Kjo Jetë
Përpara se të vijmë në jetën e kësaj bote,sa shekuj kanë parakaluar?
Pasi ta lëmë këtë jetë sa breza do të vijnë pas nesh ?
Sa është raporti i jetës së pakët që jetojmë,me kohën që ka kaluar përpara saj si dhe me atë që do të vijë?Ky raport është jashtëzakonisht i vogël.Por nga kjo pak kohë që të është dhënë ty dhe mua,formohet jeta e kësaj bote!!
Nga kjo dukuri e jetës së mveshur me asgjënë e përpashme dhe me të fshehtën pas saj,është populluar toka!
Në rrugën e gjatë të jetës,ecin dhe ecin brezat e njerëzimit,derisa njeriut i vjen dobësia,më pas pamundësia dhe më pas,ai vdes.
Përpara se njeriut të nisin t’i ngatërrohen këmbët kur ecën dhe të japë frymën e fundit,ka dalë një brezë tjetër që do të fillojë ecjen dhe do të kryejë të njëjtin rol.
Brezi i konsumuar tërhiqet,qefinoset dhe varroset në tokë.
Brezi i ri dallohet në përpjekjet që bën,derisa edhe atë ta prekë ajo që preku të tjerët.Edhe ky brez tërhiqet,vijnë të tjerë dhe kështu njëri pas tjetrit.
Këto janë korpuset e jetës...punë e vazhdueshme prej jetësh të ndërprera!
E quditshme është se kjo punë e vazhdueshme,i vë në dispozicion të vet të gjithë ata që punojnë,të cilët nuk e llogarisin veten si një hallkë e një zinxhiri të këputur nga e djeshmja dhe të zgjatur kah e nesërmja.Ndonjëri mashtrohet nga e gabuara dhe nuk mendon se ai është i ri në këtë botë,nuk mendon se ashtu siç erdhi befasisht,përsëri befasisht do ta lërë këtë botë.
Jo,e gabuara nuk mashtron njeriun,por ai ka iluzione se ka ekzistuar qysh nga koha e parë e krijimit dhe se do të qëndrojë përgjithmonë!!
Njeriut kur i vjen vdekja,habitet se si erdhi kjo ngjarje e huaj për të,por habia nuk e zmbraps të vërtetën që ndodh.
Ja kështu,njeriu e lë jetën e kësaj bote.
Është mirë për njeriun,qysh kur është më shëndet dhe me qartësi mendore,të njohë karakterin e botës në të cilën jeton dhe të mos ndërtojë katet e ndërtesës njëri pas tjetrit mbi kolona të paqëndrueshme.
Ç’do të thotë kjo?
Vallë,ky është fati i njeriut në këtë ekzistencë?
Përgjigjia ëshë e shpejtë dhe e prerë:Jo!
Sikur jeta mbi tokë të ishte e tilllë,me siguri që jeta që vjen pas asaj të kësaj bote,është shpresa më e lartë dhe fati më i madh.
Sikur jeta në këtë botë të ishte gjithçka,atëherë vetëvrasja e shpejtë do të ishte më e mirë për të gjithë njerëzit.
Në të vërtetë bota e ardshme është më e mira dhe përgaditja për botën e ardhshme është detyra parësore e njerëzve të mençur,gjatë gjithë kohës së shkurtër të jetës që kanë.
I mençur është ai që e shpërndan interesin e tij në të dyja botët,në masën që meriton secila;punon për këtë botë,sipas vendit që ze në të,kurse puna e tij për botën e ardhshme,është në atë masë që i duhet atij për të qëndruar në të.

Pregaditi:Naim Hoxha

__________________
Allah,je t'en supplie aide mes frères et mes soeurs en Gaza