Në Sahihet transmetohet nga Abu Beshir el-Ensari: Ai ishte duke e shoqëruar të Dërguarin e Allahut në një udhëtim. I dërguari i Allahut dërgoi një thirrës të thoshte: "Nuk do të mbetet asnjë varëse apo fije harku apo cfarëdo lloj varëse tjetër rreth qafave të deveve por duhet prerë" (Bukhari dhe Muslim).

Ibn Mes'ud transmetoi se ka dëgjuar të dërguarin e Allahut të thotë: “Rukjet, hajmalitë (Et-Tama'im) dhe Et-Tiwalah janë të gjitha shirk” (Musned Ahmed dhe Abu Dawud).

Et-Tama'im është të vendosësh hajmali në qafën e fëmisë për ta mbrojtur atë nga syu i keq. Nëse hajmalia është me ajete Kur'ani apo është me Emrat dhe Atributet e Allahut, kjo është lejuar nga disa prej selefëve dhe është ndaluar nga disa selefë të tjerë. Ibn Mas'ud është prej atyre që nuk i aprovonin ato.

Er-Ruka ose El-Aza'im është akti i recitimit. Ato që nuk kanë shirk lejohen. Resuli i ka lejuar ato në rastin e piskimit nga insektet helmuese ose nga efektet e syut të keq.

Et-Tiwalah është ajo që veprohet nga ato që pretendojnë se mund të bëjnë një grua më të dashur për burrin e saj dhe anasjelltas.

Abdullah bin Ukajm transmetoi hadithin merf'u: "Kushdo që përdor, var apo mban hajmali do ti lihet hajmalisë që të kujdeset për të" (Ahmed dhe Tirmidhi).

Ahmed transmetoi hadithin e Ruwejfit që tha se i dërguari i Allahut i tha atij: "O Ruwejfi'! Mbase ti do të jetosh shumë pas meje! Kështu që informoi njerëzit se kushdo që lidh një nyje në mjekrrën e tij, var një fije rreth qafës së tij apo e pastron vehten (pas nevojës së tij) me bajgë apo kockë, atëherë Muhamedi nuk ka të bëjë me të".

Sa'id bin Xhubejr tha: “Kushdo që këput një hajmali nga dikush, shpërblen sikur të kishte çliruar një rob”.

Waki' është ai që transmetoi nga Ibrahim En-Nakha'i se ata urrenin çdo lloj hajmalie, me Kur'an apo çfarëdo tjetër. (Ata ishin shokët/nxënësit e Abdullah ibn Mas'udit).

- Çështje të rëndësishme të kapitullit-

1. Shpjegimi i Rukjeve dhe hajmalive.

2. Shpjegimi i tiwalah.

3. Të tre mëkatet e sipërpërmendura janë shirk pa dallim mes tyre.

4. Rukjet me fjalë të vërteta duke kërkuar mbrojtje nga syu i keq apo nga piskimi i akrepit nuk është shirk.

5. Dijetarët kanë mosmarrveshje rreth lejimit të hajmalive me ajete të Kur'anit.

6. Varja e fijeve në qafat e kafshëve kundër syut të keq është shirk.

7. Kushdo që lidh fije harku (apo të ngjashme me të) është kërrcënuar me ndëshkim të ashpër.

8. Shpërblimi i individit që pret hajmalinë nga dikush që e mban atë.

9. Thënia e Ibrahim En-Nakha'it që muslimanët e hershëm i shmangnin hajmalitë qofshin ato me ajete Kur'ani apo sido qofshin, nuk është kontradiktor ngase kjo i referohet shokëve/nxënësve të Ibn Mas'udit.

VAZHDON IN'SHALLAH...

__________________