E shtun 05 janar 2008

Mendimi i prioritar për përulësi është se ajo është - vaxhib. Shejhu i Islamit ibn Tejmija (Allahu e mëshiroftë) duke i cituar fjalët e Allahut: "Kërkoni ndihmë (në të gjitha çështjet) me durim dhe me namaz, vërtet, ajo është e madhe (vështirë), por jo edhe për ata që kanë frikë (Zotin)." (El- Bekare, 45) thotë: "Kjo implikon në ndalesë, për ata që nuk janë të përulur.

Ndalesa bëhet rregull vetëm në rast të refuzimit të obligimit ose veprimi i aktit të ndaluar. Prej kësaj, nëse ata që nuk posedojnë përulësi - meritojnë ndalesë e cila na tregon se përulësia është vaxhib.

Faktin se përulësia është vaxhib e argumenton ajeti i ardhshëm Kur`anor: "?shtë e sigurt se kanë shpëtuar besimtarët, ata të cilët janë të përulur dhe të kujdesshëm gjatë faljes së namazit..."(El- Muminin, 1-2.

Të tillët janë mu ata trashëgimtarët, të cilët e trashëgojnë Firdevsin dhe aty ata janë përgjithmonë." (El- Muminin,10-11)

Allahu i Lart Madhërishëm na tregon se të përulurit do ta trashëgojnë Firdevsin, dhe askush tjetër përveç tyre.

Përulësia është obligim dhe pjesë e namazit dhe kjo nënkupton qetësi dhe përulësi. Ai i cili qukat si gjel gjatë sexhdes, nuk posedon përulësi, dhe nuk e ngrit kokën plotësisht me rastin e kthimit nga rukuja dhe nuk ndalet para se të shkoj në sexhde, nuk është i qetë, sepse qetësia nënkupton temp të matur para veprimit të obligimeve fetare. Njeriu i cili nuk ka qetësi, nuk ka as përulësi në namazin e tij e nëse nuk ka përulësi - ai është mëkatar.

Indikacioni i dytë që përulësia në namaz është - vaxhib është edhe rasti kur Pejgamberi s.a.s.v. u ka theksuar njerëzve vërejtjen që e kanë ngrit shikimin nga qielli gjatë namazit. Ai veprim është kontradiktor me përulësin. (Mexhmu'a-l-Fetva, 22/553-558)

Prej fadileteve- mirësive të përulësisë në namaz është edhe tërheqja e vërejtjes ndaj atyre që e lënë këtë. Pejgamberi i Allahut s.a.s.v., thotë: "Allahu i Lartë i ka obliguar pesë kohë të namazit. Kush merr abdesë mirë dhe falet në kohë, e plotëson rukun dhe posedon përulësi perfekte, Allahu u ka premtuar falje. Ai i cili nuk e bënë këtë, nuk ka premtim për falje; nëse Allahu donë e falë, e nëse donë e dënon."(Ebu-Davudi, nr. 425 dhe Sahihu-l-Xhami'3242)

Nëse i analizojmë veprat që na ndihmojnë në përulësi në namaz, mund ti ndajmë në dy grupe:

Grupi i parë: Ti përmbahemi asaj që na ndihmon dhe na e forcon përulësinë në namaz.

Grupi i dytë: Ti mënjanojmë apo ti largojmë të gjitha gjërat që na e dobësojnë apo pakësojnë përulësinë në namaz.

Shejhu i Islamit Ibn Tejmija (Allahu e mëshiroftë), na e sqaron dhe na tregon veprat që na ndihmojnë që të realizojmë përulësin në namaz dhe thotë: " Dy gjëra na ndihmojnë që të realizojmë përulësin: dëshira e fortë që të bëjmë atë me çka jemi të obliguar dhe dobësimi i dekoncentrimit."

Dëshira e fortë që të veprojmë atë që e kemi obligim në fe duket në rëndësinë e njeriut që të koncentrohet në atë se çka është duke thënë dhe duke bërë, duke u thelluar në domethënien e ajeteve te Kuranit, duave, dhe duke e pas parasysh se ai flet me Allahun e Lartësuar sikurse që e sheh (sepse kur ngritët që të falet, robi me të vërtet flet me Zotin e tij).

Ihsan do të thotë ta adhurosh Allahun sikurse që e shohim, sepse nëse ne nuk e shohim, me të vërtet Ai na sheh neve!"

Sa më shumë që robi e shijon ëmbëlsinë në namaz aq më shumë do ta tërheq namazi atë. Kjo prapë do të varet nga fuqia e imanit të tij. Ekzistojnë mënyra të ndryshme që imani të rritet. Për këtë Pejgamberi s.a.s.v. e ka pas zakon të thoshte: " Në botën tuaj, dy gjëra më janë më të dashura: gratë dhe parfumi, ndërsa gëzimi i zemrës sime është në namaz." Në një hadith tjetër ka thëne: "O, Bilall, eja që të pushojmë me namaz, e nuk ka thënë që të pushojmë prej tij (namazit)."(Nesai, Ahmedi, Ibn Sa'd)

Dobësimi i dekoncentrimit (gjatë kohës së namazit) nënkupton rëndësinë që ne ti largojmë të gjitha ato që na tërheqin mendjen nga Allahu i Lartë Madhëruar dhe na largon vëmendjen prej namazit. Kjo ndryshon apo dallon prej personit në person, varësisht prej vesveseve që i ka prezente. Varet prej shkallës së dyshimit, dëshirës dhe mundësisë së zemrës që ti kundërvihet të ndaluarave. (Mexhmu'a-l-Fetva,22/606-607)

Ebu Hurejra r.a. transmeton: "I Dërguari i Allahut s.a.s.v. ka thënë:" E para për çka njeriu do të pyetet në ditën e gjykimit është namazi, pra nëse namazi i tij është në rregull dhe i pranuar ka shpëtuar dhe ka korrë sukses. Por nëse namazi tij nuk i pranohet ka humbur dhe është shkatërruar." (Tirmidhiu, hasen)

Fshehja e përulësisë

Hudhejfe r.a. e ka pas zakon të thoshte: Ruaju nga dyfytyrësia në përulësi". Prandaj e pyetën:"?ka është ajo dyfytyrësia në përulësi?" U përgjigj: "Kur trupi nga jashtë paraqet përulësi e cila nuk rrjedh nga zemra."
Fudail ibn Ijjad ka thënë:" ?shtë keq ta shohësh njeriun se si nga jashtë paraqet frikë respekt , të cilën nuk e posedon zemra e tij."

Dikush e ka parë një njeri duke treguar përulësi me trup dhe supet e tij, dhe iu afrua e i tha:"përulësia është këtu" duke treguar në zemër, " e jo këtu, duke ia rrahur krahët.*El-Medarixh,521/1)

Ka thënë Ibnu-l-Kajjimi (Allahu e mëshiroftë), duke e sqaruar dallimin në mes përulësisë të besimit të vërtet dhe përulësia dyfytyrëshe. Përulësia e besimit të vërtetë është kur zemra e tij e cila është, e vetëdijshme dhe e përulur para madhështisë dhe lavdisë së Allahut, dhe është e mbushur me frikë respekt, frikë dhe drojë, kështu që zemra është plotësisht e përulur para Allahut dhe e thyer, pasi që është me frikë, drojë, dashuri dhe i njeh mirësitë e Allahut dhe mëkatet e veta. Nuk ka dyshim që përulësia e zemrës do të përcillet edhe te gjymtyrët tjera të trupit. Frika e rrejshme shpalohet me lëvizje të falsifikuara pa pjesëmarrjen e zemrës.

Ashtu disa prej sahabëve kanë kërkuar strehim te Allahu me fjalët: O Zoti imë kërkoj strehim tek ti nga përulësia e rrejshme. E kur janë pyetur çka është kjo përulësia e rrejshme , janë përgjigjur: "Se trupi duket i përulur, e në zemër nuk ka përulësi! Robi vërtet i përulur i ka lënë epshet fizike dhe zemra e tij është e mbushur me dritën e Allahut të Lartë. Epshet janë fikur për ndjenjën e madhe të frikë respektit e cila e mbush zemrën e tij. Trupi është i qetë, e zemra bëhet e rehatshme. Robi ndien siguri me Zotin e tij derisa Allahu lëshon rehati në të.

Dhe sa për teprimin (ose zmadhimin) dhe përulësin e hipokrizisë, ky është qëndrimi i një personi i cili dëshiron të tregohet para të tjerëve, derisa në thellësinë tij ende është i mbushur përplot me epsh. Ashtu që nga jashtë paraqet përulësi, por gjarpri i fushës dhe luani i malit rrinë me të duke e shikuar për gjah. (Kitabu-r-Rub, faqe. 314, Daru-l-Fik, Jordani)

Përulësia në namaz arrihet kur zemra lirohet dhe namazliu koncentrohet në mënyrë speciale në namaz, të gjitha të tjerat i anashkalon dhe i lënë anash. Vetëm atëherë zemra gjen prehje dhe lumturi në namaz, të cilën e vërteton i Dërguari s.a.s.v. "Gëzimi i zemrës time gjenden në namaz." (Tefsiri i Ibn Kethirit, 5\456. Hadithi gjendet në Musnedin e Ahmed Ibn Hanbelit, nr. 3\128, ne Sahi-l-Xhami, 3124)

Allahu i Lartë thotë: "El-hasi'ine ve-l-Hasi'at (Njerëzit dhe gratë të cilët janë të përulur para Zotit të tyre), dhe i përshkruan në shkallën e atyre që janë të zgjedhur. Dhe thotë se për ta ka përgatitur falje dhe shpërblim të madh (Xhennet). Kur'an, El-Azhab, 35

Njëra nga dobitë që i ka namazliu nga përulësia është se ia lehtëson namazin atij. Thotë Allahu: Kërkoni ndihmë (në të gjitha çështjet) me durim dhe me namaz, vërtet, ajo është e madhe (vështirë), por jo edhe për ata që kanë frikë (Zotin ). "Kur'an ,El-Bekare, 45

Besimtarët e vërtet janë, ata që i përulen Allahut, kanë frikë dënimin e Tij dhe besojnë në premtimin dhe vërejtjet e Tij. Kjo do të thotë se namazi është më të vërtet i vështirë, përveç atyre që posedojnë përulësi. (Tefsir Ibn Kethiri, 1\125)

Përulësia është me të vërtet shumë e rëndësishme, por megjithatë lehtë del nga zemrat e njerëzve, sidomos në kohën në të cilën jetojmë. I Dërguari i Allahut s.a.v.s. ka thënë : "Gjëja e parë që do të ngritët (që do të merret) prej ketij Umetit eshte perulesia, derisa të shohësh asnjëri nuk ka përulësi ." (Transmeton Et-Tebarani në El-Kebir dhe sunedi tij është i mirë. Gjithashtu shiko në Sahih-l-Terbib, faqe. 543 dhe thotë se është sahih)
Bota Islame, Lajme, Tema Islame