Hamdi NUHIJU


Islami është jeta e besimtarit e cila jetë e ngjallë atë e bënë imun ndaj të gjitha proceseve shoqërore dhe destruktive në shoqëri. Kjo jetë e nxitë besimtarin drejtë veprave të mira dhe e ruan prej veprave të shëmtuara. Para së gjithash na nevojitet njoftimi me Allahun si Krijuesin tonë dhe ne si robër të Tij. Njohja jonë me Krijuesin e botrave na jep hapin e parë drejtë realizimit të fitores sonë në këtë jetë dhe arritjes së kënaqësive dhe shpërblimeve në botën tjetër. Kjo njohje na mundëson që të gjindemi përballë një vokabulari të gjërë problemesh dhe ne të paraqitemi si shkaku i zgjidhjes dhe shërimit të sëmundjeve të ndryshme në mesin e njerëzve pa besim. Sepse Allahu na mundëson që të luajmë rrolin e mjekut në rruzullin tokësor , ky zaten edhe është misioni ynë i ekzistencës në rruzullin tokësor. Sikur të mos ndikoheshim nga ky mision dhe sikur të mos përfillnim atë sot bota do të lëngonte nga sëmundja e mosnjohjes së Krijuesit të saj , sëmundje e rrezikshme e cila
mjekohet vetëm me ndihmën e Krijuesit të botrave.
Historia njerëzore e njihte Allahun si Krijues , si Furnizues , si Ndëshkues , por prap nuk e besonte dhe krijonte ndërmjetësues me duart e veta për arritjen e kënaqësisë së Allahut xh.sh. Muhammedi a.s. dhe zinxhiri i gjërë i Pejgamberëve të Zotit thërrisnin njerëzit dhe botrat në nënshtrim ndaj Allahut një , ndërsa ato në formë nëncmuese iu kundërvyheshin se ato njohin Allahun nuk ka se cfarë tu tregojë ai , duhet ti lërë rehat , nuk duhet ti largojë nga ndërmjetësuesit tjerë që ata i quanin Zotëra.
Thotë Allahu në Kur’an :” Pasha të radhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë. Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë. Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin. Eshtë e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një. Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zoti i lindjeve (të yjeve). Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të Dunjasë) me bukurinë e yjeve. Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.”( Es Safat:1-7).
Në këto ajete të madhërishme është qartësuar misioni i cdo besimtari në rruzullin tokësor , ai besimtar para gjithë botës duhet të proklamojë dhe të thërras në besimin se Allahu është një nuk ka Zot tjetër pos Tij. Kjo thirrje i drejtohet mendjes së cilter dhe zemrës së sinqert , i drejtohet qenieve të gjalla , shpirtit dhe trupit të njeriut , thirrje në kohezion me të gjitha kohërat , thirrje e pashterrshme në historinë e njerëzimit , thirrje që ndryshon botërat , gjendjet , konceptet , idetë , mendimet , fshehtësitë.
Po të drejtohet Krijuesi i botrave o njeri , si ke guxim që të mos i përgjigjesh thirrjes së Tij? Po të drejtohet Ai i cili është gjithmonë i Gjallë , është i Përhershëm , I Pambarim dhe i Pafillim dhe ti prap po i kthen shpinën thirrjes së Tij?
Esenca e dialogimit të zemrave me thirrjen e monoteizmin qëndron mu në thelbin e praktikimit të kësaj thirrjeje në përditshmërinë e njeriut. Njeriu si kozmosi i sendeve dhe i botës , si fshehës dhe mbyllës i dukurisë së penetrimit në shoqëri duhet ti përshtatet thirrjes , ta përvetësojë atë dhe të fillojë ta mjekojë pjesën tjetër të shoqërisë e cila lëngon nga errësirat e mosnjohjes. Njohja e shkaqeve dhe pasojave që cojnë deri te kjo mosnjohje intrigon qenien njerëzore karshi qenieve tjera të gjalla. A na mundësohet jetësimi i Islamit vetëm me thirrjen pa iu bashkuar veprën , praktikën e brendshme tonën dhe ndërlidhjen e shpirtit tonë me pamjen e jashtme të ciltërsisë?
Qenia njerëzore ka nevojë për Allahun xh.sh. në cdo sekond të jetës së tij. Ajo pra qenia njerëzore ndryshon prej qenieve tjera të cilat Allahu xh.sh. i ka krijuar. Njeriu është urtësia e krijimit dhe sfida e përballja me një mori botërash tjera. Engjujt janë të krijuar pa unë , pa ego , ato ashtu jetojnë jetën e tyre duke iu bindur urdhërave të Allahut xh.sh. prej fillimit të jetës së tyre e deri në fundin e vet. Kafshët dhe shpendët janë krijuar të tilla që ti shërbejnë rruzullit tokësor , njerëzimit dhe vet sojit të tyre. Ata nuk mirren në përgjegjësi para Allahut xh.sh. për veprat e tyre të jetësuara gjatë limitimit të jetës së tyre. Ndërsa njeriu i krijuar me uninin e tij , egon , disa herë kalon nga në njeri në kafshë me veprat e hidhura dhe të irrituara , ndërsa disa herë kur gradohet besimi i tij në faza kulminante arrinë edhe shkallën e engjujve. Është me rëndësi për njeriun se ka shembullin që duhet ta ndjekë , ai mund të mësojë nga engjujtë dhe shtazët ,
përderisa këtyre të fundit nuk iu mundësohet një gjë e këtillë. Kjo është urtësia e Krijuesit të botërave , urtësi e vënduar në rruzullin tokësor.
Imam Aliu r.a. thotë:” Lakmia e ç`nderon njeriun.” Lakmitarët nuk bëjnë pjesë në dashurinë ndaj All-llahut xh.sh. dhe praktikimit të Islamit. Lakmia nuk na mëson se si duhet të jetojmë dhe pse të jetojmë me Islamin. Ajo na largon shumë prej kësaj pyetje dhe përgjigjes saj të drejtë.
Në vazhdim do mundohem që në pika të shkurtëra të sqaroj temën e parashtruar pse duhet të jetojmë me Islamin???


1.T`i je Halife- All-llahu xh.sh. e krijoi njeriun si mëkëmbës në rruzullin tokësor. Ai mbi supe mori përgjegjësinë e rregullimit të shoqërisë dhe harmonizimit midis botërave. Njeriu është ndërlidhës midis këtij diversiteti psikologjik dhe botëror. All-llahu xh.sh. e dërgoi Muhammedin a.s. si mëshirë për botrat. Që neve indirekt na sfidon me gjendjen dhe pozitën e tij , pasiqë shembulli ynë praktik i jetësimit të Islamit dhe model jete për ne është Muhammedi a.s. O njeri t`i je halife në rruzullin tokësor , je halife në lagjen tënde , në shtëpinë tënde , në dhomën tënde , në shoqërinë tënde , mos u bë ç`rregullues! Kur ta kuptosh rëndësinë e të qenurit halife e All-llahut mbi tokë atëherë do kuptosh se pse duhet të jetojmë me Islamin.


2.T`i ke logjikë!!!- All-llahu xh.sh. njeriut i dha mendjen që të mendojë dhe të logjikoj rreth predikimit të gjërave dhe perceptimit të tyre. Njeriut të parë i mësoi sendet , Ademit a.s. baba i njerëzimit. Ndërsa Pejgamberit të fundit Muhammedit a.s. ( analfabet) i tha :” LEXO”. Po çfarë të lexojë? Lexo o Muhammed ato që ia mësova Ademit a.s. , lexo jetën , qiejt , hënën , botërat , njerëzit! Por mos harro se do mirresh në përgjegjësi për veprat e tua , se ty t`u mundësua të lexosh dhe jo qenieve tjera.
Imam Aliu r.a. thotë: “ Më e larta shkallë, është ajo e diturisë.”
Përderisa ne jemi me logjikë , pasues të rrugës së Muhammedit a.s. , përgjigjes të thirrjes së All-llahut xh.sh. “ LEXO” , ne kemi parasysh që rrugëtimi ynë në këtë botë do të kalojë nëpër sfida të njëpasnjëshme dhe ndërgjegjësimi i njerëzimit dhe thirrja e saj drejtë rrugës së All-llahut xh.sh. nga ne do të jetë një përballje me plot gjemba. Por aroma e lulishteve të fitores nuk do të shuhet kurrë!!!


3.T`i njeh rrugën!!!- Rruga islame është rruga e vetme e pranuar tek All-llahu xh.sh. Përmes Kur`ani Kerimit All-llahu xh.sh. na mundësoi që ta njohim këtë rrugë dhe ta pasojmë drejtë e pashtrembërime këtë rrugë. Sunneti i Pejgamberit a.s. na mundësoi dhe qartësoi të paqartën , na harmonizoi mendjen me zemrën dhe u bë shoqëruesi jonë në çdo sekond të jetës sonë.
Përderisa t`i njeh rrugën , domosdo duhesh të veprosh në atë rrugë. Po çka të veproj? Të urdhërosh në të lejuarën dhe të pengosh të ndaluarën.


4. Me ISLAMIN të gjithë fitojmë!- Poeti kosovar Xheladin Hamza në vargje thotë:
“ Në varrin e mbyllur/Në errësirën e errësirës/Shëndërrit kandili i Allahut/E unë/ Kujt ti gëzohem më shumë/Ditëlindjes apo ditëvdekjes?”
Ka shumë njerëz që janë të gjallë por të vdekur , ka shumë njerëz që trupi i tyre pushon në varre , por ata janë të gjallë. O njeri gëzohu se me Islamin nuk je i vdekur , por i gjallë , frymon edhe në ato momente kur fryma nuk ka kuptim. O populli im i dashur shqiptar , a nuk është koha të jetojmë me ISLAMIN?

__________________
Allah,je t'en supplie aide mes frères et mes soeurs en Gaza