Esselamunalejkum.

Falenderiemet dhe lavdrimet qofshin mby Kryjuesin tonë mbi All-llahun xh.sh..
Paqa dhe meshira e Allahut qoft mbi njeriun më me ndikim,dhe me shembulltyr me te lartë Muhammedin a.s.,familjen e tij dhe gjith ato qe e ndjeken rrugën e tij dhe do ta ndjekin deri ne fiten e gjykimit.
„Fale namazin,vertet namazi të largonë nga të shëmtuarat dhe të irituarat“
„Fale namazin dhe jepe zeqatin dhe përkulu me ata që përkulen!“
(El-Bekare,43)
Ruani kohet e faljes si dhe atë të mesmen dhe para All-llahut qëndroni me përulje.“ (El-Bekare,238)
I dërguari i All-llahut (subhanehu ve teala) thotë:
„Kush e ruan (kohën) e namazit,ai për ditën e Gjykimit,do të jetë drit,argument dhe shpëtim për të“

Eshtë e domosdoshme që te ekzistoj lidhja në mes muslimanit dhe Zotit të tij,e ajo lidhje eshte e cila e lidh të krijuarin me Krijuesin,kjo llidhje vëlla i dashur eshtë lidhje e cila njeriut ia mbush zemren me qetësi,bindje dhe nuk e ndien veten te vetmuar në këtë botë. E kush e ben ketë? E benë Ai i cili jep vullnet dhe forcë,krijuesi i kozmosit dhe tokës.
Është shum e kapshme se tërë ibadetet ne Islam janë mekanizma që kanë per qëllim pastrimin shpirtëror,zemrorë dhe ate logjik,por mos te harojmë janë edhe pastrim fizik te njeriut.
Harmonia në mes të besimit dhe sjelljes nuk eshte punë e lehtë.Rruga deri te ajo nuk eshte e shtruar dhe e rafshtë.Asaj i duhet ushtrime,mund dhe përpjekje.Për ketë eshte e nevojshme lidhja me All-llahun,mbështetja e tij dhe ndihma e udhezimit të Tij.
Vella i dashur mesiguri e ke kuptuar se ku e kam qellimin.Te bej thirje në ate qe ishin te obliguar,jemi te obliguar dhe do të jenë te oliguar deri ne diten e katalizmës.
Cka eshte e gjithë kjo?
Të theras ne namaz,o ti i cili ke haru se ka Zot,qe te mbykqyr dhe asgje ti ske mundesi me bë,pa dëshiren e Tij dhe caktimin e Tij.Dua ta di nje gje nga ti.Vall a mos ti je ai i cili furnizohesh vetë?Vall a mos je ti ai i cili vendos vetë për fatin tend?
Jo,Jo dije mirë se gabim e ke.E tash Vella i nderuar lexo me vemendje qka do të them:
Në fenë tonë, pas imanit, ibadeti më i vlefshëm e më i preferuar është namazi.
Namazi është shtylla e fesë:Është kushti i dytë i islamit. Ne gjuhën Arabe namazi quhet Salat. Salat, në esencë, domethënë lutje, rahmet dhe lutje për të të falur.
Meqë të gjitha këto tre kuptime gjenden në namaz, atij i është thënë salat.
Gjëja që ka pëlqyer All-llahu më shumë dhe për të cilën ka urdhëruar veç e veç, janë pesë kohët e namazit. Urdhri më i rëndësishëm, pas imanit, që u bëri All-llahu myslimanëve, është falja e namazit.Ai është farzi i parë që është urdhëruar në fenë tonë.
Edhe në Kiamet, pas imanit, pyetja e parë do të jetë për namazin. Ai që e jep llogarinë e pesë kohëve të namazit, shpëton nga të gjitha mundimet dhe sprovimet, dhe arrin shpëtimin e amshueshëm.
Të shpëtosh nga zjarri i Xhehennemit dhe të arrish Xhennetin, është e lidhur me faljen e drejtë të namazit. Për namaz të drejtë së pari duhet të merret abdest sipas rregullave, duhet filluar namazi pa ngathtësi e përtesë dhe çdo veprim të namazit ta bëjmë në formë të saktë e të plotë.
Vepra e mirë që e afron njeriun më tepër tek All-llahu dhe që përmbledh të gjitha ibadetet në vete, është namazi. Pejgamberi ynë (salall-llahu alejhi ve selem), ka thënë: “Namazi është shtyllë e fesë. Kush fal namaz, e forcon fenë e vet. Kush nuk fal namaz, natyrisht që e rrënon fenë e vet”.
Ai që nderohet me faljen e drejtë të namazit, është ruajtur nga veprimet e këqija e të shëmtuara. Në ajetin dyzet e pesë të sures Ankebut, thuhet shprehimisht kështu: “Namazi i falur drejt e ruan njeriun nga veprimi i punëve të këqija, të shëmtuara dhe të ndaluara”.
Një namaz që njeriun nuk e largon nga të këqijat, nuk është namaz i drejtë, i vërtetë. Në dukje është namaz megjithatë, derisa të mësojmë të bëjmë namazin e drejtë, nuk duhet lënë pas dore as kjo formë e namazit. Dijetarët islamë kanë thënë: “Nëse një gjë nuk kryhet tërësisht, nuk duhet të lihet pas dore e tëra”.
Zoti Mëshirëplotë, të dukshmen mund ta pranojë si të vërtetë. Atij që fal namaz të prishur, nuk duhet t’i thuhet të mos falet fare.
Atij që falet kështu, në mënyrë jo të plotë, duhet t’i thuhet që të falet drejtë, se të prishurat duhen përmirësuar. Kjo çështje duhet kuptuar mirë.
Imam Rabbani(Zoti e mëshiroftë) në librin e tij "Mektubat", në vëllimin e parë, në faqen 261 thotë:
Kështu, duhet ditur gjithsesi se namazi është kushti i dytë nga pesë kushtet e Islamit. Të gjitha ibadetet janë përmbledhur në të.
Edhe pse është e pesta pjesë e Islamit, është shumë i rëndësishëm për myslimanin. Është nga punët e para që njeriun e bëjnë të arrijë kënaqësinë e All-llahut.
Është thënë "Namazi është miraxhi i besimtarëve" pasi e kishte bërë miraxhin Pejgamberi. Dhe në një hadith ka thënë:"Është namazi ai që mundëson njeriun të jetë më afër All-llahut". Në këtë jetë nuk është e mundur ta shohësh All-llahun. Dynjaja nuk është e përshtatshme për këtë. Namazi është shërues i shpirtrave të trazuara. Namazi është qetësues i të sëmurëve.
Ushqimi i shpirtit, shërimi i zemrës është namazi. Këtë e tregon hadithi që urdhëron për këndimin e ezanit "O Bilal! Më rahato mua!" dhe hadithi "Namazi është gëzim i zemrës sime, bebëza e syrit tim", aludon këtë dëshirë. Kënaqësitë, ekstazat, njohuritë, dituritë, shkathtësitë, pozitat, dritat, ngjyrat në zemër dhe përfundimet e rregullat e çfarëdo që të arrihet jashtë namazit nga dukuria e atributeve, nga shfaqjet fatkeqësisë e kuptueshme e të pakuptueshme dhe nga hakikati (realiteti) i namazit nëse nuk mund të kuptohet asgjë, këto arritje të gjitha janë mundim i kotë dhe asgjë tjetër veç imagjinatës dhe iluzionit.
Një njeri i përsosur që ka kuptuar hakikatin (mbrendësinë, realitetin) e namazit, sapo qëndron në namaz, pothuaj se del nga kjo botë dhe hyn në jetën e Ahiretit ku dhe arrin shijimin e disa gjëra që janë të veçanta të Ahiretin.
Kur nuk përzihen aty reflektimi dhe vizioni, merr hisën(pjesën) dhe kënaqësinë më së miri.
Sepse të gjithë përsosmërinë e jetës dhe begatinë e arrijmë nga të pamët, fizionomia dhe posedimi. Në dynja, që të mund të marrësh nga burimorja nevoitet miraxh.
Ky miraxh i besimtarit është namazi. Ky favor, është krijuar posaçërisht vetëm për muslimanët, që e arrijnë në sajë të nënshtrimit dhe përsosjes së dashurisë ndaj pejgamberit. Pejgamberi (salall-llahu alejhi ve selem) për këto, natën e miraxhit doli nga dynjaja për të parë Ahiretin.
Hyri në Xhennet dhe u nderua me nimetin e lumturisë së fitimit të Xhennetit. O Zot! Na ndero edhe ne, me të mirat që i kanë hije madhështisë së tij, pejgamberit tonë. Edhe të lutemi të na japësh mirësinë e punë të mira si të të gjithë pejgamberëve, të cilët e kanë treguar rrugën që ke pëlqyer ti O Zot, dhe që i kanë ftuar njerëzit të të njohin Ty dhe të arrijnë kënaqësinë Tënde. Pra vella ndoshta te eshte mbushur sado pak zemra,por me siguri se edhe pak duash te dish rreth namazit.
Ja edhe pak por ne fund mos refuzo!
Namazi është më i çmuar se të gjitha ibadetet dhe agjërimi. Ka namaz, që zemrat e thyera i mbush me kënaqësi. Ka namaz që i shlyen gjynahet. Ka namaz që e ruan njeriun prej të këqijave. Në hadith është thënë: "Namazi është gëzim i zemrës sime, dhe burim i kënaqësisë". Namazi shpirtrave trazuara u jep shije. Namazi është ushqim i shpirtit. Namazi është shërim i shpirtit.
O lenës i namazit ,dua tet them –Vella musliman- por nuk e kam mundesin sepse,pejgamberi I All-llahut te fut ne rangun e Qafirit. Ku thot:”Ajo qe e dallon muslimanin nga jo muslimani eshte Namazi”
Bne nje krahasim ketu ti mosfales i namazit.
Nese te vjen dhe te theret ndonje shok që te shkoni ti vizitoni vendet e ndaluara,apo me shku ne muzik.Cka kishe be ti? A i kishe thir edhe shoqerin tjeter që te shkoni dhe te defreheni atje?Me siguri se po.
Po a aspak nuk mendon dhe te ndalesh te logjikosh mir e mir se: Allahu xh.sh na theret,edhe une ty te theras eje te dalim para Krijuesit ton dhe ta madherojm Ate me ibadetet tona. A do të kishe ardhur ti ?…

__________________