ES-SELAMU ALEJKUM UE RAHMETULL-LLAHI UE BERAKATUHU.

Falënderimi i takon All-llahut. Atë e falënderojmë dhe prej Tij falje dhe ndihmë kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje nga All-llahu prej të këqijave të vetvetes dhe të veprave tona. Kë e udhëzon All-llahu s'ka kush e lajthit dhe kë e largon nga rruga e vërtetë, s'ka kush e udhëzon. Dëshmoj se s'ka te adhuruar tjetër përveç All-llahut , i Cili është Një dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij.
"O ju që keni besuar, keni frikë All-llahun me një frikë të denjë dhe mos vdisni, pos duke qenë muslimanë!" (Ali Imran: 102)
"O ju njerëz! Keni frikë Zotin tuaj që ju ka krijuar prej një veteje dhe nga ajo krijoi palën e saj, e prej atyre dyve u shtuan shumë burra e gra. Dhe keni frikë All-llahun që me emrin e Tij përbetoheni, ruajeni farefisin, se All-llahu është Mbikqyrës mbi ju." (En-Nisa:1)
"O ju besimtarë, keni frikë All-llahun dhe thuani fjalë të drejta. Ai (All-llahu) ju mundëson të bëni vepra të mira, jua shlyen mëkatet e juaja,e kush respekton All-llahun dhe të Dërguarin e Tij, ka shpëtuar me një shpëtim të madh." (El-Ahzab:70:71)
Thënia më e vërtetë është thënia e All-llahut, kurse udhëzimi më i mirë - udhëzimi i Muhammedit sal-lall-llahu 'alejhi ue ala alihi ue sel-lem.
Veprat më të këqia janë ato të shpikurat, ç`do shpikje është bid'at dhe ç`do bid'at është lajthitje, e ç`do lajthitje çon në zjarr.

Disa Nga Cilësitë Me Të Cilat Karakterizoheshin Të Parët Tanë Të Devotshëm Selefus-Salih).

Domosdoshmëria e ecjes sipas hapave të tyre.
S’ka dyshim se për ne besimtarët Muslimanë, gjenerata më e mirë dhe më e lartë që është parë ndonjëherë në historinë e njerëzimit, është gjenerata e Sahabëve, pra shoqëruesit e të Dërguarit të All-llahut, Muhammedit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem).

Për të cilët All-llahu subhanehu ue teala ka thënë në Kur’an:
Kushdo që kundërshton të Dërguarin pasi t’i jetë treguar bërë atij e qartë, rruga e drejtë dhe ndjek rrugë tjetër nga ajo e besimtarëve, Ne do ta mbajmë atë në atë drejtim që ai ka zgjedhur dhe do ta djegim atë në zjarr dhe sa përfundim i keq. Nisa 115.

Gjithashtu All-llahu i Lartësuar ka thënë:
Me ata të cilët të parët përqafuan Islamin nga muhaxhirunët (besimtarët që u shpërngulën nga Mekka në Medine) dhe ensarët (besimtarët e Medines që i strehuan dhe ndihmuan ata) si dhe ata që i ndoqën besnikërisht ata (në besim), me këta All-llahu është mjaft i Kënaqur, dhe ata janë më se të kënaqur me Të. Ai ka përgatitur për ta Kopshte të begatë nën të cilët rrjedhin lumenj për të banuar atje ngaherë. Ky është ngadhënjimi madhështor. Teube 100.

Ndërsa Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sellem) thotë për ta në hadithin e njohur:
Më të mirët njerëz janë ata të shekullit tim, pastaj ata që i pasojnë të parët, pastaj ata që i pasojnë ata.
Tra: Imam Bukhari dhe Imam Muslimi.

Shejkhul Islam Ibnul Kajjim El Xheuzije (rahimehull-llah) thotë:
Dija është, ç`farë thotë All-llahu s.u.t, i Dërguari i Tij (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) dhe Sahabët (radiall-llahu anhum).

Shejkh Albani (rahimehull-llah) duke i komentuar këto fjalë shprehet:
Dija, pra, siç e kuptojmë prej këtyre fjalëve dhe vargjeve, rradhën e secilës e dëgjojmë në fjalët e poetëve, sepse poezitë e dijetarëve janë ndryshe nga ato të poetëve e pra ky dijetar, që ka aftësi edhe poetike, gjithashtu thotë: Dija është ajo, që thotë All-llahu s.u.t. në rradhën e parë, që thotë i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) në rradhën e dytë, që thonë Sahabët (radiall-llahu anhum) në rradhën e tretë.

Dihet fare mirë se Sahabët janë brezi i zgjedhur nga vetë All-llahu s.u.t. pët të qënë përkrahësit e Pejgamberit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) dhe gjithashtu për të qënë tejçuesit dhe përhapësit e fesë së All-llahut s.u.t.

Ata i mësoi dhe i përgatiti mësuesi më i madh i njerëzimit, i Dërguari i All-llahut, Muhammedi (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem), e si rrjedhoje ata e patën kuptuar fenë në mënyrën e duhur siç e kërkon All-llahu s.u.t. dhe ashtu siç e ka komentuar Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem).

Fjala e All-llahut s.u.t. në ajetin e sipërpëmendur në suren Nisa: 105.
Kushdo që kundërshton të Dërguarin pasi t’i jetë treguar atij qartë rruga e drejtë...

Ka një arsye shumë të madhe, që ndërlidhet me pjesën tjetër ...dhe ndjek rrugë tjetër nga ajo e besimtarëve.

Qëllimi i All-llahut s.u.t. me fjalën besimtarët në këtë ajet është për sahabët, sepse ajo rrugë që ata ndoqën, ishte pikërisht ajo që ua kishte mësuar i Dëguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem).

Po ashtu i shërben si koment këtij ajeti, fjala e Pejgamberit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) i cili thotë në hadithin e vërtetë:
... do të ndahet ummeti im në shtatëdhjetë e tre grupe, të gjitha në zjarr, përveç njërit.
I thanë:
Cili është ai (grup), o i Dërguari i All-llahut ?
Tha:
Ai është xhemati (bashkësia).

Pikërisht ky xhemat i përmendur nga Pejgamberi (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem), është rruga e besimtarëve.

Në një transmetim tjetër Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) duke i dhënë përgjigje pyetjes se cili është grupi i shpëtuar thotë:
Eshtë ai që ndodhet në rrugën time dhe të sahabëve të mi.

Atëherë “ dhe të sahabëve të mi ” kjo është ruga e besimtarëve që All-llahu s.u.t. na e bëri obligim që ta pasojmë.

Pra ata të cilët nuk ecin sipas hapave të sahabëve dhe që nuk pajisen me cilësitë e tyre, të tillëve All-llahu s.u.t. i kërcënohet me zjarr dhe anasjelltas, ata të cilët e ndjekin rugën e sahabëve me besnikëri pa shtuar në të e pa mangësuar, të tillët do të jenë prej banoreve të xhennetit, e në të do të jenë përgjithmonë.

Siç thotë All-llahu s.u.t:
Dhe kush i bindet All-llahut dhe të dërguarit (Muhammed (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem), atëherë ata do të jenë në shoqërinë e atyre, mbi të cilët All-llahu ka derdhur Mirësinë e Tij (në shoqërinë) e pejgamberëve, të siddikunëve (të të besuarve, ndjekësve më të afërt të Proveteve, të Shehidave, dhe të të drejtëve. Dhe sa të shkëlqyer janë këta shoqërues. Nisa 69.

1) Një nga cilësitë që ata përpiqeshin për ta përvetësuar ishte padyshim sinqeriteti.

Të gjithë ne e dimë, se sinqeriteti është kushti i ç`do punë, andaj këtë cilësi ata e bënë të pranishme, në dije, në fjalë dhe në vepra.

All-llahu s.u.t. thotë:
Nuk ka dyshim se feja e vërtetë është vetëm për All-llahun. Zumer: 3.

Kështu që edhe ne na bëhet e qartë domosdoshmëria e të pajisurit me këtë cilësi sepse përndryshe punët tona do të jenë të refuzuara kur të dalim përpara All-llahut s.u.t.

2) Urdhërimi në vepra të mira dhe ndalimi nga të këqijat.

Kjo është një cilësi tjetër shumë e spikatur, me të cilën vepronin në jetën e tyre drejt All-llahut s.u.t, të parët tanë të mirë.

E kishin kuptuar shumë drejtë dhe ashtu siç duhet fjalën e All-llahut s.u.t. ku thotë:
Ju jeni njerëzit më të mirë të të gjitha kohëve të njerëzimit, Ju urdhëroni ma’rufin (të njohurën, Islamin dhe gjithë ç`farë përman ai) dhe ndaloni Munkerin (mosbesimin, mohimin, besimin në shumë përëndi, etj dhe gjithë ç`farë ndalon Islami), dhe vërtetë ju besoni në All-llahun. Ali Imran: 110.

Urdhërimi në të mirë dhe në të drejtën dhe njëkohësisht ndalimi nga e keqja dhe padrejtësia, është obligim për secilin musliman, aq sa i ka dhënë All-llahu mundësi.

Kjo cilësi është një nga simbolet më të dukshme të Islamit pa dyshim një nga shkaqet më me rëndësi për ecurinë dhe ruajtjen e tij.

Nga shkaku se ata e praktikonin me vendosshmëri këtë vepër, në kohën e tyre shquhej qartë dhe pa vështërsi e lejuara nga e ndaluara, kurse në kohën që ne jetojmë, si shkak i lënies pas dorë të këtij obligimi, e lejuara dhe e ndaluara nuk janë aq sa duhet të qarta, e nuk është çudi që vërejmë shumë nga njerëzit që jetojnë pa pasur dijeni për këtë çështje e si pasojë edhe e ndaluara është bërë e njëjtë me të ndaluarën në jetën e tyre të mbushur me plot anomali.

3) Dashuria ndaj besimtarëve dhe urrejtja ndaj Kafirave (mosbesimtave).

All-llahu s.u.t. duke na treguar këtë cilësi të të parëve tanë thotë:
Muhammedi është i dërguari i All-llahut dhe ata që janë me të janë të ashpër ndaj mohuesve (të Allahut) dhe të mëshirshëm ndërmjet tyre... Fet’h: 29.

Siç duket qartë nga ky ajet, ata e donin dhe e mëshironin njëri tjetrin kurse ndaj kafirave (jobesimtarëve) tregonin ashpërsi për të vetmin shkak se ata janë armiqtë e All-llahut s.u.t. dhe të fesë Islame.

Për fat të keq kjo cilësi e cila është atribut i pandashëm i fjalës La Ilahe Il-lall-llah është duke u praktikuar nga një pjesë shumë e vogël e muslimanëve, e si pasojë i vëren ata të dobët përballë armiqve të All-llahut s.u.t.

All-llahu s.u.t. thotë në Kur’an:
Ti (Muhammed) nuk do të gjesh popull i cili beson në All-llahun dhe në ditën e fundit, të bëjë miqësi me ata që i kundërvihen All-llahut dhe të dërguarit të Tij edhe sikur ata të ishin baballarët e tyre, apo bijtë e tyre apo vëllezërit e tyre, apo të afërmit e tyre. Muxhadele: 22.

Të parët e këtij Ummeti, e donin atë që e do All-llahu s.u.t. dhe e urrenin atë që nuk e do All-llahu s.u.t.

Kështu pra dashuria dhe urrejtja që ata e praktikonin në marrëdhënie me të tjerët ishte e mbështetur në librin e All-llahut s.u.t. dhe në fjalët e Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) sepse vetëm aty gjendet krenaria dhe suksesi.

Shejkhul Islam Ibn Tejmijje (rahimehull-llah) thotë:
C`farë qëndrimi do të mbahet ndaj njeriut se a do të lavdrohet apo qortohet, do të duhet apo urrehet, se a do të sillen ndaj tij miqësisht apo armiqësisht, së pari varet nga qëndrimi i tij ndaj asaj që ka shpallur All-llahu s.u.t, do të thotë ndaj librit të Tij, Kur’anit.
Kushdo qoftë ai që është besimtar, meriton dashuri dhe miqësi, e ai që është mosbesimtar, meriton urrejtje dhe armiqësi.

All-llahu s.u.t. thotë:
Vërtet që Veliu (Mbrojtësi e Ndihmuesi më i mirë) për ju është All-llahu, është i dërguari i Tij, janë besimtarët ata që kryejnë rregullisht e në mënyrë të përkryer faljet e rregullta ditore sipas kohëve, që japin zekatin dhe ata janë që përkulen (ia nënshtrojnë veten me bindje All-llahut në falje). Dhe kushdo që zgjedh All-llahun, të dërguarin e Tij dhe ata që kanë besuar si Mbrojtës atëherë, Partia e All-llahut do të jetë fitimtare. Maide: 55-56.

Së fundi:
Nuk na mbetet gjë tjetër veçse ta studiojmë jetën e tyre, dhe njëkohësisht atë që e mësojmë duhet ta veprojmë në jetë, në mënyrë që të arrijmë kënaqësinë e All-llahut s.u.t, e kush e arrinë kënaqësinë e All-llahut s.u.t. padyshim se do të jetë ngadhënjyes si në këtë botë po ashtu dhe në botën tjetër kur do të dalë përpara All-llahut s.u.t, Zotit të botrave.




DHE DUAJA JONE E FUNDIT ESHTE:

FALENDERIMI I TAKON ALL-LLAHUT S.U.T. ZOTIT TE BOTRAVE.

ME SINQERITET DHE DASHURI DHE RESPEKT NGA VELLAI JUAJ NE ISLAM
ABDULLAH EBU ABDULLAH.
Kurse për ç`do sugjerim mund te me shkruani ne adresen time te hotmailit. etheristi@hotmail.com

ES-SELAMU ALEJKUM UE RAHMETULL-LLAHI UE BERAKATUHU.