Allahu thotë:

“A e keni konsideruar Lat-in, Uza-in dhe Manat-in të tretin?!” (53:19-20).

Tirmidhi transmetoi dhe e deklaroi këtë transmetim sahih, që Abu Wakid el-Lejthi tha: “Ne ishim me të Dërguarin e Allahut në betejën e Hunejnit dhe ne sapo kishim dalë nga kufri në Islam (ishim muslimanë të rinj). Mushrikinët kishin një pemë që i thonin "Dhat Anwat" ku ata mblidheshin dhe varnin armët e tyre në të. Kur ne kaluam nga një pemë si pema e tyre ne pyetëm: O i dërguar i Allahut! A nuk bën edhe ti për ne një "Dhat anwat" sikurse ata kanë një "Dhat anwat"?! I dërguari i Allahut tha: Allahu është më i Madhi. Pasha Atë në Duart e të Cilit është shpirti im, vërtetë këto janë praktikat e umeteve të herëshme. Ju keni kërkuar egzaktësisht atë që Beni Israilët i kërkuan Musës: "Bëj për ne një zot si zoti i tyre". Ai tha: "Vërtetë që ju jeni njerëz që nuk dini" (7:138). Patjetër që ju do të ndiqni praktikat e atyre që kaluan para jush".

- Çështje të rëndësishme të kapitullit -

1. Shpjegimi i ajetit në suren “En-Nexhm” (53:19-20).

2. Natyra e meseles për të cilën pyetën sahabat (kërkesa për një pemë si Dhat anwati i mushrikinëve).

3. Sahabat nuk vepruan sipas kërkesës.

4. Qëllimi i tyre ishte afrimi tek Allahut me anë të kërkesës së tyre duke menduar se Allahu do të qe i kënaqur me këtë.

5. Nëse sahabat nuk kishin dije rreth natyrës së kërkesës së tyre, atëherë të tjerët veç tyre kanë shumë më tepër mundësi të bien në injorancë.

6. Për sahabat është shpërblimi i veprave të mira dhe premtimi për falje (sikur ata ishin premtuar) nuk është për të tjerët.

7. Profeti nuk i justifikoi ata por përkundrazi i kundërshtoi ata dhe mohoi kërkesën e tyre duke thënë Allahu është Më i Madhi! Këto janë rrugët dhe ju do të ndiqni ata para jush! Kështu ai e qartësoi peshën e çështjes duke përmendur këto tre gjëra.

8. Kjo është një çështje e madhe që kihet për qëllim ngase profeti i informoi ata se kërkesa e tyre ishte sikurse kërkesa e Beni Israilëve ndaj Musës: "Bëj për ne një zot si zoti i tyre".
9. Mohimi i këtij akti është prej kuptimit të "La ilaha ila Allah" që nuk u kuptua nga ata ngase është nga kuptimet e thella dhe jo krejtësisht të qarta.

10. Betimi i profetit mbi gjykimin dhe ai nuk u betua pos për diçka madhore dhe të dobishme.

11. Shirku është dy llojesh: i madh dhe i vogël ngase ngase sahabat nuk u bënë murtedinë si pasojë e kërkesës së tyre.

12. Pranimi nga ata që "ne sapo kishim dalë nga kufri" na tregon se sahaba të tjerë vec tyre nuk ishin të pa ditur rreth kësaj çështje.

13. Thënia e tekbirit për të shprehur habi. Kjo është në kundërshtim me mendimin e tyre që mendojnë se kjo është mekruh.

14. Mbyllja e të gjitha rrugëve që të shpien në shirk.

15. Ndalimi i çfarëdo lloj imitimi ndaj kufarëve.

16. Mësuesi mund të nxehet me nxënësit gjatë dhënies mësim.

17. Tendenca e përgjithëshme e njerëzve u shpreh me thënien e profetit: "Këto janë rrugët".

18. Është nga shenjat e profecisë që ngjarjet ndodhën sikurse Resuli i para tha.

19. Në çdo vend në Kur'an ku Allahu i ka kritikuar Jehuditë dhe të Krishterët, po ashtu Ai na ka paralajmëruar edhe ne nga vepra të tilla (që të mos biem edhe ne në pozitën dhe praktikat e tyre).

20. Sahabat e dinin principin se adhurimet janë të bazuara në urdhëra të drejtpërdrejta (dhe sipas asaj që Allahu ka shpallur). Kështu kjo bëhet një përkujtim ndaj pyetjeve të varrit. Pyetja: "Kush është Zoti yt?", është e qartë. Pyetja e dytë: "Kush është i dërguari yt?", varet tek fakti që profeti është ai që na ka dhënë informacion në lidhje me ghajbin. Por pyetja e tretë: "Kush është feja jote?", është në lidhje me pyetjen (e Beni Israilëve ndaj Musës): "Bëj për ne një zot".

21. Praktikat e ehlul-kitabëve dënohen sikurse dënohen praktikat e mushrikinëve.

22. Kushdo që ka braktisur kotësinë (dhe është bërë musliman) dhe është mësuar me disa besime dhe praktika nuk është plotësisht i sigurtë nga pastrimi nga mbetyrinat e këtyre zakoneve sikurse del qartë nga pohimi (i sahabave): "Ne sapo kishim dalë nga kufri".

VAZHDON IN'SHALLAH...

__________________