xhihadi Shkruan "Nuk falja namaz rregullisht dhe harrova se ku gjendet xhamia.Disa nete para fillimit te Ramazanit te vitit 1999,rashe te fleje si zakonisht.Isha ne shtepine time.Pashe qudi ne gjume.Isha ne shtrat dhe flija.Pastaj me erdhi gruaja ime dhe filloi te me zgjoje.Bertita:qfar don! Por befasia ishte se ajo nuk mund ta degjonte zerin tim. U mundua te me zgjoje perseri, e une perseri, parashtroja pyetjen e njejte, kurse ajo edhe me me tutje nuk me degjonte. Shkoi e frikesuar dhe thirri motrat dhe vellezerit e mi. Shkuan dhe u kthyen me nje mjek. Befasia tjeter ishte se edhe ai nuk kishte mundesi te me degjoj. Me kontrolloi dhe u tha se kam vdekur. Ata filluan te qajn dhe te merziten per mua edhe pse une nuk kisha vdekur.Por nuk e degjonin zerin tim. Keshtu i shikoja gruan time dhe vellezerit e mi duke u folur atyre, por ata edhe me tutje nuk me degjonin. Degjoja se si bisedonin per xhenazen time. Me derguan drejt varrezave, kurse une i bertitja secilit qe kalonte prane meje se jam gjall dhe se nuk kam vdekur, por asnjeri prej tyre nuk me pergjigjej. Pastaj me pergatiten dhe me pastruan dhe shkuan ne xhami qe te me falin namazin e xhenazes. Ateher i fola imamit dhe i thash se jam gjalle dhe se nuk kam vdekur, por imami nuk u pergjigj. Une madje i degjoja ata dhe i shikoja, kurse ata me injoronin. Pas namazit me derguan drejt varreve dhe filluan ta pergatisin varrin tim. Me futen ne nje grop. I bertita te fundit qe pashe, ndermjet tij dhe mua ishin derrasat... I thash se nuk kam vdekur dhe mos me varros. Nuk mu pergjigj. Mbi mua hudhnin dhe. Mu kujtua fjala e MUHAMMEDIT s.a.v.s Me te vertet i vdekuri i degjon hapat. Degjova hapat e tyre deri sa largoheshin prej meje. Ateher u vertetova se jam ne nje hapesir te erret. Me erdhen dy veta dhe njeri u ule te kembet e mija, kurse tjetri te koka. Me pyeten: Kush eshte Zoti? Nisa te them: Zoti im eshte... Zoti im eshte... Edi se kush eshte Zoti im, por nuk e di se si kam harruar.Gjithashtu me pyeten:se cila eshte feja ime, kurse une e perserisja te njejten gje por nuk mundesha te kujtohem. Ne koken time me silleshin familja, vetura dhe shitorja ime. Pastaj erdhen me nje qekan te madh dhe me goditen aq shume ne ball sa qe bertita dhe i zgjova ata qe flinin ne shtepi... Qke, pse po bertet? Zgjohu!, filloi te me therras gruaja ime. E kuptova se krejt kjo kishte qen vetem enderr dhe menjeher pas zgjimit degjova ezanin e sabahut. Mu percaktua edhe nje jete, kurse kjo enderr qe shkak per udhezimin tim dhe te kapurit fort per fen, zvoglimin e haramit dhe te gjerave qe me largojn nga Xhenneti. Elhamdulilah, pranova nenshtrimin ndaj All-llahut! Tani jetoj ne lumturi dhe rehati te plot se bashku me gruan, femijet dhe vellezerit e mi. Lus All-llahun qe te ma merr shpirtin duke qen i nenshtruar ndaj Tij. "