SHUPLAKA SI PËRGJIGJJE

Një djalosh posa u kthye prej studimeve nga shtetet e jashtme, ka kërkuar prej prindërve të tij që t'ja gjejnë një mësues I cili është në gjendje të përgjigjet në tri pyetjet e tij. Pas një kohe ata e kan gjetur një Alim (dijetar) islam me dëshirë që të takohet me djaloshin, që ta ndëgjojë dhe të mundohet me u përgjigjë në pyetjet e parashtruara.

Takimi i tyre përafërsisht ka mbaruar kështu:

Djaloshi: A bënë të prezentoheni se kush jeni? Pyeti djaloshi.

Mësuesi: Une jam njeri sikurse ti, njëri prej krijesave të All-llahut subhanehu ve teala dhe prej robërve të nënshtruar (ndaj All-llahut subhanehu ve teala).

Djaloshi: Do dëshiroja të ju parashtroj tri pyetje, mirëpo po dyshoj se dot mundesh të përgjigjesh ne to.

Mësuesi: Insha-All-llah, nëse dëshiron All-llahu subahnehu ve teala, besoj se do të jem në gjendje të përgjigjem në pyetjet tuaja.

Djaloshi: A je I sigurt? Shumë kushi nuk kan mundur me më dhënë përgjigjje të kënaqur.

Mësuesi: Do ta jap krejt ate qka mundem, e qka bëhet.

Djaloshi: Në regull, pyetjet janë:


1. A egziston Zoti? Nëse po, ma trego pamjen e Tij.
2. Qka është takdir (ardhmëria) ?
3. Në qoftëse shejtani (djalli) është I krijuar prej zjarrit, dhe ne fund do të hudhet në Xhehennem e cila është njejtë prej zjarrit, a do ta dhe a mundet zjarri i tmershëm ta dëmtoj.?

Mësuesi u ndal, kujtohet pak, iu afrua dhe fuqishëm i bie shuplak djaloshit.

Djaloshi: Hej! Përse je hidhëruar dhe përse kaq shumë ma mshove? Vetëm kam parashtruar pyetjet e mia. Në qoftëse e din përgjigjen duhesh të më përgjigjesh, në qoftëse jo atëherë kurgjo. Do kërkoj kush i din. Nuk ke nevojë të ma mshosh.

Mësuesi: Ngadal. Qetësohu. Nuk jam hidhëruar, nuk kam arsye. Kjo shuplak është vetëm përgjigjje e thjeshtë në pyetjet tuaja.

Djaloshi: Si, përse? Spo kuptoj.

Mësuesi: Ngadalë, do ta kuptosh, qetësohu. Si ndihesh tash pas kësaj shuplake?

Djaloshi: Keq! Më dhembë! Qka po pret met thënë?

Mësuesi: Domethënë, beson se dhimbja ekziston?

Djaloshi: Natyrisht!

Mësuesi: Ma trego pamjen e tij

Djaloshi: Vazhdushëm, duke u munduar djaloshi përgjigjet: "E ate nuk mundet me e bë".

Mësuesi: Në regull. Ajo ishte përgjigjja në pyetjen tënde të parë. Të gjithë ne e ndjejmë ekzistimin e All-llahut subhanehu ve teala pa parjen e pamjes të Tij.

Mësuesi: Mbrëmë, a ke ëndërruar se do të bie shuplak?

Djaloshi: Jo.

Mësuesi: A ke menduar për ate se kam met ra shuplak?

Djaloshi: Jo

Mësuesi: A ke menduar ndonjëherë se do ta përfiton shuplakën prej meje për këto pyetje?

Djaloshi: Jo.

Mësuesi: E kjo është takdir (e ardhmja) shokë I dashur. Kjo është e ardhmja yte dhe përgjigjja në pyetjen e dytë.

Mësuesi: Të vazhdojmë. Dora ime me të cilën të kam ra, prej qkafit është?

Djaloshi: Prej mishit, ashtit, lëkurës, natyrsiht.

Mësuesi: E fytyra yte, ajo prej qkafit është?

Djaloshi: Po njejtë prej atyre.

Mësuesi: Dhe qka heton pasi që ta mëshova shuplak?

Djaloshi: Dhimtë, kam thënë.

Mësuesi: A po e shehë. Pa mar parasysh që jan shejtani dhe Xhehennemi prej zjarrit, me dëshirën e All-llahut subhanehu ve teala Xhehennemi do të jetë shumë vend i trishtueshëm për te. Tash tu kam përgjigjur edhe në pyetjen tënde të tretë.

Mësuesi: Dhe a je i kënaqur me përgjigjjet?

Djaloshi: Po jam. Faleminderit shumë, All-llahu subhanehu ve teala ju shpërbleftë, ju dhuroftë jetë të gjatë dhe ne të mësojmë edhe shumë gjëra prej juve.

Mësuesi: Amiiiin.


Përktheu: Ebu Talha

Burimi: kurandhesunet.net