|
Urtėsia e sprovave
Urtėsia e sprovave
Njėra nga urtėsitė ėshtė nxitja nė lidhshmėrinė,respektimin dhe nėnshtrimin vetėm ndaj Allahut.
Nė fatkeqėsitė e besimtarit,kur armiku ndonjėherė i mposht,i nėnshtron dhe i trondit ata,ekzistojnė njė varg urtėsish,tė cilat hollėsisht i di vetėm Allahu i Gjithėdijshėm.
Njėra nga urtėsitė ėshtė nxitja nė lidhshmėrinė, espektimin dhe nėnshtrimin vetėm ndaj Allahut,me qėllim qė njerėzit ti luten vetėm Atij pėr ndihmė kundėr armikut.
Sikur tė ndihmohen vazhdimisht qė tė jenė me fuqi mė tė madhe dhe tė tjerėt tiu nėnshtrohen dhe ta mposhtin armikun e fuqishėm,besimi nuk do tė kishte mbėshtetje e as ekzistencė tė vėrtetė.
Urtėsia e tė Urtit vendosi qė atyre tua mundėsojė qė ndonjėherė tė jenė mė tė fuqishėm,ndonjėherė tė mposhtur,sepse kur ata do tė shtypen,atėherė do tė bėhen mė tė nėnshtruar ndaj Allahut,do tė pendohen tė pėrulur dhe me devotshmėri.
Kur ata nėnshtrohen nga tė tjerėt e mbrojnė fenė e Tij,i kryejnė detyrimet,tė cilat janė tė parapara me fe, urdhėrojnė nė tė mirė dhe ndalojnė nga e keqja, uftojnė kundėr armikut tė fesė dhe ndihmojnė ithtarėt e saj.
Urtėsia hyjnore caktohet ashtu qė herė disa e mbajnė pushtetin e herė mbi ata sundojnė tė tjerėt.
Nė kėtė mėnyrė do tė mund tė njihen ata qė e duan Allahun dhe tė dėrguarin e Tij nga ata tė cilėt nuk duan asgjė tjetėr,pėrveē kėsaj bote dhe lėvdatės.
Urtėsia manifestohet edhe nė atė mėnyrė qė Allahu i Madhėrishėm te njerėzit e dėshiron devotshmėrinė nė tė mirė dhe nė tė keqe,nė sprovė si dhe kur njeriu ėshtė pa halle ashtu edhe kur mposhtet.
Nė tė dy rastet Allahut i takon lojaliteti,me bindje se situata ėshtė caktuar me urtėsi,se pa tė zemra nuk do tė dinte kah tė drejtohet nė mėnyrė tė drejtė dhe tė saktė, ashtu sikur trupi nuk mundet pa ngrohtėsi dhe pa ftohje,pa etje,uri,lodhje etj.
Kėto fatkeqėsi dhe sprova janė kusht qė tė arrihet korrektėsia qė pritet nga njeriu.
Urtėsia qėndron edhe nė atė qė fitorja e armikut i sprovon njerėzit,i korrigjon dhe i edukon ata,i bėn tė mendojnė mė shumė,ta analizojnė gjendjen dhe tė jenė mė vigjilentė,nė raste tė rėnda tė veprojnė mė me pjekuri.
Allahu lajmėroi se atė e bėn me qėllim qė besimtarėt tė dinė pėr veten e tyre se kush janė dhe si janė.
Edhe pse Allahu i di tė gjitha qė mė parė,edhe pse e di si ėshtė besimi i tyre,dėshiron qė ata ta njohin njėri-tjetrin ashtu siē janė.
Allahu do,qė besimtarėt pėrmes pendimit dhe pėrmes tė kėrkuarit falje pėr mėkatet e tyre tė kthehen te Ai.
Mė nė fund,mohon qėndrimin se nė Xhenet do tė mund tė hyjnė pa kontribut,sakrificė dhe durim.
Sikur tė ishte vazhdimisht tė ndihmuarit dhe tė sunduarit,askush nuk do tė kundėrvihej,askush nuk do tė luftonte dhe askush nuk do tė vihej nė sprovė pėrmes keqtrajtimeve tė armikut tė cilave duhet t`iu pėrballohet.
__________________
''Nuk ndodh asnje fatkeqesi ne toke e as ne trupin tuaj,e qe te mos jete ne shenime (liber-Levhi Mahfudh) para se te ngjaje ajo,e kjo per Allahun eshte lehte.
Ashtu qe te mos deshperoheni teper per ate qe u ka kaluar,e as te mos gezoheni teper me ate qe Ai u ka dhene,pse Allahu nuk e do asnje arrogant qe u lavderohet te tjereve.''(El Hadidė 22-23)
|