Allahu, thotë:

“Vërtetë, Ibrahimi ishte një model i shkëlqyer, adhurues i bindur dhe i devotshëm ndaj Allahut, besimtar i drejtë (me tewhid të pastër) dhe nuk ka qenë nga idhujtarët”(En-Nahl:120).

Dhe Ai tha diku tjetër:

“... Dhe ata të cilët nuk i bëjnë shirk Zotit të tyre”. (Muminun: 59)

Husejn ibn Abdurrahman transmeton: “Njëherë, kur isha me Sa'id bin Xhubejrin, Ai pyeti: Cili nga ju e pa yllin që ra mbëmë?! Unë u përgjigja që unë e pashë dhe shpjegova se nuk isha në namaz nate dhe isha pickuar nga një akrep helmues. Ai më pyeti: cfarë bëre atëherë? Unë ju përgjigja: Bëra rukje (vehtes sime) për shërim. Ai pyeti: E çfarë të shtyu ty të veproje ashtu (të bëje rukje)? Unë u përgjigja: Një hadith që dëgjova nga Sha'bi. Cilin hadith transmetoi Sha'bi? Unë u përgjigja: Ai transmetoi nga Burejdah bin el-Husejb që tha se rukjah nuk lejohet pos kundër syut të keq dhe piskimit helmues! Ai (Saidi) tha: Ai ka bërë mirë që ka ndaluar tek ajo që ka dëgjuar! Megjithëatë Ibn Abas na ka transmetuar se Profeti ka thënë: Të gjitha umetet mu paraqitën para meje dhe unë pashë një profet me një grup të vogël njerëzish me të (që i kishin besuar), një profet me dy apo tre njerëz me të dhe një profet me asnjë (njeri që e kishte besuar atë). Pastaj erdhi një grup shumë i madh njerëzish dhe unë kujtova se ky ishte umeti im. Por më thanë se ky ishte umeti i Musës dhe njerëzve të tij. Më pas një grup akoma më i madh u paraqit dhe më thanë se ky ishte umeti im. Mes tyre ishin 70 000 që do të hynin në xhenet pa u marrë në llogari dhe pa ndëshkim. Më pas profeti u ngrit dhe hyri në shtëpinë e tij. Njerëzit filluan të diskutonin se kush mund të ishin këta (70 000). Disa thanë; Mbase këta janë sahabat e profetit. Të tjerë thanë se mbase këta janë ata që kanë lindur në islam dhe kurrë nuk i kanë bërë shirk Allahut. Ndërkohë që ata po shkëmbenin mendimet e tyre (rreth këtyre 70 000), profeti doli dhe i thanë për këto mendime. Ai tha: Ata (70 000) janë ata njerëz që nuk shërohen me rukjeh dhe as nuk besojnë në shenja të mira apo të këqia (bestytni), as nuk mbyllin plagët e tyre me djegie, por i mbështeten Zotit të tyre (Allahut). Duke dëgjuar këtë, Ukashah bin Mihsan u ngrit dhe tha: (O Resulullah), lute Allahun të më bëjë mua prej tyre. Ai (Resuli) tha: Ti je prej tyre! Dikush tjeter u ngrit dhe tha: Lute Allahun të më bëjë mua prej tyre! Ai (Resuli) tha: Ukashah ta kaloi".



- Çështje të rëndësishme të këtij kapitulli -

1. Njerëzit e tewhidit, janë në grada të ndryshme.

2. Sqarimi i kuptimit të "Pastrimit dhe perfeksionimit të tewhidit".

3. Ibrahimi u lavdërua nga Allahu ngase ai (ishte mbi tewhidin e pastër dhe perfekt) dhe nuk ishte nga Mushrikinët (idhujtarët).

4. Allahu i lavdëroi të tërë ata ewlijah ngase ata nuk i bënë shirk Atij asgjë e askënd.

5. Qëndrimi larg nga mbyllja e plagëve me djegie dhe shmangia e rukjehs është nga perfeksionimi total i tewhidit.

6. Posedimi i këtyre karakteristikave është mbështetje tek Allahu.

7. Dija e thellë e sahabave në lidhje me faktin se një gradë e tillë mbështetje tek Allahut nuk arrihet pa vepra.

8. Zelli i madh i sahabave për kryerjen e veprave të mira.

9. Superioriteti i umetit të Muhamedit si për nga sasia edhe nga cilësia.

10. Superioriteti i umetit të Musës (ndaj umeteve të tjera pos umetit tonë).

11. Të gjithë umetet do të paraqiten para Muhamedit.

12. Çdo umet do të shoqërohet nga profeti i tyre.

13. Në përgjithësi vetëm pak njerëz ju përgjigjën thirrjes së profetëve.

14. Profetët tek të cilët nuk besoi askush (prej njerëzve të tyre) do të vijnë vetëm përpara Allahut.

15. Esenca e besimit është se njerëzit nuk duhet të merakosen nga numri as nuk duhet të shqetësohesh nga numri i pakët dhe as nuk duhet të mburresh me numrin e madh (të ndjekësve).

16. Lejimi i rukjeh-s në lidhje me syun e keq dhe pickimit helmues.

17. Thënia: "Ai ka bërë mirë që ka ndaluar tek ajo që ka dëgjuar", tregon thellësinë e dijes dhe zgjuarsisë së tabiinëve si edhe në faktin se hadithi i parë nuk e kontradikton të dytin.

18. Shmangia e tabiinëve nga lavdërimi i dikujt që nuk e meriton të lavdërohet.

19. Thënia e profetit: "Ti je prej tyre", është nga shenjat e profecisë.

20. Ekselenca e Ukashah-s.

21. Përdorimi i fjalëve indirekte.

22. Edukata e shkëlqyer e profetit Muhamed.


Vazhdon inshallah......

__________________