Dashuria ndaj Allahut

Shejh Adnan Abdul Kadir

Përktheu Ammar Ardit Kraja

Të gjitha falenderimet i takojnë Allahut, dhe ne kërkojmë strehim me Të nga të këqijat që qëndrojnë tek vetet tona. Këdo që Allahu e udhëzon, nuk ka kush e humb dhe këdo që Allahu e humb, nuk ka kush ta udhëzojë dhe unë dëshmoj së nuk e meriton askush adhurimin përveç Allahut dhe unë dëshmoj që Muhammed salallahu alejhis ua selam është Profeti dhe i dërguari i Tij.

Pas kësaj, ta dini vëllezër, që Allahu subhane ua teala ka thënë në Kur'anin e Tij: "Dhe

"Ne nuk i krijuam xhindët dhe njerëzit përveçse të më adhurojnë Mua". [Surah el-Dharijat: 56]

Cili është kuptimi i adhurimit?

A është kuptimi i adhurimit vetëm për tu falur?

Apo për të dhënë Zekat?

Apo për të bërë Haxh tek shtëpia e Allahut?

Apo për të marrë abdes, apo për të agjëruar?

A janë vetëm këto vepra adhurimi?

Apo këto gjëra janë vetëm shenja adhurimi?

E vërteta është adhurim, siç është shpjeguar nga Shejhul Islam Ibën Tejmijah, "Adhurimi është një shprehje e dashurisë ndaj Allahut subhane ua teala dhe gjithashtu shprehje e nënshtrimit të plotë ndaj Allahut subhane ua teala".

Sepse adhurimi nuk do të thotë falje por falja është një shenjë adhurimi por adhurimi është me të vërtetë dashuria për Allahun subhane ua teala.

Shumë njerëz thonë që ata e duan Allahun subhane ua teala dhe ata thonë: "Unë u fala dhe unë agjërova dhe unë bëra haxh dhe unë dhashë Zekat. Pas gjithë kësaj, çfarë kërkon Allahu nga unë sepse unë i kam bërë të gjitha këto forma adhurimi? Unë e kam adhuruar Allahun". A e ka adhuruar me të vërtetë ky person Allahun?

A ka nevojë Allahu për namazin tonë?

A ka nevojë Allahu për agjërimin tonë?

A ka nevojë ai për zekatin dhe haxhin tonë?

Allahu është Lart mbi të gjitha këto gjëra. Allahu subhane ua teala ka thënë në një hadith Kudsi:

"O robërit e mi! Unë e kam ndaluar padrejtësinë për veten Time dhe e kam ndaluar atë midis jush. Kështu mos i bëni padrejtësi njëri-tjetrit. O robërit e mi! Të gjithë ju jeni të humbur përveç atyre që i kam udhëzuar, kështu kërkoni udhëzimin Tim dhe unë do t'ju udhëzoi. O robërit e mi! Të gjithë ju jeni lakuriq përveç atyre që unë i kam veshur, kështu kërkoni rroba nga Unë dhe Unë do t'ju vesh. O robërit e mi! Të gjithë ju jeni të uritur përveç atyre nga ju të cilët i kam ushqyer, kërkoni ushqim nga Unë dhe Unë do t'ju ushqej. O robërit e mi! Ju bëni gabime ditën dhe natën dhe Unë i fal të gjitha gjynahet. Kërkoni falje nga Unë dhe Unë do t'ju fal. O robërit e Mi! Nëse i pari dhe i fundit nga ju dhe xhindët midis jush dhe njerëzit midis jush, sikur të qëndronin do të qëndronin si një njeri midis jush, ajo kurrë nuk do të hiqte aspak nga Madhështia Ime. Nëse ju do t'i frikësoheni Allahut si më të mirët midis jush, ajo nuk do ta shtojë aspak Madhështinë Time. O robërit e mi! Nëse i pari dhe i fundit nga ju dhe xhindët midis jush dhe njerëzit midis jush, sikur të kryenin format më të këqija të krimeve, ajo aspak nuk do ta zvogëlojë Madhështinë Time. O robërit e mi! Nëse i pari dhe i fundit nga ju, xhindët nga ju dhe njerëzit nga ju, sikur të qëndronin në njërën anën dhe të Më pyesnin Mua, Unë do t'i jap secilit nga ju çfarë ka kërkuar dhe akoma kjo nuk do ta zvogëlojë Madhështinë Time. Kjo nuk do ta zvogëlojë Madhështinë Time ashtu sikurse ju të futni një gjilqërë në ujë".

A mundet të heqë kush ndonjë gjë nga Madhështia e Allahut? Askush nuk mund të heqë nga Madhështia e Allahut. Ai është më i Madhi dhe Më i fuqishmi. Allahu nuk ka nevojë për adhurimin tonë, Ai nuk ka nevojë për dashurinë tonë, Ai nuk ka nevojë për namazin tonë, ai nuk ka nevojë për agjërimin tonë.

Allahu është Pronari i të gjithë madhështisë dhe fuqisë dhe Ai është i pavarur dhe nuk ka nëvojë për asgjë. Ai nuk ka nevojë për adhurimin tonë. Ne kemi nevojë ta adhruojmë Allahun, Ne kemi nevojë për namazin, ne kemi nevojë për zekatin dhe ne kemi nevojë për të agjëruar, ne kemi nevojë për të bërë punë të mira ndaj krijesave. Ne jemi të varfër dhe Allahu është i pasur. Ne jemi të dobët dhe Allahu është i fortë. Ne jemi të të degraduar, të ulët dhe Allahu subhane ua teala është më i Larti. Kështu që ne kemi nevojë për dashurinë ndaj Allahut.

O vëllezër! Ne i mbështetemi Allahut sikur i mbështetemi kësaj dynjaje. Kush nga ne, kur dikush i vjen tek ai, i thotë vëllait të tij: "Unë të dua ty dhe unë jam ky dhe kjo është në bindje ndaj teje" dhe pastaj ju i thoni atij nëse ai i ka thënë këto fjalë: "A i ke thënë këto fjalë nga zemra jote?" A e ka kuptuar ai me të vërtetë atë që ka thënë apo vetëm i ka nxjerrë ato fjalë që i ka memorizuar".

O vëllezër! A jemi duke ju mbështetur Allahut në këtë mënyrë në namazet tona? Sa prej nesh e recitojnë fatiha-n, kapitullin hyrës të Kur'anit, ashtu siç duhet? Sa prej nesh, kur ulemi në ruku, e ndjejmë në zemra përulësinë? Ne hyjmë në namaz kur Imami thotë: "Allahu Ekber", Allahu është më i madhi dhe ne i kujtojmë në atë moment të gjitha punët e dynjasë. Ne i kujtojmë të gjitha punët e dynjasë, vetëm në këtë moment. Ne i kujtojmë, ne i kujtojmë, vetëm në këtë moment, punët e dynjasë dhe harrojmë Allahun subhane ua teala. Ne kujtojmë ushqimin tonë kur ne shkojmë të falemi dhe ne kujtojmë shokët tonë kur në shkojmë të falemi dhe ne kujtojmë nevojat tona kur ne shkojnë për tu falur dhe nuk dimë se çfarë Imami është duke thënë, çfarë është duke lexuar, dhe nuk ndiejmë asgjë prej faljes përveçse kur Imami thotë: "Selam ua alejkum, Selam ua alejkum".

A jemi duke e dashur Allahun subhane ua teala? Kur ne e lexojmë Fatiha-n, a e kuptojmë me të vërtetë se çfarë themi apo vetëm i përsërisim fjalët që kemi memorizuar? Ne kurrë nuk do të kënaqemi nëse njerëzit mbështeten tek ne në këtë mënyrë, kështu si mund të jemi të kënaqur nëse ne i mbështetemi Allahut në këtë mënyrë? Zemrat tona janë ngurtësuar, ato janë bërë si gurë! Madje edhe më të ngurtë, sesa gurët! Cila është rruga për tek dashuria ndaj Allahut? Cila është rruga që do të na çojë dhe do të na ndihmojë që të arrijmë tek ky stacion i dashurisë së Allahut?

Secili nga ne, në këtë moment, duhet të pyesë veten: "Kur e desha këtë person? Cilat ishin arsyet që çuan për ta dashur atë vëlla apo atë grua? Ka tre gjëra që çojnë tek dashuria. E para është bukuria, e dyta është dinjiteti i karakterit dhe e treta është këndshmëria dhe dashamirësia e atij personi ndaj jush. Ndoshta ai person nuk është i bukur dhe nuk ka karakter të mirë por ai kujdeset për ju për të gjitha nevojat dhe ndoshta kjo është arsyeja që zemra juaj ndjenë dashuri për të.


Njohja e Bukurisë së Allahut

Nëse ne diskutojmë arsyen e parë, O vëllezër të dashur, ne e dimë se zemrat janë të lidhura, të prirura natyralisht drejt bukurisë. Askush nuk mund të thotë që bukuria nuk e ndikon zemrën. Si rrjedhojë nëse disa kanë për qëllim apo kanë nevojë të udhëtojnë diku, ai pyet për bukurinë natyrore të atij vendi dhe nëse dëshiron të martohet pyet nëse gruaja është e bukur. Njëherë një i ri erdhi tek unë dhe më pyeti për ta ndihmuar për të gjetur një nuse përmes nuses sime dhe unë e pyeta: "Cilat janë gjërat që shikon tek një vajzë? Cilat janë kushtet? Ai më tha: "Ajo duhet të jetë e bukur, me flokë të gjatë, shumë e butë, me sytë të bukur dhe ngjyra e lëkurës së saj duhet të jetë e pashme. Unë i thashë: "Si është kjo ngjyra e pashme? Shejhu nuk dinte se çfarë ai nënkuptonte me ngjyrë të pashme. Ai filloi të ma përshkruaj bukurinë mua dhe fjalët e fundit që ai më tha ishin: "...dhe ajo duhet të jetë fetare, kështu që unë nuk do ta urrej atë sepse Pejgamberi salallahu alejhis ua selam ka thënë zgjedh atë që është e devotshme". Ai nuk ma përshkroi fenë (e saj) por ai ma përshkroi bukurinë. Ai vetëm e përmendi fenë, kështu që unë të kënaqesha me të dhe t'ia plotësojë dëshirat e tija. Kështu me të vërtetë, zemrat e njerëzve janë tepër të lidhura pas bukurisë.

Kur lexojmë historinë e Jusufit alejhis selam, ashtu siç Pejgamberi salallahu alejhis ua selam na ka informuar që Jusufit alejhis selam dhe nënës së tij i është dhënë gjysma e të gjithë bukurisë në botë. Kur ne lexojmë se çfarë ka ndodhur midis Jusufit dhe gruas së Azizit në Egjypt, e cila ishte gruaja me statusin më të lartë në Egjypt sepse ishte gruaja e ministrit të financës dhe ajo ishte shumë e bukur dhe Jusufi ishtë një rob për të, jo vetëm një rob por një pronë. Kështu një ditë, zemra e saj arriti Jusufin. Ajo ja mbylli derën dhe i tha: "Eja tek unë. Dhe Jusufi refuzoi dhe kjo fjalë u përhap midis grave dhe midis grave të ministrave. Ato thanë që gruaja e Azizit, ministrit të financës, u përpoq të joshte robin e saj për në kurvëri. Dashuria e Jusufit e kishte pushtuar zemrën e saj dhe ajo u magjeps nga kjo dashuri dhe hyri thellë në zemrën e saj. Ato thanë: "Me të vërtetë, gruaja e Azizit ka humbur. A nuk ka turp nga vetja? Ajo është përpjekur të josh robin e saj! Ky person i keq dhe i ulët është duke u përpjekur të josh (ose ta detyrojë) (robin e saj), me të vërtetë ajo është një grua që ka humbur". [Surah Jusuf: 30]

Fjala, herët ose vonë, arriti tek gruaja e Azizit dhe kur i dëgjoi ajo thënjet e tyre, ajo i ftoi ato tek shtëpia e saj dhe ajo përgatiti për to një darkë dhe pas kësaj, ajo i nxori atyre fruta dhe i dha secilës prej tyre nga një thikë dhe i tha: "Ju lutem hani" dhe pastaj secila prej tyre mori një frut dhe një thikë dhe pastaj ata filluan të qëronin frutin. Gruaja e Azizit shkoi tek Jusufi dhe e urdhëroi atë për të bërë një banjë dhe pastaj ajo e urdhëroi atë të veshë rrobat e tija më të bukura dhe kjo vetëm se e shtoi më tepër bukurinë e tij. Ajo, vetë, i zbukuroi flokët e saja në mënyrën më të bukur. Ajo e detyroi Jusufin të përdor parfumet më të mira dhe bukuria e tij dukej perfekte dhe absolute.

"Kështu ajo i tha atij: "Tani, shko tek këto gra". Ata po qëroni frutat e tyre dhe kur ata e panë, imazhi i tij u bë tepër i impresionues sa ato pa e ndier dhe pa qenë të vetdijshme, ato prenë veten e tyre. Thikat filluan të presin nervat dhe lëkurën pa e ndjerë ato dhe është thënë se ato prenë duart e tyre dhe ato thanë: "Uallahi! Ky nuk është qënje njerëzore. Ai nuk është asgjë tjetër por një Engjëll dashamirës". Ajo, gruaja e Azizit, i tha këtyre grave: "Kjo është ajo për të cilën më bëni fajtore. A më fajsoni për atë që kam bërë tani? Ato thanë: "Jo". Ajo tha: "Kjo gjë është për çfarë më fajsuat. Me të vërtetë, u përpoqa ta josh dhe ta detyroja të bënte një gjë të keqe kundër vetë natyrës së tij por ai qëndroi i vendosur". Ajo rrëfej se kishte bërë diçka të keqe. Ajo ishte përgatitur të qëndronte me gabimin e saj. Në këtë moment, ajo nuk u zbraps nga gabimi i saj dhe ajo u gëzua nga fjalët e grave. "A do të më mbani për fajtore për atë që kam bërë?" Njëra prej grave e thirri Jusufin, sikur donte ta pyeste për diçka. Ajo i tha atij në fshehtësi: "Si i bëhet puna të takoheshim një natë?" Ai i tha: "Unë i kërkoi mbrojtje Allahut" dhe një tjetër grua e ftoi atë sikur donte të bënte një kërkesë të njëjtë dhe kur ai erdhi ajo i tha: "Si mendon për një takim sonte?" Dhe të gjithë ato e ftuan atë për të bërë marrëdhënie intime me to dhe ai tha:

"O Zoti im! Burgu është më i mirë për mua sesa të bëj çfarë ato më kërkojnë dhe nëse nuk më largon nga ajo nga e cila ato më ftojnë, unë do të bie viktim dhe unë do të jem prej injorantëve" dhe Allahu ju përgjigj lutjes së tij dhe Allahu e largoi nga joshjet e këqija. Allahu është me të vërtetë Ai që dëgjon çdo gjë, Ai është që di çdo gjë". [Surah 33-34]

Cili nga ne, lexon historinë e Jusufit, ai dëshiron në zemrën e tij që ai të shohë Jusufin në gjumin e tij? Për të parë dhe për të dëshmuar bukurinë e tij. Uallahin! Nëse bukuria e Jusufit, nënës së tij, natyrës së tij dhe bukuria e të gjithë njerëzve të mblidhej dhe e gjithë kjo bukuri t'i jepej një personi, Uallahin, kjo bukuri nuk do të ishte në asnjë aspekt e barabartë me bukurinë e Allahut. Profeti salallahu alejhis ua selam ka thënë në një hadith nga Imam Muslimi: "Me të vërtetë Allahu është i bukur dhe e do të bukurën". Sepse natyra e Allahut është e bukur. Çdo aspekt i Allahut është i bukur.

Profeti salallahu alejhis ua selam u pyet: "A e ke parë ndonjëherë Zotin tënd?" Ai salallahu alejhis ua selam ka thënë: "Nur (dritë)! Kjo është çfarë kam parë. Si mund ta shoh gjithë këtë bukuri?" Fytyra e Allahut subhane ua teala është e gjitha e bukur dhe e gjitha dritë, si rezultat Allahu subhane ua teala thotë për këtë botë:

"Çdo gjë do të shuhet dhe fytyra e Allahut do të qëndrojë". [Surah :26-27]

Madhështia, Lavdia, Dinjiteti dhe Bukuria e Tij janë të gjitha që ai i përfshin. Allahu subhane ua teala e ka përshkruar fytyrën e Tij si të gjithën prej drite. Si rrjedhojë, Ai thotë për dritën e fytyrës së Tij:

"Allahu është drita e qiejve dhe e tokës" [Surah Nur: 35].

Kështu, drita e qiejve dhe e tokës është pjesë e krijimit të Allahut. Kur bota të përfshihet nga errësira, ky diell, të cilin Allahu e ka krijuar dhe që do të përfshijë errësirën, do t'i jap dritë dhe kjo është drita e krijimit, kështu si e imagjinoni dritën e Krijuesit! Si rrjedhojë, Profeti salallahu alejhis ua selam ka thënë: "Allahu subhane ua teala i hap dyert e Tij natën, për t'i fal ata që nuk i janë bindur Atij gjatë ditës dhe Ai hap duart e Tij ditën për t'i falur ata që nuk i janë bindur Atij natën dhe mbulesa e Tij është dritë dhe nëse Ai e heq atë, drita e Tij do ta djeg këdo nga krijimi që i kthehet Atij" [Muslimi]. Ai është i gjithi dritë.

Musai alejhis selam, kur Allahu i foli atij, zemra e tij arriti tek Allahu dhe pati një shkëmbim fjalësh midis tij dhe Allahut. Kur Allahu i foli Musait alejhis selam, zemra e tij ishte e lidhur me Allahun dhe Musai mendoi që nuk kishte dëm për tu përpjekur për ta parë Allahun. Ai ka thënë: "O Zoti im, më lër të të shoh Ty". Allahu i ka thënë: "Ti kurrë nuk do të më shohësh Mua, por nëse dëshiron, shiko malin dhe nëse qëndron në vendin e tij (kur Allahu ta zbulojë veten e Tij malit), atëhere ti do të më shohësh Mua". Kështu Allahu subhane ua teala ka thënë: "Dhe kur Allahu ia shfaqi Veten malit" dhe ashtu si Ibn Melik ka thënë drita e Allahut ishte vetëm një pjesë e vogël dhe kur Allahu ia shfaqi Veten malit, e asgjësoi malin, Musa u rrëzua pavetdije. Kur ai erdhi në vete, ai tha: "Lavdia të takon Ty, O Allah! Unë pendohem dhe unë jam i pari i besimtarëve".

Kështu, vëllezër të mi të dashur, Allahu, është i gjithi dritë dhe i gjithi i bukur. Allahu subhane ue teala thotë për veten e Tij: "Në atë ditë, ditën e gjykimit, sa e madhe është lavdia dhe madhështia e Allahut dhe e tërë toka, në ditën e gjykimit, sa e madhe është madhështia dhe lavdia e Allahut, e tërë toka, në ditën e gjykimit do të jetë në grushtin e Tij dhe qiejt në pëllëmbët e Tij. Lavdia qoftë mbi Të mbi atë çfarë ata i përshkruajnë!

Do t'i fryhet trumpetave dhe të gjithë njerëzit në qiej dhe tokë vdesin përveç atyre që Allahu nuk do të dëshirojë dhe atëhere një trumpetë e dytë do të dëgjohet dhe ata do të qëndrojnë duke shikuar, të gjithë njerëzit do të qëndrojnë përsëri dhe do të shikojnë dhe njerëzit do të pyesin që Allahu duhet të vijë të ndajë midis njerëzve dhe Allahu thotë për Veten e Tij: "..dhe Allahu do të vijë me engjëjt në rrangje.." dhe engjëjt do të vijnë duke mbajtur Arshin e Allahut. Allahu thotë: "...dhe ata mbajnë Arshin e Allahut mbi vetet e tyre....". Tetë engjëj duke mbajtur Arshin e Allahut. Rreshta, rragje të engjëjve do të dalin përpara se Allahu të vijë. Allahu subhane ua teala na informon për ardhjen e Tij. Toka do të ndriçohet me dritën e Allahut dhe kjo do të ndodh nga bukuria e Allahut dhe tërësia e dritës së Tij dhe Allahu jep shembullin më të mirë.

Kur disa nga njerëzit më të dashur vijnë tek ju, ju i thoni: "O ju që sollët dritën për shkak të bukurisë suaj". Pra si do të jetë me Allahun subhane ua teala? Kështu toka e errët e cila përfshin të gjitha botërat në ditën e gjykimit do të ndriçohen me Allahun. Kjo ishte arsyeja që zemrat e sahabeve u lidhën me Allahun subhane ua teala dhe po ashtu i dëguari i ynë, Muhammedi salallahu alejhis ua selam ishte thellësisht i lidhur me Allahut. Profeti Muhammed salallahu alejhis ua selam ka thënë: "Unë të lutem ty për shijen e të shikuarit të bukurisë Tënde dhe unë të lutem Ty, që të mund të të takoi". Kështu zemra e Ebu bekrit radiallahu anhu u lidh me Allahun subhane ua teala dhe Allahu subhane ua teala foli rreth Ebu Bekrit në Surah-n el-Leil kur Allahu i tha zjarrit: "të devotshmit nuk do të hynë kurrë në zjarr". Ibn Abbasi ka thënë më i devotshmi dhe ai që e ka frikë më shumë Allahun pas profetëve dhe të dërguarve është Ebu Bekri. Kjo është sepse ai do të blinte skllevër, të dobët, të shtypur dhe pastaj i lironte për hir të Allahut dhe babai i tij i thonte atij: "O biri im! Pse nuk blenë njerëz të cilët janë të fortë kështu që ata të të mbrojnë ty, ti po blenë njerëz të dobët? Çfarë mund të bëjnë ata për ty dhe çfarë mund të bësh ti për ta? Çfarë Ebu Bekri tha babait të tij. "O baba im i dashur, unë dua atë që unë dua dhe unë dua kënaqësinë e të parit të Fytyrës së Zotit tim, një shikim vetëm tek Allahu subhane ua teala është i barabartë me këtë botë dhe çfarë është në të". Dhe Allahu subhane ua teala ka thënë: "I devotshmi nuk do të hyjë kurrë në zjarr, ai i cili jep pasurinë e tij për të pastruar zemrën e tij". Askush nuk ka cilësi më të mira sesa Ebu Bekri përveç Profetit Muhammed, salallahu alejhis ua selam sepse ai solli udhëzimin, si rezultat profeti salallahu alejhis ua selam ka thënë se personi më i dashur midis njerëzve është Ebu Bekri. Dhe askush nuk mund të thotë se është më i mirë se ai por vetëm ai mund të thojë se është më i mirë sesa të tjerët.. Pse? Sepse Ebu Bekri dëshironte të shikonte fytyrën e Allahut dhe Allahu ka thënë që Ai me të vërtetë do të jetë i kënaqur me Ebu Bekrin dhe Ebu Bekri do të jetë i kënaqur me Allahun. Kështu zemrat e sahabeve lidheshin me Allahun dhe zemrat e tyre lidheshin me bukurinë Allahut. Dhe Allahu subhane ua teala ka thënë rreth tyre: " Dhe ata jepnin nga pasuria e tyre për dashurinë e Allahut". Dhe ata jepnin nga pasuria e tyre për kundër dashurisë së tyre për atë që po jepnin dhe ata ja dhanë pasurinë e tyre të varfërve, jetimëve dhe robërve të luftës. Ata thanë: "Ne po ju ushqejmë ju. Pse? Kështu që të shohim Fytyrën e Allahut. Ne nuk duam shpërmblimin apo falenderimet tuaja".

Njëherë, një sahabe erdhi tek Profeti salallahu alejhis ua selam dhe zemra e tij ishte e shkrirë dhe i tha: "O i Dërguar i Allahut! Zemrat tona me të vërtetë janë lidhur me Allahun dhe bukurinë e Tij. O i dërguar i Allahut, a do ta shohim Allahun në ditën e Gjykimit? I Dërguari i Allahut salallahu alejhis ua selam ka thënë: "Nëse ju do të bashkoheshit bashkë dhe nëse dielli del pa asnjë re, a nuk do ta shihnit diellin (pa patur nevojë të lëvizni për ta parë)?" Ai ka thënë: "Jo, o i dërguar i Allahut, ne nuk kemi nevojë që të lëvizim për ta parë". Profeti salallahu alejhis ua selam ka thënë: "A grumbulloheni ju në mënyrë që të shihni ju një hënë të plotë?" Ai ka thënë: "Jo, o i dërguar i Allahut!" Ai salallahu alejhis ua selam ka thënë: "Kështu do ta shihni Allahun në ditën e Gjykimit".

Cila është mënyra për ta parë Allahun? Profeti salallahu alejhis ua selam ka thënë: "Kushdo nga ju i cili është i aftë të falë namazin e mëngjesit (fexhër) dhe të pasdites (Asër), ai duhet të kujdeset për këto dy falje". Këto janë dy arsyet të cilat do të na bëjnë të shikojmë Fytyrën e Allahut. Si rezultat zemrat e besimtarëve janë gjithmonë të lidhura me Allahun dhe Allahu i ka premtuar atyre. Allahu ka thënë që në ditën e Gjykimit, të gjitha fytyrat e tyre do të ndriçojnë dhe ata do ta shohin Fytyrën e Zotit të tyre.

.....dhe fytyrave të tyre do t'i shtohet drita kur ata do ta shohin Allahun! Ashtu siç Allahu ka thënë gjithashtu kur foli për të devotshmit. Ai subhane ua teala ka thënë: "Me të vërtetë libri i të devotshmëve do të jetë lart (ilijin)". Dhe çfarë kuptoni ju me lart këtu? Allahu thotë se është një libër i shkruar dhe njerëzit të cilët janë afër engjëjve do të dëshmojnë për këtë libër dhe me të vërtetë të devotshmit do të jenë të kënaqur dhe të ndritur. Ata do të qëndrojnë mbi karrige të lart duke shikuar. Çfarë do të shikojnë ata? Ata do të shikojnë Fytyrën e Allahut! Ata do të qëndrojnë mbi jestek të lart duke shikuar Fytyrën e Allahut dhe ju do të shihni në fytyrat e tyre, kënaqësi dhe ndriçim pasi ata e kanë parë Allahun. Ju do të kënaqeni dhe do të ndjeni kënaqësi. Atyre do t'i jepet një pije, nektari i vulosur. Në fund të kësaj pije do të ketë misk dhe për këtë ata që garojnë duhet të garojnë dhe kjo pije do të jetë e përzier me diçka nga tasnim. Tasnim është një burim nga i cili njerëzit do të pijnë.

Kriminelët qeshen me besimtarët dhe të devotshmit. Ata i përqeshin besimtarët kur ata i rrisin mjekrat e tyre. Ata qeshin me besimtarin dhe bëjnë shkara me të sepse ai i ka pantallonat e ngritura (pak sipër kyçit të këmbës). Ata qeshin me të sepse ai ja ktheu shpindën dëshirave të kota dhe femrave (kuptohet jashtë martesës) dhe ata i thonë se ai humbi rininë e tij dhe pastaj jetën e tij. Ata thonë se ai e ngushtojë jetën e tij përshkak të fesë së tij, kështu që ata e përqeshën atë. Me të vërtetë, ata njerëz të cilët bënë krime, ata qeshën me besimtarët, njerëzit e devotshëm dhe kur i shikojnë ata thonë: "Me të vërtetë ka shumë gra dhe vajza për ta dhe të gjitha këta drita janë të lehta për tu shfrytëzuar". Allahu subhane ua teala thotë për jobesimtarët që Ai nuk i ka dërguar jobesimtarët të ngrejnë ndonjë standart e as të ruajnë dhe të mbrojnë besimtarët. O ju jobesimtarë a po thërrisni tek liria? Kështu pse nuk i lëni të qetë muslimanët? "Pse ju jeni duke i përqeshur ata. Unë nuk ju dërgova t'i mbroni ata".

Allahu thotë se në ditën e gjykimit, besimtarët do të qeshin me jobesimtarët. Ata do të rrinë në karrige të larta duke shikuar Fytyrën e Allahut dhe Allahu thotë, pas kësaj, rreth jobesimtarëve, "..a e morën jobesimtarët shpërblimin e tyre për cfarë ata bënë? Ky shpërblim është për këdo që i kthehet Allahut dhe e lidh zemrën e tij dhe lejon që zemra e tij të arrijë Allahun.

Allahu subhane ua teala thotë në Suren el-Insan: "Dhe ata do të rrethohen nga djem të cilët nuk do të vdesin kurrë dhe nëse i shihni ata ju do të mendoni se janë perla të shpërndara". Dhe nëse ju do t'i shihni ata lart, ju do të shikoni dritë dhe ju do të shihni Allahun me madhështinë e Tij. Ky është vizioni i premtuar për besimtarët e Allahut subhane ua teala. Kjo është më madhështorja që do t'i jepet një besimtari në ditëne e gjykimit.

Kështu Buhari dhe Imam Muslimi kanë transmetuar nga Ebu Said el-Kudri, që Profeti salallahu alejhis ua selamka thënë: "Nëse njerëzit e xhennetit, hyjnë në xhennet dhe njerëzit e xhehennemit hyjnë në xhehennem, do të jetë një thirrës i cili do të thotë: "O njerëz të xhennetit! Ju keni një takim me Allahun, Ai dëshiron të realizojë ambiciet e juaja". Pastaj Profeti subhane ua teala ka thënë: "Atëhere perdeja do të hiqet dhe atyre nuk do t'i jepet diçka më të mirë sesa të shikuarit e Allahut". Si rezultat kënaqësia më e madhe për besimtarët është të pamurit e Allahut dhe dënimi më i keq i njerëzve të xhehennemit është mohimi per ta parë Allahun. Kështu Allahu thotë rreth jobesimtarëve, "Me të vërtetë, Libri i jobesimtarëve do të kyçet". Dhe çfarë është burgu ku jobesimtarët do të kyçen? Do të jetë një dënim ndaj atyre të cilët mohuan Profetët, ardhjen e ditës së gjykimit. "Nëse shenjat tona dhe vargjet i recitohen atyre, ata thonë: "historina, fabula të lashta". O me të vërtetë, ne do t'i mbulojmë zemrat e tyre për shkak të keqbërjes së tyre. Me të vërtetë, ata do të kenë një barrierë midis tyre dhe zotit të tyre në atë ditë". Atyre do t'i mohohet e drejta për ta parë Allahun, Mbretin e Mbretërve. Atyre do t'i mohohet e drejta për të parë më të madhëruarin, Allahun suabhane ua teala.

Kur dëshironi të arrini zemrën e personit më të dashur për ju apo personit më të bukur, e t'ju thuhet mbylljani derën. Mos e lini të hyjë këtu. Kjo është mënyra dhe mallkimi ndërsa ju nuk keni asnjëfarë të drejte, e kur t'ju thuhet se ai nuk e meriton të më shoh mua. Si do të jetë kjo në ditën e gjykimit? Kur ata do të hudhen jashtë para botës. Kjo është një nga format më të këqija të ndëshkimit për njerëzit e zjarrit ndërsa besimtarët do t'i jepet dritë dhe kënaqësia për ta parë Allahun sunahe ua teala. Kjo është arsyeja pse zemra e profetit ishte aq e lidhur me Allahun. Ai thoshte: "O Bilal! Na qetëso me namaz". Ai kurrë nuk tha na qetëso nga namazi. Kjo është sepse në falje, ai i fliste Allahut dhe e ndjente dialogun me Allahun, ai ndiente dashuri për Allahun subhane ua teala dhe zemra e tij lëvizte dhe pulsonte me dashurinë e Allahut dhe Allahu jep kënaqësitë më të mira.

Nëse ndonjë fatkeqësi ju ndodh, atëhere ju do të shkonit tek personi më i dashur për ju dhe ju do t'i flisni atij dhe do të uleni me të dhe ju do t'i hapni zemrën tuaj ndaj tij dhe kur ta bëni këtë, trishtimi juaj ikën. Kështu profeti salallahu alejhis ua selam ka thënë: "O Bilal! Na qetëso me namaz". Kjo është pse i dërguari i Allahut ka thënë: "Kënaqësia e syve të mi është namazi". Si rezultat, ai qëndroi një natë përmes netësh dhe ai po flinte tek shtëpia e nënës së besimtarëve, Aishes dhe ai dëshironte të falej dhe ajo i tha atij: "O i Dërguar i Allahut. Unë e dua afërsinë tënde pranë meje". Profeti salallahu alejhis ua selam i tha: "O Aishah. Më lër një minutë ta adhuroi zotin tim sepse zemra ime është e lidhur me Allahun". Cili prej nesh ndiehet në këtë mënyrë? Zemrat e besimtarëve janë në këtë mënyrë. Një njeri, kur nata vjen zemra e tij fillon të rrah në kërkim të personit më të dashur për të, kështu që ai të mund të ulet me atë person dhe do t'ja tregojë të gjitha ngatërresat e tija ashtu siç një person njëherë ka thënë: "Kur errësira zbret zemra fillon të lëviz për të gjetur dashuri dhe gjetja e saj është gjëja më e dhimbshme në zemër dhe besimtarët presin atë natë dhe në vend që të ulen me dashurinë e tyre, ata presin për atë moment kur ata mund të qëndrojnë në falje (namaz) kështu që ata të mund ta falin namazin e tahaxhudit për Allahun sepse zemrat e tyre janë të lidhura me Allahun".

Një sahabe, një besimtarë, ishte në shtratin e vdekjes. Ai filloi të qante dhe ata të pranishmit i thanë: "Pse po qanë? Ti je duke vdekur dhe Allahu e ka shkruar vdekjen për secilin dhe ti je prej besimtarëve. Ai i tha: "Unë nuk po qaj sepse shpirti im po ikën, po sepse mua do të më mungojnë tre gjëra, së pari namazi i natës. Si mundet të flas me Allahun dhe unë jam në varrin tim dhe zemra ime është e lidhur me Allahun. Së dyti, agjërimi gjatë ditëve më të nxehta dhe së treti, qëndrimi me dijetarët të cilët më kujtonin mua Allahun dhe të dërguarin e Tij të dashur.Kush do të më përkujtojë mua të dërguarin e dashur kur unë jam në varrin tim?"

Një nga muslimanët e parë, Sufjan eth-Thauri ishte në shtratin e vdekjes dhe ai filloi të qajë. Ata i thanë:

"Pse po qan? Allahu e ka shkruar vdekjen për të gjithë. Unë nuk jam duke qarë përshkak të vdekjes por unë po qaj për shkak të teuhidit që do të hiqet nga unë".

Dhe çfarë ai nënkuptoi me teuhid përveçse dashurinë për ta adhuruar Allahun subhane ua teala, Vetëm dhe pa partner.O vellezër a ndjeheni në këtë mënyrë?

Një nga muslimanët e parë, Kaisi i tha gruas së dashur të tij, emri i saj ishte Leila, që ylli i cili i udhëhiqte njerëzit në mëngjez nuk dilte pa ja kujtuar atij atë (gruan e tij). Por besimtarët thonë që ylli nuk del dhe mëngjezi nuk vjen derisa ata ta pëkujtojnë Allahun. Ata kurrë nuk thonë që dalja e yllit të mëngjezit i kujton atyre të dashurit e tyre por ata thonë se dalja e yllit dhe ardhje e mëngjezit ja kujtojnë atyre Allahun. Po ashtu Kaisi ka thënë për Leilën që ai shkonte në shkretëtirë vetëm, kështu që t'i fliste shërbëtorit të tij për atë. Por çfarë thotë besimtari? Një nga studentët e Ibn tejmijes ka thënë: "Ne e pamë Shejhul Islam Ibn Tejmijen duke dalë nga shtëpia dhe shkoi në shtretëtirë kështu ata e ndoqën atë pa e ditur ai dhe ne e dëgjuam atë të thotë: "Unë dola nga shtëpia kështu që unë të mund t'i flisja vetes për Ty o Zoti im!" Kështu pra është sesi zemra është e lidhur me Allahun.

Kështu dashuria për Allahun subhane ua teala dominon zemrat e besimtarëve. A ndjejmë në vetvetet tona këtë lloj dashurie? Ndoshta një nga ne, kur fillon të falet, për t'i folur Allahut dhe për të komunikuar me Të, ai kujton të dashurën (nusen) e tij ose të tjerë përveç Allahut dhe kur ulet me të dashurën (nusen) ai nuk e kujton Allahun.Allahu flet për politeistët, ata i përshkruajnë Allahut çfarë ata kanë krijuar nga bimësia dhe kafshët. Ata thonë këto prodhime janë për Allahun dhe kjo pjesë është për idhujt tanë dhe kur prodhimi të cilin ata ja dedikonin ihujve të tyre mbaronte ata e marrin atë që ja kishin caktuar Allahut dhe ja japin idhujve dhe kur prodhimi që ja dedikojnë Allahut pakësohet ata nuk ja marrin idhujve për t'ja dhënë Allahut. Kur ne falemi ne shikojmë të njëjtën gjë. Kur ulemi me personin më të dashur të tonin ne ja dedikojmë të gjithë vëmendjen atij/asaj (nga familja) dhe kur hymë të falemi pastaj të gjitha idetë dhe kujtimet për personat që duam vijnë dhe kështu kjo falje kurrë nuk bëhet për hir të Allahut. Kështu allahu thotë se midis njerëzve ka prej atyre të cilët marrin zota falls dhe ata i duan ata ashtu si duan Allahun por njerëzit që besojnë e duan Allahun fort ashtu siç Allahu thotë në ajetin: "Dhe dyert e xhennetit do të afrohen ndaj atyre që e kanë frikë Allahun dhe zjarri do t'i afrohet njerëzve të këqij dhe do t'i thuhet atyre: "Çfarë adhuroni ju? Ata të cilët adhuruat përveç Allahut, a mund t'ju ndihmojnë tani?".

Ata do të hidhen me fytyrat e tyre në zjarr dhe ata të cilët adhuruan dhe ushtarët e Shejtanit, të gjithë së bashku dhe ata do të debatojnë dhe do ta luftojnë njëri-tjetrin midis vetes në zjarr dhe ata do të thonë:

"O Allah! Me të vërtetë ne ishim gabim sepse ne adhuruam të tjerë në një mënyrë siç do të duhej të adhuronim Allahun"[Surah el-Bekare: 165].

Shoqërimi i partnerëve në Shirk është si shoqërimi i partnerëve në dashuri ashtu siç Ibn Tejmijah ka thënë:

"Si rezultat le të na bëhet e qartë kjo"

Njohja e cilësive të mëdha të Allahut

Arsyeja e dytë që na çon tek dashuria ndaj Allahut pas bukurisë së Allahut, është njohja me atributet e Allahut sepse ju mund të keni dëgjuar për ndonjë person dhe ju kurrë nuk e keni parë atë por cilësitë e tij janë të mirënjohura dhe ju e doni atë, vetëm për shkak se ju keni dëgjuar për cilësitë e tija të mira. Nëse shikoni tek cilësitë e Allahut, ashtu siç ky arab njëherë pati dëgjuar vetëm një hadith të Profetit salallahu alejhis ua selam. Hadithi në të cilin profeti salallahu alejhis ua selam ka thënë: "Personi i fundit që do të dalë nga zjarri, fytyra e tij do t'i kthehet ndaj zjarrit dhe ai do të shikojë për një moment dhe flaka do ta djegi po gjithashtu edhe era e zjarrit dhe ai do të thotë: "O Zoti im, ktheje fytyrën time larg nga zjarri dhe Allahu dhe Allahu do t'i kërkojë atij një premtim të fort se ai nuk do të kërkojë më asgjë pas kësaj kërkese dhe Allahu do t'ia kthehejë fytyrën e tij dhe ai qëndroi për një moment dhe tha "O Allah, kthema fytyrën nga xhenneti dhe Allahu do t'i thojë: "Çfarë krijese e prishur që je! A nuk më premtove se nuk do të më kërkosh asgjë tjetër? Ai tha: "O Allah! Unë të betohem se nuk do të kërkoi për asgjë tjetër". Pastaj Allahu ja kthen fytyrën etij nga xhenneti. Ai (njeriu) priti për një moment dhe pastaj i tha: "O Zoti im! Më afro nga xhenneti" dhe Allahu do t'i thojë: "Çfarë krijese e prishur që je? A nuk më premtove se nuk do të kërkosh asgjë tjetër". Ai tha: "Unë betohem se nuk do të të kërkoi asgjë tjetër" dhe Allahu e afroi atë afër xhennetitdhe xhenneti u bë i madh dhe i afërt dhe ai pa bukuritë dhe kënaqësitë. Ai tha: "O Allah! Më lër të hyjë në xhennet". Allahu i tha: "Çfarë krijese e prishur që je? A nuk më premtove se nuk do të më kërkosh asgjë tjetër". Ai i tha: "Unë të betohem O Allah, se unë nuk do të kërkoi asgjë tjetër". Allahu pastaj i thotë atij: "Mendo për një dëshirë" dhe Allahu atij: "Përsëri mendo për një dëshirë" dhe engjëjt ishin afër atij personi dhe engjëjt do t'i thonë: "Dëshiro për ndonjë gjë nga gjërat e xhennetit dhe engjet do t'i thonë: "Ka aq shumë gjëra në xhennet, çfarë dëshiron?" Dhe engjet do t'i tregojnë atij të gjitha mrekullitë e xhennetit dhe zemra e tij do të dëshirojë dhe do të pëlqejë gjërat e xhennetit dhe ai bëri kërkesa të tjera nga Allahu derisa nuk kishte më çfarë të thoshte. Allahu pastaj do t'i thojë: "Kërko ndonjë gjë tjetër?" Ai i tha: "Nuk kam asgjë tjetër çfarë të të kërkoi". Allahu i thotë atij: "E gjtha kjo është për ty dhe dhjetë herë aq". Dhe Allahu qeshi dhe ky robi i tha: "A po qeshën me mua dhe ti je Zoti i botërave? Ti më the të bëj një dëshirë dhe tani po qeshën me mua". Allahu i tha: "Unë nuk po qesh me ty por unë jam i aftë të bëj çfarë të dua me ty". Kështu Allahu i dha atij". Ky arab nga shkretëtira e dëgjoi që Allahu qeshi, ai tha që Zoti i të gjithë qiejve dhe të tokës, qeshi? Mbreti i të gjithë mbretërve është duke qeshur? Pronari i madhërishëm dhe i fuqishëm qesh! Ai që mban qiejt në dorën e Tij dhe tokën në dorën tjetër dhe pastaj i tund ato dhe pastaj thotë :"Unë jam Mbreti! Ku janë shtypësit?" Ku janë mendjemëdhejtë ? Ku janë ata njerëz që i mbajtën kokat lart dhe nuk ju nënshtruan besimit? Dhe asnjë nga ata nuk do të jetë i aftë të thotë ndonjë gjë dhe ata do të detyrohen t'i nënshtrohen Atij. Ku janë Çezarët? Ku janë sunduesit e Persisë? Askush nuk do të jetë i aftë të flasë përballë Madhështisë së Allahut dhe ata do të thonë: "Allahu i madh dhe i fuqishëm është duke qeshur? Allahu kurrë nuk do të na mohojë ne ndonjë të mirë. Nëse Allahu është duke qeshur atëhere Ai nuk do të mohojë ndonjë gjë të mirë ndaj nesh.

Nëse ju do të hynit tek një person me përgjegjësi apo qeveritarë dhe ju do t'i kërkonit diçka dhe ai do t'ju qesh pasi të hyni tek ai, ju do të thoni ai është duke qeshur me mua dhe jam i sigurtë se do ta refuzojë kërkesën time. Kështu si mund të jetë puna me Allahun? Mbretin e mbretërve. Si rezultat kur Allahu qesh ne e dimë se ai nuk do të na mohojë asnjë të mirë. O vëllezër të vëmendshëm, kjo është një cilësi. Kjo cilësi e bëri zemrën e këtij arabi nga shkretëtira të lidhet me Allahun.

Njohja e këndshmërisë së Allahut ndaj nesh

Dhe gjëja e tretë e cila do të na çojë tek dashuria tek Allahu, është këndshmëria e Allahut drejt nesh. Sa kemi paguar për të mirat që Allahut na i ka dhënë? Nëse ju humbni shikimin sa do të paguanit? Nëse humbnit zemrën tuaj, sa do të paguanit? Nëse ju do të humbnit mendjet sa do të paguanit? Nëse do të humbnit një veshkë sa do të paguanit?

Çfarë mund të thoni për sistemit nervor apo pjesët e ndryshme të trupit? Sa kemi paguar për të gjitha këto gjëra që ne gëzojmë? Ne nuk kemi paguar as edhe një qindarkë dhe Allahu na i ka dhënë ato në mënyrën më perfekte.

Një ditë Ibn Sama shkroi tek Harun Rashidi dhe Harun Rashidi bëri një mbledhje për hir të tij. Harun Rashidi kërkoi një gotë ujë dhe ai ishte në atë kohë, lideri i muslimanëve, dhe përpara se Haruni të pinte, Ibn Sama i tha atij:

"Një moment, O lideri i muslimanëve, a mund të imagjinosh nëse juve ju mohohet gota e ujit dhe të ishit në zemër të shkretëtirës dhe ju do të vdisnit nga etja? Sa do të paguaje për të gotë të vogël me ujë? Ai tha: "Gjysmën, O Ibn Sama, unë do të paguaja gjysmën e fronit tim (mbretërië) për këtë".

Ibn Sama i tha atij:

"O lider i besimtarëve, pi me mirënjohje dhe falënderues".

Atëhere Harun Rashidi piu dhe priti për një moment de donte të shkonte në banjo ta çlironte veten dhe Ibn Sama i tha atij:

"O lider i besimtarëve, a mund të imagjinosh nëse ti të mos ishe i aftë ta çliroje veten nga ky ujë? Sa do të paguaje të çlirohej? Ai i tha: "O Ibn Sama, unë do të paguaja gjysmën e fronit tim".

Ibn Sama tha:

"O lider i besimtarëve, çfarë dëshiron nga froni yt? Froni yt nuk është i barabartë me një gotë ujë? Gjysma fronit tënd nuk është e barabartë me atë çfarë pi dhe gjysma tjetër nuk është e barabartë me atë çfarë ty të çliron nga ky ujë? Natën dhe ditën, ne pimë dhe çlirohemi pa asgjë në këmbim! Ne i përdorim sytë tanë në mosbindje ndaj Allahut! Ai na i ruan sytë dhe ne nuk i bindemi Atij me ta. Allahu na i ruan veshët dhe ne përsëri nuk i bindemi Allahut me ta! Allahu na i ruan mendjet tona dhe në i përdorim për të mos ju bindur Atij. E mira e Tij është duke zbritur tek ne dhe e keqja e jonë është duke u ngritur tek Ai. Ai na begaton dhe na furnizon ne dhe ne i falenderojmë të tjerët. A nuk janë këto sjellje të dobëta drej Allahut?".

Këto janë rrugët drejt dashurisë së Allahut por kjo dashuri duhet të mbështillet me përulësinë ndaj Allahut përmes rrugës së mësimit të cilësive të Tij.

Le të konsiderojmë historinë e kësaj vajzës. Umar Ibn el-Hatab radiallahu anhu ishte duke bërë një nga xhirot e tij gjatë natës dhe ju afrua afër shtëpisë, ku një grua po fliste me vajzën e saj.

"Zgjohu vajza ime dhe përzieje qumështin me ujë. Kështu që ne do t'ia shesim njerëzve këtë dhe ata nuk do ta marrin vesh se është i përzier dhe ne do të kemi shumë përfitime".

Ajo tha:

"O nëna ime e shtrenjtë! Lideri i muslimanëve na e ka ndaluar këtë?"

Nëna i tha:

"Ku është lideri i muslimanëve tani? Ai nuk është këtu".

Ajo tha:

"Nëse lideri i muslimanëve nuk na shikon por Zoti i liderit është duke na parë? Umari kur e dëgjoi këtë, filloi të dridhej, ky burrë i fuqishëm, ky personalitet i madh, filloi të dridhej".

Ai i tha shërbëtorit të tij:

"Vendos një shenjë tek ajo derë dhe eja nesër me mua në mëngjez me emrin e asaj vajzës".

Dhe Umari i mblodhi të gjithë djemtë e tij....

Aisha Umm el-Muminun ka thënë:

"Lavdia i takon Atij që i dëgjon të gjithë zërat. Ajo ka thënë, Khaula bint Thelabah radiallahu anhu hyri tek Profeti salallahu alejhis ua selam dhe ajo ishte plakë dhe filloi të ankohej tek Profeti salallahu alejhis ua selam në shtëpinë e Aishes radiallahu anhu, shtëpia e Aishes ishte e vogël dhe profeti kishte vendosur një perde dhe plaka ishte në anën tjetër dhe profeti salallahu alejhis ua selam ishte me të dhe Profeti e pyeti. Për çfarë ankohesh?

Plaka tha:

"O i dërguar i Allahut! Aisha do të jetë duke dëgjuar çfarë unë po të them sepse është natyr e grave të dëgjojnë. Ajo Ajo mund të thotë se i kam dëgjuar disa thëniet e saj dhe ndoshta disa të tjera nuk mund t'i dijë. Dhe midis gjërave që ajo dëgjoi ishte se plaka tha: "Burri im e ka harxhuar tërë pasurisë time dhe unë kam humbur tërë bukurinë time dhe tani jam plakë dhe nuk kam fëmijë dhe ai më tha: "Ti je si shpinda e nënës time për mua! Dhe ajo tha: "O Allah unë tw ankohem Ty".

Aisha Umm el-Muminin radiallahu anhu ka thënë:

Unë kam dëgjuar disa nga dëshmitë e saja dhe disa nuk ishin të qarta por kur ajo tha: "O Allah unë të ankohem Ty", Allahu, Ai ishte mbi arshin e Tij, Ai dëgjoi ankesën e saj dhe dërgoi një varg kur'anorë në atë moment:

"Vërtet, All-llahu dëgjoi fjalët e asaj e cila bisedoi me ty lidhur më burrin e vet, që u ankua te All-llahu; prandaj All-llahu e dëgjon bisedën tuaj, All-llahu dëgjon çdo bisedë dhe sheh çdo punë". [Surah el-Muxhadele: 1]

Allahu adhurohet sepse ai ka këtë cilësi të dëgjimit dhe përgjigjes. Ata që ndjejnë Madhështinë dhe Fuqinë e Tij, ai që udhëton për haxh ose për në Mekë në dhjetë ditët e fundit të Ramazanit dhe ai qëndron mbi qiellin e trete dhe i shikon njerëzit që rrotullohen rreth Kabes dhe ai shikon numrin e tyre, një milion apo më tepër dhe ky këtu po bën dua dhe ai atje është duke qarë dhe ai atje është duke kërkuar ndihmë dhe ai aty është duke e fshehur duanë e tij dhe ai aty po qanë dhe lotët po i rrjedhin nga sytë dhe një tjetër flte arabisht, një tjetër Hindi dhe një tjetër në Urdu dhe një tjetër në anglisht dhe të gjithë njerëzit me gjuhet e tyre janë duke thirrur tek Allahu sipas kushteve të tyre dhe në një moment numri i tyre është një milion ose më tepër!

Allahu dëgjon të gjithë këtë dhe Ai dëgjon këtë këtu dhe i përgjigjet atij atje dhe Ai i jep atij atje dhe ai dëgjon premtimin e këtij këtu, në një moment dhe në të njëjtën kohë! Kjo është madhështia dhe fuqia e Allahut. Lavdia i takon Allahut i cili i dëgjon të gjithë zërat.

Kjo është çfarë dijetarët e selefit, ata përqendrohen në këtë cilësi të Allahut që Ai është i Gjithëdëgjueshmi dhe ata përpiqen ta shpjegojnë kuptimin e kësaj cilësie të Allahut që Ai është dëgjon çdo gjë kështu që besimtarët të mund ta ndjejnë afërsinë me Allahun dhe dashurinë për Të dhe mund të përjetojnë përulësi të vërtetë ndaj Allahut pa asnjë formë të shtrembëruar të cilësive të Allahut, pa asnjë formë mohimi të cilësive të Allahut. Një nga selefët ka thënë: "Kushdo që mohon ndonjë nga cilësitë e Allahut, me të vërtetë Ai nuk e do Allahun, ai nuk e ndjen Madhështinë dh Fuqinë e Allahut".

Si rezultat, një nga njerëzit të cilët mohojnë cilësitë e Allahut ka than kur ai po bënte ruku: "Lavdia i takon Allahut, më të ulëtit". Kjo është pse Abdullah Ibn Mubarak ka thënë: "E vërteta e asaj çfarë thonë nuk është mbi Arshin e Allahut".

Por në anën tjetër, të parët tanë të drejtë, kanë rënë dakord dhe i kanë njohur plotësisht cilësitë e Allahut dhe ata ranë dakord dhe kuptuan adhurimin e vërtetë ndaj Allahut dhe gjithashtu dashurinë e plotë ndaj Tij dhe të gjitha falënderimet i takojnë Allahut, Zotit të Botëve.

__._,_.___