne xhennet, shikon kopshte dhe lumenj, shikon shtëpitë e tua prej floriri dhe diamanti, shikon familjen tënde që të pret. Mrekulli! Për atë që e ka pasur frikë varrin kur ishte gjallë dhe ka punuar punë të mira, nuk ka pse të frikësohet nga vdekja.
Ndërsa, ai që nuk e ka pasur frikë dhe ka punuar punë të këqija, ai ka pse ta ketë frikë vdekjen. Më pas i vjen një burrë me rroba të bardha dhe fytyrë të bukur, të cilin e pyet: “Kush je ti, pasi nga fytyra ngjan sikur je njeri i mirë?” “Unë jam puna jote e mirë” -do t’i përgjigjet. Më pas do fillojë t’i lutet Zotit, duke thënë: “O Zot! Shpejtoje kiametin, që të takohem me familjen dhe fëmijët.”

Kurse kur njeriut të keq i vjen koha të ndahet nga kjo botë dhe të shkojë në botën tjetër, i vijnë melekë me fytyrë të zezë dhe rroba të zeza. Me vete kanë qefinë e parfume prej zjarri dhe i ulen afër. Më pas i vjen meleku i vdekjes, i ulet tek koka dhe i thotë: “O ti shpirt i keq! Dil nga ky trup i keq, në zemërimin dhe dënimin e Zotit.” Dhe i del shpirti në mënyrën më të dhimbshme. Më pas e marrin melekët e tjerë dhe ngjiten me të në qiell. Por dyert e qiellit nuk u hapen, ashtu siç thotë ZOTI në Kur’an:
"Ata të cilët i përgënjeshtruan argumentet tona dhe u treguan mendjemëdhenj ndaj tyre, nuk u hapen dyert e qiellit dhe nuk hyjnë në xhennet ashtu siç nuk hyn deveja në vrimën e gjilpërës." (Araf 40)

Do pyesin melekët e qiellit: “Shpirti i kujt është ky me këtë aromë të keqe?” “Është shpirti i filanit, birit të filanit”- do përgjigjen melekët e tjerë, duke e quajtur me emrat më tallës me të cilët e thërritnin në dynja. Atëherë do të dëgjohet një zë që vjen nga Zoti: “Shkruajini veprat e robit Tim në veprat e njerëzve të këqinj dhe kthejeni në tokë, pasi nga toka i krijova, në tokë i kthej dhe nga toka do t’i ringjall përsëri.” Atëherë, e zbresin në varr, ku i vijnë dy melekë, të cilët do e pyesin: “Kush është Zoti yt?”, “Kush është feja jote?” dhe “Kush është profeti yt?” Përgjigja e tij do të jetë: “Nuk e di, nuk e di! Dëgjoja njerëzit të thonin dhe thoja edhe unë si ata.” Atëherë, do të thërrasë një zë nga lart: “Nuk u përgjigj robi Im, prandaj ia shtroni varrin me shtresa zjarri dhe i hapni një derë, ku të shikojë vendin e tij në zjarr, nga ku ndjen të nxehtit e tij. Më pas i vjen një njeri me rroba të zeza dhe me fytyrë të shëmtuar, i cili i thotë: “Unë jam puna jote e poshtër.” Atëherë fillon dhe lutet: “O Zot, mos e bëj kiametin!”
Ky hadith pyet secilin prej nesh se cili jemi prej këtyre të dyve. Gjithashtu, na tregon se çfarë do të punosh do të korrësh.