Kapitulli 1

Et-tewhid

Me Emrin e Allahut, i Gjithëmëshirëshmi, Mëshirëdhuruesi.

Allahu i Lartmadhëruar thotë:

“Unë nuk i krijova xhinët dhe njerëzit pos të më adhurojnë Mua” (Dharijat, 56)

Dhe Ai tha:

“Vërtetë Ne dërguam në çdo popull të dërguar duke shpallur: Adhuroni vetëm Allahun, e largojuni taghutit (adhurimit të tyre)!” (Nahl, 36)

Dhe Ai tha:

" Zoti yt ka urdhëruar që të mos adhuroni tjetër pos Tij, që të silleni në mënyrë bamirëse ndaj prindërve. Nëse njërin prej tyre, ose që të dy, i ka kapur pleqëria pranë kujdesit tënd, atëherë mos u thuaj atyre as "of - oh", as mos u bë i vrazhdë ndaj tyre, po atyre thuaju fjalë të mira (të buta, respektuese). Dhe në shenjë mëshire shtrije pranë tyre krahun përulës e respektues dhe thuaj: "Zoti im! Mëshiroi ata të dy, sikurse më edukuan mua kur isha i vogël". (Isra:23-24)

Dhe Ai tha:

“Adhuroni Allahun e mos i bëni shirk Atij!…” (En-Nisa, 36)

Dhe Ai tha:

"Dhe se kjo është rruga (feja) Ime e drejtë (që e caktova për ju), pra përmbajuni kësaj, e mos ndiqni rrugë të tjera e t'ju ndajnë nga rruga e Tij. Këto janë porositë e Tij për ju, ashtu që të ruheni. E Musait i dhamë librin plotësim (i të mirave) për atë që tregon bindje të mirë, dhe sqarues për çdo send, udhërrëfyes e mëshirë, ashtu që të besojnë se do të takohen me Zotin e tyre" (En'am:151-153)

Ibn Mes'ud tha: “Kushdo që të dëshiron të shikojë testamentin e Muhamedit mbi të cilën gjendet vula e tij, le ti lexojë fjalët e Allahut: “Ejani t'u lexoj atë që me të vërtetë ju ndaloi Zoti juaj! Të mos i shoqëroni Atij askënd e asnjë send... deri tek: ...Kjo është rruga (feja) Ime e drejtë (që e caktova për ju)..." (En'am:151-153)

Transmetohet se Muadh ibn Xhebel ka thënë: “Po udhëtoja me një gomar me Resulin dhe ai më tha: O Muadh! A e di se cila është e drejta e Allahut mbi robtë e Tij dhe cila është e drejta e tyre mbi Allahun?! Unë u përgjigja: Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më mirë! Ai vazhdoi: E drejta e Allahut mbi robët e Tij është që ata ta adhurojnë Atë duke mos i bërë shirk Atij. E drejta e robëve të Allahut mbi Allahun është që Ai (Allahu) të mos ndëshkojë askënd që nuk i bën shirk Atij! Unë thashë: O Resulullah! A t'ua jap lajmin e mirë njerëzve? Ai u përgjigj: Jo! Mos i informo ata rreth kësaj që të mos mbështeten vetëm në këtë!"
(Hadithi transmetohet në dy sahihet: Bukhari dhe Muslim).

- Çështje të rëndësishme të këtij kapitulli -

1. Urtësia e Allahut në krijimin e xhinëve dhe të njerëzve.

2. Adhurimi është Tewhid. Në këtë pikë ka pasur gjithmonë mosmarrëveshje (mes profetëve dhe mushrikinëve).

3. Kushdo që nuk i ka plotësuar kërkesat e Tewhidit, nuk është prej atyre që e ka adhuruar Allahun dhe në këtë kuptim është edhe thënia e Allahut: “As ju nuk jeni adhurues të Atij që unë e adhuroj!” (Kafirun, 3)

4. Urtësia e dërgimit të Pejgamberëve.

5. Se mesazhi i të Dërguarve i aplikohet çdo populli në tokë.

6. Të tërë (pejgamberët) kanë sjellë një fe të njëjtë dhe të vetme.

7. Çështja më madhore është se adhurimi i Allahut nuk mund të kryhet derisa të mohohet dhe të braktiset taghuti. Ky është edhe kuptimi i thënies së Allahut: “E kush bën kufr në taghut dhe beson në Allah ka kapur dorezën më të fortë që kurrë nuk thyhet…” (Bekare: 256)

8. Taghut përfshin gjithëçka që adhurohet veç Allahut.

9. Rëndësia e jashtëzakonëshme që kishin tek selefët tre ajetet krejtësisht të qarta nga Sureja El Enam (151-153). Në këto ajete janë 10 çështje e para e të cilave është ndalesa e shirkut.

10 Ajetet muhkemat të Surës El Isra (22-39) kanë 18 çështje të rëndësishme. Allahu i fillon me:

"Mos merr me Allahun ndonjë zot tjetër (fallco) përndryshe do të mbetesh i poshtëruar, i harruar (në zjarr)" (Isra:22)

Dhe mbaruan me:

"Mos shoqëro me Allahun ndonjë zot tjetër (fallco) e të hidhesh në xhehenem i qortuar dhe i larguar!” (El-Isra, 39).

Allahu na informoi për rëndësinë e këtyre çështjeve duke na thënë:

“Këto janë nga urtësia që Zoti yt të shpalli ty.” (El-Isra:39).

11. Ajeti i Sures En-Nisa (4:36), i cili njihet si ajeti i 10 të drejtave të cilat Allahu i filloi duke thënë: “Adhuroni vetëm Allahun, dhe mos i shoqëroni Atij askënd e asgjë!”(En-Nisa:36)

12. Kujdes i posaçëm duhet ti kushtohet edhe porosisë së Pejgamberit Muhamed, në momentin e vdekjes së tij.

13. Të afirmojmë dhe pranojmë të drejtën e Allahut mbi ne (dhe të punojmë sipas asaj që ajo kërkon).

14.Të afrimojmë dhe pranojmë të drejtën e robëve të Allahut mbi Allahun (të drejtën që Allahu u ka dhënë dhe e ka bërë detyrim mbi Vehten e Tij) po qe se ata e plotësojnë të drejtën e Tij.

15. Kjo çështje i shte e pa njohur për shumicën e sahabave të Resulit (pasi ai nuk ua tha të gjithëve).

16. Lejohet që diçka nga dija të fshihet kur kjo është në të mirën e muslimanëve.

17. Është e preferueshme që lajmi i mirë (që dikush merr) të përhapet tek të gjithë muslimanët.

18. Frika se mos njerëzit mbështeten vetëm tek Mëshira e madhe e Allahut (është reale dhe nuk duhet nënvlerësuar).

19. Përgjigja e atij që pyetet për diçka për të cilën nuk ka dije, (dhe thotë): Allahu dhe Pejgamberi i Tij e dinë më së miri.

20. Lejohet që të zgjedhësh dikë për ti dhënë dije veç nga të tjerët.

21. Modestia e Pejgamberit Muhamed duke udhëtuar në të njëjtin gomar me sahabin e tij.

22. Lejohet të udhëtosh me dikë pas teje në një kafshë udhëtimi.

23. Superioriteti i Muadh ibn Xhebel

24. Rëndësia e madhe e kësaj çështjeje (Tewhidit).


Vazhdon me tej.......

__________________