ES-SELAMU ALEJKUM UE RAHMETULL-LLAHI UE BERAKATUHU.

Falënderimi i takon All-llahut. Atë e falënderojmë dhe prej Tij falje dhe ndihmë kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje nga All-llahu prej të këqijave të vetvetes dhe të veprave tona. Kë e udhëzon All-llahu s'ka kush e lajthit dhe kë e largon nga rruga e vërtetë, s'ka kush e udhëzon. Dëshmoj se s'ka te adhuruar tjetër përveç All-llahut , i Cili është Një dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i dërguar i Tij.
"O ju që keni besuar, keni frikë All-llahun me një frikë të denjë dhe mos vdisni, pos duke qenë muslimanë!" (Ali Imran: 102)
"O ju njerëz! Keni frikë Zotin tuaj që ju ka krijuar prej një veteje dhe nga ajo krijoi palën e saj, e prej atyre dyve u shtuan shumë burra e gra. Dhe keni frikë All-llahun që me emrin e Tij përbetoheni, ruajeni farefisin, se All-llahu është Mbikqyrës mbi ju." (En-Nisa:1)
"O ju besimtarë, keni frikë All-llahun dhe thuani fjalë të drejta. Ai (All-llahu) ju mundëson të bëni vepra të mira, jua shlyen mëkatet e juaja,e kush respekton All-llahun dhe të Dërguarin e Tij, ka shpëtuar me një shpëtim të madh." (El-Ahzab:70:71)
Thënia më e vërtetë është thënia e All-llahut, kurse udhëzimi më i mirë - udhëzimi i Muhammedit sal-lall-llahu 'alejhi ue ala alihi ue sel-lem.
Veprat më të këqia janë ato të shpikurat, ç`do shpikje është bid'at dhe ç`do bid'at është lajthitje, e ç`do lajthitje çon në zjarr.

Respektimi i prindërve.

O robërit e All-llahut s.u.t.!

Dijeni se All-llahu i Madhëruar ka bërë që natyra e Prindërve të jetë e tillë që të kujdesen ndaj fëmijëve, të jenë bamirës dhe të gatshëm të sakrifikojnë pasurinë, me qëllim kënaqjen dhe rehatinë e tyre.
Padyshim që kjo, është gjë shumë e mirë e cila meriton të shpërblehet me bamirësi dhe falenderim nga ana e fëmijëve duke ua kthyer një pjesë të kësaj mirësie dhe duke mos harruar se merita dhe bamirësia më e madhe i përket Atij s.u.t. që ua dha i pari këtë mirësi (prindit).
Respektimi i Prindërve është një fakt që tregon për lidhjen e ngushtë shoqërore, për të cilën Islami ka nxitur pasuesit e tij, e me këtë cilësi muslimanët dallohen nga popujt e tjerë mosbesimtarë.

O robër të Al-lllahut s.u.t.!
Sistemi Islam, dallohet nga të gjitha sistemet e tjera.
All-llahu s.u.t. na ka urdhëruar në Librin e Tij Famëlartëë që të ndjekim rrugën e të dërguarve të mëparshëm duke na thënë:
... dhe udhëzimin e tyre paso. En`am: 90.

E nuk ka dyshim se të Dërguarit e All-llahut s.u.t. kanë qënë shembull në bindjen ndaj Prindërve të tyre.

Nuhu (alejhis-selam), i është drejtuar All-llahut s.u.t. duke i thënë:
Zoti i m, Më fal mua, prindërit e mi, atë që hynë në shtëpinë time si besimtarë, të gjithë besimtarët dhe besimtaret dhe mos u shto tjetër mosbesimtarëve por vetëm se shkatërrim. Nuh: 28.

Ibrahimi (alejhis-selam) ka thënë:
O Zoti im! Më bëj mua që të plotësoj faljen e rregullt të përcaktuar, po kështu bëji edhe nga pasardhësit e mi. Zoti ynë! Ma prano duanë. O Zoti ynë! Më fal mua edhe prindërit e mi si dhe të gjithë besimtarët Ditën që do të bëhet llogaria. Ibrahim: 40-41.

All-llahu s.u.t. për Ismailin ka thënë:
Kështu ne i dhamë lajmin përgëzues të një djali me durim të madh. Dhe kur ai (i biri) u rrit mjaft sa të ecte me të, ai tha:
O biri im! Kam parë në ëndërr që po të prisja ty (duke të bërë kurban për Allahun). Mendo pra, si e shikon! i biri i tha: “O baba! Bëje atë që je urdhëruar, se do të më gjesh mua, në dashtë All-llahu, prej durimtarëve. Safatë: 101-102.

I Madhëruari për Jahjan thotë:
O Jahja! Mbahu fort pas Librit të Parë (Teuratit)! Dhe ne i dhamë atij Urtësi duke qenë akoma fëmijë.
Dhe (e bëmë atë) të dashur ndaj njerëzve si mëshirë nga Ne, të pastër nga gjynahet dhe ai që i drejtë dhe i devotshëm, Dhe i përkushtuar ndaj prindërve të tij e nuk që as mospërfillës e as i pabindur (ndaj Allahut dhe ndaj prindërve të tij). Merjem: 12-14.

Ndërsa për Isain All-llahu i Madhëruar thotë:
Ai (Isai në djep) tha:
Me të vërtetë që unë jam rob i All-llahut, Ai më ka dhënë mua Librin (Inxhilin) dhe më ka bërë Pejgamber; Dhe Ai më ka bërë mua të bekuar kudo që të jem dhe më ka urdhëruar Salatin (faljen e Namazit) dhe Zekatin (pagesën e detyruar mbi pasurinë) sa të jem gjallë. Dhe të bindur ndaj nënës sime dhe nuk më ka bërë mospërfillës e të mjerueshëm. Merjem: 30-32.

All-llahu i Lartësuar i ka urdhëruar të gjithë Muslimanët, të Dërguarit apo edhe njerëzit e thjeshtë, që t’i respektojnë e t’i nderojnë prindërit.

Për vetë rëndësinë që ka kjo çështje i Madhëruari e ka bashkangjitur adhurimin e Tij me bamirësinë ndaj prindërve, falenderimin e Tij me falenderimin ndaj prindërve.

All-llahu s.u.t. thotë në Kur’an:
Ndërsa Zoti yt ka përcaktuar që ti të mos adhurosh akënd e asgjë veç Atij dhe që të jesh i përkushtuar ndaj prindërve të tu….. Isra: 23.

... më falënderoni Mua dhe prindërit e tu, tek Unë është kthimi i fundit. Lukman: 14.

All-llahu i Madhëruar ka vendosur për prindërit të drejta të shumta për faktin se ata kanë mirësi të mëdha ndaj fëmijëve, i kanë edukuar me moral të lartëë dhe në bindje ndaj All-llahut s.u.t., janë kujdesur e janë privuar nga shumë kënaqësi të tyre vetëm për të mirën e tyre.
Prandaj o vëlla musliman, jep mundin tend në përkujdesje e tyre qoftë gjatë kohës që janë gjallë, apo edhe pas vdekjes së tyre.
Nëse ti vepron kështu, ke zbatuar këshillën e All-llahut s.u.t. për ta, ke kënaqur All-llahun s.u.t. dhe ata, sepse ti je munduar t’ua kthesh të mirat që të kanë bërë.

Mendo o vëlla musliman se mirësia e tyre ndaj teje, është më e madhe se ç`do mirësi që mund t’u afrosh atyre, prandaj sado që ti të mundohesh, kurrë nuk do të mundesh t’ua shpërblesh mirësitë që t’i kanë bërë ty.

Ebu Hurejre transmeton se i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) ka thënë:
Kurrë nuk e shpëton djali babain e tij, vetëm nëse e ka skllav, e blen dhe pastaj i dhuron lirinë.
Tra: Muslimi.

Një ditë, Ibn Umeri pa një burrë që e mbante nënën e tij në krah dhe me të bënte tauafin rreth kabes.
Ky burrë iu drejtua Ibn Umerit dhe e pyeti se a ia kishte dhënë shpërblimin e duhur asaj ?
Ibn Umeri me qetësi ia ktheu duke i thënë:
As edhe një dhembje, nga dhimbjet e lindjes, nuk ia ke shpërblyer, por All-llahu s.u.t. të shpërblen shumë për këtë të paktë që po bën.
Tra: Bukhariu.

Është detyrë për ty o musliman të kujdesesh për ta, duke zbatuar fjalën e All-llahut s.u.t:
Në qoftë se njëri prej tyre ose që të dy arrijnë moshën e pleqërisë dhe ti je gjallë me ta, mos u thuaj atyre ndonjë fjalë pakënaqësie e mosrespekti, as mos e ngritni zërin duke u thënë “uf!”, por t’u drejtoheni atyre me shprehje nderuese e me respekt.
Dhe ule mbi ta krahun e nënshtrimit, të mirësisë e të përuljes me mëshirë dhe thuani: “Zoti im! Dhuro mbi ta Përkujtimin Tënd siç më rritën mua, kur unë isha i mitur. Isra: 23-24.

Mëso nga libri i Zotit tend, si të sillesh me edukatë ndaj prindërve të tu, duke mos shfryrë para tyre ndonjë gjë që e sheh e nuk të pëlqen, e dëgjon apo e nuhat prej tyre, bëj durim duke shpresuar shpërblim, siç kanë bërë edhe ata shpërblim në fëmijërinë tende, si dhe duke zbatuar fjalën e All-llahut s.u.t:
.............as mos e ngritni zërin duke u thënë “uf!”...........

Asnjëherë mos e nge zërin tend mbi zërin e tyre, por mundohu që zëri yt të jetë më i ulti. Thuaju atyre fjalë të nderuara, të bukura e të buta duke mos e lënë mënjanë respektin dhe nderimin, duke e zbatuar fjalën e All-llahut s.u.t:
...........E mos u bëj i vrazhdë me ta, por thuaju fjalë të buta.

Ata`a Ibn Rabiah (rahimehull-llah) pyeti për ajetin e mësipërm dhe tha se ka kuptim të mos i braktisësh.

Mundohu të jesh modest dhe i butë në fjalë dhe në vepra, shikoi ata ma syrin e mëshirës dhe butësisë dhe mos i shiko me mërzi dhe mendjemadhësi edhe nëse ata të mërzisin.

Urvete (radiall-llahu anhu) (për ajetin):
Dhe ule mbi ta krahun e nënshtrimit, të mirësisë e të përuljes me mëshirë ...
Ka thënë:
Nëse të mërzisin, ti mos i shiko me vrazhdësi sepse shenja e parë që shfaqet nga mërzia është shikimi me vrazhdësi i atij personi që të ka mërzitur.

Gjithashtu është e drejta e tyre ndaj teje është edhe shtimi i duasë për ta që All-llahu s.u.t. t’i falë, si shpërblim për edukimin tend në vegjëli. Thuaj:
Zoti im! Dhuro mbi ta Përkujtimin Tënd siç më rritën mua, kur unë isha i mitur.

Robër të All-llahut s.u.t, e drejta e prindërve është shumë e madhe, prandaj dhe i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) i ka vendosur ata para luftës në rrugë të All-llahut s.u.t.

Transmetohet nga Abdullah ibn Mes’ud (radiall-llahu anhu) se ka thënë:
“E pyeta të Dërguarin e All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem), se cila është puna më e dashur tek All-llahu ?
Tha:
Namazi në kohën e tij.
I thashë: Po pas tij ?
Më tha:
Respektimi i prindërve.
I thashë: Po pas tij ?
Më tha: Lufta në rrugë të All-llahut.
Tra: Bukhariu.

Për shkak të të drejtës së madhe që kanë prindërit, All-llahu s.u.t. e ka bërë detyrë respektimin e tyre dhe sjelljen në mënyrën më të mirë edhe nëse ata mund të jenë mosbesimtarë.
Jo vetëm kaq, por edhe nëse mundohen të të largojnë nga feja e të të hedhin në mosbesim e gjunahe, përsëri kjo nuk i hedh poshtëë detyrimet e tua ndaj tyre për mirësi e edukatë.

Thotë All-llahu i Lartësuar:
Por nëse ata të dy përpiqen me ty, që ti të bashkosh në të adhuruarit vetëm Mua të tjerë për të cilët ti nuk ke asnjë dije, atëherë mos iu bind atyre, por sillu me ta në dynja me dashamirësi ... Lukman: 15.

Esma (radiall-llahu anha), thotë:
Në kohën e të Dërguarit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem), na erdhi nëna për vizitë, e ajo donte të mbante lidhjet me mua (nëna ishte mosbesimtare), e unë e pyeta të Dërguarin e All-llahut s.u.t:
A t’i mbaj lidhjet me të ?
Ai tha:
Po mbaji lidhjet me nënën tende.
Tra: Bukhariu dhe Muslimi.

Rob i All-llahut s.u.t.!
Nëse mosbesimi i tyre nuk e zhvlersoka përkujdesjen tende ndaj tyre, atëherë do të thonim se nëse prindi është thjesht gjunahqar, nuk bëhet fjalë për mos respektimin e tij.
Mirëpo ky respektim nuk do të thotë që ti të veprosh gjynahun për t’iu bindur atyre sepse:

Nuk lejohet t’i bindesh krijesës kur thyet urdhëri i Krijuesit.
Tra: Ahmedi, e konsideroi të saktë Shajkeh Albani (rahimehull-llah).

El Meruzi (rahimehull-llah), Përmend se një burrë nga Himsi (qytet ne Siri) e pyeti Ebu Abdullahin (Imam Ahmedi) se babai i tij kishte rrush dhe kishte kërkuar prej të birit që ta ndihmonte për ta shitur atë.
Ebu Abdullahu iu përgjigj duke i thënë:
Nëse e mendon se ai ia shet rrushin dikujt që e bën pije dehëse, mos e ndihmo.

Po kështu kemi edhe rastin e këtij Sahabi të nderuar Sa’d Ibn Ebij Uek-kas, i cili kur pranoi Islamin, nëna e tij u mërzit dhe e urdhëroi që ta linte fenë islame, por ky refuzoi.
Atëherë ajo e frikësoi duke i thënë se nuk do të hante e as nuk do të pinte derisa të vdiste nëse ai nuk largohej nga islami, e kështu që arabët do ta shanin se ai kishte vrarë nënën e tij.
Kështu nëna e Sa’dit qëndroi tre ditë pa ngrënë e pa pirë derisa i ra të fikët, një djalë tjetër i saj që quhej Umarek i dha të pijë, e më pas ajo filloi të mallkonte Sa’din.

E për këtë ngjarje All-llahu s.u.t. zbriti ajetin e 15 të sures Lukman:
Por nëse ata të dy përpiqen me ty, që ti të bashkosh në të adhuruarit vetëm Mua të tjerë për të cilët ti nuk ke asnjë dije, atëherë mos iu bind atyre, por sillu me ta në dynja me dashamirësi ...

Vëllezër të nderuar.
All-llahu i Madhëruar na e ka hapur dhe lehtësuar rrugën e mirësisë, e kujt i jepet mundësia t’i ketë të dy prindërit ose njërin prej tyre gjallë, i ka mbetur akoma mundësia e përfitimit të shpërblimit duke o respektuar ata.
Kështu lidhja vazhdon të qëndrojë mes fëmijës dhe prindërve nëse ai kërkon mëshirë dhe falje nga All-llahu s.u.t. për ta, realizon premtimin e tyre, nderon të afërmit, ruan lidhjet me miqtë e tyre duke arritur në këtë mënyre kënaqësinë e All-llahut s.u.t. dhe kënaqësinë e tyre.

Mbajtja mend e një mirësie dhe mosmohimi i saj që të ka bërë dikush, llogariten si cilësi të mira, e gjithashtu prej cilësive të mira është edhe kthimi i të mirës po me të mirë, por nëse dikush do të të bënte ndonjë të mirë dhe ti do t’ia ktheje po me të njëjtën mënyrë, përsëri do ta konsideroje veten të paaftë për t’ia kthyer mirësinë e bërë, shokut a mikut tend e vazhdimisht do t’ia kujtoje, sepse ai është i pari që ta bëri këtë mirësi, ndërsa përsa i përket mirësive që na i kanë bërë prindërit, duhet ta ndiejmë veten gjithmonë të paaftë për t’ua kthyer në të njëjtën mënyrë sado që të mundohemi.

Abdullah Ibn Umer (radiall-llahu anhuma) na sjell një shembull të shkëlqyer në respektimin e prindërve edhe pas vdekjes, nga fëmija i mirë.

Abdullah Ibn Dinar (rahimehull-llah) tregon se:
Një ditë Abdullah Ibn Umer takon dikë në një rugë të Mekes dhe i jep selam, zbret nga gomari dhe e hyp atë në të si dhe i jep çallmën që e mbante në kokë.
Ibn Dinari thotë:
I thamë atij:
All-llahu s.u.t. të drejtoftë, Ai është beduin dhe ata njerëz kënaqen me pak.
Abdullah ibn Umeri na e ktheu:
Babai i tij ka qënë mik i Umer Ibn Hattabit dhe unë e kam dëgjuar të Dërguarin e All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) të thotë:

Respektimi më i madh i prindërve që mund të bëjë dikush është ruajtja e lidhjeve me mikun e babait të tij edhe pas vdekjes së babait.
Tra: Muslimi

Ebu Hurejra (radiall-llahu anhu), transmeton se i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) ka thënë:
Nëse vdes biri i Ademit i ndërpritet puna e tij me përjashtim të tri rasteve: Sadakaja (lëmosha) e vazhdueshme, dija e dobishme me të cilën përfitohet dhe fëmija i hajrit i cili bën dua për të.
Tra: Muslimi.

Për këtë All-llahu s.u.t. ia ngre gradët Muslimanit në Xhennet për shkak të kërkimit të faljes së fëmiut së tij.

Ebu Hurejra tregon se i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) ka thënë:
Dikush ngritet në shkalla në Xhennet e ky thotë:
Nga më vjen kjo ?
I thuhet: për shkak të kërkimit falje të fëmiut tend për ty.
Tra: Ahmedi, Albani e konsideroi të saktë.

Respektimi i prindërve pas vdekjes nuk përqëndrohet vetëm në bërjen lutje për ta, po nëse merr vesh se prindërit ose njëri prej tyre kanë borxh agjërimin, ia shlyen atë, nëse nuk e kanë bërë haxhin, e bën për ta edhe nëse nuk e kanë lënë amanet.
Kryerja e këtyre dy shtyllave të fesë për ta e largon përgjegjësinë e tyre pas vdekjes para All-llahut s.u.t. dhe ua shton shpërblimin pa ia pakësuar aspak shpërblimin fëmisë së tij, i cili po i kryen ato.

Burejde (radiall-llahu anhu) tregon se kur ishte ulur pranë Pejgamberit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem), erdhi një grua dhe i thotë të Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem):
Unë dhashë sadaka për nënën time një robëreshe, mirëpo nëna më vdiq.
I Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) i tha:
Ti e more shpërblimin, ndërsa robëreshën merre si trashgimi nga nëna jote.
Pastaj ajo e pyeti:
O i Dërguari i All-llahut s.u.t, nëna ima ka pasur një muaj agjërim pa e agjëruar, a të agjëroj unë për të ?
I tha:
Agjëro për të.
Ajo përsëri i thotë:
Nëna ime nuk e ka bërë haxhin, a ta bëj unë haxhin për të ?
I Dërguari i All-llahut s.u.t. i tha:
Bëje haxhin për të.
Tra: Muslimi.

O vëllezër.
Prindërit tanë kanë shpenzuar shumë pasuri për ne kur kemi qënë të vegjël, për të na gëzuar e kënaqur, pra jepni sadeka për ta (për hirëë të All-llahut s.u.t, por që shpërblimi t’u shkojë atyre sh.p) sepse kjo gjë u bën dobi atyre.

Nga Ibn Abasi (radiall-llahu anhuma), tregohet se Sa’d Ibn Ubades i vdes nëna e ai nuk ishte i pranishëm dhe i tha Pejgamberit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem):
O i Dërguar i All-llahut, nëna ime vdiq dhe unë nuk isha i pranishën në vdekjen e saj, a i bën dobi asaj dhënia e sadakasë nga ana ime për të ?
I Dërguari i All-llahut s.u.t. i tha:
Po.
Pastaj Sa’di tha se:
Ji dëshmitar se unë filan vend e jap sadaka për të.
Tra: Bukhariu.

O robër të All-llahut s.u.t.
Ashtu siç e ka bashkangjitur All-llahu s.u.t. bamirësinë ndaj prindërve me adhurimin dhe falenderimin e Tij, kështu edhe i Dërguari i Tij (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) e ka bashkangjitur mosrespektimin e tyre me të bërit shirk All-llahut s.u.t.

Nga Ebu Bekrete transmetohet se i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) ka thënë:
A doni t’ju tregoj për gjunahet më të mëdha ?
I thamë:
Po o i Dërguari i All-llahut.
Tha:
Shirku ndaj All-llahut s.u.t. dhe mosrespektimi i prindërve.
E siç ishte i mbështetur u ngrit ulur dhe tha:
Ruajuni gënjeshtrës dhe dëshmisë së rremë.
Aq shumë i përsëriti ato fjalë, derisa thamë:
Sikur të pushonte.
Tra: Bukhariu.

I Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) ka thënë:
Kënaqësia e All-llahut s.u.t. është e lidhur me kënaqësinë e prindërve dhe mërzitja e All-llahut s.u.t. është e lidhur drejtpërdrejtë me atë të prindërve.
Tirmidhiu, dhe Albani e konsideroi të saktë.

O All-llah, O Mëshiruesi i përgjithshëm, Të lutemi Ty, të na fusësh në Xhennetet e Tua të begatshme, e të kënaqemi me shikimin e Fytyrës Tënde të Ndritur.
Na bëj pjesë nga Kënaqësia Jote, na dhuro prej faljes Tënde, na fal ne, prindërit tanë dhe të gjithë Muslimanët, ata që janë gjallë e ata që kanë vdekur, me mëshirën Tënde o Mëshiruesi i mëshiruesëve.

Amin. Amin. Amin.


DHE DUAJA JONE E FUNDIT ESHTE:

FALENDERIMI I TAKON ALL-LLAHUT S.U.T. ZOTIT TE BOTRAVE.

ME SINQERITET DHE DASHURI DHE RESPEKT NGA VELLAI JUAJ NE ISLAM
ABDULLAH EBU ABDULLAH.
Kurse për ç`do sugjerim mund te me shkruani ne adresen time te hotmailit. etheristi@hotmail.com

ES-SELAMU ALEJKUM UE RAHMETULL-LLAHI UE BERAKATU.