Nga Aisheja r.anha thuhet: “Pej­gam­be­ri s.a.v.s. ishte duke ngrënë ushqim me gjashtë shokët e vet. Erdhi një beduin dhe e hëngri ushqimin me dy kafshata. Pej­gam­be­ri s.a.v.s. u tha shokëve të vet: “Ja pra ky sikur ta kishte emërtuar (me bismil-lah) do t’u kishte mjaftuar edhe juve (ushqimi i tij)”. (Tirmidhiu thotë: hadith hasen sahih)


Umer ibnu Ebi Selem r.anhuma thotë: “Isha fëmijë dhe nën mbikëqyrjen e Pej­gam­be­rit s.a.v.s. në shtëpinë e tij. Njëherë, para se t’ia fillojmë ushqimit, zgjata dorën në një enë të ush­qimit, por Pej­gam­be­ri s.a.v.s. më tha: “Djalosh, thuaj ‘Bismil-lah’, përmende emrin e All-llahut, ha me dorën e djathtë dhe ha para vetes”. (Muttefekun alejhi)

Safvan bin Assal r.a. tre­gon: “Një çifut i thotë shokut të vet: Eja me mua te ky Pej­gam­ber, dhe shkuam ke i Dërguari i All-llahut dhe e pyetëm për shpjegimin e ajeteve (nëntë mrekullive të mëdha të All-llahut), ndërsa trans­me­tuesi pasi e ka përmendur hadi­thin për ato ajete, thotë: “Në fund të dy e puthën dorën dhe këmbën e Pej­gam­be­rit s.a.v.s. dhe thanë: dësh­mojmë se ti je i Dër­guari i All-llahut”. (Tirmidhiu dhe të tje­rët me sened të vërtetë)