Tema: A lejohet leximi i Kur´anit pa abdes ?

Pyetje: A i lejohet gruas me menstruacione të lexojë ajete nga Kurani për t'u argumentuar me to? A i lejohet gruas me menstruacione të shkruajë ajete nga Kurani apo hadithe të Profetit (paqja qoftë mbi të)?
Përgjigje: Gruas me menstruacione i lejohet:
1- Leximi i librave në të cilët ka ajete kuranore apo ajete të komentuara.
2- Shkruarja e ajeteve kuranorë brenda një teksti të caktuar.
3-Argumentimi me ajetet e Kuranit për një çështje të caktuar.
4-Leximi i ajeteve kuranore në formë lutjeje apo përmendjeje të Allahut.
5- Mbajtja e librave të tefsirit apo e diçkaje tjetër të ngjashme me të, nëse është e nevojshme.
Ibn Xhibrini

Postuar fillimisht nga artonosmani

Sa i perket se a lexohet Kur'ani pa abdes ketu moter Sumeja, kam dy pytje per ju dy pytje .
Nese femra qe eshte ne kohen e hajzit dhe eshte mesuese edhe i meson femijet Kur'an .cfare te beje ajo a guxon ta prek Kur'anin , apo vetem kopertinat me thjesht a guxon t'ua meson ajetet Kur'anore femijeve kur dihet se ajo eshte pa abdes..

Vlla i nderuar sdu zgjas shum inshaAllah vetem une jam pergjegj nje her ma perpara forum per ket pyetje edhe inshaAllah ja adresen mos ta zgjas shum:
http://forumi.kurandhesunet.net/pyet...leximi+kuranit

Kjo ishte pergjigja sa di une per ket ceshtje e ALlahu e din me se miri...

2.

Nese nje femer qe e din Kur'anin permendesh dhe pasi te lind 40 dite eshte pa abdes ,cfare te bej ajo te lexon Kur'an apo te rrin te pret te kalojne 40 dite kur dihet ai qe e din Kur'anin permendesh nese ne muaj se ben hatme ka mundesi te harroj dicka nga Kur'ani pasi qe Kur'ani harrohet lehet edhe pse mesohet shume lehet All-llahu te shperblefte na boni hallall nese diqka u kemi renduar Allahu u shperblefte me xhenetin Firdues .

[/QUOTE]

Leximi i Kuranit nga gruaja lehonë dhe me menstruacione

Në këtë çështje ka mospajtim mes fukahave islamë, prandaj për të qenë më i lehtë kuptimi i çështjes, më poshtë do të flasim rreth saj në disa pika, duke filluar nga gjërat me të cilat fukahatë janë pajtuar e pastaj do të kalojmë në shtjellimin e vendit të mospajtimit.

Së pari: Thënia e duave (lutjeve) të Profetit Muhamed, paqja dhe bekimi qofshin mbi të, sikurse lutjet e mëngjesit e të mbrëmjes, duaja e hyrjes në shtëpi, duaja e daljes nga ajo dhe lutjet e tjera të rëndomta, të cilat bëhen gjatë kohëve dhe situatave të ndryshme, të gjitha këto janë të lejuara të thuhen dhe në të nuk ka ndalesë. Madje, preferohet nga gruaja me menstruacione të vazhdojë thënien e lutjeve të këtilla.

Së dyti: Lutjet si:
1. “BISMILAHI RRAHMANI RAHIM” (në shqip: “Në emër të Allahut Mëshiruesit Mëshirëplotit”);
2. “Ina lil-lahi ve ina ilejhi raxhiun” (në shqip: "Ne jemi të Allahut dhe ne vetëm tek Ai kthehemi!", Bekare, 156);
3. “Rabena atina fi dunja haseneten ve fil ahireti hasenete ve kina adhabenar” (në shqip: "Zoti ynë na jep të mira në këtë jetë, të mira edhe në botën tjetër, dhe na ruaj prej dënimit me zjarr!", Bekare, 201), dhe lutjet e ngjashme, të cilat gjenden në Kuran dhe janë ajete të plota ose pjesë të ajeteve, por përdorën si lutje, janë të lejuara që t`i thotë femra lehonë dhe me menstruacione.

Së treti: Leximi i Kuranit për femrën me menstruacione me qëllim të adhurimit, d.m.th që ajo gjatë këtyre ditëve të ulet dhe të lexojë Kuran si adhurim, ose të përsërisë pjesët të cilat më herët i ka mësuar përmendësh është i diskutueshëm nga dijetarët islamë.

Mendimi i parë: Pjesa dërmuese e ulemave (hanefitë, shafitë dhe hanbelitë) janë të mendimit se kjo është e ndaluar dhe se gruaja gjatë këtyre ditëve duhet të largohet nga leximi i Kuranit, derisa të pastrohet.
Për këtë qëndrim kanë argumentuar me këto argumente:
1. Gruaja e cila është me menstruacione është e papastër dhe është sikurse muslimani i cili bëhet xhunub (pas marrëdhënieve intime), pasi në të dy rastet është i detyrueshëm gusuli (larja e trupit).
Ali b. Ebi Talibi tregon se i Dërguari salallahu alejhi ue selem ua mësonte Kuranin atyre (gjithmonë) dhe nuk e ndante atë asgjë nga Kurani përveç xhunubllëkut.1
2. Transmetohet nga Abdullah b. Umeri, se i Dërguari, bekimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të, ka thënë: “Ajo që është me menstruacione dhe xhunub mos të lexojë asnjë pjesë nga Kurani.”2

Mendimi i dytë: Një pjesë më e vogël dijetarësh (medh`hebi i Imam Malikut) lejojnë që femra me menstruacione të këndojë Kuran. Ky mendim thuhet se është edhe thënie e Imam Ahmedit, por ajo që është më e vërtetuar nga ai është qëndrimi i parë, i moslejimit.
Sido që të jetë, qëndrimi i dytë është zgjedhur nga një numër fukahash, qofshin më të hershëm, ose që kanë ardhur më pas, si Ibën Tejmija, Sheukani dhe me këtë mendim japin fetva shumë nga dijetarët bashkëkohorë. Kurse argumentet e tyre janë:
1. Argumentimi për t’ia ndaluar gruas me menstruacione leximin e Kuranit duke bërë analogji (kijas) me xhunubin është krahasim ndërmjet dy çështjeve që nuk janë të njëjta, pasi njeriu xhunub ka mundësi në çdo moment të pastrohet, kurse gruaja me menstruacione nuk ka mundësi ta bëjë këtë, madje ajo është e mundur të qëndrojë një kohë të gjatë (prej tri deri në dhjetë ditësh) në atë gjendje. Pastaj njeriu xhunub, qoftë burrë ose grua, është i\e obliguar të pastrohet (merr gusul) në momentin kur hyn koha e namazit, për ta falur atë, kurse femra me menstruacione është e obliguar të pastrohet kur të mbaroj koha e menstruacioneve. Prandaj ky kijas nuk është i saktë.
2. Argumentimi me hadithin e lartpërmendur (Ibën Umerit) nuk është i qëndrueshëm, pasi është i dobët dhe nuk mund të argumentohet me të për të ndaluar këtë çështje.
3. Esenca nga e cila duhet të nisemi në këtë çështje është se për t`ia ndaluar gruas me menstruacione leximin e Kuranit duhet të posedojmë argument, me të cilin e ndërtojmë dispozitën e ndalimit (tahrim). Por, kjo nuk është bërë dhe argumentet të cilat janë sjellë nuk janë të qëndrueshme, prandaj mbetet dispozita e përgjithshme, se ajo është e lejuar.
Ibën Tejmija thotë: “Nuk posedojmë argumente të qarta dhe të sakta për t`ia ndaluar leximin e Kuranit gruas me menstruacione.” Ai gjithashtu thotë: “Është e njohur se grave në kohën e Profetit, paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të, u vinin menstruacionet dhe nuk tregohet se ai ua ndalonte atyre leximin e Kuranit, ashtu siç nuk ua ndalonte dhikrin dhe lutjet.”
4. Gjatë kohës së menstruacioneve femra mund të ndeshet në disa situata ku duhet ta mësojë Kuranin, ta përsërisë atë (posaçërisht nëse mëson në medrese ose në fakultet islam) për shkak të provimeve, ose edhe në disa raste specifike si rasti i sëmundjes, i frikës, i rukjes së vetes (fryrjes së vetes me Kuran), etj.. Prandaj, nëse asaj ia ndalojmë këtë, atëherë e kemi ndaluar nga një gjë mjaft e rëndësishme për të dhe e kemi privuar nga shumë dobi për të cilat ajo ka nevojë.

Nga ajo që u tha më lart vërejtëm fuqinë e argumenteve të atyre që thonë se gruas me menstruacione i lejohet të lexojë Kuran, por nëse ajo dëshiron të jetë më e kujdesshme dhe më e matur në këtë, atëherë do të ishte më mirë për të, që ta lexojë Kuranin në këtë kohë (gjatë menstruacioneve) vetëm atëherë kur është e domosdoshme për të dhe kur ajo ka nevojë për të lexuar ashtu siç cekëm në disa raste të lartpërmendura.

Vërejtje: Ajo që do të ishte e nevojshme të përmendet në këtë vend është çështja e prekjes së Kuranit me dorë nga femra me menstruacione. Për shkak se nëse thuhet se asaj i lejohet të lexojë Kuran, nuk do të thotë se asaj i lejohet edhe prekja e Kuranit me dorë gjatë menstruacioneve. Prandaj këto dy gjëra janë të ndara. Prekja me dorë e mus`hafit (Kuranit) për gruan me menstruacione është e ndaluar. Dhe për këtë argumentojmë me ajetin e përgjithshëm, ku Allahu i Lartësuar thotë: “Atë (Kuranin) nuk e prekin, vetëm se të pastrit.” (Vakia, 79)
Për këtë, kur themi se lejohet leximi, është për qëllim leximi përmendësh, përsëritja ose dëgjimi nga dikush që lexon. Kurse nëse ajo duhet ta përdorë Kuranin gjatë përsëritjes, atëherë duhet të ketë kujdes mos ta prekë drejtpërdrejt me dorë, por të vërë doreza dhe ta shfletojë me dorëza, ose ta shfletojë atë me diçka tjetër.
Por nëse ajo lexon ndonjë libër që përmban ajete të Kuranit, Kuranin me përkthim, ose Kuranin me komentim, atëherë lejohet ta prekë atë, pasi Kurani i ndaluar që të preket nga gruaja me menstruacione është mus`hafi, ku gjendet e përmbledhur vetëm fjala e Allahut dhe jo librat e tjerë, ku kemi edhe shkrime të tjera. Allahu e di më së miri!

Alaudin Abazi


[1] Shënon Ebu Davudi, Tirmidhiu, Nesaiu, Ahmedi, Tirmidhiu e cilëson hadithin si hasen sahih, ndërsa Ibën Haxheri thotë se hadithi është hasen dhe mund të argumentohet me të.
[2] Shënon Tirmidhiu, Ibën Maxhe, Darekutniu dhe Bejhakiu. Hadithi është i cilësuar i dobët, ashtu si shtjellohet nga Zejleiu në “Nasbu Rraje” dhe Ibën Haxheri në “Telhisu Habir”. Kurse Ibën Tejmija thotë se hadithi është i dobët me pajtimin e dijetarëve të hadithit.

Leximi i Kuranit pa abdest


Fukahatë janë në ujdi (ixhma) se është i lejuar leximi i Kuranit përmendësh pa abdest, por abdesti në këtë rast është i preferuar (mustehab).1
Imam Neveviu, në një libër që flet rreth normave të leximit të Kuranit, të quajtur “Et-Tibjan fi adabi hameletil Kuran”, thotë: “Preferohet që Kurani të lexohet me abdest, por edhe nëse lexohet pa abdest është e lejuar dhe këtë mendim e ndajnë të gjithë ulematë.”
Po ashtu, ai në një libër tjetër të tij, “El mexhmu”, thotë: “Të gjithë muslimanët janë të mendimit se lejohet leximi i Kuranit pa abdest, mirëpo më mirë është që të marrim abdest për këtë.”
Nga këto citate të lartpërmendura vërejmë se dijetarët në këtë kanë ixhma (konsensus). Argumentet që aludojnë për lejimin e leximit të Kuranit pa abdest janë të shumta, por ne do të përmendim disa:

Së pari: Argumente nga suneti i Muhamedit salallahu alejhi ue selem:
1. Transmeton Kurejbi, robi i Ibën Abasit, Allahu qoftë i kënaqur me ta, se atij i ka treguar Ibën Abasi se me një rast ai kishte bujtur te tezja e tij, Mejmuneja (e cila ishte grua e Muhamedit, salallahu alejhi ue selem). Ai kishte rënë të flinte në një jastëk me Pejgamberin salallahu alejhi ue selem. Ibën Abasi tregon se Pejgamberi salallahu alejhi ue selem kishte fjetur deri nga mesi i natës, pastaj ishte zgjuar dhe me duart e tij filloi të largonte gjumin nga fytyra. Pastaj ai lexoi dhjetë ajetet e fundit të sures Ali Imran, u ngrit, mori abdest në mënyrën më të mirë dhe filloi të falet. Ibën Abasi thekson se edhe ai veproi ashtu si kishte vepruar Muhamedi salallahu alejhi ue selem.2
Në këtë hadith vërejmë se Pejgamberi salallahu alejhi ue selem ka lexuar dhjetë ajetet e fundit të sures Ali Imran pasi është zgjuar nga gjumi dhe pastaj ka marrë abdest për namaz. Nga kjo argumentohet se leximi i Kuranit përmendësh edhe pa abdest është i lejuar.

2. Aishja, Allahu qoftë i kënaqur me të, thotë: “Pejgamberi salallahu alejhi ue selem e përmendte Allahun në çdo kohë.”3
Edhe nga ky hadith shohim se Pejgamberi salallahu alejhi ue selem e ka përmendur (kujtuar) Allahun në çdo kohë, që do të thotë se ky hadith është i përgjithshëm dhe këtu hyn edhe leximi i Kuranit, sepse Kurani është dhikri (përmendja) më i mirë dhe preferohet të bëhet në çdo gjendje, përveç rasteve kur është i ndaluar leximi i Kuranit, si për shembull rasti kur njeriu është xhunub. Pra, edhe ky është një argument se lejohet leximi i Kuranit në vete edhe pa abdest.

3. Abdullah bin Seleme thotë: “Kur kemi hyrë te Aliu, Allahu qoftë i kënaqur me të, unë dhe dy burra prej fisit tonë dhe një burrë prej fisit Beni Esed, Aliu, Allahu qoftë i kënaqur me të, ktheu kokën dhe na tha: “Ju të dy jeni të fortë, prandaj forconi fenë tuaj.” Më pas ai hyri në një kthinë të dhomës, mori një enë me ujë, i futi duart në të dhe i lau, pastaj filloi të lexonte Kuran. Ne nuk u pajtuam me Aliun, Allahu qoftë i kënaqur me të, për këtë (se lexoi Kuran pa marrë abdest), e ai tha: “I Dërguari i Allahut salallahu alejhi ue selem, kur ka dalë nga banja, ka lexuar Kuran, ka ngrënë me ne mish dhe asgjë nuk e ka penguar nga leximi i Kuranit përveç xhunubllëkut.”4

Së dyti: Argumente nga praktika e sahabëve:
Transmeton Ebu Garif El-Hamdhani: “Ishim me Aliun radiallahu anhu në Ruhbe (fshat gjatë rrugës prej Kufës për në Mekë). Ai shkoi në fund të këtij fshati dhe për Zotin nuk e di nëse ka kryer nevojën e vogël apo të madhen, pastaj mori një enë me ujë, i lau duart e tij dhe lexoi një pjesë të Kuranit dhe tha: “Lexoni Kuran përderisa nuk jeni xhunubë, e kur të jeni xhunubë, mos lexoni as një shkronjë të vetme.”5
Nga kjo ngjarje shohim argumentin e qartë se është i lejuar leximi i Kuranit në vete (përmendësh) edhe pa abdest. Prandaj, nga këto argumente që u përmendën, konstatojmë se është i lejuar leximi i Kuranit përmendësh edhe pa abdest dhe për këtë argumentet janë të qarta dhe bindëse.
Në fund të kësaj, dëshirojmë të theksojmë edhe atë se nëse thuhet se leximi i Kuranit pa abdest është i lejuar, kjo nuk nënkupton që ta bëjmë shprehi ta lexojmë atë gjithmonë pa abdest, pasi Muhamedi salallahu alejhi ue selem, edhe pse vërtetohet se ka lexuar Kuran pa abdest, gjithashtu vërtetohet në shumë hadithe të tjera se ai e ka urryer përmendjen e Allahut pa marrë abdest, madje tregohet se ai ka urryer ta kthejë edhe selamin pa qenë me abdest.


Fadil Musliu


[1] Duhet ta kemi parasysh se këtu është fjala për leximin arabisht.
[2] Shënon Buhariu dhe Muslimi.
[3] Buhariu dhe Muslimi.
[4] Shënon Tirmidhiu, Ebu Davudi, Ibni Maxheja, Bejhekiu, Nesaiu, Darukutniu dhe Ahmedi.
[5] Shënon Darukutni, Bejhekiu dhe Abdurrezaku.

Mesa e di un leximi i Kur'anit(me perkthim dhe me komentim shqip)mund te lexohet edhe pa abdes 'mirpo per at qe deshiron me mir esht me marr abdes', ndersa leximi i Kur'anit(arabisht) pa abdes nuk lejohet.

Postuar fillimisht nga NickYs

Mesa e di un leximi i Kur'anit(me perkthim dhe me komentim shqip)mund te lexohet edhe pa abdes 'mirpo per at qe deshiron me mir esht me marr abdes', ndersa leximi i Kur'anit(arabisht) pa abdes nuk lejohet.

Vlla selamu alejkum to argumente qe i kemi sjell ma lart e kan fjalen per leximin e kuranit arabisht pra lejohet mu lexu mirpo mas miri asht me pas avdes edhe kthehu postimit tim te maparshem e inshaAllah ban dobi spari her vetes tme e pastaj juve..
Allahu e din me se miri
selamu alejkum