Allahu thotë:

“Thuaj:Kjo është rruga ime! Unë thërras për tek Allahu (në adhurimin e Tij me tewhid), unë dhe kushdo që më ndjek mua, (kjo thirrje paraqitet me argumente dhe) me dije të qartë. I pastër nga çdo e metë dhe mangësi është Allahu! Dhe unë nuk jam nga idhujtarët." (12:108)

Ibn Abbasi transmetoi: “Kur Resulilahi dërgoi Muadhin në Jemen, i tha atij: "Ti po shkon tek një komb nga njerëzit e Librit, gjëja e parë që të bësh të jetë thirrja ndaj tyre që të dëshmojnë "La ilaha ila Allah".

Sipas një versioni tjetër të këtij hadithi: “...të veçojnë Allahun me tewhid (në adhurimin e tyre). Nëse ata të binden në këtë, tregoju se Allahu ka obliguar për ta kryerjen e pesë namazeve çdo ditë dhe natë. Nëse të binden në këtë, tregoju se Allahu i ka obliguar ata me Sadakah (zekatën), që merret nga të pasurit e tyre dhe u jepet të varfërve të tyre. Nëse të binden në këtë, bëj kujdes dhe mos merr më të mirën e pasurisë së tyre (si zekatë) dhe ruhu nga duaja e të shtypurit ngase nuk ka hixhab mes duasë së tij dhe Allahut”. (Bukhari dhe Muslim).

Që të dy sheikhët (Bukhari dhe Muslim) kanë transmetuar po ashtu se Sehl ibn Sad tha se në ditën e Khajberit, Resulilahi tha: "Nesër do i jap flamurin një personi, i cili i don Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe po ashtu duhet nga Allahu dhe i Dërguari i Tij. Nën udhëheqjen e tij, Allahu do të dhurojë fitoren. Njerëzit e kaluan tërë natën duke diskutuar se kujt mund ti jepet flamuri. Të nesërmen në mëngjes, që të gjithë erdhën tek i Dërguari, secili duke pasur dëshirë të madhe që atij ti jepej flamuri. Resulilahi pyet: Ku është Ali ibn Ebi Talib?! Ata u përgjigjën: "Ai po vuan nga acarimi i syve! Dikush shkoi dhe e solli (Aliun) aty. Resuli bështyu tek sytë e tij dhe bëri dua dhe aty për aty ai u kurua sikur të mos kishte pasur asgjë më parë. Pastaj Resuli i dha atij flamurin dhe i tha: Avanco me qetësi dhe butësi derisa të arrish tek ata dhe thirri ata në Islam dhe informoji ata rreth obligimeve të tyre ndaj Allahut në Islam. Pasha Allahun, nëse Allahu udhëzon nëpërmjet teje një njeri të vetëm në Islam, është më mirë se devetë e kuqe".

- Çështje të rëndësishme të këtij kapitulli-

1. Është rruga e profetit Muhamed dhe ndjekësve të tij, të thirrurit e njerezve në Islam (me tewhid të pastër dhe braktisja e shirkut).

2. Theksimi ndaj pastrimit të njetit, ngase shumë nga ata që supozohen se po thërrasin në hak, në fakt vetëm thërrasin tek vehtet e tyre.

3. Thirrja tek Allahu me dije të sigurtë është obligim.

4. Nga shenjat e bukurisë së tewhidit, është të qenit i pastër nga çdo lloj kufri drejt Allahut.

5. Shëmtia e shirkut është se ofendon Allahun (është përçmim ndaj Tij).

6. Nga çështjet më të rëndësishme të këtij kapitulli është se Muslimani duhet të qëndrojë i distancuar prej mushrikinëve që të mos bëhet si ata edhe nëse ai vetë nuk bën shirk.

7. Tewhidi (dhe thirrja në të) është obligimi më parësor.

8. Ne duhet të fillojmë (në thirrje) me tewhidin duke i dhënë përparësi ndaj çdo gjëje madje edhe para namazit.

9.Kuptimi i njësimit të Allahut me tewhid në adhurim dhe sinqeriteti ndaj njëshmërisë së Tij është kuptimi i dëshmisë "La ilaha ila Allah".

10. Nga njerëzit e librit ka nga ata që ose nuk kanë dije rreth tewhidit ose nëse kanë dije nuk veprojnë sipas asaj që tewhidi kërkon.

11.Rëndësia e dhënies mësim shkallë pas shkalle.

12. Në fillim duhen shpjeguar gjërat më të rëndësishme.

13. Si funsionon Zekati (nga kush merret dhe kujt i jepet).

14. I dituri duhet të mundohet të qartësojë çdo keqkuptim që nxënësi mund të ketë (duke dhënë sa më tepër informacion dhe qartësuar sa me tepër çështjet).

15. Nuk merret më e mira e pasurisë kur mblidhet zekati (por mesatarja).

16. Duhet pasur kujdes nga duaja e të shtypurit (mos shtyp askënd që të mos bëjë ai/ajo dua kundër teje).

17. Informimi se mes duasë së të shtypurit/shtypurës dhe Allahut nuk ka pengesë (Duaja e të shtypurit pranohet nga Allahu).

18. Sprovat, vështirësitë, uria dhe sëmundjet që godasin Imamin e profetëve dhe ewlijatë nuk janë tjetër pos evidenca të qarta për tewhidin.

19. Afirmimi me vendosmëri nga Resuli: " Vërtetë që do t'ja jap flamurin...." është një nga shenjat e profecisë së tij.

20. Bështyma tek sytë e Aliut dhe shërimi i tyre aty për aty, është po ashtu një shenjë tjetër e profecisë.

21. Virtytet e larta të Aliut dhe poziata e lartë e tij.

22. Virtytet e larta dhe pozita e lartë e sahabave të Resulit ngase ata kaluan tërë natën duke diskutuar se kujt do ti jepej flamuri (dhe kjo tregon se të gjithë ata e meritonin këtë nder ngase sikur të mos qe kështu nuk kishte pse të kalohej tërë nata duke diskutuar) dhe preokupimi i tyre ndaj këtij fakti më tepër se lajmi që do tu jepej fitore në këtë betejë.

23. Qartësimi i besimit ne kader në atë që ajo që është përcaktuar (favori që është përcaktuar për dikë) do të realizohet edhe nëse nuk e ke kërkuar dhe nuk vjen kjo me dëshira me ngulmim tërë natën.

24. Mënyra e këshillimit të Resulit ndaj Aliut: "Shko tek njerëzit me qetësi dhe butësi...."

25. Të thirret në Islam para se të shpallësh luftë.

26. Luftimi ndaj atyre që janë thirrur më parë në Islam por e kanë refuzuar këtë thirrje, është legjitim.

27. Të thirren njerëzit me urtësi, sikurse vërehet në thënien e tij: "Tregoju atyre per obligimet mbi ta".

28. Njohja e obligimeve ndaj Allahut, në Islam.

29. Shpërblimi i personit nëpërmjet të cilit një njeri i vetëm udhëzohet (nga Allahu në Islam).

30. Betimi (lejohet) në përforcimin e një verdikti juridik.



VAZHDON IN'SHALLAH...

__________________