Përmbajtja:



- Hyrje
- Jusuf el-Kardavi
- Përcaktimet e Kardavit
- Kardavi dhe Selefitë
- Toleranca ndaj pasuesve të Bidatit
- Bashkëpunimi në atë që përputhemi
- Kuptimi i prioriteteve te Kardavi
- Kardavi dhe rruga e mesme
- Kardavi dhe transmetimet nga Sunneti
- Shikimi i Allahut te Kardavi
- Ndarja e Sunnetit në Sunet legjislativ dhe jolegjislativ
- Mendimi i Kardavit në lidhje me cilësitë e All-llahut
- Kardavi dhe veçoria e lartësisë së All-llahut
- Kardavi mendon se nuk duhet të flitet rreth cilësive të All-llahut
- Kardavi dhe mosbesimtarët
- Kardavi mosbesimtarët [të krishterët] i konsideron prej vëllezërve tanë
- Kundërshtimi i termit “xhizje”
- Bazuar në qytetërim, te Kardavi pasuesit e Librit janë muslimanë
- Kardavi shfaq dashuri ndaj jobesimtarëve
- Kardavi i respekton fetë e tyre të devijuara
- Lufta jonë kundër çifutëve nuk është për shkak të besimit të tyre
- Qëndrimi i Kardavit kundrejt Rafidave/Shi’itëve
- Kardavi dhe Sufitë
- Fetva e çuditshme
- Fetvaja më e shpeshtë dhe më e rrezikshme është fetvaja në lidhje me lejimin e të uruarit të krishterëve kërshëndellat dhe vitin e ri
- Kardavi dhe çështjet e femrës
- Kardavi dhe zgjedhja e tij për zbulimin e fytyrës dhe duarve të femrës
- Te Kardavi femra ka të drejtë të votojë dhe të kandidohet
- Kardavi përkrah përzierjen e meshkujve dhe femrave
- Kardavi e lejon përshëndetjen me dorë me femrat e huaja
- Kardavi lejon që muslimanja të aktrojë
- Shembuj të tjerë të lëshimeve në fetva
- Lejimi i lëshimit të rrobave nën nyejt e këmbëve
- Pohimi se lëshimi i mjekrës nuk është detyrë
- Lejimi i këngës, muzikës dhe filmave
- Këshilla e fundit




Hyrje



Falënderimi i takon vetëm All-llahut. Atë e madhërojmë, prej Tij ndihmë dhe falje kërkojmë. Strehohem tek All-llahu nga e keqja e vetëve tona dhe veprave tona. Kë e udhëzon All-llahu, askush s’ka për ta humbur, ndërsa kë e humb All-llahu, s’ka kush që e udhëzon.



Dëshmoj se nuk ka Zot tjetër pos All-llahut, që është Një dhe i pashoq, dhe dëshmoj se Muhammedi është rob dhe i Dërguari i Tij, sal-lAll-lahu alejhi ve el-lem.



Ky është një libër rreth njeriut, emri i të cilit është shumë i njohur nëpër gazeta dhe revista, libra dhe radio, dhe kohëve të fundit është i pranishëm edhe në kanalet satelitore. Ka vite që ky njeri nuk pushon. Ai shkruan, mban ligjërata, dialogon etj… Rezultati i kësaj pune janë librat dhe artikujt e shumtë, si edhe intervistat dhe debatet. Për këtë edhe ka fituar dituri, siç është bërë e ditur. Për këtë shkak, zgjodha që me këtë studim të përfshij zellin e viteve të mëparshme. Duke ia drejtuar këtë studim dhe të tjerat si kjo pjesëtarëve të Ummetit, të cilët përfaqësojnë pararojën e së ardhmes sonë, që të kemi njohuri dhe argument rreth këtyre personaliteteve që kanë hipur në minbere dhe qëndrojnë në ballë të ummetit, dhe që të dimë çka i mbështet ata dhe çka i kundërshton ata.



Personaliteti për të cilën do të flasim është Dr. Jusuf el-Kardavi. Ai është pishtari që e njohin pjesëtarët e këtij ummeti, për shkak të aktiviteteve të shumta e të ndryshme të tija. Jam përqendruar në të, sepse nuk ka ndonjë studim tjetër që e zbulon ideologjinë, drejtimin dhe përmbledhjet e qëllimeve të thukëta të individëve nga ky umet, të cilët janë pjekur dhe shikojnë punimet e tyre shkencore e librat të përhapura rreth vetes, e që në të vërtetë për këtë person nuk dinë shumë. Dëshirova që ky studim të jetë i thukët dhe i lehtë, për t'u informuar rreth personalitetit të Kardavit, akides së tij dhe drejtimeve të ndryshme të tij. Synova që mos të zgjatem në diskutime të shumta dhe në replika të pjesshme, që të mos i mërzis lexuesit. Për këtë shkak, ky studim është përqendruar në udhëzimet që shpjegojnë personalitetin e Kardaviut nga të gjitha aspektet, krahas nxjerrjes së disa teksteve nga librat dhe komentimet e tij në atë që Kardavi ka rrëshqitur. Në të shumtën e rasteve, lexuesit drejtohen te burimet dhe studimet më të gjera lidhur me çështjen që Kardavi ka përmendur.



Natyrisht që unë nuk e vendosi veten time si gjykatës të veprave dhe thënieve të Kardavit bazuar në ambiciet dhe prirjet e mia. Gjykatës në këtë çështje është Libri i All-llahut dhe Sunneti i të Dërguarit të Tij, sal-lAllahu alejhi ve sel-lem. Ato janë argumente kundër çdo muslimani dhe kjo është evidente edhe në këtë studim, siç do të vijojë. Dije se unë po transmetoj thëniet e Kardavit tekstualisht dhe me të gjitha margjinat e librave të ndryshme të tij.



Në fund, besoj që kemi shumë nevojë për këso studimesh, që vlerësojnë shumë personalitete me ndikim në rrugëtimin e ummetit Islam. Natyrisht që këta persona bëjnë përpjekje dhe aktivitete të ndryshme. Në disa raste ia kanë qëlluar të vërtetës, në disa raste kanë gabuar. Dëshirojmë që gjeneratat e ardhshme t’i njohin këta njerëz dhe drejtimet e tyre, që të mos mashtrohen nga ata për shkak të konfuzionit dhe mirësjelljes.



E lus All-llahun të përfitojmë nga këtë [studim] dhe studime të ngjashme, dhe të më shpërblejë mua dhe ata të cilët e lexojnë. Selami dhe salavati qofshin mbi Muhammedin, sal-lAllahu alejhi ve sel-lem, mbi familjen e tij dhe mbi të gjithë sahabët.



Shejh Sulejman Salih el-Harrashi




Jusuf el-Kardavi



Kardavi numërohet ndër anëtarët më të rëndësishëm të lëvizjes “Vëllezërit Musliman” [Ihvanul Muslimin]. Ka pasur aktivitete të mëdha në promovimin e thirrjes së kësaj lëvizjeje brenda Egjiptit, kur ka qenë aty, si edhe jashtë tij, veçanërisht në Katar. Kjo thirrje ka lënë gjurmë në anëtarët e kësaj lëvizjeje, meshkuj dhe femra, për shkak të qëndrimit të tij një kohë të gjatë në mesin e tyre.



U ndikuan nga fetvat e tij, që i përgjigjeshin epsheve të shpirtit të tij, si lejimi i muzikës, aktrimi, teatrot, toleranca e madhe në pyetjet e ndryshme që kanë të bëjnë me femrën, siç do t’i shtjellojmë më poshtë.



Aktiviteti i Kardavit nuk ka qenë i kufizuar vetëm në shkrimin e librave, por ai ka marrë pjesë edhe në mjetet e informimit audio-pamore dhe të shtypit. Është pjesëmarrës në kanalin satelitor el-Xhezira, e cila ia ka ndarë një program javor me titullin “Sheriati dhe Jeta”, të cilën Kardavi e ka shfrytëzuar shumë për t’i përhapur idetë, mendimet dhe fetvat e veta. Prej aktiviteteve të fundit të Doktorit (Kardavit) është edhe pjesëmarrja në internet, nëpërmjet faqes të titulluar "Faqja e Kardavit". E gjithë kjo na orienton tek lavdërimi i këmbëngulësisë, durueshmërisë dhe aktivitetit në rrugën e përhapjes së ideve të tij që ai i përfaqëson.



Nuk ka dyshim që tendenca e Kardavit për “lehtësimin” e çështjeve të ndryshme islame bëri që të ketë shumë pjesëmarrës në përhapjen e emrit të tij dhe arritjen e një reputacioni të lartë. Mjetet bashkohore të komunikimit, me të gjitha llojet e veta, i ka hutuar përhapja e idesë së pranuar nga Kardavi[1], përkundër idesë së pastër e të jofalsifikuar, e cila nuk i flejti në zemër atij. Gjendja e këtyre mjeteve të informimit e përsërit thënien e njohur: “Kjo nuk është nga dashuria ndaj Kardavit, por nga urrejtja ndaj…”



--------------------------------------------------------------------------------
1. Në këtë periudhë bashkëkohore, ky ummet është sprovuar me paraqitjen e njerëzve të cilët nuk janë të denjë për dijetarë. Nën sloganin e "reformës dhe ripërtëritjes" e shtrembërojnë sheriatin. Me emrin e “Fikhut të lehtësuar” shkaktojnë huti, ndërsa me emrin e “ixhtihadit” hapin derën e vulgarizimit.

--------------------------------------------------------------------------------

E kanë lënë pas dore Sunnetin me arsyetimin e ”të kuptuarit të prioriteteve”, dhe i morën jobesimtarët për miq "për ta përmirësuar imazhin e Islamit”.


Në krye të kësaj bashkësie qëndron “myftiu i programit satelitor”, Jusuf Kardavi, i cili angazhohet në përhapjen e kësaj ideje nëpërmjet satelitit, internetit, konferencave, ligjëratave dhe librave.



Në këto fleta do t’i qesim në shesh përmbledhjet e ideve që ky njeri i promovon, me qëllim që ta këshillojmë ummetin, ta heqim përgjegjësinë e urdhërimit për të mirë dhe ndalimit nga e keqja, dhe të paralajmërojmë për këtë njeri dhe për pasojat që mund të ndodhin nga pranimi i ideve të tija të pathemelta. Nuk do të polemizojmë shumë, sepse ajo që përmendet këtu, është e mjaftueshme dhe e qartë, madje edhe për muslimanët që nuk kanë dije të madhe.



E lusim All-llahun që të na forcoj në Islam dhe Sunnet, të na ruajë nga këto mendime dhe nga mbështetësit e tyre, dhe të na bëjë ithtarë të palëkundur të rrugës së të Dërguarit, sal-lAll-llahu alejhi ve sel-lem, dhe të shokëve të tij. Përshëndetjet dhe selami qofshin mbi të Dërguarin e All-llahut, mbi familjen dhe mbi shokët e tij.



Shejh Nasir Hamed




Përcaktimet e Kardavit



Ashtu siç u informuam nga biografia e Kardavit, ai është anëtar i lëvizjes “Vëllezërit Musliman” (Ihvanul Muslimin). Siç është e njohur, kjo lëvizje e ka cilësinë e përkushtimit fanatik ndaj themeluesit të kësaj lëvizjeje Hasan el-Benna.



Anëtarët e kësaj lëvizjeje, me këtë “Imam”, i kanë kaluar kufijtë e njerëzisë drejt ekstremizmit. Ata filluan t’i mbronin dhe t'i interpretonin gabimet e qarta të tija. Në mbrojtjen që ia bëjnë atij mbështetet pagabueshmëria, edhe pse e thonë të kundërtën.



Vijon…

selam alejkum.

kur te folim per dijetar duhet mas pari te jemi ne rangun e tyneve, nuk osht e nevojshme te akuzohen dijetaret dhe te bëhet fitne,per at pun folin dijetaret dhe jo xhemati.

esselamu alejkum

Vella mimopr, vellau El-Muxhahid nuk po flet sipas mendimit te tij personal mirepo sigurisht eshte duke fol me fjalet e dijetareve te rangut me te madh se sa jusuf kardavi.

eseelamu aleikum mir e ka mimopr ,nuk ka nevoj të flitet për dijetarë në kte menyr qoft edhe të rangut të ult se dijetarët tjer. kjo nuk ëseht arsye për me akuzu j kardawin All'llahu e meshiroft ,ne në krahasim me jusuf kardawin All'llahu e meshiroft Askushi! ate që e than dijetart për jusuf kardawin e kan thën dhe fjala e thënë nuk kthehet mbrapa. Në vend se të mburremi ne me dijetarë që i kemi ne i shpalosim lëshimet e tyre! subhanallah kjo ësht e barabart me përgojimin. per ket pun siq tha edhe vllau folin dijetaret dhe jo xhemati!
Ne nga Kardawi marim ate qe është e mirë dhe nuk e marim ate që nuk ësht e mir .Sa për muzikën, aktrimin, tolerancen e madhe në lidhje me femrën dhe teatrot të gjith e dim se ato jan harame . Mirpo sa i përket retorikes, mendimit të lir dhe menyren si ai i qaset problemeve ësht për tia mar lakmi a?

Es selamu alejkum

Askush nuk ka fol për dijetarë, mirpo dijetarët kanë fol për dijetarët, a shumë vështir është të kuptohet kjo gjë?! Apo nuk kuptohemi edhe SHQIP!!! Se ku qëndron problemi, kuptojeni vet.
Jo vëlla askush spo arsyetohet mirpo ti nuk e ke lexu mire shkrimin e vellaut sepse aty ka emra të dijetarëve, mirpo nuk e di kënd e konsideron dijetarë ti, këtu qëndron problemi, se kur dijetarë sikur Shejh Albani, Shejh Uthejmini, Shejh Ebu Katade etj., e kanë kritiku dhe e kanë këshillu ta len atë rrugë Kardavi, çka mbetet kur një i ri vjenë dhe thotë "o Alban dhe ju dijetarë tjerë mos bëni gibet (përgojim)" kurse dihen fare mire gabimet fatale te Jusuf Kardavit qe e pasojn shumë njerëzi qe janë pasues edhe të epshit në disa raste, se me deshtë ata me qenë pasus të dijetarëve të Ehli Sunnetit sikur Ibn Tejmijja, Ibn Kajjimi etj., do t'iu kishte bërë haram edhe epshi i vetëm që nuk mund të largohen prej tij ta veprojn, mirpo kjo nuk ju pëlqen atyre, u pëlqejn dijetarë të "butë" që ia bëjnë hallall kamaten, muziken etj.,

Nuk është përhapje e të metave kur p.sh Ibn Hazmi r.a ka gabu dhe ka thënë se muzika nuk është haram, kurse krejt dijetarë pa prejashtim të Ehli Sunneti e kanë kundërshtu duke e përmend me emër që ka gabu në këtë çështje dhe nuk lejohet të pasohet në çështjen e muzikes. A të themi tash se Ehli Sunneti e ka përgoju dijetarin e madh Ibn Hazmin?!

Jo vëlla, për t'i marr lakmi në çdo fushë apo lëmi është Ibn Tejmijjes, që në moshë 18-19 vjeçar ka qenë Mufti që njerëzit kanë kërku Fetva prej tij, dhe kur ka debatu haptazi para masës së njerëzve me sufit, kanë mbet me gishta në gojë xhemati sesi i ka mposht sufit me argumente bindese dhe nuk kanë qenë në gjendje ta vazhdojn debatin derisa të gjithë të pranishmit e shohen se hakku ishte me Ibn Tejmijjen. Apo kur Ibn Kajjimi shkoi një ditë me vrapë te hoxha i tij dhe i tha: O hoxha jonë, kamë lajme të mira, ai që të ka burgos (kundërshtari më i madh i Ibn Tejmijjes që e ka fut në burg) ka vdek. Ibn Kajjimi priste që Shejhu të gëzohet, por jo! Shejhu e qortoi dhe i tha pse po gzohesh, u vesh dhe shkoi te shtëpia e atij njeriut dhe i tha familjarve të tij: "Prej sotit nese keni nevoj për diçka dhe nuk vini te unë, do të hidhërohem. Prej sotit unë jam babai juaj." Prej asaj dite Ibn Tejmijja ka qenë më i dashuri i tyre, kurë e kanë pa sinqeritetin, fisnikërin dhe drejtësin e Shejhut. Pra kur flasim për "lakmi" të lutëm lëre fare, se ka davetgji dhe dijetarë me qindra që e meritojn të flasim për ta, para se të arrim te Jusuf Kardavi i cili nuk konsiderohet prej dijetarëve të mëdhej.

esselamu alejkum

Vellau Gjeniu i Vogel
Vella nuk eshte gibet (pergojim) nese flasim per fetfat e nje "dijetari".
qeshtja e Jusuf Kardavit nuk eshte qeshtje e fetfafe te tij per muziken etj, mirepo ai ka lejuar disa gjera te clat te shpien ne kufer, siq eshte lejimi i shitjes dhe konsumimit te alkoholit per qafirat ne Kuvajt etj.

selamualejkum we rahmetullah

Allahu te shperblefte vella per kete material , postoje te gjithen se eshte shume i vlefshem qe ia qete ne lendin disa(jo krejt) nga fetwat e epshit e jo te Islamit te Kardavit.

Allahu te ruajt ty dhe te gjithe myslimanet dhe na befte nga ata qe e marrim Ilmin nga dijetaret e selefit .Dhe mos Harroni se nuk ka vleren e vet dhe nuk veprohet nje veper per pa pasur dituri,prandaj siq na keshillojne selefet e pare shiqoni nga po e merreni ate dituri se neser do dilni para Allahut subhanhu we teAla e nuk do kete mundesi te ju ndihmoj askush ju as kardavi as filani e as halani perveq veprave te juaja.

selamualejkum we rahmetullah
hasani

__________________
Ka thene Pejgamberi alejhiselam:“I mjafton njeriut nga e keqja, përçmimi i vëllait të tij musliman”

Hasen el-Basriu thote:”Mos i shoqeroni bidatçinjte, as mos hyni ne debat me ta, e as mos i degjoni ata.”

EL-MUXHAHID ALLAHU TA SHPERBLEFTE PER KETE MATERIAL

Selam Alejkum vella e lexova krejt tekstin prej fillimit deri ne fund une per Yusuf Kardavin une nuk kam kompetenca me fol se une nuk jam ne at rank me dijetar po deshta me ma spjegu qet fjalen se nuk po e kuptoj qe e kam selektu me te kuqe. Allahu na udhezofte Selam Alejkum

__________________
Kërkoje zemrën tënde në tre vende:
1- Kur të dëgjosh Kur'an
2- Në rrathët e përkujtimit [të Allahut] [vendtubimet e diturisë, mexhliset] dhe
3- Kur të jesh i vetëm
Nëse nuk e gjen atë në këto vende, atëherë lute Allahun të të bekojë me dhënien e një zemre, se vërtet nuk ke zemër

we alejkumuselam we rahmetullah.

Nese e ke llafin per tekstin time ateher aty ka vetem keshilla ,nese e ke fjalen per tekstin e El-Muxhahidit ateher ajo qka ka paraqit ai eshte vetem fillimi i ati liberthi per Kardavin. Nuk eshte patjeter me kan dijetare me i pa gabimet e dijetareve, ndoshta nese ato jane mesele te thella te fese si te Hadithit apo Usulit duhet njeriu te kete shume dije per me fole per to , mirpo kur e shef qe kemi te bejme me Muzike , Kamat etj qe ndalohen me Kuran dhe Sunet , e fjale te dijetareve sa dush nuk eshte problem.Pastaj ne nuk flasim gje nga vetja jone ,krejt keto gabime te Kardavit fjale per fjale jane sqaruar nga dijetaret,qe kan qene nga dijetaret me te medhenje qe ka pa historia Islame dhe kane lene gjurme ne te(Imam Albani, Uthejmini ,bin Bazi etj).Veq saber deri ta poston te gjithen vellau e pastaj nese ke diqka mund te pyesesh.

Pastaj:
po vella , por kjo eshte mesele e gjate qe eshte shkru me nje fjali , por une po ta postoj nje perkufizim te asaj se kush eshte thirres selefij dhe qka eshte thirrja selefite.Pastaj nese ju prap keni diqka ,jeni te mireseardhur, inshaAllah jemi mire deri ateher.




Eshtë pyetur Dijetari i Shekullit Muhammed Nasirud-din El-Albani (rahimehull-llah).

Pyetja:


Kush është thirrja selefije (e të parëve tanë të mirë) ?


Pergjigje:


Vetëm All-llahut s.u.t. i përkasin falenderimet. Atij i shprehim mirënjohje e falenderime të pafundme dhe vetëm prej Tij kërkojmë ndihmë e mbështetje.

Atij i drejtohemi për mbrojtje, Atij i lutemi plot përulësi për falje të gabimeve tona.
Të devotshmin që All-llahu s.u.t. e udhëzon në të vërtetën askush e asgjë nuk mund ta lëvizë nga udha, dhe Mizorin që All-llahu s.u.t. e lë të humbur e në errësirë askush e asgjë nuk mund ta udhëheqë në shtegun e së drejtës.

Dëshmoj se, veç All-llahut s.u.t, nuk ka Zot tjetë që të meritojë të adhurohet dhe dëshmoj, gjithashtu, se Muhammedi (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) është rob dhe i Dërguar i Tij.

Nuk ka dyshim se fjalët më të mira janë fjalët e All-llahut s.u.t. dhe udhëzuesi më i mirë në të Vërtetën, është udhëzimi i Muhamedit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem), gabimet më të mëdha janë shpikjet në Fe, kështu që ç`do shpikje e tillë është bidat, dhe ç`do bidat është humbje e ç`do humbje te çon në zjarr.


…........Unë nuk jam asgjë më tepër sesa një nxënës i dijes dhe ç`do nxënës i dijes duhet të ketë parasysh fjalën e Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam), ku thote:
Komunikoni prej meje qoftë edhe një fjalë, Tregoni edhe prej (të dhënave të) bijve të Izraelit dhe s'ka problem, por kushdo që gënjen për mua me vetëdije le të përgatisë ndenjësen e tij në zjarr.

Duke u mbështetur në këto fjalë dhe duke iu përgjigjur këtij teksti Profetik e plot teksteve të tjera të shumta, transmetuar në Librin e All-llahut s.u.t. dhe në hadithet e të Dërguarit të All-llahut s.u.t. marrim mundimin t'u komunikojmë njerëzve atë që ndoshta nuk e dinë dhe kjo jo se kemi arritur që të tjerët të kenë mendim të mirë për ne.

C`ështja nuk është kështu. Kur dëgjoj fjalë të tilla, më kujtohet një shembull i vjetër mjaft i njohur mes letrarëve:

Me të vërtetë bugathja (nje lloj zogu, ose Arabeli) në tokën tonë bëhet shqiponjë.

Ndoshta ndonjëri nuk e di se qëllimi i kësaj fjale është që të shprehë se bugathja është një zog i vogël që s'ka vlerë, por që shndërrohet në shqiponjë tek njerëzit për shkak të injorancës së tyre ndaj forcës së shqiponjës dhe madhështisë së saj.

Ky shembull është më se i vërtetë për shumë njerëz, të cilët thërrasin me të drejtën e të vërtetën apo pa të drejtë e gabim në Islam. Porse All-llahu s.u.t. e di se toka është zbrazur nga dijetarët, e gjithë toka islame përveç individëve të pakët, për të cilët ia vlen të thuash se filani është dijetar, siç ka ardhur në hadithin sahih të cilin e ka përmbledhur Imam Bukhari në sahihun e tij, hadith që transmetohet nga Amr ibn El As (radiall-llahu anhu), i cili thotë: Tha i Dërguari i Allahut s.u.t:
Me të vërtetë All-llahu s.u.t. nuk e largon dijen duke e larguar atë nga gjokset e dijetarve, por e merr dijen duke marrë dijetarët (me vdekjen e tyre) derisa të mos mbeten më të tillë, e atëherë njerzit do të marrin koka injorante e do t'i pyesin e ata do të përgjigjen (japin fetua) pa dije, do të humbasin vetveten dhe të tjerët.

Pra kur do All-llahu s.u.t. që të marrë dijen, nuk e shkul atë nga gjokset e dijetarve derisa të bëhet dijetari sikur nuk ka mësuar asnjëhërë.

Jo, Nuk është kjo prej ligjit të All-llahut s.u.t. për hirë të kënaqësisë së All-llahut s.u.t.

All-llahu s.u.t. është gjykues i drejtë, nuk e merr dijen nga kraharorët e dijetarve të vërtetë, porse ligji i All-llahut s.u.t. ka rrjedhur në krijesat e Tij që ta marrë dijen me marrjen dijetarve (me vdekjen tyre) ashtu siç bëri me më të mirin e dijetarve, të profetëve dhe të dërguarve, Muhamedin (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam).

Derisa të mos mbeten më dijetarë e njerëzit të lartësojnë koka injorante, të cilët do të pyeten dhe do të japin fetua pa dije dhe do të humbin vetveten e të tjerët.

Kjo nuk do të thotë se All-llahu s.u.t. do ta zbrazë tokën nga dijetarët aq sa të mos ketë më asnjë dijetar që të jetë bartës i argumenteve të All-llahut s.u.t. ndaj njerëzve, por kuptimi i kësaj është se sa më shumë kalon koha, aq më tepër pakësohet dija (dija e fesë) derisa të mos mbetet në faqe të tokës askush të thotë:

All-llah, All-llah.

Këtë hadith e dëgjoni shpesh dhe është një hadith sahih: Ku thote Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam)
Nuk do të bëhet Kjameti për derisa në faqe të tokës ka (ende njerëz) që thonë, All-llah, All-llah.

Shumë prej atyre që i përmend hadithi i mëparshëm se All-llahu s.u.t e merr dijen duke marrë dijetarët derisa të mos mbetet dijetar dhe njerëzit të marrin koka injorante, prej këtyre kokave janë edhe ata që e komentojnë Kuranin dhe Sunnetin me komente të kundërta me ato të dijetarve te Selefit (te pareve tane te mire)

Nuk them vetëm të dijetarve të hershëm, por edhe ata të më vonshmit gjithashtu.

Sepse ata argumentojnë me këtë hadith: All-llahu, All-llahu, për të treguar se lejohet, madje është e pëlqyer përmendja e All-llahut s.u.t (dhikri) me vetëm një fjalë, Il-lah, ose All-llah.

Por që të mos gënjejë veten ndonjëri, kushdo qoftë ai, kur dëgjon të tillë hadith me këtë interpretim.

Mu duk e arsyeshme që, qoftë edhe shkarazi, t'u përmend se ky interpretim është i pasaktë së pari:

Sepse sqarimi i tij është bërë në një rivajet tjetër nga i Dërguari i All-llahut s.u.t.

Dhe së dyti:

Sepse nëse ky komment do të ishte i saktë, atëherë do të kishin vepruar kështu në praktikën e tyre të jetës të parët tanë të mirë (selufuna salih), All-llahu s.u.t. qoftë i kënaqur prej tyre.

E pra, përderisa ata nuk e kanë bërë, atëhërë tregon mosaprovimin e tyre ndaj këtij komenti e rrjedhimisht pasaktësinë e tij.
E si do të reagonin kur kësaj i bashkohet edhe transmetimi tjetër, në të cilin, siç thuhet, është edhe pika kryesore.

Imam Ahmedi e transmeton këtë hadith në musnedin e tij me zinxhir transmetimi të saktë me fjalët:
Nuk do të bëhet Kjameti duke pasur në tokë (nga ata) që thonë, la ilahe il All-llah.

Atëherë ky është synimi nëpërmjet fjalës së përsëritur All-llah, All-llah, në transmetimin e parë.

Ajo që është për t'u vënë në dukje është se bota sot, për fat të keq, është zbrazur nga dijetarët që mbushin këtë tokë të gjerë me dijen e tyre dhe që e përhapnin atë në rradhët e ymetit të tyre.

Gjendja sot ka ardhur në një pikë të tillë që, siç thuhet në një shembull:

Dhe kur numëroheshin ishin të pakët, e sot janë bërë më të pakët se të paktët.

Ne shpresojmë prej All-llahut s.u.t. që të na bëjë neve prej kërkuesve të dijes, të cilët me të vërtetë anojnë nga dijetarët dhe ecin ndershmërisht në rrugën e tyre.
Kjo është ajo që shpresojmë prej All-llahut s.u.t. që të na bëjë prej atyre nxënësve që ndjekin atë rrugë për të cilën Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) ka thene:
Kush ndjek një rrugë për të marrë në të dije, ndjek me të All-llahu s.u.t. një rrugë për (ta futur ) në Xhenet.

Kjo më hap mua një derë për të folur për këtë dije, e cila përmendet në Kuran mjaft shpesh, siç është p.sh. fjala e të Lartësuarit:
A janë të njellojtë ata që dinë dhe ata që nuk dinë ? Zumer: 9.

Dhe përsëri fjala e Tij s.u.t:
All-llahu i lartëson ata që besuan prej jush dhe ata që kanë dije në grada (të larta). Muxhadele: 11.

C`është pra, kjo dije, pasuesit dhe zotëruesit e së cilës All-llahu s.u.t i lavderon ? vella Gezimi lexoje me vemendje

Përgjigja është ashtu siç thotë Imam Ibn Kajjim El Xheuzijje, nxënësi i Shejkhul Islam Ibn Tejmijjes (rahimehull-llah):
Dija është, ç`farë thotë All-llahu s.u.t, thotë i Dërguari i Tij (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem), thonë Sahabët.

Dija, pra, siç e kuptojmë prej këtyre fjalëve dhe vargjeve, rradhën e së cilës e dëgjojmë në fjalët e poetëve sepse poezitë e dijetarëve janë ndryshe nga ato të poetëve e pra ky dijetar, që ka aftësi edhe poetike, gjithashtu thotë:

Dija është ajo që thotë All-llahu s.u.t. në rradhën e parë.

Thotë i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) në rradhën e dytë.

Thonë Sahabët në rradhën e tretë.

Kjo fjalë e Ibn Kajimit (rahimehull-llah) na kujton një të vërtetë të rëndësishme që për kaq kohë është mospërfillur e neglizhuar nga shumica e davistave (thirrësve) që veprojnë sot në emër të ftesës në Islam.

Cila është kjo e vërtetë ?

Dihet mjaft mirë ndër të gjithë këta thirrës se Islami, është libri i All-llahut s.u.t. dhe Sunneti i të Dërguarit të All-llahut s.u.t. dhe që kjo është mëse e vërtetë dhe nuk ka pikë dyshimi.

Porse kjo nuk mjafton.

Kjo pamjaftueshmëri lidhet me atë që na tregon Ibn Kajimi (rahimehull-llah) në vargjet e tij të mëparshme, kur përmendi pas Kur`anit dhe Sunnetit edhe Sahabët.

Sot rrallë dëgjojmë që ndonjë të përmendë bashkë me Kur`anin dhe Sunnetin edhe Sahabet.
Dhe ata, siç e dimë që të gjithë, janë kreu i Selefëve (të parve), për të cilët kanë ardhur hadithe muteuatir nga Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam).

Siç është fjala e tij (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem):
Njerëzit më të mirë janë brezi im (shekulli më i mirë ).

Në Sunnetin e vërtetë, në dy Sahihet (Sahihët e Bukhariut dhe Muslimit) dhe në libra të tjerë referues të hadithit dhe Sunnetit janë përmendur fjalët:
Njerëzit më të mirë janë, brezi im, e më pas ata që vijnë pasë tyre e më pas ata që vijnë pas tyre.

Këta Sahabë që janë ne krye të tre brezave, për të cilët është dëshmuar për mirësi, Imam Ibn Kajjim El-Xheuzije ia ka bashkangjitur, kështu, Kur`anit dhe Sunnetit.

A ishte kjo bashkangjitje që ai bëri një opinion apo një ixhtihad, apo deduksion që mund te jetë paraqitur gabim (sepse ç`do kalë i kuq e ka një huq, për të mos thënë huqe) ?

Përgjigja është jo.

Kjo nuk është prej deduksioneve, as ixhtihadeve dhe nuk ka mundësi që të jetë e gabuar, por është e mbështetur në Librin e All-llahut s.u.t. dhe hadithin e të Dërguarit të All-llahut s.u.t.

Përsa i përket Kur'anit, është fjala e Zotit tonë në Kuranin e madhnueshëm, ku thote:
Kush i kundërvihet të Dërguarit pasiqë i është bërë e qartë e vërteta DHE NDJEK RRUGE TJETER NGA AJO E BESIMTAREVE, ne e lemë në atë që ka zgjedhur dhe e fusim në Xhehenem. Përfundim i keq është ai. Nisa: 115.

Nuk mjaftohet Zoti ynë në këtë ajet dhe nëse do ta bënte do të kishte të drejtë duke thënë:
Kush i kundërvihet të dërguarit pasi i është bërë e qartë e vërteta, ne e lemë në atë që ka zgjedhur….....

Porse tha për një arsye të madhe që ne tani po nisim ta shpjegojmë dhe qartësojmë, Ai tha:
DHE NDJEK RRUGE TJETER NGA AJO E BESIMTAREVE...

Thotë All-llahu s.u.t:
Kush i kundërvihet të Dërguarit pasiqë i është bërë e qartë e vërteta DHE NDJEK RRUGE TJETER NGA AJO E BESIMTAREVE ne e lemë në atë që ka zgjedhur dhe e fusim në Xhehenem. Përfundim i keq është ai. Nisa:115.

Ky ajet ju lutem që të jetë i ngulitur në mendjet dhe zemrat tuaja e të mos harrohet për asnjë çast prej jush, sepse në të ndodhet e vërteta, e drejta ashtu siç po e shqiptoni.
E kështu do të shpëtoni së devijuari majtas e djathtas dhe nuk do të jeni qoftë edhe në një pjesë apo çështje të vetme nga ndonjëri prej grupeve jo të shpëtuar, për të mos thënë prej grupeve të humbura.

Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem) thotë në hadithin e mirënjohur, dhe po mjaftohem të përmend prej tij atë që na mjafton këtu dhe që dëshmon, ku thote:
…....... do të përçahet ummeti im në shtatëdhjetë e tre grupe, të gjithë në zjarr, përveç njërit, i thanë, cili është ai (grup), o i Dërguari i All-llahut ? Tha:
Ai është xhemati.

Pra xhemati është rruga e besimtarëve.

Hadithi, nëse nuk është shpallje e drejtëpërdrejtë e All-llahut s.u.t në zemrën e Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam) atëherë është nxjerrë nga ajeti i mëparshëm:

…DHE NDJEK RRUGE TJETER NGA AJO E BESIMTAREVE…

Nëse gjendja është e tillë për atë që kundërshton të Dërguarin (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam) dhe ndjek rrugë tjetër nga ajo e besimtarëve, ai kërcënohet me zjarr dhe anasjelltas:
Kush ndjek rugën e besimtarëve, atij i është premtuar Xhenneti pa asnjë dyshim.

E pra i Dërguari (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam), në përgjigje të pyetjes se kush është grupi i shpëtuar, tha:
........ Xhemati .......

Ndërsa Xhemati nuk është tjetër veçse grupi i muslimanëve.

Na vjen edhe një transmetim tjetër që e përforcon këtë kuptim, madje shton edhe qartësinë e shpjegimit.

Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam) përsëri në përgjigje të pyetjes se cili është grupi i shpëtuar, thotë:
...është Ai që ndodhet në (rrugën) time dhe të Sahabëve të mi.

E pra atëherë:
...dhe sahabëve të mi. është rruga e besimtarëve.

Kur Ibn Kajim (rahimehull-llah) tha në atë që përmendëm më parë:
... dhe thonë Sahabët ... e ata janë shokët e Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam), atë nuk e nxorri nga tjetër gjë, veçse nga ajeti i sipërpërmendur dhe nga ky hadith.

Po kështu edhe nga hadithi i mirënjohur i Irbad ibn Sarije (radiall-llahu anhu), nga i cili po mjaftohem tani vetëm me atë që përbën pjesën dëshmuese, sipas të cilës thotë Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam):
Ju e keni detyrim Sunnetin tim dhe Sunnetin e Khalifëve të drejtë e udhëzues që vijnë pas meje........

Atëherë, pra, edhe këtu kemi të njëjtën gjë si në hadithin para tij dhe ajetin e mëparshëm.

Nuk thotë Profeti (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lem):
Ju e keni detyrim Sunnetin tim... dhe kaq, por ai i shtoi Sunnetit të tij Sunnetin e kalifëve të drejtë. këtej mund të konkludojmë se kjo është e rëndësishme veçanërisht në këtë kohë, në të cilën po përplasen opinionet, mendimet dhe medh'hebet e po shtohen partitë e xhematet saqë shumë prej të rinjve muslimanë jetojnë të pavendosur e nuk dinë në cilin xhemat të anëtarsohen.

Këtu vjen përgjigja në ajetin dhe dy hadithet e përmendura:
Ndiqni rrugën e besimtarëve.

Lind pyetja,
Rrugën e besimtarëve në kohën e sotme ?

Përgjigja është jo.

Eshtë fjala për rrugën e besimtarëve të kohës së parë, kohës së Sahabeve, të parëvë tanë të mirë (selefus-salih).
Ata meritojnë të jenë prijësit tanë, të cilët duhet t'i ndjekim dhe askënd tjetër në faqe të tokës përveç tyre.

E pra daveti, (thirrja) jonë ngrihet mbi tri shtylla:
Mbi Kuranin, Sunnetin dhe pasimin e të parëve të mirë (selefus-salih).

Kushdo që pretendon Kur`anin dhe Sunnetin, por nuk ndjek të parët e mirë (selefus-salih) dhe thotë me gjuhën e veprave e ndoshta shprehet edhe me gojën e tij:
Ata janë njerëz sikurse edhe ne jemi njerëz, s'ka dyshim se do të jetë në rrugë të shtrembër e në humbje.

Pse ?

Sepse ai nuk i mori parasysh këto argumente që ju përmendëm më sipër.

A ka ndjekur rrugën e besimtarëve ? Jo.

A ka ndjekur Sahabet e Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam) ? Jo.

Kë ka ndjekur atëherë ? Ka ndjekur mendjen e vet, për të mos thënë tekat e veta.

Mos vallë mendja e tij është e pagabueshme ? Pa dyshim që jo.

Atëherë ai vetëm ka humbur qartas.

Unë kam bindjen se shkaku i mospajtimeve të shumta të trashëguara mes fraksioneve të vjetra dhe mospajtimeve të lindura në ditët e sotme është çështja (e të parëve tanë të mirë) Selefuna Salih.

Shumë pretendojnë se ndjekin Kur'anin dhe Sunnetin.

Shpesh po dëgjojmë të rinj të pavendosur që të thonë:
Mor vëlla, këta thonë Kurani e Sunneti; edhe ata të tjerët thonë Kurani dhe Sunneti, Cili është gjykimi ndarës ?

U themi:

Eshtë Kur`ani, Sunneti dhe Menhexhi (metodologjia) i të parëve tanë të mirë (selefus-salih).

Kushdo që mbështetet mbi Kur`anin dhe Sunnetin pa u mbështetur tek selefus-salih nuk është mbështetur aspak tek Kur`ani dhe Sunneti, por është mbështetur tek mendja, për të mos thënë tek tekat e veta personale.

Prej zakonit tim është që të jap disa shembuj për të bërë sa më të qartë këtë ç`ështje, madje këtë bazë të rëndësishme e që është dhe në rrugën (menhexh) e të parëve tanë të mirë.

Na transmetohet nga Faruku, Umer Ibn Hattab (radiall-llahu anhu), i cili thotë:
Nëse ju polemizojnë juve ndjekësit e tekave e të bidadit me Kur`an, atëherë përgjigjuni atyre me Sunnet, Sepse Kur`ani përmaban mundësinë e këndvështrimeve të ndryshme.

Pse e tha Umeri (radiall-llahu anhu) këtë fjalë ?

Po ju them, për këtë arsye thotë All-llahu s.u.t. në Kur`an, duke iu drejtuar Profetit të tij (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam):
Dhe ta zbritëm ty Kuranin që t'ua shpjegosh njerëzve atë që u është zbritur atyre. Nahl: 44.

A mundet një musliman arab, i cili është, siç thuhet, Sibeuejhi i kohës së tij për shkak të njohjes së gjuhës arabe, të letërsisë dhe formës së saj, ta kuptojë Kur`anin pa pasur nevojë për udhëzimet e Profetit tonë (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam)?

Përgjigja është jo.

Në të kundërt fjala e All-llahut s.u.t:
...që t'ua shpjegosh njerëzve atë që u është zbritur atyre...

Do të kish qenë vetëm një tallje. Hasha, (e papranueshme!)

Në fjalët e All-llahut s.u.t. nuk mund të ketë tallje!
Atëherë kushdo që mundohet të kuptojë Kur`anin pa udhërrëfimin e Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam) veçse ka rrëshqitur në një humbje të largët.

A ka mundësi ky njeri që të kuptojë Kur`anin dhe Sunnetin pa pasur nevojë për udhëzimin e Sahabeve ?

Përgjigja është përsëri jo.

Kjo sepse janë ata që na i përcollën së pari fjalët e Kur`anit, të cilin e zbriti All-llahu s.u.t. në zemrën e Muhammedit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam) dhe së dyti na përcollën neve shpjegimin e tij, i cili u përmend në ajetin e mëparshëm, si dhe mënyrën se si ai e praktikoi Kur'anin.
Këtu më duhet pa tjetër të qëndroj pak. Shpresoj që ky qëndrim të jetë i shkurtër.

S`qarimi i Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam) është tri llojesh:
Nëpërmjet fjalëve të tij, veprimeve të tij dhe aprovimit të tij.

Fjalët e tij, Kush janë ata që na i transmetojnë ?
Sahabet e tij.

Veprimet e tij kush na i transmeton ?
Sahabet e tij.

Aprovimin e tij kush na e transmeton ?
Sahabet e tij.

Për këtë arsye ne nuk mund të shkëputemi nga kuptimi i Kur`anit dhe i Sunnetit duke u mbështetur vetëm në aftësitë tona gjuhësore.

Kjo nuk do të thotë se për gjuhën s'kemi nevojë, Jo, Ne jemi plotësisht të bindur se joarabët, të cilët nuk e zotërojnë gjuhën arabe kanë rënë në gabime të shumta, dhe veçanërisht kur kanë rënë në gabim në lidhje me këtë bazë, duke mos u kthyer (në të kuptuarit e tyre ) tek Selefët (të parët e mirë ) për të kuptuar Kuranin dhe Sunnetin.

Me këtë nuk nënkuptojë mosmbështetjen tek gjuha, kjo ështe e pamundur, sepse nëse duam të kuptojmë fjalët e Sahabeve, patjetër duhet të kuptojmë gjuhën Arabe ashtu siç është e domosdoshme gjuha për njohjen e Kur`anit dhe Sunnetit.

Porse ne po themi se sqarimi i Profetit (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam), i përmendur në ajetin e mësipërm, ndahet në tre lloje:
fjalë, veprim dhe aprovim.

Po japim disa shembuj, për ta bërë sa më të qartë këtë lloj ndarjeje, që është një çështje reale plotësisht e padyshimtë.

Kemi fjalën e All-llahut s.u.t:
Vjedhësit dhe vjedhëses prituani duartë...Maide: 38.

Shikoni tani se si nuk mund të mbështetemi vetëm tek gjuha në të komentuarit e Kuranit.

Vjedhësi, në pikëpamje gjuhësore, është kushdo që vjedh një mall nga një vend i ruajtur, ç`farëdo qoftë ky mall, edhe pa ndonjë vlerë të veçantë, vezë, për shembull, apo ndonjë qindarkë.

Ky, nga ana gjuhësore, quhet vjedhës.

Thotë i Lartësuari:
...Vjedhësit dhe vjedhëses prituani duartë...

Lind Pyetja:
A i pritet dora ç`do njeriu që vjedh ?

Përgjigja është, Jo.

Përse ?

Sepse sqaruesi, i cili mori përsipër këtë shpjegim, është i Dërguari i All-llahut (salall-llahu alejhi ue ala alihi ue sel-lam) e ai na e ka bërë të qartë neve se kush janë ata hajdutë, të cilëve u pritet dora ku thote:
Nuk ka prerje (dore) përveçse për çerek dinari e sipër.

Kushdo që vjedh diçka me një vlerë më të ulët se